Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондонның шығыс бөлігіндегі аймақ, Англия
Area in the East End of London, England
Ит аралы – Англияның шығыс бөлігіндегі Темза өзенінің кең иілімімен үш жағынан шектелген үлкен жартыарал. Оған Кубит Таун, Миллволл және Канарь Уорф аудандары кіреді. Тарихи тұрғыдан бұл аймақ Манор, Хамлет, Париш және бір кезде Поплар ауданының құрамына кірген. 1987 жылы Тауэр-Хамлетс Лондон қалалық кеңесі Ит аралы маңындағы ауданды құрғанға дейін бұл атау ресми мәртебеге ие болған жоқ. Жергілікті тұрғындар оны 19 ғасырдан бері жай ғана "Арал" деп атайды.
The Isle of Dogs is a large peninsula bounded on three sides by a large meander in the River Thames in East London, England, which includes the Cubitt Town, Millwall and Canary Wharf districts. The area was historically part of the Manor, Hamlet, Parish and, for a time, the wider borough of Poplar. The name had no official status until the 1987 creation of the Isle of Dogs Neighbourhood by Tower Hamlets London Borough Council. It has been known locally as simply "the Island" since the 19th century.
Қоғам
Доктардың (әсіресе Батыс Үндістан Доктары және іргелес Қалалық канал) салынуынан кейін және халық санының артуымен, жергілікті тұрғындар бұл аймақты көбінесе Арал деп атай бастады. Бұл аймаққа Миллволл, Кубит Таун және Блэкволл кіреді. Аралдың оңтүстігі, Гринвичке қарама-қарсы орналасқан, бұрын Солтүстік Гринвич деп аталған, ал қазір Гринвич түбегіндегі Мыңжылдық күмбезінің маңындағы аймаққа қолданылады. 1986-1992 жылдар аралығында ол ресми түрде қысқа ғана уақытқа болса да өмір сүрді, себебі Иттер аралы деген атау кеңестен билік өкілеттігі берілген жеті ауданның біріне тағайындалды. Кейіннен бұл аудан таратылды. Бұл Англиядағы кеңес тұрғын үйлерінің ең көп шоғырланған жері болды, бірақ қазір ол Канарлық кемежай кеңсе кешені орналасқан жер ретінде танымал. Бір Канада алаңы, сондай-ақ Канарлық кемежай мұнарасы деп белгілі, Ұлыбританиядағы екінші ең биік тұрғын ғимарат болып табылады. Түбек – әлеуметтік теңсіздіктің үлкен аймағы, елдегі ең өркендеген және ең мұқтаж аймақтарды қамтиды. 2004 жылы жақын орналасқан Блэкволл Англиядағы 8 мыңнан астам ауданның ішінде 81-ші орында тұрды, ал Канарлық кемежайдың болуы аймаққа Ұлыбританиядағы ең жоғары орташа табыстардың бірін әкелді. Линкольн Плаза 2016 жылы «Жылғы ең нашар жаңа ғимарат» үшін Карбункл Кубогын жеңіп алды, ал The Times газеті оны «ең жақсы жағдайда орташа, ең нашар жағдайда жаман» деп сипаттады.
Following the building of the Docks (especially the West India Docks and the adjacent City Canal), and with an increasing population, locals increasingly referred to the area as The Island. This area includes Millwall, Cubitt Town, and Blackwall. The south of the isle opposite Greenwich was once known as North Greenwich, now applied to the area around the Millennium Dome on the Greenwich Peninsula. Between 1986 and 1992 it enjoyed a brief formal existence, as the name Isle of Dogs was applied to one of seven neighbourhoods to which power was devolved from the council. The neighbourhood was later abolished. It was the site of the highest concentration of council housing in England but is now best known as the location of the Canary Wharf office complex. One Canada Square, also known as the Canary Wharf Tower, is the second tallest habitable building in Britain at The peninsula is an area of social extremes, comprising some of the most prosperous and most deprived areas of the country; in 2004, nearby Blackwall was the 81st most deprived ward in England out of over 8,000, while the presence of Canary Wharf gives the area one of the highest average incomes in the UK. Lincoln Plaza was the 2016 winner of the Carbuncle Cup for the year's "worst new building" and The Times described it as "mediocre at best, ugly at worst".
