Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның шеткі аймағы
Suburb of London
Беддингтон – Лондонның Кройдон ауданымен шекаралас, Саттон ауданындағы қалалық елді мекен. Беддингтон сол аттас ауылдан қалыптасқан, ол 20 ғасырдың басына дейін Уоллингтон деп аталатын жерді де қамтыған. Бұл жер 13 ғасырдағы жергілікті карталарда Хакебрюг деп белгіленген және Вандл өзеніндегі көпірдің құрметіне аталған. Аймақта Беддингтон паркі – сондай-ақ Кару Манор деп белгілі, көгалдандырылған орманды саябақ бар; сонымен қатар, орталығында табиғат қорығы және солтүстігінде сарқынды суды тазарту станциясы орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша Беддингтон халқы 21 044 адамды құрайды. Беддингтон Каршалтон және Уоллингтон сайлау округінің бөлігі болып табылады, оны Вестминстерде консерватор Эллиот Колберн өкілдік етеді. Беддингтон Саттон кеңесіне сайлайтын алты кеңесшінің (Беддингтон Солтүстік және Беддингтон Оңтүстік округтерінен) үшеуі – Либералды демократтар, ал үшеуі – тәуелсіздер.
Beddington is a suburban settlement in the London Borough of Sutton on the boundary with the London Borough of Croydon. Beddington is formed from a village of the same name which until early the 20th century still included land which became termed entirely as Wallington. The latter was in the 13th century shown on local maps as Hakebrug, and named after a bridge on the River Wandle. The locality has a landscaped wooded park at Beddington Park – also known as Carew Manor; and a nature reserve and sewage treatment works in the centre and to the north of its area respectively. The population of Beddington according to the 2011 census is 21,044. Beddington forms part of the Carshalton and Wallington constituency, which is represented in Westminster by Conservative Elliot Colburn. Of the six councillors that Beddington elects to Sutton Council (from the wards Beddington North and Beddington South), three are Liberal Democrats and three are Independents.
Тарих
Ауыл Уоллингтон жүзінде орналасқан және 19 ғасырға дейін діни және шіркеулік тұрғысынан алғанда, дербес үлкен приход болды. Уоллингтон ғасырлар бойы Беддингтон приходының иелігінде болды және Чеймнен Аддингтонға, ал Чалдоннан Митчамға (қоса алғанда) созылатын аймақтың қысқаша атауы ретінде танылды. 20 ғасырдың басында Уоллингтон Беддингтонның бұрынғы аумағын дерлік толығымен басып озды. Елді мекен 1086 жылғы «Domesday Book» кітабында Беддинтон(е) деп тіркелген, оны Ричард де Тонебриджден және Майлз Криспинден Роберт де Уэтевилл жартылай иеленген. Оның «Domesday» мүліктік активтері: 6 хайд; 1 шіркеу, 14 жыртыс, 4 диірмен, құны £3 15s 0d, жайылым, орман – жылына 10 шошқаға бағаланған. Ол феодалдық жүйедегі үстемдеріне жылына £19 10s 0d төледі. 1901 жылы оның аумағы 1439 акрды құрады, оның ішінде 614 акр тұрақты шөптік жерлер және 45 орман болды. Бұл Уоллингтонның кеңеюінен бұрынғы кезең болғандықтан, оның аумағы оңтүстікке қарай Раундшоудағы бор таулары арқылы, ал солтүстікке қарай Лондон сазына дейін созылды. Приходта лаванда мен емдік шөптер коммерциялық мақсатта өсірілді. 1901 жылы халық саны 4812 адамды құрады. Приходтың солтүстік шекарасы Митчем Коммонымен шектесетін, ал Кройдон, Беддингтон және Митчемнің үш приходы Беддингтон Лейн станциясы жанындағы теміржол желісінде түйіседі. 1911 жылғы «Виктория округінің тарихы» Беддингтонның азаю кезеңін көрсетеді. Қазір Уоллингтон Беддингтоннан гөрі көбірек қалалық жер. 1901 жылы ауылдың 312 акр аумағында 5152 тұрғыны болды. Тарихқа дейінгі дәуірде бұл жер маңызды болған сияқты, өйткені ол жүзге өз атын берді. Жоғарыда аталған римдік қалдықтар бұрынғы маңызды орынның қалдығы болуы мүмкін, ал оның аты Вейлалардың – римдік британдардың есімін сақтауы мүмкін, оларды Сутридждер Британия Англияға айналған кезде осы жерде кездестірген. Алайда, тарихи жазбаларда Уоллингтон маңызды орын емес. Шатыр болған, бірақ приход шіркеуінің тіркелген жазбасы жоқ. 1725 жылы епископ Уиллистің араласуында шатыр ішінара қора ретінде пайдаланылғаны айтылған, қызмет көрсетілмеген [еске алуда]. Ол ғасырдың соңында қирады және 1797 жылы бұзылды. Бор тауларының солтүстік беткейіндегі приходтарға тән кең далалар болды. Олар 1812 жылғы акті бойынша бөлінді. 1835 жылы жер учаскелерін бөлу жүйесі құрылды, ол бір кезде өркендеген сияқты. Уоллингтон бұрышында бірнеше ескі үйлер сақталған, бірақ олардың ешқайсысы 19 ғасырдың басына дейінгі кезеңге жатпайды. Ескі – 18 ғасыр немесе одан ертерек – диірмен үйі бүгінге дейін сақталған.
