Роберто Манчини: Футбол өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Италиялық футбол менеджері (туған 1964)

Роберто Манчини (; 27 қараша 1964 жылы туған) – итальяндық футбол менеджері және бұрынғы ойыншы. Қазір Сауд Арабиясы ұлттық құрамасының бас бапкері. Ойыншы кезінде Манчини тереңдегі шабуылшы ретінде ойнады, ең көп танылған клубы – «Сампдория», онда ол 550-ден астам ойын өткізіп, командаға Серия А титулын, төрт Италия кубогын және Еуропа Кубок иелерінің кубогын жеңіп беруге көмектесті. Италия құрамасы сапында 36 рет ойнаған, 1988 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатына және 1990 жылғы ФИФА Әлем чемпионатына қатысқан. Екі турнирде де жартылай финалға жеткенімен, 1990 жылғы турнирде алаңға шықпады. 1997 жылы «Сампдорияда» 15 жыл ойнағаннан кейін Манчини «Лациоға» қосылды, онда тағы бір скудетто мен Кубок иелерінің кубогын жеңіп алды, сондай-ақ УЕФА Суперкубогы мен тағы екі Италия кубогына ие болды. Джанлуиджи Буффонмен бірге ол Италия кубогын ең көп жеңген ойыншы (6 рет). Ойыншы кезінде Манчини жиі ойын ортасында командаға нұсқау беретін. Ойыншылық карьерасының соңында «Лациода» Свен-Горан Эрикссонның ассистенті болды. 2001 жылы, 36 жасында «Фиорентинаны» басқарды және Италия кубогын жеңіп алды. Келесі маусымда «Лационың» бас бапкері болды, команданы тағы бір Италия кубогына жеткізді. 2004 жылы Манчиниге «Интер» клубының бас бапкері лауазымы ұсынылды, ол үш рет қатарынан Серия А титулын жеңіп алды, бұл клубтық рекорд. 2008 жылы қызметтен босатылды. Бір жылдан астам уақыт футболдан тыс болғаннан кейін, 2009 жылдың желтоқсанында «Манчестер Ситидің» бапкері болып тағайындалды. «Ситиге» 2010–11 маусымда ФА кубогын жеңуге көмектесті, бұл клубтың 35 жылдан бергі алғашқы маңызды трофесі және 2011–12 маусымда 44 жылдан бергі алғашқы лига титулы болды. 2013 жылдың қыркүйегінде Манчини түрік клубы «Галатасарайдың» бас бапкері болды, клубта өткізген жалғыз маусымында Түркия кубогын жеңіп алды, содан кейін екі жылға «Интерге» оралды, ал кейін ресейлік «Зенитті» жаттықтырды. 2018 жылы Италия ұлттық футбол құрамасын қабылдады, ал команда 2018 жылғы ФИФА Әлем чемпионатына ілікпеген еді. 2021 жылы Манчини Италияны Еуро-2020 турнирінде екінші рет Еуропа чемпионы атандырды. Оның басшылығымен команда 2018 жылдың қазан айынан 2021 жылдың қазан айына дейін жеңіліссіз өтті және ең көп рет (37) жеңіліссіз матчтар бойынша әлемдік рекордты ұстады, бірақ Италия Солтүстік Македонияға плей-оффта жеңіліп, екінші рет қатарынан Әлем чемпионатына қатыса алмады. Манчини 2002 жылдан 2014 жылға дейін жаттықтырушы болып жұмыс істеген кез келген маусымда ірі ұлттық кубок жарысының кем дегенде жартылай финалына жетті. Ол бірнеше рекордты ұстайды, соның ішінде 2004 жылдан 2008 жылға дейін бес рет қатарынан Италия кубогының финалына шықты, 2004 жылы «Лациомен» және келесі төрт маусымда «Интермен».

Roberto Mancini (; born 27 November 1964) is an Italian football manager and former player. He is the head coach of the Saudi Arabia national team. As a player, Mancini operated as a deep lying forward, and was best known for his time at Sampdoria, where he played more than 550 matches, and helped the team win the Serie A league title, four Coppa Italia titles, and the European Cup Winners' Cup. He was capped 36 times for Italy, taking part at UEFA Euro 1988 and the 1990 FIFA World Cup, achieving semi final finishes in both tournaments, although he was never put onto the pitch during the 1990 tournament. In 1997, after 15 years at Sampdoria, Mancini left the club to join Lazio, where he won a further scudetto and Cup Winners' Cup, in addition to the UEFA Super Cup and two more Coppa Italia titles. Alongside Gianluigi Buffon, he is the player with the most Coppa Italia titles (6). As a player, Mancini would often give team talks at half time. Towards the end of his playing career he became an assistant to Sven Göran Eriksson at Lazio. His first manager role was at Fiorentina in 2001, at only 36 years old, winning a Coppa Italia title. The following season, he took over as manager at Lazio, where he guided the club to another Coppa Italia title. In 2004, Mancini was offered the manager's job at Inter Milan, with which he won three consecutive Serie A titles, a club record; he was dismissed in 2008. After being out of football for over a year, Mancini was appointed Manchester City manager in December 2009. He helped City win the FA Cup in the 2010–11 season, the club's first major trophy in 35 years, and their first league title in 44 years in the 2011–12 season. Mancini took over managerial duties at Turkish club Galatasaray in September 2013, winning the Turkish Cup in his only season at the club, before returning to Inter Milan for two more years before managing Russian side Zenit. In 2018, he took charge of the Italy national football team after the team had failed to qualify for the 2018 FIFA World Cup. In 2021, Mancini guided Italy to their second ever European Championship at Euro 2020. Under his management, the team was unbeaten from October 2018 to October 2021, and holds the world record for most consecutive matches without defeat (37), but Italy then failed to reach the World Cup for the second time in a row after a play off loss to North Macedonia. Mancini has reached at least a semi final of a major national cup competition in every season he has been a manager, from 2002 to 2014. He holds a number of records, including most consecutive Coppa Italia finals from 2004 to 2008, with Lazio once in 2004 and with Inter Milan in the following four seasons.

Ерте өмір

Манчини 1964 жылғы 27 қарашада Марке облысының Джеси деген шағын қаласында дүниеге келді, бірақ кейін таулы Роккадаспиде қаласына көшіп, Альдо мен Марианна Манчини және оның кіші қарындасы Стефани тәрбиеледі. Ол жастық шағында алтарь қызметін атқарды. 2012 жылы Манчини Медугорьедегі Әзіреті Марияның қасиетті орнына саяхат жасап, "Егер әркім дұға етуді үйренсе, әлем жақсырақ болар еді" деп, өзінің үнемі дұға ететін, дінге сенетін адам екенін айтты.

Сампдория

Манчини 1981 жылы «Болонья» сапында Серия А-да дебют жасады. «Сампдория» құрамында бас жаттықтырушы Вуджадин Бошковтың жетекшілігімен Джанлука Виаллимен еңбек етіп, жарқын шабуылдық дуэт құрды, осы дуэтке «Гол егіздері» («I Gemelli del Gol», италия тілінде) деген есім берілді. Бірлесіп, олар клубқа 1991 жылы жалғыз лига титулын, төрт рет Италия кубогын және 1990 жылы Кубок иегерлерінің кубогын жеңуге көмектесті.