Шығу тегі
Иттер аралы Лондон қаласынан өзен бойымен төмен орналасқан. Бастапқыда бұл батпақты жер болған, жарық су кезінде бірнеше метрге дейін су астында қалатын. Орта ғасырларда Темза сағасында "иннинг" деп аталатын әдіс арқылы адамдар тұруына мүмкіндік берілді. Қайта пайдаланған жер су деңгейінен төмен болды және топырақтан жасалған жағалаулармен қорғалды. Егер осы жағалаулар тиісінше күтім көрмесе, бұзылу қаупі бар еді. Мұндай жағдай 1448 жылы орын алып, жер 40 жыл бойы су астында қалды. 1660 жылы өзен жарым аралының тар жерінен өтіп, өзен арнасын өзгерте бастады. Бұл адамдардың араласуымен тоқтатылды, бірақ 5 акрлық Поплар Гут көлін қалдырды, ол Джон Роккінің 1746 жылғы Лондон картасында және осы мақаладағы үзіндіде он шақырым радиуста көрсетілген. Бір жол батпақты жер арқылы ежелгі паромға, Ферри Роудқа дейін жеткізді. Батпақты жерде мол шөп өсіп, мал сойылатын жерлер Поплар Хай-стриттен оңтүстікке қарай орналасқан. Аралдың батыс жағы Marsh Wall деп аталды, ал доктар салынуымен және су тасқынынан қорғау үшін салынған жел жалпақтарының санына байланысты аймақ Millwall деп аталды.
The Isle of Dogs is situated some distance downriver from the City of London. It was originally marsh, being several feet below water at high tide. In the Middle Ages it was made available for human habitation by a process known in the Thames estuary as inning. The reclaimed land was below high water, protected by earthen banks. These banks if not properly kept up were liable to be breached. This happened in 1448, drowning the land for 40 years. In 1660, the river started to break through the neck of the peninsula, initiating meander cutoff. This was arrested by human intervention, but it left a 5 acre lake called Poplar Gut, which appears on John Rocque's 1746 Map of London and ten miles around in the extract reproduced in this article. One road led across the Marshes to an ancient ferry, at Ferry Road. There was rich grazing on the marsh, and cattle were slaughtered in fields known as the Killing Fields, south of Poplar High Street. The western side of the island was known as Marsh Wall, and the district became known as Millwall with the building of the docks, and from the number of windmills constructed along the top of the flood defence.
Өнеркәсіп
1802 жылы Иттер аралында Батыс Үндістан доктарының құрылысы басталды. 1812 жылдан бастап Поплар және Гринвич паромдық жолдар компаниясы Шығыс паромдық жолына төлемдер енгізді. Бұл халыққа ұнамай, көп жылдық әрекеттерден кейін Метрополитендік жұмыс басқармасы компанияны сатып алып, 1885 жылы төлемдерді жойды. Доктармен бірге ұн және қант өңдеу, сондай-ақ кеме жасау сияқты көптеген қосалқы өнеркәсіптер дамыды. 1858 жылдың 31 қаңтарында сол кездегі ең ірі кеме, Изамбард Кингдом Брунельдің жобалаған SS Great Eastern кемесі, Миллволлдағы Скотт, Рассел және компаниясының кеме жасау алаңынан суға жіберілді. Кеменің ұзындығы өзенге тым үлкен болғандықтан, оны бүйірлеу арқылы суға түсіруге тура келді. Суға түсіру кезіндегі техникалық қиындықтарға байланысты бұл аралда салынған соңғы ірі кеме болды және өнеркәсіп төмендеді. Дегенмен, суға түсіру алаңының және пластиналық жұмыстардың бір бөлігі сақталған және Мастхаус террасасының жанында көруге болады.
