Патти Кэннон: Құл саудагері және сериалдық кісі өлтіруші

Кіріспе

Америкалық серийлі кісі өлтіруші (шамамен 1759/1760–1829)

Патти Кэннон, шын аты Люкреция Патрисия Хэнли болуы мүмкін (шамамен 1759/1760 немесе 1769 – 11 мамыр 1829), заңсыз құл саудагері, серийлі кісі өлтіруші және Мэриленд–Делавэр штаттарындағы көп ұлтты Кэннон–Джонсон бандасының көшбасшысы. Топ 19 ғасырдың басында шамамен он жыл бойы жұмыс істеді және жүздеген бос қара адамдарды және қашқан құлдарды Делмарва түбегі арқылы, бірнеше штаттық шекарадан Алабама және Миссисипи сияқты оңтүстік штаттарында құлдыққа сатуға әкелді. Бұл әрекет «Кері Жер Асты Теміржолы» деп аталды. Филадельфия қаласының мэрі Джозеф Уотсон және Пенсильвания штатының губернаторы Джон Эндрю Шулц 1825 жылдың жазында банда ұрлап кеткен жас бос қара адамдарды қайтаруға және банда мүшелерін соттауға тырысты. Олар ақ мүшелердің ешқайсысын сотқа тартуға үлкермеді. Банданы тұтқындау және айыптау үшін нақты күш-жігер тек билік бірнеше ақ құл саудагерінің, бір бала мен нәрестенің денелерін тапқанда ғана жұмсалды. Кейбір дереккөздерде ол уланған деп айтылады. 1841 жылдан бастап кейбір танымал еңбектерде заңсыз құл саудагері Лукреция П. Кэннон деп аталды, бірақ оның өмірінде «Люкреция» есімін қолданғанына дәлел жоқ. Оның ерліктері туралы 19 ғасырдың танымал романы оның аяусыз тұлға ретіндегі мифтік мәртебесін арттырды. Ол әдебиеттегі кейіпкер ретінде жиі пайда болады. Делавэр штаты Сифорд қаласында «осы зұлым кәсіпорның құрбандарына және оған қарсы күрескендерге» арналған тарихи белгі орнатылды. Бұл белгі Делавэр штатымен шекаралас, Мэриленд штатындағы Каролина және Дорчестер округтері мен Делавэр штатындағы Сассекс округінің қиылысында орналасқан. Джесси Кэннон шамамен 1826 жылы қайтыс болды. Осыдан кейін Кэннонның қызы Джо Джонсонға үйленді, ол анасының қылмыстағы ең танымал серігі болды. Кэннон–Джонсон бандасының құрамында ақ және қара нәсілді адамдар болды, олардың ішінде Генри Карр және Джон Пурнелл болды. Пурнелл «қоңыр» терілі немесе мулат ретінде сипатталды және бірнеше жалған аттарды қолданды. Олар жас қара нәсілді адамдарды қайықтарына немесе тұтқынға алуға жеткілікті жақынға тарту үшін әдейілеп алдауға пайдаланылды. Роберт Бреретон, Кэннонның қайтыс болған күйеуінің туысы, кем дегенде 1826 жылға дейін бандамен байланыста болды. Сонымен қатар, жақын орналасқан Филадельфия, Пенсильванияда Солтүстік Америкадағы ең көп бос қара американдықтар тұрды және соғысқа дейінгі жылдары кәсіби полиция күштері болмады. Тұрғындар, әсіресе балалар, оларды оңай бақылауға болатындықтан, ұрлаушылардың құрбаны болу қаупінде болды. Оңтүстік құл иелері өз құлдарын қалаға алып келген кезде, көрермендер үшін ересектер мен балалардың арасындағы, әсіресе ересек қара американдықтар мен олардың балалары болып көрінетін адамдардың арасындағы қарым-қатынасты анықтау қиын болды, өйткені ұрлаушылар қара серіктестерді пайдаланды. Кейбіреулері Алабама мен Миссисипиде сатылатын жерге көлікпен жеткізілді. Банданың әрекеті көп жылдар бойы жалғасты. Жергілікті құқық қорғау органдары заңсыз операцияларды тоқтатуға асықпады және банданың зорлық-зомбылыққа беделді болуынан қорқып, әрекет етпеді. Патти Кэннон полицияның келе жатқанын білгенде, жергілікті полициядан қашып, штаттық шекарадан өтіп кетті. («Жігіт» деген сөз кез келген жастағы қара нәсілді еркектерді қорлау үшін қолданылды; Джонсон ханым еркек балалар туралы айтқан жоқ.) Лидия Смит, 25 жастағы бос қара әйел, 1925 жылы ол Джонсонның тавернасына көшірілгенге дейін Кэннонның үйінде ұсталғанын айтты. Ол бес ай бойы сол жерде ұсталып, кейін көптеген ұрланған бос қара адамдар құлдыққа сатылып, оңтүстікке жөнелтілді. Оған 39 қамшы салынды; жаза орындалғаны туралы мәліметтер бар. 1827 жылы Корнелиус Синклер Алабамадағы құлдықтан босатылғаннан кейін, Генри Карр мен Джон Пурнеллге (атақ «Джон Смит») қарсы куәлік берген куәлардың бірі болды. Олар Мэрия сотында ақталды, ал Карр Алабамаға кетті, ол 1828 жылы қайтыс болды. Пурнелл Филадельфия округінің сотында сотталып, екі рет адам ұрлауда айыпталды және 4000 доллар айыппұл мен 42 жылға бас бостандығынан айырылды. Ол бес жылдан кейін қаладағы Уолнат көшесіндегі түрмеде қайтыс болды. 1829 жылы Кэннонның Делавэр штатындағы фермалық жерінде төрт қара нәсілді адамның, оның ішінде үш баланың денесі табылды. Бір шаруа жер жыртып жатқанда олардың сүйектерін тапты. Кэннон 1829 жылдың 11 мамырында Джорджтаунда, Делавэр штатында қайтыс болды, оның жасы 60-70 аралығында болды деп есептеледі.