Лацио

Лациомен Манчини екінші скудеттосы мен Кубок иегерлері кубогын жеңіп алды, сондай-ақ тағы екі Италия кубогына ие болды. 1999–2000 маусымында Лацио скудетто мен Италия кубогын ұтты, бірақ Манчини 20 ойында гол соға алмады және кейін ойыншылық карьерасын аяқтағанын хабарлады. Ол Свен Геран Эриксонның көмекшісі ретінде Лационың жаттықтыру штабына қосылды. 2011 жылы Манчини туралы сұрағанда Эриксон: "Мен оны Лациоға өзіммен бірге алып келдім, ол тіпті ойыншы кезінде де жаттықтырушы болғысы келді. Ол жаттықтырушы да болды, және жабдықтарды жинаушы, тіпті автобус жүргізушісі де болды, барлығын істеді. Сампдорияда жаттығудан бұрын барлық нәрсенің орнымен екенін тексеруге тырысты. Кейде оған: "Мансио, сен жексенбіде ойын ойнайсың, егер бәрін қадағаласаң шаршап қаласың", - дейтінмін. Бірақ ол мінезді сондай еді."

Лестер Сити

2001 жылғы қаңтарда «Лестер Сити» клубына жалға алынған Манчини 36 жасында «Арсеналға» қарсы Премьер-лигада дебют жасады, бірақ клуб сапындағы бес ойынында толық 90 минут ойнай алмады. Ақпан айының басында ол жеке себептермен рұхсат алды. 14 ақпанда клубқа телефон соғып, Англияға қайта оралмайтынын хабарлады; оған «Фиорентина» клубының бас жаттықтырушысы лауазымы ұсынылған еді. Осыған қарамастан, ол «Лестер Ситидегі» уақытын ағылшын футболына ғашық болған кезең деп есептейді, және осы себепті кейін «Манчестер Ситидегі» жұмысты қабылдады.

Халықаралық мансап

Клуб деңгейінде табысқа қарамастан, Манчини Италия құрамасының тұрақты ойыншысы бола алмады. 21 жасқа дейінгі деңгейде Манчини 1984 жылы УЕФА 21 жасқа дейінгі футбол чемпионатының жартылай финалына жеткен команда құрамында болды және 1986 жылы екінші орынды иеленді. Ол халықаралық ересектер құрамасындағы алғашқы ойынын 19 жасында, Энцо Беарзоттың басшылығымен, 1984 жылғы 26 мамырда Торонтода Канадаға қарсы өткен сыртқы ойында 2:0 есебімен жеңіске жетіп дебют жасады. Манчини 1988 жылғы Еуропа чемпионатында Италия жартылай финалға жеткенде негізгі құрамдағы ойыншы болды; турнир барысында ол 10 маусымда өткен турнирдің ашылу матчында, Батыс Германиямен 1:1 есебімен тең ойнаған кезде гол соқты. Манчини сондай-ақ Азеглио Вичинидің 1990 жылғы әлем чемпионатында үшінші орын алған Италия құрамасының құрамында болды, бірақ алаңға шықпады. Ол Жанлука Виалли, Сальваторе Шиллачи, Андреа Карневале және Роберто Баджио сияқты ойыншылардың бәсекесінен тыс қалды. Манчинидің халықаралық карьерасы ұлттық құрама бапкері Ариго Саккимен туындаған даудан кейін аяқталды, себебі Манчини 1994 жылғы әлем чемпионатында негізгі құрамға іліге алмайтынына ренжіді. Бастапқы құрамда орын алу үшін Джанфранко Зола, Джузеппе Синьори, Роберто Баджио және кейінірек Франческо Тотти мен Алессандро Дель Пьеро сияқты креативті шабуылшылармен болған қатаң бәсекелестік оның халықаралық мүмкіндіктерін шектеді, нәтижесінде Италия ұлттық құрамасынан өз еркімен кетуіне соқты.

Ойын стилі

Италиялық спорт ақпарат құралдарында "фантазист" деп сипатталатын Манчини, шығармашылық және техникалық тұрғыдан дарынды шабуылшы болды. Ол көбінесе орталық шабуылшының қасында қолдау шабуылшысы ретінде немесе, кейде карьерасының соңында, шабуылдаушы жартылай қорғаушы немесе трекварт позициясындағы шабуылдаушы ойыншы ретінде пайдаланылды. Шығармашылық пен көрегендікке, сондай-ақ дәл пас беруге және гол соғу қабілетіне ие классикалық 10-шы нөмірлі ойыншы, ол көптеген голдарға гол ассистенті бола алды, өйткені соңғы пасқа деген сезімі зор болды. Ол сонымен қатар ауадағы және ойынды болжау қабілетімен де танымал болды, бұл оған керемет соққыларды орындауға мүмкіндік берді. Осының арқасында ол шабуылдың барлық желісінде ойнай алды, тіпті оның қозғалысы мен интуициясының арқасында кейде орталық шабуылшы немесе қанат шабуылшысы ретінде де пайдаланылды, бірақ бұл оның сүйікті позициясы емес еді, себебі ол негізінен командалық ойыншы болды және гол соғудан гөрі командаластары үшін мүмкіндіктер жасауды ұнатты. Элегантты, сәнді және шебер ойыншы Манчини өзінің талантымен, допты бақылауымен, техникалық қабілетімен және дриблинг шеберлігімен де танымал болды, сондай-ақ оның позициясындағы басқа ойыншылар сияқты жылдам болмаса да, жылдамдық өзгерту қабілетімен де көзге түсті. Сонымен қатар, ол уақыт өте келе дамытқан тактикалық зиялылығымен де танымал болды. Ол осы соңғы қасиетінің және мықты мінезі мен көшбасшылық қасиеттерінің арқасында жиі көзге түсті, бұл оны өз командаларының тиімді капитаны етті. Ол футбол алаңында жиі белсенді болып, командаластарын ұйымдастырып, ынталандырып, қарсыластарымен пікір таласып, төрешілермен тартысқа түсетін. Бас жаттықтырушы Ренцо Уливьери оның карьерасының басында қорғанысқа жәрдемдемегені үшін сынағанмен, ол доптан тыс қорғаныс жұмысы үшін жоғары бағаланды. Манчини өзінің буынының ең үздік итальян ойыншыларының бірі және Италияның ең ұлы 10-шы нөмірлі ойыншыларының бірі саналады. Алайда, қабілетіне қарамастан, ол кейде бұқаралық ақпарат құралдарында тұрақсыздыққа айыпталды.

Often described as a "fantasista" in the Italian sports media, Mancini was a creative and technically gifted forward, who was frequently deployed as a supporting striker alongside a centre forward, or, on occasion, as an offensive playmaker in the attacking midfield or trequartista position later on in his career. A classic number 10 with creativity and vision, as well as accurate passing and finishing ability, he was capable of assisting many goals as well as scoring them himself, due to his eye for the final pass; he was also known for his excellent technique in the air and anticipation, which enabled him to execute spectacular volleys. As such, he was also capable of operating across the entire front line, and was even deployed as a centre forward or out–and–and striker on occasion, due to his movement and intuition, although this was not his favoured position, as he was primarily a generous team player who preferred creating chances for teammates over scoring goals. An elegant, classy, and skilful player, Mancini was also renowned for his flair, ball control, technical ability, and dribbling skills, as well as his change of pace, despite not being as quick as other players in his position; moreover, he was renowned for his tactical intelligence, which he developed over time. He frequently stood out because of this latter attribute, as well as due to his strong character and leadership qualities, which made him an effective captain for his teams. He was often a vocal presence on the football pitch, regularly organising and motivating his teammates, as well as discussing with opponents and arguing with referees. He was also highly regarded for his defensive work rate off the ball, despite initially being criticised for his defensive contribution by manager Renzo Ulivieri in his early career. Mancini is regarded as one of the best Italian players of his generation, and as one of Italy's greatest ever number 10s. However, despite his ability, he was also occasionally accused of being inconsistent in the media.