In 1802 the West India Docks began to be developed on the Isle of Dogs. Beginning in 1812 the Poplar and Greenwich Ferry Roads Company installed tolls on the East Ferry Road. These proved to be unpopular and after many years of lobbying the Metropolitan Board of Works bought the company and abolished the tolls in 1885. The Docks brought with them many associated industries, such as flour and sugar processing, and also ship building. On 31 January 1858 the largest ship of that time, the SS Great Eastern designed by Isambard Kingdom Brunel, was launched from the yard of Messrs Scott, Russell & Co, of Millwall. The length was too big for the river so the ship had to be launched sideways. Due to the technical difficulties of the launch this was the last big ship to be built on the Island and the industry fell into a decline. However, parts of the launching slipway and plate works have been preserved in situ and may be seen close to Masthouse Terrace Pier.
Кемежайлар
Иттер аралының қалалануы 19 ғасырда Батыс Үндістан доктарының салынуынан кейін басталды, ол 1802 жылы ашылды. Бұл аймақтың ең табысты кезеңінің бастауы болды, ол сауданың маңызды орталығына айналды. 1806 жылы Шығыс Үндістан доктары, ал 1868 жылы Миллволл доктары ашылды. 1880 жылдарға қарай, уақытша жұмыспен қамту жүйесі док жұмысшыларын Бен Тиллетт пен Джон Бернс басшылығымен біріктіруге әкеп соқты. Бұл сағатына 6 пенс (2,5 пенни) төлем талабына және доктардағы уақытша еңбекті тоқтатуға ұласты. Қаһарлы күрес нәтижесінде 1889 жылғы Лондон док ереуілі ереуілшілердің жеңісімен аяқталды және уақытша жұмысшылардың кәсіподақтарын құру үшін ұлттық қозғалысты қалыптастырды. Үш док жүйесі 1909 жылы Лондон порты басқармасы басқаруды қолға алғанда біріктірілді. Иттер аралы шығыстан батысқа дейін созылып, екі шетінде де шлюздері бар доктармен байланысқандықтан, оны толыққанды арал деп санауға болады. Доктардың маңызы арта келе жұмысшылар "аралға" қоныстанды, 1901 жылға қарай онда 21 000 адам тұрды, олар негізінен аралдағы өзен саудасына, сондай-ақ оңтүстік және батыстағы Гринвич және Дептфордқа тәуелді болды. Иттер аралы 1840 жылы ашылған және кейіннен кеңейтілген Лондон және Блэкуолл темір жолы арқылы Лондонның қалған бөлігімен байланысты болды. 1902 жылы Гринвичке барып-қайту үшін пайдаланылатын паром Гринвич аяқ туннелімен алмастырылды, ал 1895 жылы Арал бақтары саябағы салынды, онда өзенге көрініс ашылады. Лондон және Блэкуолл темір жолы 1926 жылы жабылды. 1987 жылы Доклендс жеңіл темір жолы салынарша, аралға кіру мен шығудың жалғыз қоғамдық көлігі периметрі бойынша жүретін автобустар ғана болды. Бұл автобустар Батыс Үндістан және Миллволл доктарына кемелердің кіруіне мүмкіндік беретін төрт көпірдің қозғалысынан жиі және айтарлықтай кешіктірілді. Аралдың оқшауланған табиғаты оның Лондонның қалған бөлігінен бөлінуіне және ерекшелігіне себеп болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде доктар неміс люфтваффесінің басты нысанасы болды және ауыр бомбалауға ұшырады. Бомбалау салдарынан көптеген азаматтар қаза тапты, кең аумақта үлкен қираулар болды, көптеген қоймалар қирады және док жүйесінің көп бөлігі ұзақ мерзімге тоқтап қалды. Осы кезеңде табылған жарылмаған бомбалар әлі де табылуда. Mudchute Farm-да зениттік артиллериялық батареялар орналасқан, олардың бетон негіздері бүгінге дейін сақталған. Соғыстан кейін доктар қысқа ғана өркендеді және тіпті 1967 жылы жаңартылды. Алайда, доктардың қабылдай алмаған контейнерлену дәуірі келгеннен кейін, олар көп ұзамай пайдасыз болып қалды. Доктар 1970 жылдары біртіндеп жабылды, соңғылары – Батыс Үндістан және Миллволл доктары 1980 жылы жабылды. Бұл аймақты қираған күйде қалдырды, үлкен аумақтар тасталып, қирап жатты.