The village lay in Wallington hundred and until the 19th century was in secular and ecclesiastical terms a large parish in its own right. Wallington was for centuries a manor in Beddington parish and although known as a shorthand for the area stretching from Cheam to Addington and from Chaldon to Mitcham (inclusive). Wallington superseded Beddington's former area almost completely in the early 20th century. The settlement appears in the Domesday Book of 1086 as Beddinton(e) held partly by Robert de Watevile from Richard de Tonebrige and by Miles Crispin. Its Domesday Assets were: 6 hides; 1 church, 14 ploughs, 4 mills worth £3 15s 0d, of meadow, woodland worth 10 hogs per year. It rendered: £19 10s 0d per year to its feudal system overlords. In 1901 it consisted of , of which 1,439 acres were arable land, 614 permanent grass and 45 woods. As this was before the expansion of Wallington, it extends on the south over the chalk downs at Roundshaw and northwards on to the London Clay. Lavender and medicinal herbs were grown commercially in the parish. The population in 1901 was 4,812. The parish was bounded on the north by Mitcham Common, and the three parishes of Croydon, Beddington and Mitcham met on the railway line by Beddington Lane station. The 1911 Victoria County History documents Beddington in the period of its shrinkage. blockquote|Wallington is now more urban than Beddington; the hamlet in 1901 had a population of 5,152 on an area of 312 acres. In prehistoric times it also appears to have been the more important place, since it gave its name to the hundred. It is possible that the Roman remains mentioned above may be a relic of a formerly important place, and that its name may preserve the memory of the Wealas, the Romanized Britons, whom the Suthrige found here when Britain was [mostly] becoming England. In historical records, however, Wallington is not a place of importance. There was a chapel, but there is no record of a parish church. In Bishop Willis's visitation of 1725 the chapel is described as partly used for a barn, no service having taken place [in memory]. It was ruinous later in the century and was pulled down in 1797. There were extensive common fields, as was usual in the parishes on the north side of the chalk range. They were inclosed under an Act of 1812. In 1835 a system of allotments was established, which seems to have flourished for a time. A few old houses remain at Wallington Corner, but none of these appear to date from earlier than the beginning of the 19th century. The old – 18th century or earlier – mill house remains to this day.
