Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бу локомотивінде дыбыс сигналы бергіш құрылғы
Audible signaling device on a steam locomotive
Пойыз сыңғыры немесе ауа сыңғыры (алғашқыда пойыз трубасы немесе ауа трубасы деп аталған) – бұл пар локомотивінің немесе газ локомотивінің дыбыс сигналы бергіш құрылғысы, пойыздың жақындап келе жатқанын ескерту және теміржол қызметкерлерімен байланыс үшін қолданылады. Қазіргі дизельді және электрлі локомотивтерде дыбыстық ескерту құрылғысы ретінде сыңғырдың орнына негізінен күшті ауа трубасы қолданылады. Дегенмен, теміржолшылар "сыңғырды қолдану" (поезд қозғалғанда трубаны дауыстау) сияқты сигнал беру тәсілдерін атау үшін "сыңғыр" сөзін пайдалана беруде. Локомотивте сыңғырдың қажеттілігі бар, себебі пойыздар белгілі рельстермен жүреді және осылайша соқтығысуға ерекше бейім. Бұл осалдық пойыздың өте ауыр салмағы мен инерциясымен күшейеді, бұл кедергіге тап болғанда жылдам тоқтауды қиындатады. Сондықтан, пойыздың қашықтан жақындап келе жатқанын басқаларға ескерту қажет. Пойыз сыңғырлары басқа ескерту құрылғыларымен салыстырғанда арзан болғандықтан, теміржол операторлары үшін күшті және анық сыңғырларды пайдалану артықшылыққа ие болды. Бу сыңғырлары дерлік әрқашан тартылатын сыммен (немесе кейде рычагпен) іске қосылатын, пропорционалды (трекерлік) әрекетке мүмкіндік беретін, сондықтан дыбысқа белгілі бір "көрініс" қосуға болатын. Көптеген локомотив жүргізушілерінің сыңғырды дауыстаудың өзіндік стилі болар еді, және локомотивті кім басқарып жатқанын дыбысынан анықтау оңай болды. Қазіргі заманғы локомотивтерде ауа трубасын іске қосу үшін көбінесе батырмалы қосқыш қолданылады, бұл трубаның дыбыс деңгейін немесе тонын өзгерту мүмкіндігін жояды.
A train whistle or air whistle (originally referred to as a train trumpet or air trumpet) is an audible signaling device on a steam or gas locomotive, used to warn that the train is approaching, and to communicate with rail workers. Modern diesel and electric locomotives primarily use a powerful air horn instead of a whistle as an audible warning device. However, the word whistle continues to be used by railroaders in referring to such signaling practices as "whistling off" (sounding the horn when a train gets underway). The need for a whistle on a locomotive exists because trains move on fixed rails and thus are uniquely susceptible to collision. This susceptibility is exacerbated by a train's enormous weight and inertia, which make it difficult to quickly stop when encountering an obstacle. Hence a means of warning others of the approach of a train from a distance is necessary. As train whistles are inexpensive compared to other warning devices, the use of loud and distinct whistles became the preferred solution for railway operators. Steam whistles were almost always actuated with a pull cord (or sometimes a lever) that permitted proportional (tracker) action, so that some form of "expression" could be put into the sound. Many locomotive operators would have their own style of blowing the whistle, and it was often apparent who was operating the locomotive by the sound. Modern locomotives often make use of a push button switch to operate the air horn, eliminating any possibility of altering the horn's volume or pitch.