The urbanisation of the Isle of Dogs took place in the 19th century following the construction of the West India Docks, which opened in 1802. This heralded the area's most successful period, when it became an important centre for trade. The East India Docks were subsequently opened in 1806, followed by Millwall Dock in 1868. By the 1880s, the casual employment system caused Dock workers to unionise under Ben Tillett and John Burns. This led to a demand for 6d per hour (2.5p), and an end to casual labour in the docks. After a bitter struggle, the London Dock Strike of 1889 was settled with victory for the strikers, and established a national movement for the unionisation of casual workers. The three dock systems were unified in 1909 when the Port of London Authority took control of the docks. With the docks stretching across from East to West with locks at each end, the Isle of Dogs could now almost be described as a genuine island. Dock workers settled on the "island" as the docks grew in importance, and by 1901, 21,000 people lived there, largely dependent on the river trade on the Isle as well as in Greenwich and Deptford across the river to the south and west. The Isle of Dogs was connected to the rest of London by the London and Blackwall Railway, opened in 1840 and progressively extended thereafter. In 1902, the ferry to Greenwich was replaced by the construction of the Greenwich foot tunnel, and Island Gardens park was laid out in 1895, providing views across the river. The London and Blackwall Railway closed in 1926. Until the building of the Docklands Light Railway in 1987, the only public transport accessing and exiting the Island consisted of buses using its perimeter roads. These were frequently and substantially delayed by the movement of up to four bridges which allowed ships access to the West India Docks and Millwall Docks. The insular nature of the Island caused its separateness from the rest of London, and its unique nature. During World War II, the docks were a key target for the German Luftwaffe and were heavily bombed. A number of local civilians were killed in the bombing and extensive destruction was caused on the ground, with many warehouses being destroyed and much of the dock system being put out of action for an extended period. Unexploded bombs from this period continue to be discovered today. Anti aircraft batteries were based on Mudchute Farm; their concrete bases remain today. After the war, the docks underwent a brief resurgence and were even upgraded in 1967. However, with the advent of containerisation, which the docks could not handle, they became obsolete soon afterwards. The docks closed progressively during the 1970s, with the last – the West India and Millwall docks – closing down in 1980. This left the area in a severely dilapidated state, with large areas being derelict and abandoned.
Лондондық док-лендтерді дамыту корпорациясы
Иттер аралының экономикалық проблемалары бұрынғы кемежай жұмысшыларының арасында жаппай жұмыссыздыққа және ауыр әлеуметтік қиындықтарға әкеп соқты. Жергілікті қоғамдық белсенді Тед Джонс және оның жақтастары мемлекет тарапынан әлеуметтік көмектің жетіспеуіне наразылық ретінде, Ұлыбританиядан бір жақты тәуелсіздік жариялап, аймақты Иттер аралы Республикасы деп атады және Джонстың өзі сайланған президенті болып табылатын "Аралдық Кеңес" құрды. 1970 жылы бір күндік акция ретінде, аймаққа жолмен кірудің жалғыз жолын қамтамасыз ететін екі айналма көпірді тоқтатып тастады. 1970 жылдары бірден-бір лейбористік және консервативтік үкіметтер бірнеше іс-шара жоспарларын ұсынды, бірақ аймақты қайта дамыту үшін Лондон доктарын дамыту корпорациясы (LDDC) 1981 жылға дейін құрылмады. Иттер аралы 1,95 км² аумақты қамтитын және Батыс Үндістан, Миллволл және Шығыс Үндістан доктарын қоса алған кәсіпорын аймағының бөлігі болды. Жаңа тұрғын үйлер, кеңселер және көлік инфрақұрылымы салынды. Бұл Docklands Light Railway және кейіннен Jubilee желісінің кеңейтілуін қамтыды, нәтижесінде аймақ алғаш рет Лондон метросына қол жеткізді. 1987–1991 жылдары салынғаннан бері аймақ кеңейіп келе жатқан Канарлық кемежай құрылысымен үлкен өзгерістерге ұшырады, онда кеңселер мен сауда алаңдары құрылды; қазір Канарлық кемежайда ғана 93 000 адам жұмыс істейді.