Фиорентина мен Лацио

Манчини "Il Trequartista" атты зерттеу жұмысын жазғанмен, ол шабуылдаушы жартылай қорғаушының рөлін қарастырды, бірақ менеджер болу үшін қажетті бапкерлік лицензияны әлі алмаған еді. Сондықтан, Фиорентина клубының бас жаттықтырушысы лауазымына тағайындалуына Италия футбол федерациясынан арнайы рұқсат алу қажет болды, ол 2001 жылдың 4 наурызында берілді. Ол "Лестер Ситиге" жалға берілді және төрт ойыннан кейін "Фиорентинаға" оралып, бас жаттықтырушылық міндетін атқара бастады. "Фиорентина" қаржылық қиындықтарға тап болды, ал Манчини кейде өзі де ойынға түсті. Әртүрлі деректерге сәйкес, Манчини кейде еңбекақысыз жұмыс істеген, тіпті Рюи Кошта мен Франческо Тольдо сияқты маңызды ойыншылар сатылғаннан кейін өлім жанамалары алған. Осыған қарамастан, Манчини 2002 жылдың 11 қаңтарында жұмысынан кеткенге дейін Италия кубогын жеңіп алды. 2002 жылдың 9 мамырында Манчини "Лацио" клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. "Лацио" 2003 жылы төртінші, ал 2004 жылы алтыншы орын алды. 2004-2005 маусымының басында итальян баспасөзінде "Интер" клубы бос қалған бас жаттықтырушы лауазымын толтыру үшін Манчиниге ұсыныс жасады деген ақпарат тарады. Содан кейін, 2004 жылдың шілдесінде "Лацио" Манчиниді келісімшартынан босатты. Манчини оқиғаға тікелей қатысы болмаған, бірақ түсірілімдерде ол камераға кедергі келтіруге тырысқан, содан кейін иығын көтеріп, кетіп бара жатқаны көрінді. Оның беделі артып, ол үшінші рет Serie A титулын жеңіп алды. Манчини "Интер" клубын тағы бір Италия кубогының финалына жеткізді, бірақ екінші маусымда "Ромаға" 2:1 есебімен жеңілді. Жетістіктеріне қарамастан, Чемпиондар лигасынде елеулі прогресс жасай алмағаны "Интер" иесі Массимо Мораттиді көңілсіздікке түсірді. "Интер" Чемпиондар лигасының бірінші раундында "Ливерпульден" жеңілді. Қайталама ойын Сан-Сиро стадионында өтті, бірақ Манчинидің ойыншыларының тәртіпсіздігі оған көмектеспеді, 50-ші минутта Николас Бурдиссо алаңнан қуылды, ал 64-ші минутта Фернандо Торрес гол соғып, есепті 3:0-ға жеткізді. "Ливерпульден" жеңілгеннен кейін Манчини маусым соңында кеткісі келді, бірақ келесі күні шешімін өзгертті. 2008 жылдың 29 мамырында "Интер" Манчиниді жұмыстан босату туралы ресми түрде хабарлады. Моратти Манчинидің "Ливерпульге" жеңілгеннен кейінгі сөздерін атап, жұмыстан босатуды негіздеді. Оның орнына Моуриньо келді.

Although Mancini had written a research pamphlet entitled "Il Trequartista", which examined the role of an attacking midfielder, he had not as yet attained the necessary coaching badges to become a manager. He therefore needed special dispensation from the Italian football authorities to take the post at Fiorentina, which was given on 4 March 2001. He was out on loan to Leicester City and returned after four matches to take the Fiorentina job Fiorentina was plagued by financial problems and Mancini made occasional playing appearances himself. According to various sources, Mancini sometimes worked unpaid and even received death threats after key players such as Rui Costa and Francesco Toldo had to be sold. Despite this, Mancini managed to win the Coppa Italia before quitting on 11 January 2002,

On 9 May 2002, Mancini was appointed manager of Lazio. Lazio finished fourth in 2003 and sixth in 2004. Before the start of the 2004–05 season, rumours circulated in the Italian press that Inter Milan had approached Mancini to fill the recently vacated managerial position at the club. Then, in July 2004, Lazio released Mancini from his contract Mancini was not involved in the incident, but camera footage showed him attempting to block a camera's view before he was seen shrugging his shoulders and walking away. His reputation continued to grow as he added a third consecutive Serie A title to his honours. Mancini guided Inter Milan to another Coppa Italia final but lost for a second consecutive season to Roma, 2–1, at the Stadio Olimpico. Despite his successes, the inability to make any real progress in the Champions League displeased Inter Milan owner Massimo Moratti. Inter Milan was knocked out in the first knockout round of the Champions League by Liverpool. The return leg was at the San Siro, but again Mancini was not helped by the ill discipline of his players, with Nicolás Burdisso being sent off in the 50th minute before Fernando Torres scored for Liverpool in the 64th minute to seal the tie 3–0 on aggregate. After being eliminated by Liverpool, Mancini wanted to leave after the season, but changed his mind the following day. On 29 May 2008, Inter Milan officially announced the sacking of Mancini. Moratti justified the sacking by pointing to Mancini's comments after the Liverpool defeat. He was replaced by Mourinho.

Футболдан тыс

Манчини 2008 жылдың мамырында бос тұрған «Челси» бас жаттықтырушысы лауазымына, содан кейін «Ноттс Каунти» клубындағы сол рөлге үміткер ретінде қарастырылды. 2009 жылдың 30 қазанында Манчини «Интер» клубынан жұмыстан босатылғаны үшін өтемақы алды. Келісімшарт Манчинидің 2008 жылдың мамырынан 2009 жылдың қазанына дейін басқа клубтарда жұмыс істеуіне мүмкіндік бермеді. Манчиниге 16 миллион евро төленуі мүмкін деген қауесет тарады, бірақ соңында ол 5 миллион евроға келісім жасады. Маусымның ортасында тағайындалған Манчинидің келуі «Сити» командасының ойынына дереу әсер етті, нәтижесінде төрт ойынның төртеуінде де жеңіске жетті. Манчини Лига кубогы жартылай финалының бірінші ойынында «Манчестер Юнайтед» командасын 2:1 есебімен жеңіп, алғашқы Манчестер дербисінде жеңіске қол жеткізді. Алайда, «Юнайтед» екінші ойында 3:1 есебімен жеңіп, «Ситиді» турнирден шығарды. Сәуір айында «Сити» Премьер-лигада төртінші орынға көтерілді. Бірақ 5 мамырда өз алаңында «Тоттенхэм» командасына 1:0 есебімен жеңілгеннен кейін «Сити» Чемпиондар лигасына іліге алмады. «Сити» маусымды бесінші орында аяқтады, бұл олардың Премьер-лигадағы ең жоғары жетістігі болды. Егер «Сити» Чемпиондар лигасына қатыса алмаса, Манчини жұмысынан босатылуы мүмкін деген болжамдар айтылды, бірақ клуб төрағасы Халдун Аль Мубарак Манчиниге қолдау көрсетті.