Солтүстік Америкада қолданылуы
Солтүстік Американың булы локомотивтерінің сыбызғыларының дыбыстары бір-бірінен өзгеше болады. Олар түрлі формаларда келеді, кішкентай, жалғыз ноталы сыңғырлаулардан бастап, терең дыбыстары бар үлкен, қарапайым сыбызғыларға дейін (Norfolk & Western-нің A және Y класындағы Mallet локомотивтерінде қолданылған, терең, қарапайым пойыз сыбызғысы – олардың "хутері"). Пойыздың көп ноталы сыбызғылары да кеңінен танымал болды. Нью-Йорктегі Nathan компаниясы Кейси Джонстың қазандық түтігінен шыққан сыңғырлауын көшіріп, жетілдірді, алты камераны бір қоңырауға құйып жасады, құю процесін жеңілдету үшін үстіне ашық "басқыштар" қосты. Тағы бір танымал американдық пойыз сыбызғысы да Nathan компаниясының өнімі болды. Бұл бес ноталы сыбызғы, қоңырауы қысқа болғандықтан, дыбысы жоғарырақ естілді. Бұл сыбызғы жарқын G мажорлық 6-шы акордын (GBDEG) шығарды және көптеген теміржолдар одан үлгі алып, көшірмелерін жасады. Америкадағы ең танымал көп ноталы сыбызғы үш ноталық нұсқасы болды. Олар коммерциялық түрде өндірілді (Crosby, Lunkenheimer, Star Brass, Hancock Inspirator Co. және тағы да басқалар) немесе теміржолдардың өздерінің шеберханаларында жасалды. Кейбір танымал әрі әуенді шеберханада жасалған сыбызғылар – Pennsy-дің жолаушыларға арналған сыбызғылары және Baltimore and Ohio теміржолының үш басқышты сыбызғылары. Бірақ, үш ноталы сыбызғылардың ең сүйіктісі, жұртшылық пен теміржолшылар үшін, терең дыбысты "стеamboat minor" (кемелік минор) акорды бар ұзын қоңыраулар болды. Hancock Inspirator Company-ның үш ноталық басқышты сыбызғысы коммерциялық өнімдердің арасында кең танымал болды. Бұл сыбызғылар Американың көптеген теміржолдарында қолданылды. Кейбір теміржолдар оларды көшіріп жасады, мысалы, ескі St. Louis–San Francisco Railway, Southern Railway (АҚШ) және Illinois Central теміржолдарында олардың үлгілерін кездестіруге болады.
North American steam locomotive whistles have different sounds from one another. They come in many forms, from tiny little single note shriekers to larger plain whistles with deeper tones (a deep, plain train whistle is the "hooter" of the Norfolk & Western, used on their A and Y class Mallet locomotives). Even more well known were the multi chime train whistles. Nathan of New York copied and improved Casey Jones's boiler tube chime whistle by casting the six chambers into a single bell, with open "steps" on top to save on casting. Another very popular American train whistle was, again, a Nathan product. This was a five note whistle, with a much shorter bell, and therefore, much higher in pitch. This whistle produced a bright G major 6th chord (GBDEG) and, again, was heavily imitated, copies being made by many different railroads. The most popular American chime train whistle was the three note version. These were either commercially made (Crosby, Lunkenheimer, Star Brass, Hancock Inspirator Co. among others) or shop made by the railroads themselves. Some famous and very melodious shop made train whistles were Pennsy's passenger chimes and the Baltimore and Ohio's step top three chimes. But the most beloved of all three chime train whistles to the public and railroaders alike were the deep chorded "steamboat minor" long bells. A well known commercially made chime was Hancock Inspirator Company's three note step top. These found use on almost every American railroad. Some railroads copied these also, examples being found on the old St. Louis–San Francisco Railway, Southern Railway (U. S.) and Illinois Central.
Пойыз сыбызғыларының шуына байланысты шағымдар
Пойыздың сыбызғысының дыбысы бірнеше шақырымға дейін таралуы мүмкін; бірақ көлік құралының операторлары көліктің дыбыс өткізбейтіндігі және кабинадағы қоршаған шу (қозғалтқыш, жол, радио және сөйлесу шуы сияқты) салдарынан ескерту сигналын естуде қиындық сезінеді. Пойыз сыбызғысын қаттырақ естірту қажеттілігі, көпірден өтетін көліктің жүргізушісіне естілу үшін, пойыз сыбызғысын қауіпсіздік құралы ретінде пайдаланудың үлкен кемшілігіне айналды және пойыз сыбызғысының естілетін аймағында тұратын адамдар арасында көптеген пікір қақтығыстарын тудырды. Деректерге сәйкес, қысылған ауамен жұмыс істейтін және экспоненциалды дауыс шығаратын пойыз сыбызғысының деңгейі, жақын жердегі тұрғындардың үйлерінде, көпірден өту жолында тұрған көліктің кабинасындағы деңгейден жоғары өлшенген. Пойыз сыбызғысының дыбыстық ерекшеліктерін, дыбыс деңгейін, пойыздардың белгілі бір ауданда қаншалықты жиі өтетінін, жақын маңдағы көпірлердің санын және күндізгі (түн) уақытты ескере отырып, көпірлерге жақын тұратын адамдар кейде пойыз сыбызғысының өмір сапасына кері әсер ететініне қарамастан, автокөліктің және жаяу жүргіштердің қауіпсіздігін арттыратынын мойындайды. Алайда, Федералдық теміржол әкімшілігінің зерттеуі тыныш аймақтарда