Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Таллахассидегі парк, Флорида штаты
Park in Tallahassee, Florida
Жексон көлінің археологиялық мемлекеттік паркі (8LE1) Флоридадағы ең маңызды археологиялық орындардың бірі болып табылады, ол 1050–1500 жылдар аралығында Форт Уолтон мәдениетінің бас қаласы және салтанатты орталығы болған. Кешен бастапқыда жеті топырақ үйінді, қоғамдық алаң және көптеген жеке ауылдық тұрғын үйлерді қамтыды. Флорида Панхандл аймағындағы маңызды үйінділердің бірі, парк Таллахассидің солтүстігінде, Жексон көлінің оңтүстік жағалауында орналасқан. Кешен 1966 жылдан бері Флорида штатының паркі ретінде басқарылуда. 1971 жылдың 6 мамырында бұл орын 71000241 нөмірімен АҚШ Ұлттық тарихи орындарының тізіліміне енгізілді.
Lake Jackson Mounds Archaeological State Park (8LE1) is one of the most important archaeological sites in Florida, the capital of chiefdom and ceremonial center of the Fort Walton Culture inhabited from 1050–1500. The complex originally included seven earthwork mounds, a public plaza and numerous individual village residences. One of several major mound sites in the Florida Panhandle, the park is located in northern Tallahassee, on the south shore of Lake Jackson. The complex has been managed as a Florida State Park since 1966. On May 6, 1971, the site was listed on the U. S. National Register of Historic Places as reference number 71000241.
Форт Уолтон мәдениеті
Бұл жер 1000 және 1500 жылдар аралығында Миссисип мәдениетінің ең оңтүстік өкілі – Форт Уолтон мәдениетінің адамдарымен салынды және пайдаланылды. Жердің аумағы, үйінділердің саны мен мөлшері бұл жердің аймақтық басшылықтың орталығы болғанын, сонымен қатар саяси және діни орталық болғанын көрсетеді. Көл Джексон жері тасталып қалғаннан кейін, басшылық орын Ахайкаға көшірілді (1987 жылы Б. Кальвин Джонс қайта ашты және ДеСото тарихи мемлекеттік саябағында орналасқан), онда 1539 жылы Эрнандо де Сото экспедициясы келді, ол жергілікті тұрғындарды тарихи Мускоги тілінде сөйлейтін Апалачи халқы деп білді. Велда үйіндісі (осы да саябақ), Кейсон үйіндісі мен ауылдық қонысы және Йон үйіндісі мен ауылдық қонысы сияқты басқа да Форт Уолтонмен байланысты нысандар бар.
The site was built and occupied between 1000 and 1500 by people of the Fort Walton culture, the southernmost expression of the Mississippian culture. The scale of the site and the number and size of the mounds indicate that this was the site of a regional chiefdom, and was thus a political and religious center. After the abandonment of the Lake Jackson site the chiefdom seat was moved to Anhaica (rediscovered in 1987 by B. Calvin Jones and located within DeSoto Site Historic State Park), where in 1539 it was visited by the Hernando de Soto entrada, who knew the residents as the historic Muskogean speaking Apalachee people. Other related Fort Walton sites are located at Velda Mound (also a park), Cayson Mound and Village Site and Yon Mound and Village Site.
Сайттың сипаттамасы
Жер тасталып кеткен кезде ол үлкен кешен болатын (Бұл үйінділер көп жылдар бойы білікті жоспарлаудың, топырақты білудің және көптеген жұмысшыларды ұйымдастырудың нәтижесі болды. Салтанатты алаң – осы мақсат үшін салынған және тегістелген үлкен жазық жер, онда салт-дәстүрлі ойындар мен жиындар өтті. Үйінділердің маңында және алаң төңірегінде жеке тұрғын үйлермен бірге шаруалар мен жұмысшылар көп тұрған ауылдық қоныстар болды. Айналасындағы ауыл шаруашылығы жерлерінде адамдар жергілікті топырақта жүгері өсірді, бұл тығыз халық және үлкен аумақтың болуының басты себебі болды. Парктегі үйінділердің небары бірнешеуі ғана археологтармен жүйелі түрде қазылған. Қоныс-жайдың өзі шығыс-батыс осімен бағдарланған, Джексон көліне жақын орналасқан Мегинис қолының солтүстік-оңтүстік осіне перпендикуляр. Барлық үйінділер осы бағытты көрсететіндей етіп орналастырылған, бірақ бұл символикалық мағынаға ие ме әлде көлдің бағытының нәтижесі ме, белгісіз. Көптеген қоныстардағы жаңарулар арасындағы уақыт аралығы билеушінің орташа өмір сүру мерзімін, оның өлімін және ізбасармен алмасуын көрсетеді. Үйінділердің мемлекеттік парктен тыс жеке меншікте орналасқандығы оларды парктегідей қорғауға мүмкіндік бермеді және 1975–1976 жылдардың қысында олар толтыру топырағы ретінде тегістелді. Қазу жұмыстары басталғанға дейін Флорида штатының тарихи орындары мен мүліктері бюросының археологы Б. Кальвин Джонс құтқару жұмыстарын жүргізді. 