2010 жылғы 11

Манчини жазғы трансферлік терезеде көп қаржы жұмсады. Ол «Hamburger SV» клубынан Германияның ұлттық құрамасының қорғаушысы Жером Боатенгті шамамен 10,64 миллион фунтқа, «Валенсия» клубынан Испанияның әлем чемпионы Давид Сильваны шамамен 24 миллион фунтқа, «Барселона» клубынан Яя Турені шамамен 24 миллион фунтқа және «Лацио» клубынан Александр Коларовты шамамен 16 миллион фунтқа сатып алды. 2010–11 жылғы Премьер-лига маусымы тұрақсыз нәтижелермен ерекшеленді. 2010 жылдың 19 қыркүйегінде «Виган Атлетик» клубына қарсы өткен сыртқы ойында 2–0 есебімен жеңіске жеткеннен кейін «Сити» лигада төртінші орынға көтеріліп, маусым соңына дейін топ төрттен түспеді. Қазан және қараша айларында команда жақсы форманы ұстауға күш салды, бұл Манчиниге қысым жасады, оның тактикасы «Манчестер Юнайтед» және «Бирмингем Сити» клубтарымен екі рет 0–0 есебімен тең түскеннен кейін сынға ұшырады. Алайда, Рождествоға дейінгі апталарда жақсы формада болғандықтан, «Сити» Рождество маусымында екі рет Премьер-лигада бірінші орынды иеленді. 2011 жылдың 15 қаңтарына дейінгі он ойында «Сити» жеті рет жеңіп, екі рет тең түсіп, бір рет ғана жеңілді, соның нәтижесінде титул үшін күреске қосылды және Еуропа лигасының 32-ші турына жолдама алды, A тобында бірінші орынды иеленді. Командасының лигадағы табысты өнерінің нәтижесінде Манчини желтоқсан айында Премьер-лиганың айының үздік жаттықтырушысы атанды. Жаңа жылда «Ситидің» Премьер-лигадағы формасы қайтадан төмендеді, «Сити» ФА кубогы мен Еуропа лигасына қатысты, ал Манчини лига титулы үшін күресте жеңіліске ұшырағаны үшін шаршағандықтан күшін жоғалтқанын айтты. «Сити» наурыз айында Украинаның «Динамо» клубынан Еуропа лигасынан шығарылды, бірақ оның командасы келесі он матчтың сегізін жеңіп, сәуір айында «Уэмблиде» жергілікті қарсыласы «Манчестер Юнайтед» клубына қарсы ФА кубогының жартылай финалында жеңіске жетті. Мамыр айында «Тоттенхэм» клубын жеңген «Сити» келесі маусымда Чемпиондар лигасына қатысу мүмкіндігіне ие болды. Бұл жеңістен кейін «Сити» келесі демалыс күні «Уэмблиде» өткен финалда «Сток Сити» клубын 1–0 есебімен жеңіп, ФА кубогын жеңді. Бұл ФА кубогының жеңісі Манчиниді ірі жүлделер жеңген тағы бес «Сити» жаттықтырушысына қосты және клуб тарихындағы ең ұзақ кубоксыз кезеңді аяқтады. Маусым соңында көрсеткен жақсы нәтижелерінің арқасында «Сити» «Арсеналдан» жоғары тұрып, лигада үшінші орынды иеленді, «Болтон Уондерерс» клубын соңғы ойында 2–0 есебімен жеңді. Бұл нәтиже келесі маусымның Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне қатысу үшін плей-офф кезеңіне қатысу қажеттігін болдырмады. «Сити» мен «Челси» арасындағы айырма тек голдардың саны болды.

Mancini spent heavily during summer transfer window. He signed German international defender Jérôme Boateng from Hamburger SV for approximately £10.64 million, Spanish World Cup winner David Silva from Valencia for approximately £24 million, Yaya Touré from Barcelona for around £24 million and Aleksandar Kolarov from Lazio for approximately £16 million. The 2010–11 Premier League season was marked by runs of mixed form. With a 2–0 win away at Wigan Athletic on 19 September 2010, City moved into fourth position in the league and did not drop out of the top four positions during the rest of the season. In October and November, the team struggled for form, which put some pressure on Mancini, with his tactics widely criticised following two consecutive 0–0 home draws with Manchester United and Birmingham City. A fine run of form in the weeks running up to Christmas, however, meant City occupied first place in the Premier League twice over the Christmas period. In the ten games before 15 January 2011, City won seven times, drew twice and lost only once as they moved into title contention, while also securing passage into the Round of 32 of the Europa League by finishing as the top team in Group A. As a result of his team's strong league form, Mancini was awarded the Premier League Manager of the Month award for December. City's Premier League form tailed off again in the new year, with City jointly contesting the FA Cup and Europa League, and Mancini cited burnout for losing ground in the league title race. City was eventually eliminated from the Europa League by Ukrainian side Dynamo Kyiv in March, but his team replied strongly by winning eight out of the next ten matches, including an FA Cup semi final victory at Wembley over local rivals Manchester United in April. A win over Tottenham in May guaranteed City the opportunity to play Champions League football the following season. This win was followed by City winning the FA Cup with a 1–0 victory over Stoke City in the following weekend's final at Wembley. This FA Cup triumph meant that Mancini joined five other City managers who had won major honours, and it ended the club's longest trophy drought in its history. Due to their late run of form, City finished third in the league ahead of Arsenal after a 2–0 win over Bolton Wanderers on the last day of the season, thereby avoiding the need to participate in play off round fixtures in order to progress to the group stages of the following season's Champions League competition. Only goal difference separated City from achieving a second place finish over Chelsea.