The Isle of Dogs' economic problems led to mass unemployment among the former dockyard workers and caused serious social deprivation. Ted Johns, a local community campaigner, and his supporters, in protest at the lack of social provision from the state, made a unilateral declaration of independence for the area from the United Kingdom as the Republic of the Isle of Dogs and set up an 'Island Council' with Johns himself as its elected president, and for a single day in 1970 blocked the two swing bridges providing the only access to the area by road. Successive Labour and Conservative governments proposed a number of action plans during the 1970s but it was not until 1981 that the London Docklands Development Corporation (LDDC) was established to redevelop the area. The Isle of Dogs became part of an enterprise zone, which covered 1.95 km2 of land and encompassed the West India, Millwall and East India Docks. New housing, office space and transport infrastructure were built. This included the Docklands Light Railway and later the Jubilee line extension, which eventually brought access to the London Underground to the area for the first time. Since its construction in 1987–1991, the area has been dominated by the expanding Canary Wharf development with over of office and retail space having been created; 93,000 now work in Canary Wharf alone.
Саясат
Арал 1993 жылы Британдық Ұлттық партиясының Дерек Бикон Миллуолл округіне кеңесші болып сайланғанда әйгілі болды. Бұл жергілікті саясатта, әсіресе тұрғын үйді бөлу мәселесінде нәсілдік шиеленістер жылдар бойы күшейгеннің нәтижесі еді. Еңбек партиясы 1994 жылдың мамырындағы толыққанды кеңес сайлауында округті қайтарып алып, 2004 жылдың қыркүйегінде өткен қосымша сайлауға дейін барлық үш орынды сақтап тұрды.
The Island achieved notoriety in 1993 when Derek Beackon of the British National Party became a councillor for Millwall ward, in a by election. This was the culmination of years when race was a prominent issue in local politics, especially with regards to allocation of housing. Labour regained the ward in the full council election of May 1994, and held all three seats until a further by election in September 2004.
Оқиғалар
1996 жылдың 9 ақпанында ИРА Дог аралындағы South Quay DLR станциясының жанында жүк көлігімен жарылыс жасап, екі адам қаза тауып, жүзден астам адам жарақат алды.
On 9 February 1996, the IRA detonated a truck bomb near South Quay DLR station on the Isle of Dogs that killed two people and injured more than a hundred others.
Лондон метросының, DLR және Элизабет желілерінің станциялары
Ең жақын Лондон метро станциясы - Jubilee желісіндегі Канарьи Уорф станциясы. Регент паркі, Вест-Энд, Вестминстер, Оңтүстік жағалау, Миллениум дөңгелегі және Королева Елизавета Олимпиадалық паркі сияқты маңызды аймақтардың бәрі Канарьи Уорфтан метромен 20 минуттық қашықтықта. DLR Иттер аралы арқылы солтүстіктен оңтүстікке қарай өтеді. Доклендс жеңіл темір жолының станциялары: Канарьи Уорф, Херон-Кейз, Саут-Кей, Крос-Харбор, Мадчут және Айленд-Гарденс. Лондон қаласы, Тауэр Хилл және Гринвич сияқты маңызды аймақтардың бәрі DLR арқылы Иттер аралынан 20 минут ішінде саяхаттауға мүмкіндік береді. Элизабет желісінің Канарьи Уорф станциясы 2022 жылы ашылды. Аралдың солтүстігінде орналасқан бұл станция Вест-Эндтің орталығына, Паддингтон станциясына, Хитроу әуежайына және Абби Вудқа жоғары жиілікті, жылдам қосылыстарды ұсынады.