Patty Cannon, whose birth name may have been Lucretia Patricia Hanly (c. 1759/1760 or 1769 – May 11, 1829), was an illegal slave trader, serial killer, and the co leader of the multi racial Cannon–Johnson Gang of Maryland–Delaware. The group operated for about a decade in the early 19th century and abducted hundreds of free black people and fugitive slaves, along the Delmarva Peninsula, across multiple state lines to sell into slavery in southern states such as Alabama and Mississippi. The activity became known as the Reverse Underground Railroad. Mayor Joseph Watson of Philadelphia and Governor John Andrew Shulze of Pennsylvania worked to recover young free black people kidnapped by the gang in the summer of 1825 and to prosecute the gang members. They did not succeed in trying any of the white members. The only time any real efforts to arrest and convict the gang is when authorities found the bodies of several white slave traders, a child and a baby. Some sources say she killed herself with poison. Beginning in 1841, some popular accounts referred to the illegal slave trader as Lucretia P. Cannon, although there is no evidence to indicate she used the name "Lucretia" in her lifetime. A popular 19th century novel based on her exploits contributed to her mythic status as a ruthless figure. She has continued to be featured as a figure in fiction. The state of Delaware placed a historical marker in Seaford dedicated "to the victims of this evil enterprise, and those who struggled against it." on the border with Delaware at the convergence of Caroline and Dorchester counties in Maryland, and Sussex County, Delaware. Jesse Cannon died around 1826. Some time after this, Cannon's daughter married Joe Johnson, who became the mother's most notorious partner in crime. The Cannon–Johnson gang included whites and blacks, among them Henry Carr and John Purnell, described as a "yellow" man or mulatto, who used several aliases. They served as decoys to get young blacks aboard their boat or close enough to take captive. Robert Brereton, a relative of Cannon's late son in law, also continued to be involved with the gang at least until 1826. In addition, nearby Philadelphia, Pennsylvania had the largest population of free black Americans in the North and no professional police force in the antebellum years. Residents, especially children because they were more easily controlled, were at risk from kidnappers. At a time when southern slaveholders came to the city with their slaves, it was difficult for onlookers to determine what was happening between adults and children, and especially between adult black Americans and those who appeared to be their children, when kidnappers used black accomplices. Some were taken overland for sale in Alabama and Mississippi. The gang's activities continued for many years. Local law enforcement officials were reluctant to halt the illegal operations, and may have been afraid of the gang's reputation for violence. When Patty Cannon learned the police were coming, she would slip across state lines away from local police forces. ("Boy" was a degrading reference to a black man of any age; Mrs. Johnson was not strictly referring to male children.) Lydia Smith, a 25 year old free black woman, testified that she was kidnapped in 1825 and kept in Cannon's home before being moved to Johnson's tavern. She was held there for five months until she was shipped south with a large lot of kidnapped free blacks being sold into slavery. and 39 lashes; records show the sentence was carried out. In 1827, after Cornelius Sinclair had been freed from slavery in Alabama, he was among witnesses to testify against Henry Carr and John Purnell (alias "John Smith"), two members of the gang who were prosecuted for kidnapping free blacks. They were acquitted in Mayor's Court, and Carr left for Alabama, where he died in 1828. Purnell was also tried in the Philadelphia County Court, where he was convicted in Philadelphia on two counts of kidnapping, and sentenced to a $4000 (~$ in ) fine and 42 years in prison. He died five years later while incarcerated in Walnut Street Prison in the city. In 1829, bodies of four black people, including three children, were discovered buried on farm property which Cannon owned in Delaware. A tenant farmer uncovered their remains during plowing. Cannon died in her cell, in Georgetown, Delaware, on May 11, 1829, at an age estimated to be between sixty and seventy.