2011 12

Клуб жабық маусымдық трансферлік терезеде бұрынғы жылдарға қарағанда тыныш болды, клубтың шамамен 75 миллион фунт стерлинг жұмсауы, қарсыластары «Манчестер Юнайтед» және «Ливерпуль» жұмсаған сомаға ұқсас болды. Бұл соманың 60 миллион фунты екі ойыншыны сатып алуға жұмсалды: Серхио Агуэро клубтық рекордтық сомаға, ал Самир Насри тиісінше «Атлетико Мадрид» және «Арсенал» клубтарынан. Жазда сатып алынған басқа ойыншылардың ішінде Гаэль Клиши мен Стефан Савич болды, ал Оуэн Харгривс «Манчестер Юнайтед» босатып жібергеннен кейін тегін трансфермен командаға қосылды. «Сити» Премьер-лига маусымын өте күшті бастады, алғашқы 14 матчтың 12-сінде жеңіске жетіп, әсерлі 48 гол соқты, ал қарсыластары тек 13 гол соқты. Бұл нәтижелер «Ситиді» жеңіліссіз қалдырды және желтоқсан айының басында екінші орындағы «Манчестер Юнайтедтен» бес ұпайға көшбасшы ретінде алға шықты. Жаңарып, қайта жанданған Эдин Джеко 2011 жылдың тамыз айында Премьер-лиганың айдың үздік ойыншысы атанды, ал Дэвид Сильва 2011 жылдың қыркүйегінде осы марапатты жеңіп алды. Көптеген жанкүйерлер Агуэро мен Насридің әсеріне тәнті болды, олар «Ситиге» шабуылдық және қызықты ойын стилін сыйлады. Манчини сондай-ақ «Сити» командасы «Олд Траффордта» 6:1 есебімен жеңіске жеткен кезде 1955 жылдан бері «Юнайтедтің» ең ауыр жеңілісіне себепкер болды. Ол «Ситидің» қазан айындағы табысты өнерінің нәтижесінде Премьер-лиганың айдың үздік жаттықтырушысы атанды. «Сити» келесі бес ай бойы Премьер-лигада көшбасшылықты сақтап тұрды, бірақ Чемпиондар лигасында «Бавария», «Наполи» және «Вильярреал» командалары бар топта қиындыққа тап болды. «Сити» жарыс жолынан шығып қалды, бірақ топта үшінші орынды 10 ұпаймен аяқтады, бұл әдетте плей-офф кезеңіне өтуге жеткілікті. 2012 жылдың 8 қаңтарында ФА Кубогының үшінші раундында «Манчестер Юнайтедке» 3:2 есебімен жеңілу – қызықты оқиға болды. «Сити» 6-шы минутта Винсент Компанидің алаңнан қуылғаннан кейін қиын жағдайға түсті, ал «Юнайтед» жартылай ойынға дейін 3:0 есебімен басымдыққа ие болды. Алайда, Манчинидің таймға дейінгі тактикалық өзгерістерінен кейін «Сити» жаңарып, 10 ойыншымен күреске түсті, бұл алғашқы таймда ойнаған команданың жаңартылған нұсқасы болды. Александр Коларов пен Серхио Агуэроның екі голы есепті бір голға дейін қысқартты. «Сити» басымдыққа ие болды және 10 ойыншымен болғанына қарамастан, теңестіру голы үшін күресін жалғастырды, бірақ соңғы сигналмен мұны істей алмады. Манчини бұл матчтың командасының дамуындағы маңызды сәт болғанына сенді, «Ситидің» «Юнайтедтен» жақсырақ екенін көрсетті. Ол бұл матчтың команданың бұрынғыдан жоғалтқан күрестік рухын оятуға көмектескенін айтты. «Сити» сондай-ақ Лига кубогының жартылай финалына өтті, Манчинидің әр маусымда ірі жарыстың жартылай финалына жететін рекордын сақтап қалды. «Сити» «Ливерпульмен» ойнаған кезде Стивен Джеррардтың пенальтисінен кейін бірінші таймда гол соқты. «Сити» «Энфилдке» барып, Найджел де Йонг пен Эдин Джеконың голдарымен екі рет көшбасшылыққа ие болды, бірақ Стивен Джеррардтың тағы бір пенальтисі және Крейг Белламидің голы «Ливерпульдің» 3:2 есебімен жеңіске жетуіне әкелді. 2012 жылдың 13 мамырында «Сити» Премьер-лига титулын драматикалық түрде «Квинс Парк Рейнджерс» командасын 3:2 есебімен жеңіп, қосымша уақытта 2:1 есебімен жеңіске жетті. Ол 2009-2010 жылдары Карло Анчелоттидің «Челси» командасынан кейін Премьер-лига титулын жеңген екінші итальяндық жаттықтырушы болды.

The club was quieter in the closed season transfer window than in previous years, with the club's spending of approximately £75 million more in line with the corresponding amounts spent by rivals Manchester United and Liverpool. £60 million of this sum was used to purchase two players: Sergio Agüero, for a club record fee, and Samir Nasri from Atlético Madrid and Arsenal respectively. Other players purchased during the summer included Gaël Clichy and Stefan Savić, while Owen Hargreaves joined on a free transfer after having been released by Manchester United. City began the Premier League season very strongly, winning 12 of their first 14 matches and scoring an impressive 48 goals while only conceding 13. These results left City undefeated and five points clear at the top of the league over second placed Manchester United by the beginning of December. A revitalised Edin Džeko won the Premier League Player of the Month award for August 2011, and David Silva won the same award for September 2011. Many were impressed with the impact of Agüero and Nasri, which had given City an exciting, attacking verve. Mancini was also responsible for inflicting United's worst loss since 1955 when his City side won 6–1 away at Old Trafford. He was named Premier League Manager of the Month as a result of City's strong form in the month of October. City maintained the lead in the Premier League over the next five months but struggled in the Champions League in a group that involved Bayern Munich, Napoli and Villarreal. City failed to progress, but finished third in the group with ten points, normally enough to guarantee qualification into the knock out stages. A 3–2 loss to Manchester United in the FA Cup third round on 8 January 2012 was bittersweet. City had Vincent Kompany controversially sent off in the sixth minute and United managed to create a 3–0 lead before half time against a lacklustre and beleaguered City team. However, after numerous tactical changes from Mancini at half time, City came out fighting with ten men, a renewed version of the team that had played in the first half. Two goals from Aleksandar Kolarov and Sergio Agüero narrowed the deficit to just one goal. City was in the ascendency and continued to push for an equalising goal despite having only ten men, but failed to do so with the final whistle. Mancini later believed the match was a seminal moment in the development of his team, demonstrating that City was a better team than United. He believed that the match helped to carve out a fighting spirit that his team had previously lacked. City also progressed to the League Cup semi final, maintaining Mancini's record of reaching a major competition semi final in every season he has managed. City played Liverpool and conceded an away goal in the first leg with a penalty from Steven Gerrard. City went to Anfield and led twice with goals from Nigel de Jong and Edin Džeko, but another penalty from Steven Gerrard and a goal from Craig Bellamy meant Liverpool won 3–2 on aggregate. On 13 May 2012, City clinched the Premier League title in a dramatic 3–2 win over Queens Park Rangers after originally being 2–1 down going into injury time. He became the second Italian manager to win a Premier League title after Carlo Ancelotti's Chelsea team in 2009–10.