The nearest London Underground station is Canary Wharf on the Jubilee line. Key areas including Regent's Park, The West End, Westminster, South Bank, Millennium Dome and the Queen Elizabeth Olympic Park, are all within 20 minutes of Canary Wharf by Tube. The DLR runs north–south through the Isle of Dogs. Docklands Light Railway stations are Canary Wharf, Heron Quays, South Quay, Crossharbour, Mudchute and Island Gardens. Key areas including the City of London, Tower Hill and Greenwich are all within 20 minutes of the Isle of Dogs by DLR. The Elizabeth line's Canary Wharf station opened in 2022. Situated at the north of the Island, it provides high frequency, fast connections to the heart of the West End, Paddington Station, Heathrow Airport and Abbey Wood.
Өзен автобустары
Күнделікті жолаушылар қайықтары Мастхаус Террас пирсі мен Иттер аралындағы Канарлық Уорф пирсіне қызмет көрсетеді. Thames Clippers Woolwich Arsenal пирсіне, шығыстағы Greenwich пирсіне және Лондон қаласына, соның ішінде St. Katherine Docks, Tower Bridge, Үлкен Лондон Әкімдігі ғимараты, Tate Modern, Blackfriars, сондай-ақ Лондонның батыс бөлігіне тұрақты жолаушылар қызметін ұсынады. Ротерхитке және Tate Modern-нен Tate Britain-ге London Eye арқылы жалғастыратын шатл қызметі де бар. 2007 жылдың жазынан бастап, қызмет Лондон орталығынан O2 Аренаға (бұрынғы Миллениум Купол) экспресс қайықтармен күшейтілді.
Regular commuter boat services serve both Masthouse Terrace Pier and Canary Wharf Pier on the Isle of Dogs. The Thames Clippers provides regular commuter services to Woolwich Arsenal Pier, Greenwich Pier in the east, and the City of London including St. Katherine Docks, Tower Bridge, , Greater London Authority building, Tate Modern, Blackfriars, as well as the West End of London in the west on the commuter service. There is also a connecting shuttle service to Rotherhithe and the Tate to Tate service from Tate Modern to Tate Britain via London Eye. From Summer 2007, the service has been enhanced with express boats from central London to the O2 Arena (former Millennium Dome).
Жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер
Темза өзенінің жағасымен "Темза жолы" ұлттық саябақ жолы созылып жатыр. Иттер аралының оңтүстік бөлігінде Гринвич жаяу өткел туннелі арқылы жаяу жүргіншілер өзен арқылы Гринвичке өтуге мүмкіндік алады. Ұлттық велосипед желісінің 1-маршруты жаяу өткел туннелінен өтеді (бірақ велосипедтерді туннель ішінде жүргізуге рұқсат етілмейді).
The Thames Path National Trail runs along the riverside. At the southern end of the Isle of Dogs, the Greenwich foot tunnel provides pedestrian access to Greenwich, across the river. National Cycle Network route 1 runs through the foot tunnel (although cycles must not be ridden in the tunnel itself).
Әуежай және тікұшақ айлағы
Ең жақын әуежай – Лондон Сити әуежайы, ол DLR арқылы Канари Уорфтан 25 минуттық қашықтықта. Аралдың батысында, Фергюсонның кемежайының жанында жекеменшік Vanguard компаниясы басқаратын тікұшақ алаңы орналасқан.