көпірдегі апаттардың көбейгенін көрсетті. Зерттеуде сол кезеңде енгізілген басқа факторлар ескерілмеді, олар да апаттардың азаюына себеп болуы мүмкін. Сонымен қатар, өлшемдер көпірдегі апаттарға негізделген, олардың жалпы саны өте аз. Екі апат тіркелген көпір, бақылау кезеңінде бір ғана апатқа қарағанда, қауіпсіздіктің жоғары пайыздық жақсаруын көрсетсе де, шындығында бұл тек бір апаттың айырмашылығы болды. Керісінше, пойыз сыбызғысына қарсы емес адамдар да бар, олар оны маңызды қауіпсіздік мүмкіндігі деп санайды. Кейбіреулер тіпті сыбызғының дыбысын ұнатады, себебі ол өткен шаққа саяхат жасағандай сезім тудырады, мысалы, өзен кемелері мен олардың бу сыбызғылары және каллиопалары сияқты. Бірақ, мұндай шудың қоғамға тигізетін нақты әсерін өлшеу үшін бейтарап ресми органдар нақты зерттеулер жүргізбеді. Тыныш аймақтар муниципалитеттерде құрылады, онда азаматтар пойыздардың көбеюінен туындаған шу ластануына шағымданып, өмір сапасын төмендетіп жатады. Тыныш аймақтарға рұқсат алу үшін қауіпсіздік және жол қозғалысын зерттеу жұмыстарын жүргізу қажет. Муниципалитеттер мен теміржол иелері барлық федералдық ережелерді сақтау үшін бірлесіп жұмыс істеуі керек. Тыныш аймақтарды құру стандартты немесе дәстүрлі автоматты ескерту құрылғыларын орнатуды талап етеді, мысалы, шамдары бар кедергілер, егер олар бұрыннан орнатылмаған болса. Теміржол көпірлерінде көліктер кедергілерді айналып өту үшін қарсы бағытқа шығуын болдырмау үшін орталық бөліктер орнатылуы керек. Барлық қауіпсіздік шаралары орындалғаннан кейін пойыз сыбызғылары теміржол көпірлерінде үнсіздікке тоналды.
It is not uncommon for the sound of a train's whistle to propagate for miles; yet vehicle operators still have a difficult time hearing the warning signal due to the vehicle's soundproofing and ambient noise within the cab (such as engine, road, radio, and conversation noises). The need to blare a train's whistle loudly to be heard by the driver of a vehicle approaching a grade crossing has become a major disadvantage to the use of train whistles as a safety device and has caused much controversy among those living within earshot of the train's whistle. It has been documented that a train's whistle, when operating on compressed air, driving an exponential horn, has been measured at a higher decibel levels within the homes of nearby residents than within the cab of a vehicle sitting at the grade crossing. Given the tonal design of the train whistle, the sound level, how often trains pass through a given community, the number of grade crossings in proximity, and the time of day (night) of occurrence, community residents residing near crossing sometimes feel that train whistles have a serious detrimental effect on the quality of life despite the gain in safety that sounding the horn provides to motorists and pedestrians. However, one Federal Railroad Administration study has shown that the frequency of grade crossing accidents increases in areas where quiet zones are in effect. The study fails to account for other factors that were also introduced at the same time which may have also accounted for the reduction in accidents during the same period the study measured. Additionally, the measurements were based on accidents at grade crossings, which are very low numbers overall to begin with. A grade crossing that had two accidents during the comparison years, when contrasted with only one accident during the control period, would statistically yield a high percentage wise improvement in safety, when in reality, it was the difference in only one accident for that grade crossing. Conversely, there are those who do not object to the train whistle, as they believe it provides an important safety feature. Some people even like the sound of the whistle, as it calls to mind a nostalgic era, as with the riverboats and their steam whistles and calliopes. However, no real studies have been performed by unbiased official entities to measure the real effects such noise has on a community. Quiet zones are created in municipalities where citizens of the community complain of the noise pollution from the increasing number of trains which decreases their quality of life. In order to be approved for quiet zones, extensive safety and traffic studies must be conducted. Municipalities and the owners of the tracks must work together to ensure all federal regulations are being met. Quiet zones require improvements which would include installing standard or conventional automatic warning devices such as gates with lights if not already installed Medians must be installed at the railroad crossings to ensure vehicles do not proceed into the opposite lane to go around the gates. Once all safety measures are completed train whistles will be silenced at the railroad crossings.