201213

Манчини маусым алдындағы кездесуде «Манчестер Ситидің» ұзақ мерзімді мақсаты Чемпиондар лигасының жеңісі екенін айтты. Манчини жазғы трансферлік кезеңде трансферлік белсенділікті азайтуды көздегенін және шабуыл шебіндегі ойыншыларына қанағаттанғанын мәлімдеді. 2012 жылдың 9 шілдесінде «Сити» Роберто Манчинидің жаңа бес жылдық келісімшартқа қол қойғанын жариялады, яғни ол 2017 жылдың жазына дейін клубпен келісімде болды. «Сити» жаңа маусымды 2012 жылғы 12 тамызда «Вилла Парк» стадионында 2012 жылғы ФА Кубогының жеңімпазы «Челси» клубына қарсы 2012 жылғы ФА қауымдастық лигасының матчына қатысып, жеңіске жетті. Бұл ойында «Манчестер Сити» 3:2 есебімен жеңді. 2012 жылдың 21 қарашасында «Реал Мадрид» клубымен өз алаңында 1:1 есебімен тең түскен «Манчестер Сити» және Манчини екінші рет Чемпиондар лигасының топтық кезеңінен шығып қалды. 2012 жылдың соңында «Манчестер Сити» Премьер-лигада екінші орында тұрды, бұл жергілікті қарсыласы «Манчестер Юнайтедтен» жеті ұпайға кем болды. 2011–12 жылғы маусымға қарағанда, Манчинидің командасы жеткілікті гол соғу үшін күресіп, маусымның екінші жартысында бірнеше ұтылысқа ұшырады, мысалы, 2013 жылдың 9 ақпанында «Саутгемптонға» 3:1 есебімен жеңілді (Манчини бұл ойынды «Ситидегі қызметінің ең нашар көрсеткіші» деп сипаттады) және 16 наурызда «Эвертонға» 2:0 есебімен жеңілді. «Ситидің» нашар формасы «Юнайтедтің» 22 сәуірде «Астон Виллаға» 3:0 есебімен жеңіліп, Премьер-лига титулын төрт тур бұрын жеңіп алуына әкелді. 11 мамырда «Манчестер Сити» 2013 жылғы ФА Кубогының финалында «Уиган Атлетикке» 1:0 есебімен жеңіліп қалды, соңғы минутта «Уиганның» ойыншысы Бен Уотсон гол соқты. 14 мамырда Манчини «Ситидің» ФА Кубогының финалында «Уиганға» жеңілгеннен кейін екі күн өткен соң «Манчестер Ситидің» бас жаттықтырушысы лауазымынан босатылды. Манчинидің болашағы туралы әңгімелер бірнеше ай бұрын басталған еді; 2013 жылдың ақпан айында «Малага» клубының бас жаттықтырушысы Мануэль Пеллегринидің Манчинидің орнын басуы мүмкін деген сұрақ баспасөз конференциясында Манчиниден наразылық тудырды. Манчинидің клубтың қызметкерлері мен ойыншыларын сынауы, сондай-ақ олармен қарым-қатынасының нашарлауы оның соңғы сегіз айлық қызметінің барысында ойыншылар мен клуб басшылығының наразылығын тудырды. Манчиниді жұмыстан босату кезінде клуб клубтың ұзақ мерзімді дамуы үшін «жаңаша» көзқарас қажеттігін айтты, атап айтқанда, жасөспірімдер деңгейінде ойыншыларды дамытуға баса назар аударатын жаттықтырушы, «бір үй футбол клубын» құруға ұмтылуда. «Сити» клубы 2014 жылы «Этихад» кампусында 100 миллион фунт стерлингтік жасөспірімдер академиясын ашуды жоспарлап отыр. «Манчестер Ситимен» Манчини Премьер-лига тарихында Жозе Моуринью, Алекс Фергюсон және Карло Анчелоттиден кейін төртінші ең жоғары жеңіс көрсеткішін иеленді. Манчини жұмыстан босатылғаннан кейін бір аптадан соң «Манчестер ивнинг Ньюс» газетінде толық беттік жарнама жариялап, клубтың жанкүйерлеріне қоштасып, алғыс айтты, бұл әрекет «Манчестер Сити» жанкүйерлері тарапынан «Газетта Делло Спорт» газетінде қайталанды.

Mancini stated during pre season that Manchester City's long term aim was to win the Champions League. Mancini declared that he envisaged less transfer activity in the summer, and was content with his attacking strikers. On 9 July 2012, City announced that Roberto Mancini had signed a new five year deal, meaning that he was contracted with the club until summer 2017. City began the new season by participating in, and winning, the 2012 FA Community Shield against 2012 FA Cup winners Chelsea on 12 August 2012 at Villa Park. Manchester City won 3–2 on this occasion. On 21 November 2012, a 1–1 draw at home to Real Madrid saw Manchester City and Mancini exit the Champions League at the group stage for the second successive season. At the end of the calendar year of 2012, Manchester City was second in the Premier League, seven points behind local rivals Manchester United. In contrast to the 2011–12 league season, Mancini's team struggled to score sufficient goals and suffered some poor results in the second half of the season, such as a 3–1 loss to Southampton on 9 February 2013 (which Mancini described as the worst performance during his time in charge at City) and a 2–0 loss to Everton on 16 March. City's poor form led to United capturing the Premier League title on 22 April with a 3–0 win over Aston Villa with four games to spare. On 11 May, Manchester City lost to Wigan Athletic 1–0 in the 2013 FA Cup Final, with a late goal from Wigan's Ben Watson. On 14 May, Mancini was sacked as manager of Manchester City two days after City's loss to Wigan in the FA Cup Final. Speculation over Mancini's future had mounted for months beforehand; a question regarding then Málaga manager Manuel Pellegrini possibly taking Mancini's job in February 2013 provoked an expletive response from Mancini during a press conference. Mancini's public criticism of backroom and playing staff, as well as his distant relationships, alienated the players and the club hierarchy during the last eight months of his tenure. On sacking Mancini, the club cited the need for a more "holistic" approach for the long term future of the club, namely a manager passionate for developing players at youth level to create a "one house football club," as City looked to open their new £100 million youth academy at the Etihad Campus in 2014. With Manchester City, Mancini achieved the fourth best win percentage in Premier League history, behind only José Mourinho, Alex Ferguson and Carlo Ancelotti. A week after his sacking, Mancini took out a full page advert in the Manchester Evening News to say farewell and thank the club's fans – an act that was reciprocated in the Gazzetta dello Sport by Manchester City supporters.

Галатасарай

2013 жылдың 30 қыркүйегінде Манчини түрік клубы «Галатасараймен» үш жылдық келісімшартқа қол қойды, бұрынғы бапкер Фатих Теримнің орнына келді, ол Түркия ұлттық құрамасын жаттықтыру үшін кеткен еді. 2 қазанда «Ювентусқа» қарсы 2013–14 жылғы Чемпиондар лигасының алғашқы ойынында «Галатасарай» 2–2 есебімен тең түсті, соңғы минутта гол соқты. Осы турнирде Копенгагенмен өз алаңында 3–1 есебімен жеңіске жеткеннен кейін, оның «Галатасарай» командасы маңызды 6-шы турда Италия чемпиондары «Ювентусты» 1–0 есебімен жеңіп, турнирдің 1/16 финалына өтті, мұндай жетістікке ол «Манчестер Ситимен» екі маусым бойы қол жеткізе алмады. «Галатасарай» «Челсимен» кездесіп, үйдегі ойында 1–1 есебімен тең түскеніне қарамастан, турнирден шығып қалды. Манчини басшылығымен «Галатасарай» 2013–14 жылғы Суперлигадағы алғашқы 12 ойынды жеңді, оның ішінде «Бурсаспорды» 6–0 есебімен жеңді, бұл 20-шы турдағы матчтар бойынша лигадағы ең ірі жеңіс болды. 7 мамырда «Галатасарай» 2014 жылғы Түркия кубогының финалында Уэсли Снайдердің соңғы минуттағы голымен «Эскишехирспорды» 1–0 есебімен жеңді. 11 маусымда Манчини клубты өзара келісім бойынша тастап кетті. Клуб төрағасы мен өкілінің мәлімдемесіне сәйкес, даудың себебі клубтың трансфер саясаты және алдағы маусымның жалпы бюджеті болды. Бұл туралы Манчини де растады: «Бапкерлік қызметке қабылданған кезде «Галатасарайдың» мақсаттары басқаша болған».

Интер Миланға қайта оралу

2014 жылдың 14 қарашасында Манчини бұрынғы клубы «Интер Миланға» күтпеген оралуға келісті, «Неразурри» командасын басқаруға Уолтер Маззарридің орнына келді. Оның басқарушылықтағы алғашқы ойыны – өзінің принципиалды қарсыласы «AC Миланға» қарсы «Дерби делла Мадоннина» болды, бұл ойын 1:1 есебімен тең аяқталды, ал «Интер» сапынан Жоел Оби гол соқты. 2014 жылдың 27 қарашасында, Манчинидің 50 жылдығында, «Интер» оның екінші мерзіміндегі алғашқы еурокубок ойынын өткізді, осы матчта «Днепр Днепропетровск» командасын 2:1 есебімен жеңіп, топтағы бірінші орынды қамтамасыз етті, әлі бір ойын қалғанда. 2016 жылдың 8 тамызында Манчини тараптардың өзара келісімімен «Интер» клубын тастап кетті.