Мұра

1990 жылдары Мэриленд штатының Релианс қаласының жанында, кейде "Пэтти Каннон үйі" деп аталатын жерге жақын автожолға тарихи белгі орнатылды, бірақ бұл ғимарат шамамен 1840 жылы салынған. PBS тарихы сериясы белгінің 1821 жылы Джо Джонсон 150 долларға сатып алған жерде екенін, ал Пэтти Каннон 1826 жылы одан сатып алғанын көрсетті. Оның өзінің 18 ғасырда салынған үйі бірнеше жүз метр қашықтықта орналасқан және 1948 жылы бұзылып кеткен.

Басқа БАҚ-та бейнелеу

Лукреция П. Кэннонның баяндамасы мен мойындауы (1841), Нью-Йоркте анонимді түрде жарияланған. Бұл кітапша басқаларын шабыттандырды, онда басты кейіпкердің аты мен жасаған қылмыстары өзгертілді. Бұл памфлеттер – қазіргі заманғы бульварлық журналдар мен құқықтық қылмыс кітаптарының қосындысын еске түсіретін сенсациялық әдебиеттің бір саласы болды; олар британдық «пенни дерефулдарымен» бір дәуірде болды. Кэннонға 1841 жылғы памфлетте «Лукреция» деген есім берілді, бұл оны әйгілі итальяндық уландырушы Лукреция Борджиямен байланыстыру мақсатында жасалған сияқты. Джордж Альфред Таунсендтің «Мұрагерлік шляпа немесе Патти Кэннонның заманы» (1884) романы көркем ойлармен толықтырылған. Оның танымалдылығы көптеген қатты мұқабалы басылымдарға әкелді; ол 1890, 1912, 1955 және 1969 жылдары қайта басылды. 2007 жылдың наурыз айында жұмсақ мұқабалы басылым жарық көрді. Әртүрлі қазіргі заманғы қорқынышты әңгімелер жинақтарында Патти Кэннон туралы ақпарат бар. «Құқық қорғау: Көшедегі өмір» телесериалының алтыншы маусымындағы «Әкенің күнәлары» (1998 жылдың 9 қаңтарында көрсетілген) атты эпизодындағы құл ұрлайтын Пэтти Риденур кейіпкері Кэннонның үлгісімен жасалғандай көрінеді. Джеймс Макбрайд Патти Кэннонды 2008 жылғы «Әлі ән айтылмаған ән» тарихи романында кейіпкер ретінде бейнелейді. Клайв Касслер мен Грант Блэквудтың «Спартан алтыны» (2009) романы Кэннонға және оның қалдырған құнды ұрланған артефакттарды іздеуге қазіргі заманғы экспедицияға негізделген. WGN телеарнасының «Underground» сериалы өзінің бірінші маусымының финалында (2016) Патти Кэннон (Бригид Браннах, кейін Сейди Страттон сомдаған) кейіпкерін таныстырды. Дегенмен, бұл анахронизм болды, өйткені бұл Кэннон 1850 жылдардың соңында, нақты адам қайтыс болғаннан кейін үш он жылдан астам уақыт өткенде, өте жас әйел. Кэннон «Қатігез әйелдер» телешоуының эпизодында пайда болды. 11-маусымның 4-эпизоды «Қараңғы жақ»