Системдік Даму Корпорациясы (SDC) – 1955 ж. құрылған, алғашқы бағдарламалық компания. SAGE әуе қорғаныс жүйесі үшін құрылып, RAND корпорациясынан бөлінген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
System Development Corporation (SDC) - Калифорния штатының Санта-Моника қаласында орналасқан компьютерлік бағдарламалық қамтамасыз ету компаниясы. 1955 жылы құрылған, ол өзінің түріндегі алғашқы компания деп есептеледі.
System Development Corporation (SDC) was a computer software company based in Santa Monica, California. Founded in 1955, it is considered the first company of its kind.
Тарих
SDC RAND корпорациясындағы SAGE әуе қорғанысы жүйесі үшін жүйелік инженерия тобы ретінде құрылды. 1955 жылдың сәуірінде үкімет RAND компаниясымен SAGE жобасы үшін бағдарламалық қамтамасыз етуді жасауға келісім шарт жасады. Бірнеше ай ішінде RAND-тің Жүйелерді Дамыту бөлімінде 500 қызметкер SAGE қолданбаларын әзірледі. Бір жылдың ішінде бөлімде 1000-ға жуық адам жұмыс істеді. 1957 жылы RAND тобын коммерциялық емес ұйым ретінде бөліп шығарды, ол АҚШ әскеріне ірі, күрделі, компьютермен басқарылатын жүйелерді жобалау, интеграциялау және сынау бойынша сараптама ұсынды. 1969 жылы SDC коммерциялық корпорацияға айналды және қызметтерін тек американдық әскерилерге ғана емес, барлық ұйымдарға ұсына бастады. SDC жасаған алғашқы екі жүйе – IBM AN/FSQ 7 [Q 7] компьютері үшін жазылған SAGE жүйесі және IBM 701 компьютерлер сериясы үшін жазылған SAGE жүйелік оқыту бағдарламасы [SSTP] болды. Q 7 вакуумдық түтіктерге негізделгендігімен ерекшеленді. Операциялық орындар үшін екі компьютермен дуплекстік ретінде жоспарланған, Санта-Моникадағы SDC кешенінде (2400 және 2500 Колорадо көшесі; қазір Су бағы орналасқан) бір Q 7 орнатылған. Ол кезде Q 7 ғимараты жеке құрылыс болғандықтан, бүкіл Санта-Моника қаласында қолданылатын кондиционерлердің жартысын қажет еткен – бұл, мүмкін, әзіл болғанмен, шындыққа жақын еді. 1961 жылдың соңында SDC Әуе күштерінің Спутниктік Бақылау Желісі үшін Компьютерлік Бағдарламаны Интеграциялау Мердігері [CPIC] атанды және көп жылдар бойы бұл рөлді сақтап келді. Бұл рөлдің бір бөлігі ретінде SDC AFSCN-нің АҚШ-та және шетелдегі спутниктік бақылау станцияларына бағдарламалық қамтамасыз етуді жазып, жеткізіп берді.
SDC began as the systems engineering group for the SAGE air defense system at the RAND Corporation. In April 1955, the government contracted with RAND to help write software for the SAGE project. Within a few months, RAND's System Development Division had 500 employees developing SAGE applications. Within a year, the division had up to 1,000 employees. RAND spun off the group in 1957 as a non profit organization that provided expertise for the United States military in the design, integration, and testing of large, complex, computer controlled systems. SDC became a for profit corporation in 1969, and began to offer its services to all organizations rather than only to the American military. The first two systems that SDC produced were the SAGE system, written for the IBM AN/FSQ 7 [Q 7] computer, and the SAGE System Training Program [SSTP], written for the IBM 701 series of computers. The Q 7 was notable in that it was based on vacuum tubes. Intended as a duplex, with two computers for operational sites, there was a single Q 7 installed at the SDC complex in Santa Monica (2400 and 2500 Colorado; now occupied by the Water Garden). It was said that at the time the Q 7 building, a separate structure, required half of the air conditioning then used in the entire city of Santa Monica perhaps in jest, but close to the truth. In late 1961 SDC became the Computer Program Integration Contractor [CPIC] for the Air Force Satellite Control Network, and maintained that role for many years. As a part of that role, SDC wrote software for and delivered it to the AFSCN's then string of satellite tracking stations both in the US and abroad.