"Зенит Санкт-Петербург"

2017 жылдың 1 маусымында Манчини «Зенит Санкт-Петербург» клубының бас жаттықтырышы болып тағайындалды. 2018 жылдың 13 мамырында Манчини тараптардың өзара келісімімен келісімшартын тоқтатты.

Италия ұлттық құрамасы

Манчини 2018 жылдың 14 мамырында Италия құрамасының бас бапкері болып, уақытша міндетін атқарып келген Луиджи Ди Биаджионың орнын басты. Ол 2020 жылға дейін күшінде болатын, нәтижеге байланысты сыйақы көзделген келісімшартқа қол қойды, ал Италия 2020 жылғы Еуропа чемпионатына қатысса, келісімшарт автоматты түрде 2022 жылға дейін ұзартылатын болды. Италия Джан Пьеро Вентура басшылығымен алты ай бұрынғы плей-оффта жеңіліске ұшырағаннан кейін 2018 жылғы ФИФА Әлем чемпионатына іріктеуден өтпеді, бұл 1958 жылғы ФИФА Әлем чемпионатын және 1992 жылғы УЕФА Еуросын бері ғана Италияның әлем чемпионатына қатыспауы еді. Манчини ұлттық құраманы жаңаша құрастырды. Оның үш көмекшісі – Альберрико Эвани, Аттилио Ломбардо және Фаусто Салсано 1990 жылдары Сампдорияда онымен бірге сәтті ойнаған, сондай-ақ Джанлука Виалли де олардың қатарында болды. Виалли 2019 жылдың қазан айында қатерлі ісікке қарсы күрескеннен кейін делегация басшысы болып тағайындалды. Манчинидің командасында Милан, Рим немесе Туриндегі ірі клубтардың ғана ойыншылары болған жоқ. 26 ойыншының ешқайсысы ірі қалаларда өскен жоқ. Олардың жартысы 10 мыңнан аз тұрғыны бар ауылдардан шыққан: 10-ы Солтүстік Италиядан, 7-сі Орталық Италиядан, ал 9-ы Оңтүстік Италиядан. 2018 жылдың 28 мамырында Манчини Италия құрамасын басқарып тұрғанда алғашқы матчын өткізді, бұл матчта Сауд Арабиясын 2:1 есебімен жеңді. 2019 жылдың 12 қазанында Италия Грекияны 2:0 есебімен жеңіп, үш матч қалғанда 2020 жылғы Еуропа чемпионасына жолдама алды. 15 қазанда Лихтенштейнге қарсы өткен матчта 5:0 есебімен жеңіске жетіп, Манчини Италия құрамасын басқарғаннан бері тоғызыншы рет қатарынан жеңіске жеткізді, бұл көрсеткіш Витторио Поццоның 1938-1939 жылдар аралығындағы рекордымен теңесті. Италия J тобындағы барлық Еуро-2020 іріктеу матчтарында жеңіске жетті және 2019 жылы бір күнтізбелік жылда 10 жеңіске жетіп, бұрын-соңды болмаған рекорд орнатты. 2021 жылдың мамырында Манчинидің Италия құрамасымен келісімшарты 2026 жылдың маусымына дейін ұзартылды. 2021 жылдың маусым айында Италия УЕФА Еуро-2020 турнирінде топтық кезеңнің барлық үш матчын гол жібермей жеңген жалғыз команда болды; Италия турнирде ең жақсы гол айырмасы, ең көп соққы және ең көп ұсынылған пасқа ие болды. 2021 жылдың 26 маусымында Аустрияны 2:1 есебімен жеңіп, Манчини Италияны 31 матчтан бері жеңіліссіз сериясын жалғастырды, бұл Витторио Поццоның 30 матчтық рекордын басып өтті. 11 шілдеде Манчини Италияны Уэмблиде өткен турнирдің финалында пенальтилер сериясында 3:2 есебімен Англиядан жеңіске жеткізді (негізгі және қосымша уақыт 1:1 есебімен аяқталды); бұл Италияның 1968 жылдан бергі екінші Еуропа чемпионаттық титулы еді. 2021 жылдың 5 қыркүйегінде Манчини Италияны 36-шы жеңіліссіз матчқа бастап, Бразилия мен Испанияның 35 матчтық әлемдік рекордын жаңартты. Жеңіліссіз серия үш күннен кейін Литваны 5:0 есебімен жеңіп, 37 матчқа дейін ұзартылды, бірақ келесі айда 2020-21 жылғы УЕФА Ұлттар Лигасының А жартылай финалында Испанияға 2:1 есебімен жеңілді. 10 қазанда Италия Бельгияны 2:1 есебімен жеңіп, 2020-21 жылғы УЕФА Ұлттар Лигасының қола медалін жеңіп алды. Манчини 2021 жылғы ФИФА-ның ең үздік ерлер құрамасының бас жаттықтырушысы сыйлығында жеңімпаз Томас Тухельден кейін екінші орын алды. 2022 жылдың 24 наурызында Италия 2022 жылғы Әлем чемпионатына іріктеу плей-оффының жартылай финалында Солтүстік Македонияға өз алаңында 1:0 есебімен ұтылып, 2022 жылғы ФИФА Әлем чемпионатына қатыса алмады, бұл турнирде өз тарихында екінші рет қатарынан алаңнан шықты. 1 маусымда Италия Уэмбли стадионында Копа Америка чемпионы Аргентинадан 3:0 есебімен жеңілді. 2023 жылдың 13 тамызында Манчинидің ұлттық командадан кетуі расталды.

Mancini succeeded caretaker Luigi Di Biagio on 14 May 2018 as manager of the Italy national team. He signed an incentive based contract, which would run until 2020, extended automatically to 2022 if Italy was to qualify for Euro 2020. Italy had failed to qualify for the 2018 FIFA World Cup under Gian Piero Ventura after a play off defeat six months earlier, the first time they missed the World Cup since the 1958 FIFA World Cup and a major tournament since UEFA Euro 1992. Mancini shaped the national team differently. Three of his assistants, Alberico Evani, Attilio Lombardo and Fausto Salsano, played successfully with him at Sampdoria in the 1990s, as well as Gianluca Vialli. Vialli joined as head of delegation in October 2019 after fighting pancreatic cancer. Mancini's team did not include only players from the big teams based in Milan, Rome or Turin. Out of the 26 players, nobody grew up the big metropolises. Half of them came from villages with fewer than 10,000 inhabitants: 10 from the north of Italy, 7 from the middle, and 9 from the south. On 28 May 2018, Mancini coached his first match for Italy, a 2–1 victory in a friendly over Saudi Arabia. On 12 October 2019, Italy qualified for Euro 2020 with three matches to spare after a 2–0 home win over Greece. On 15 October, with a 5–0 away win over Liechtenstein, Italy won its ninth consecutive match under Mancini, equalling the record set by Vittorio Pozzo between 1938 and 1939. Italy won all of their Euro 2020 qualifying matches in Group J, and set an unprecedented record of 10 victories in a single calendar year in 2019. In May 2021, Mancini's contract with the Italy national team was extended until June 2026. In June 2021, Italy was the only team in UEFA Euro 2020 to win all three group stage matches without conceding a goal; Italy had the best goal difference, the most shots, and the most attempted through balls at the tournament. On 26 June 2021, with a 2–1 win over Austria, Mancini led Italy to a record 31 match unbeaten streak, surpassing the 30 match streak set by Pozzo. On 11 July, Mancini led Italy to a 3–2 victory on penalties over England in the final of the tournament at Wembley, following a 1–1 draw after extra time; this was Italy's second European Championship title after 1968. On 5 September 2021, Mancini led Italy to their 36th unbeaten match, surpassing the world record of 35 set by Brazil and Spain. The unbeaten run was extended to 37 matches three days later with a 5–0 home win over Lithuania, but the streak was ended the following month with a 2–1 home loss to Spain in the 2020–21 UEFA Nations League A semi finals. On 10 October, Italy went on to win the 2020–21 UEFA Nations League bronze medal following a 2–1 home victory over Belgium. Mancini placed second in the 2021 Best FIFA Men's Coach award, behind winner Thomas Tuchel. On 24 March 2022, Italy lost 1–0 at home to North Macedonia during the semi finals of the 2022 World Cup qualification play offs, failing to qualify for the 2022 FIFA World Cup, missing out on the tournament for the second consecutive time in their history. On 1 June, Italy were defeated 3–0 at Wembley Stadium by reigning Copa América champions Argentina in the 2022 Finalissima. On 13 August 2023, Mancini's resignation from the national team was confirmed.