4-ші үйінді 1250–1400 жылдар аралығында салынған. Ол бұрынғы тұрғын үйдің үстіне ақ құм қабатын төсеуден басталып, себеттерге толтырылған үйінді топырағымен жабылып, қызыл саз қабатымен жабылған. Оның да бірнеше ұқсас құрылыс кезеңдері болды. 1947 жылы Джон Гриффин жоғарғы жағында бірнеше шұңқырларды тапты, бірақ жұмыс маусымының уақыт шектеулеріне байланысты одан әрі зерттей алмады. Табылған заттардың ішінде жеміс бұршақтары, мыс балталар, тас және керамикалық құбырлар бар. Бұл бұйымдардың көпшілігінде Оңтүстік-Шығыс салтанатты кешенінің (SECC) мотивтері бейнеленген. Осыған ұқсас артефактілер Оклахома штатындағы Спиро, Алабама штатындағы Маундвилл және Грузияның солтүстік-батысындағы Этова үйінділерінен де табылған. Стильдік талдау көрсеткендей, үштің ішінде Джексон көлі Этовамен ең жақын байланыста болған. Джексон көліндегі тақтада бір қолында салтанатты соқа ұстап, екінші қолында кесілген бас ұстап тұрған қанатты бишінің бейнесі бейнеленген. Фигураның басына оги символы және екі жақты жебе мотиві бар күрделі бас киім киілген. Этовадағы жерлеу орындарында бас киім ретінде пайдаланылған мыс пластиналар табылған. Бұл мотивтер Спиродан табылған мүсіндер мен қабықшалардың оюларында да кездеседі, мысалы, "Тынықталған жауынгер немесе Үлкен бала" мүсініндегі ogee бас киімі және Тынықталған жауынгердің құлағына тағылатын сырғалар. Сондай-ақ, киім-кешекте де соқыр биші/жауынгер/шүмекеш ойынымен байланысты мотивтер бар, оларға колумнелла салтанаты, үлкен қабықшалы бұршақтар, балғалар алжапқышы (басқаша мотиві) және ұзын белдік белбеу жатады. Джексон көлінің археологиялық мемлекеттік паркі Флориданың тарихи ресурстар бөліміне қарасты Американың түпкілікті мұра жолының бөлігі ретінде танылған. Парк бойында екі жаяу жүргінші жолы бар. Біріншісі – Флориданың аумақтық кезеңін (1820–1860) қысқаша көрсететін 0,75 мильдік түсіндірме жолы. Жерді үлкен иелік қорының бір бөлігі ретінде полковник Роберт Батлер иеленген. Екінші жол 2,2 мильді құрайды және табиғи өсімдіктер мен ағаштардың табиғи өсуі арқылы өтетін табиғат жолынан тұрады. Бұл жолға шыққандар 19 ғасырдағы шөпті ұнтақтайтын диірменді көруі мүмкін. Флорида мемлекеттік парктерінің Lake Jackson Mounds археологиялық мемлекеттік паркі веб-сайтында көптеген ақпараттар, соның ішінде парктің жүктеуге болатын картасы бар. Паркке белгілі жеті үйіндінің алтысы кіреді, ал ең үлкені екі үйіндіні пикник үстелдерін пайдаланатын келушілер көре алады. Парктегі түсіндіру көрмелері осы жерді бір кезде мекендеген америкалықтар туралы білімді бөліседі. Бұл пикник үстелдері бар павильонда орналасқан. Паркта көптеген жылдар бойы археологиялық қазбалар жүргізіліп келеді. Бұл қазба жұмыстары кезінде табылған барлық артефактілер Флориданың тарихи ресурстар бөлімінің меншігі болып табылады. Олар 36 CFR 79-бөлімі бойынша Федералды ережелердің Кодексі бойынша 106-бөліміне сәйкес келетін артефакттерді сақтау талаптарына сай келетін қоймада орналастырылған. Парктегі әртүрлі қазбалардан табылған артефактілерге керамикалық сынықтар, қабықшалар, кремень және басқа да тас құралдарының фрагменттері, мыс, слюда және басқа материалдардан жасалған жерлеу заттары жатады. Өсімдік артефактілері де табылған. Паркке кіру төлемдері төмен, бір көлік құралы үшін 3 доллар тұрады және құрметті жүйе бойынша жиналады. Жаяу және велосипедпен келгендерге 2 доллар ғана төленеді. Парк әр күні сағат 8:00-ден күн батқанға дейін ашық. Паркте түрлі іс-шаралар бар, оларға құстарды қарау, жаяу серуендеу, пикник және жабайы табиғатты қарау жатады. 50 адамға дейінгі топтар үшін екі апта бұрын брондалған экскурсиялар қолжетімді. Тұрақ орындары және дәретханалар бар. Жануарларға рұқсат беріледі, бірақ оларды әрқашан бауырымен ұстау керек.