Меншік
1981 жылы SDC директорлар кеңесінің шешімімен Burroughs корпорациясына сатылды. 1986 жылы Burroughs корпорациясы Sperry корпорациясымен бірігіп Unisys компаниясын құрды, ал SDC Unisys Defense Systems жүйесіне қосылды. 1991 жылы Unisys Defense Systems Unisys компаниясының толық иелігіндегі Paramax еншілес компаниясы болып қайта аталды, осылайша Unisys компаниясының қарызын төмендету үшін оны бөліп шығаруға мүмкіндік болды. 1995 жылы Unisys Paramax компаниясын Loral Corporation-ға сатты, бірақ оның бір бөлігі, SDC-де басталган кейбір жобаларды қамтитын, Unisys компаниясында қалды. 1996 жылы Loral Paramax компаниясын Lockheed Martin компаниясына сатты. 1997 жылы Paramax бизнес-бөлімі Lockheed Martin компаниясынан Фрэнк Ланзаның (Loral компаниясының президенті және бас директоры болған) басқаруына өтті және L 3 Communications компаниясының еншілес компаниясы болды. 2019 жылы L3 Communications Harris Corporation компаниясымен бірігіп L3Harris Technologies компаниясын құрды.
In 1981, SDC was sold by its board of directors to the Burroughs Corporation. In 1986, Burroughs merged with the Sperry Corporation to form Unisys, and SDC was folded into Unisys Defense Systems. In 1991, Unisys Defense Systems was renamed Paramax, a wholly owned subsidiary of Unisys, so that it could be spun off to reduce Unisys debt. In 1995, Unisys sold Paramax to the Loral Corporation, although a small portion of it, containing some projects that had originated in SDC, remained with Unisys. In 1996, Loral sold Paramax to Lockheed Martin. In 1997, the Paramax business unit was separated from Lockheed Martin under the control of Frank Lanza (who had been Loral's president and CEO); and became a subsidiary of L 3 Communications. In 2019, L 3 Communications merged with Harris Corporation to form L3Harris Technologies.
Бағдарламалық жобалар
1960 жылдары SDC Advanced Research Projects Agency (ARPA) үшін AN/FSQ 32 (Q32) негізгі компьютері үшін уақытты бөлісу жүйесін әзірледі. Q 32 бірнеше пайдаланушыны және компьютерлер арасындағы байланысты қолдайтын алғашқы жүйелердің бірі болды. Массачусетс технология институтындағы TX 2 компьютеріне арналған модем арқылы жасалған тәжірибелер электрондық пошта сияқты компьютерлік байланыс қолданбаларына жол ашты. 1960 жылдары SDC сонымен қатар JOVIAL бағдарламалау тілін (Жюль Шварц үшін Халықаралық алгоритмдік тілдің Жюльдің жеке нұсқасы) және Time Shared Data Management System (TDMS) – инверттік файлдық деректер базасы жүйесін жасады. Екеуі де әскери жүйелерде нақты уақыт режимінде кеңінен қолданылды.
In the 1960s, SDC developed the timesharing system for the AN/FSQ 32 (Q32) mainframe computer for Advanced Research Projects Agency (ARPA). The Q 32 was one of the first systems to support both multiple users and inter computer communications. Experiments with a dedicated modem connection to the TX 2 at the Massachusetts Institute of Technology led to computer communication applications such as e mail. In the 1960s, SDC also developed the JOVIAL programming language (Jules' Own Version of the International Algorithmic Language, for Jules Schwartz) and the Time Shared Data Management System (TDMS), an inverted file database system. Both were commonly used in real time military systems.