Кереу қонысы
Беддингтон паркі – Кэру отбасының бұрынғы ыстықжайы, 1850 жылдары ақша қарыз берушілерге (Джордж Сэмюэл Фордты қараңыз) және Чарльз Холлоуэлл Холлоуэлл Кэрудың қарыздарынан айырылған. «Domesday Book» екі Беддингтон иелігін тіркеген, оларды Николас Кэру 1381 жылы біріктіріп, Кэру ыстықжайын құрды. Бұл ыстықжай, бір кезде ортағасырлық бекінілген үй болған, 1866 жылдан 1968 жылға дейін Корольдік әйелдер жетімдер үйіне мекен болды. Қазіргі таңда мұнда кеңес кеңселерi мен Carew Manor мектебі орналасқан. Шамамен 1591 жылы сэр Уолтер Рэли патшаның рұқсатынсыз, патшайым Елизавета I-нің құрметті қыздарының бірі, Кару Манорындағы Элизабет Трокмортонға жасырын үйленді. Осы үшін Рэли Лондон мұнарасына қамалды, ал Элизавета сарайдан қуылды, бірақ олардың некесі шынайы махаббатқа негізделген сияқты және ол түрме жазасынан аман қалды. 1618 жылы Джеймс I Рэлинің басын шапқанда, Элизабет оның бальзамдалған басын алып, қалтасында өмірінің соңына дейін сақтап жүрген деген әңгіме бар. Оның денесі Вестминстердегі Сент-Маргарет шіркеуіне жерленді, ал әйелі 29 жылдан кейін қайтыс болғаннан кейін Рэлидің басы қабіріне қайтарылып, Сент-Маргарет шіркеуінде жерленді. 1606 жылдың тамызында Англияға келген Данияның Христиан IV патшасы сер Джордж Кэрудың шақыруымен Беддингтонға сапар жасады. I санаттағы үлкен зал (немесе банкет залы), ішінде әдемі балға тәрізді шатыры бар, ортағасырлық үйден сақталған. Ыстықжайдың аумағында 18-шы ғасырдың басында сэр Фрэнсис Кэру отырғызған апельсин ағаштарының айналасында салынған апельсин үйінің бір бөлігі (Англияда алғаш рет отырғызылған деп есептеледі) және 18-шы ғасырдың басында II санаттағы* көгершін үйі орналасқан. Археологтар Кэру Манорында Тюдор бағын, оның ішінде 16-шы ғасырда сэр Фрэнсис Кэру салған деп саналатын үңгірді тапты. Оның нақты орналасқан жері тонаудан қорғау үшін жарияланбады. Carew Manor-дан басқа, отбасы жақын жердегі Уоллингтондағы Carew Road көшесіне өз атын берді.
Beddington Park was the former manor house of the Carew family, lost to money lenders (see George Samuel Ford) and bad debts by Charles Hallowell Hallowell Carew in the 1850s. The Domesday Book mentions two Beddington estates and these were united by Nicholas Carew to form Carew Manor in 1381. The Manor, once a medieval moated house, was home to the Royal Female Orphanage from 1866 until 1968. It now contains council offices and Carew Manor School. In about 1591 Sir Walter Raleigh secretly, and without royal permission, married one of Queen Elizabeth I's maids of honour, Elizabeth Throckmorton of Carew Manor. Raleigh spent time in the Tower of London for this and Elizabeth was expelled from the court but the marriage appears to have been a genuine love match and survived the imprisonment. A popular story is that when Raleigh was beheaded by James I in 1618, Elizabeth claimed his embalmed head and kept it in a bag for the rest of her life. His body was buried in St Margaret's, Westminster, and after his wife's death 29 years later, Raleigh's head was returned to his tomb and interred at St. Margaret's Church. During the visit of visit of Christian IV to England in August 1606, the royal party visited Beddington, hosted by Sir George Carew. The Grade I listed great hall (or banqueting hall), containing a fine hammerbeam roof, survives from the mediaeval house. In the grounds are part of the orangery built in the early 18th century around orange trees planted by Sir Francis Carew (claimed to be the first planted in England) and an early 18th century Grade II* listed dovecote. Archaeologists have discovered a Tudor garden including a grotto at Carew Manor, believed to have been created by Sir Francis Carew in the 16th century. Its exact location has not been disclosed in order to protect it from looting. As well as Carew Manor, the family have given their name to a street in nearby Wallington, Carew Road.
Кереу қолдары
Carew гербі: немесе, қара түсті тік бағанада үш арыстан жүріп бара жатыр – бұл герб 1301 жылғы барондық хатқа қосылған "Николас де Карреу" (1255–1311 ж.ж.) мөрінде бейнеленген, ол "Мюлсфорд лорды" ретінде қосылған. Сол адамға арналған герб 1300 жылғы Caerlaverock поэмасында немесе гербтер тізімінде де сипатталған, ол Caerlaverock қамалына қатысқан кезде. Антоний және Хаккомб барондықтары, Тотнес графы және Кару бароны одан тараған.
Arms of Carew: Or, 3 lions passant in pale sable were the arms shown on the seal of "Nicholas de Carreu" (c. 1255 – 1311), appended to the Barons' Letter, 1301, which he joined as "Lord of Mulesford" and which were blazoned for the same bearer in the Caerlaverock Poem or Roll of Arms of 1300, when he was present at the Siege of Caerlaverock Castle. From him are descended the Carew baronets of Antony and of Haccombe, the Earl of Totnes and Baron Carew.
Атаулар ауыстырылуы
Беддингтон Хайтс, Калгари Беддингтон, Суррей қаласының атымен аталыпты.
Beddington Heights, Calgary is named after Beddington, Surrey.