When the site was abandoned it was a large complex ( The mounds were the result of skilled planning, knowledge of soils and organization of numerous laborers over the period of many years. The ceremonial plaza was a large flat area, constructed and leveled for this purpose, where ritual games and gatherings took place. The area around the mounds and plaza had several areas of heavy village habitation with individual residences, where artisans and workers lived. There were also communal agricultural fields in the surrounding countryside, where the people cultivated maize in the rich local soil, the major reason such a dense population and large site were possible. Only a few of the mounds in the park have been systematically excavated by archaeologists. The site itself is oriented on an east–west axis, oriented perpendicular to the north–south axis of the Meginnis Arm, a nearby extension of Lake Jackson. All of the mounds are laid out to reflect this alignment, although it is unclear if this is symbolic or merely the result of the lake arm's orientation. The time span in between renewals at many sites suggests the average lifespan of a ruler and their death and replacement by a successor. The mounds location on private property outside the state owned park meant it was not protected as the mounds inside the park are and it was leveled for use as fill dirt in the winter of 1975–1976. Before it was dug away B. Calvin Jones, an archaeologist with the State of Florida Bureau of Historic Sites and Properties, conducted a salvage operation. Mound 4 was built between 1250 and 1400. It was started when a layer of white sand was laid down over a previous habitation area and covered with of basket loaded mound fill and covered with a red clay cap. It had several more similar construction phases. A series of postholes were discovered at the summit by John Griffin in 1947, but due to time constraints with the work season he could not proceed any further. pearl beads, copper axes, and stone and ceramic pipes. Many of these pieces had motifs representative of the Southeastern Ceremonial Complex or SECC. Similar artifacts have been found at the Spiro site in Oklahoma, the Moundville site in Alabama and Etowah Mounds in northwestern Georgia. Stylistic analysis has shown that of the three, Lake Jackson had the closest ties with Etowah. The Lake Jackson plate depicts a winged dancing figure holding a ceremonial mace in one hand and a severed head in the other. The figure wears an elaborate headdress with an ogee symbol and a bi lobed arrow motif. Actual copper ogee plates used as headdress were found in burials at Etowah. These motifs are also found on sculptures and shell engravings from the Spiro site, such as the ogee headdress wearing "Resting Warrior or Big Boy statue". and also worn as ear rings by the Resting Warrior) and clothing which are all motifs associated with the falcon dancer/warrior/chunkey player including the columnella pendant, large shell beads, bellows apron (scalp motif), and the long waist sash. The Lake Jackson Mounds Archaeological State Park is recognized as part of the Native American Heritage Trail under the Florida Division of Historical Resources. There are also two trails available for hiking throughout the park. The first one is a 0.75 mile interpretive trail that gives a brief glimpse into the Florida Territorial Period (1820 1860). The land was owned by Colonel Robert Butler as part of a larger estate. The second trail is 2.2 miles and consists of a nature trail that meanders through the natural growth of native plants and trees. Visitors on this trail may be able to see a grist mill from the 1800s while hiking. The Florida State Parks website for Lake Jackson Mounds Archaeological State Park provides a great deal of information, including a downloadable map of the park. The park encompasses six out of seven of the known mounds, with two of the largest mounds visible to visitors who use the picnic tables. There is an interpretive exhibit aspect of the park that shares knowledge about the Native Americans who once occupied the site. This is located in the pavilion with the picnic tables. Archaeological excavations have been ongoing at the park for many years. Any artifacts recovered during these excavations are property of the Florida Division of Historic Resources. They are housed in a storage facility that meets the requirements for curating artifacts under the 36 CFR Part 79 under the Code of Federal Regulations for Section 106 compliance. Artifacts recovered from various excavations at the park include pottery sherds, shells, flint and other stone tool fragments, burial objects made of copper, mica, and other materials. Vegetative artifacts were also located. Admission to the park is low, costing $3 per vehicle and is collected using the honor system. Pedestrians and visitors on bikes are charged only $2. The park is open for visiting from 8:00am until sunset every day. There are many different activities available at the park, including birding, hiking, picnicking, and wildlife viewing. Guided tours are available and must be booked two weeks in advance for groups up to 50 visitors. There is parking available and restroom facilities onsite. Pets are allowed as long as they are kept on the leash.
Құрып бара жатқан түрлер
Бұл саябақта құрып кету қаупі төнген өсімдік түрі – Trillium reliquum өседі. Оны 2010 жылдың ақпан айында саяхатшылар тапқан. Бұрын бұл түр Алабама, Джорджия және Оңтүстік Каролинаның ғана кейбір аймақтарында таралғаны есілген. АҚШ-тың Балық және жабайы табиғат қызметі осы түрдің санын тіркеу жұмыстарын жүргізуде.
The park is home to an endangered species of plant, the Trillium reliquum. It was discovered by hikers in February 2010. This species was previously thought to inhabit only parts of Alabama, Georgia and South Carolina. The U. S. Fish and Wildlife Service is working to catalog the population.