The nearest airport is London City Airport, which is 25 minutes away from Canary Wharf by DLR. There is also a helipad situated on the west of the Island and next to Ferguson's Wharf, which is privately run by Vanguard.
Кеме қатынасы және су спорты
Кемежайлардың болуы, олардың кейбіреуі үлкен өлшемде, жүзу спорты, каякинг, желкенмен серфинг және стендап паддлборд сияқты түрлі су спорты түрлерін дамытуға мүмкіндік берді. Docklands Sailing and Watersports Centre – су спорты жанкүйерлері үшін маңызды орындардың бірі. Кембридж герцогинясы 2017 жылы осы орталыққа келді.
The presence of docks, some of a considerable size, has enabled a practice of various watersports, like sailing, kayaking, windsurfing and standup paddleboarding. Docklands Sailing and Watersports Centre is one of the main reference spots for watersports fans. The Duchess of Cambridge visited the centre in 2017.
БАҚ-та
Иттер аралы – Бен Джонсон мен Томас Нашидің 1597 жылы қысқа ғана уақытқа қойылып, кейін қылмысты сөз ретінде толыққан толығымен тыйым салынған ерте пьесасының атауы. Т. С. Элиоттың «Шөл даласы» поэмасында «Кемелер жуып / Ағып жатқан ағаштар / Гринвичке дейін / Иттер аралынан өтеді» деген жолдар кездеседі. Қазіргі заманда Иттер аралы көптеген табысты фильмдерге түсірілім алаңы болған, оның ішінде Джеймс Бондтың «Әлем жеткіліксіз» фильмінің бастапқы сахналары, сондай-ақ «Бэтмен басталады», «Тұрақты бағбан», «Гарри Поттер және Феникс ордені» мен «Нағыз махаббат» фильмдері де осы жерде түсірілген. Иттер аралы 1980 жылғы британдық «Ұзақ жақсы жұма» фильмінде маңызды орын алды, ал 2007 жылғы «28 аптадан кейін» қорқыныш фильмінің негізгі түсірілім орны болды, онда вирустық эпидемиядан кейін Ұлыбритания халқы қырылғаннан соң қайта құруға жарамды, Ұлыбританияның жалғыз қауіпсіз және карантиндік айманы осы болды. Иттер аралы 1986 жылғы Channel 4 арнасының «Перспективалар» комедиялық драмасында, Гари Олсен мен Брайан Бовеллдің басты рөлдерде ойнауымен көрсетілді. Шығыс Лондонда «Фантастикалық мырза Түлкі» фильмін түсіріп жүрген Уэс Андерсон Иттер аралына бағыттайтын жол белгісін көріп қалды. Бұл оның қиялын оятып, 2018 жылғы «Иттер аралы» атты анимациялық фильміне шабыт берді.
The Isle of Dogs was the title of an early play by Ben Jonson and Thomas Nashe, briefly performed in 1597 and then thoroughly suppressed as slanderous. T. S. Eliot's The Waste Land contains the lines "The barges wash / Drifting logs / Down Greenwich reach / Past the Isle of Dogs." In modern times the Isle of Dogs has provided locations for many blockbuster films, including the opening scenes of the James Bond film The World Is Not Enough, and more recently Batman Begins, The Constant Gardener, Harry Potter and the Order of the Phoenix, and Love Actually. The Isle of Dogs featured heavily in the 1980 British film The Long Good Friday, and the Isle of Dogs is the primary location of the 2007 horror film 28 Weeks Later, where it is the only secure and quarantined area in all of Britain suitable for recivilisation after a virus epidemic kills the population of Britain. The Isle of Dogs was the setting for the 1986 Channel 4 comedy drama Prospects starring Gary Olsen and Brian Bovell. While shooting in East London for his film Fantastic Mr. Fox, Wes Anderson spotted a road sign directing to the Isle of Dogs. This sparked his imagination, becoming an eponymous source of inspiration for his animated 2018 film Isle of Dogs.