Сауд Арабиясының ұлттық құрамасы

Манчини 2023 жылдың 27 тамызында 2027 жылға дейінгі келісімшарт бойынша Сауд Арабиясы ұлттық құрамасының бас бапкері болып тағайындалды. Манчини "Жасыл соколдарды" 2023 жылғы АФК Азия кубогының плей-офф кезеңінде басқарды, онда 1/16 финалда Оңтүстік Кореяға пенальтилер бойынша 2–4 есебімен жеңіліске ұшырады. Манчини командасы екінші пенальтиді соқпағаннан кейін даулы түрде стадионды тастап кетті.

Басқару стилі

Өзінің ойыншылық мансабында шабуылшыны қолдаушы ретінде ойнағанға қарамастан, Манчини қорғаныстан құрылыс салуға ерекше мән береді, гол жібермеудің маңыздылығын қаперіне салса, команданың жеңіске жету мүмкіндігінің әрқашан болатынын айтады. "Маған 1:0 есебімен жеңіс ұнайды. Егер гол жібермесеңіз және құрамаңызда Эдин Джеко, Карлос Тевес немесе Дэвид Сильва сияқты ойыншылар болса, 90% жағдайда жеңіске жетесіз. Мен 2-3 матчқа дейін жайсыз болғанымен 1:0 есебімен жеңіске жетуді артық көремін. Егер чемпиондық атақ алған командаларды қарасаңыз, олар өте аз гол жібергенін байқайсыз." Дегенмен, кейбір мамандар Манчиниді "алдымен жеңіске жетуге" емес, "алдымен қорғануға" баса назар аударатын жаттықтырушы деп санайды, оның осы стилі британдық БАҚ-тың бір бөлігі тарапынан сынға ұшырады. Ал басқалары оның прагматикалық және сақтықпен ойластырылған тәсілі командаға қажет болғанын мойындады, ал Манчини стилі "Ситидің" үнемі жүлделерге таласа алуын қамтамасыз етеді. "Манчестер Ситиде" Манчини Марк Хьюзден команданы мұра етті, ол қақпа алдында үлкен өнімділік пен әлеует көрсеткенімен, қорғаныс тұрғысынан осал болды. Оның қорғаушыларды қарқынды жаттықтыруы "Ситиде" жақсы бастама жасауға мүмкіндік берді. "Интердің" 2007-08 жылғы Серия А жеңімпазы болған маусымда "Интер Милан" лигада ең аз гол жіберіп, 26 гол соқты, бұл "Ювентус" пен "Ромадан" 11 голға аз. Ал "Ситиде" оның командасы біртіндеп жақсы ұйымдастырылған қорғанысқа ие және сындыруға қиын команда ретінде танылды. Манчинидің "Ситидегі" толық маусымында олар Премьер-лигада 33 гол жіберіп, "Челсимен" бірге ең аз гол жіберген команда атанды, сондай-ақ 18 рет қақпаны құрғақ сақтап, 2010-11 жылғы Премьер-лигадағы ең жоғары көрсеткішті орнатып, рекорд жасады. Манчинидің жаттығу әдістеріне кейбір "Сити" ойыншылары, әсіресе бұрынғы фитнес-тренер Реймонд Верхейен сын айтты, ол Крейг Белламидің жеке фитнес-тренері. "Ситиде" жұмыс істеген кезінде Манчини жақсы өнім көрсетпеген ойыншыларға өзінің билігін орнатуға тырысып, былай деді: "Егер үздік ойыншы бақытсыз болса, кеткені дұрыс." Манчини ойыншыларына түсірілген қысымды азайту үшін БАҚ-ты пайдаланады. 2011-12 жылғы маусымда "Ситидің" "Арсеналға" жеңілгеннен кейін, бәсекелес "Манчестер Юнайтедтен" 8 ұпайға қалып қойды, ал ойнауға 6 матч қалды. "Арсеналға" қарсы матчтан кейін ол осы айырмашылықты өтеуге болатынына сенді. Алайда "Сити" келесі матчта "Уэст Бромвич Альбионды" 4:0 есебімен жеңіп алды, бірақ содан кейін Манчини матчтан кейінгі сұхбаттарында титул үшін күрес аяқталғанын мәлімдеді. "Сити" келесі үш матчта жеңіске жетті, яғни "Манчестер Юнайтедке" қарсы жеңіске жету оларды гол айырмашылығы бойынша лиганың басына шығарады. "Сити" "Юнайтедті" 1:0 есебімен жеңіп алды, Манчини титул үшін күрес қайта басталғанын мойындады, бірақ "Юнайтедті" фаворит деп атады, ал ойнауға 2 матч қалды. Манчинидің бұл беймәлім тәсілі нәтежесін берді, "Сити" соңғы алты матчта жеңіске жетіп, 89 ұпаймен гол айырмашылығы бойынша лиганы жеңді. Манчинидің ойыншылары оның тәсілі қысымды жеңілдетіп, "Ситидің" соңғы алты лигалық матчта жеңіске жетуіне көмектескенін сенді, осылайша гол айырмашылығы бойынша титулды жеңіп алды. Манчини кейіннен "Сити" чемпион бола алатынына әрқашан сенгенін, бірақ ойыншыларының кері пікір білдіргеніне қарамастан, олар мұны дәлелдеуі керек екенін айтты. Италия ұлттық құрамасын жаттықтырған кезеңде Манчини көбінесе 4-3-3 формациясын қолданды, сонымен қатар "жеңіске жету машинасы" құрды, сонымен қатар иелікке көбірек мән беріп, шабуылға бағытталған тартымды футбол ойнады. Команда Еуро-2020 іріктеу матчтарында рекордтық 37 гол соқты және барлық 10 ойында жеңіске жетті. Олар бұл көрсеткішті Швейцарияға қарсы топтық кездесуде де қайталады. Команда финалдық турнирде 13 гол соқты (Италия үшін ірі турнирде рекорд) және жеңіліссіз титулды жеңіп алды. Ол жас ойыншыларға мүмкіндік бергенімен де танымал, Николо Заниоло мен Сандро Тонали Серия А-да дебют жасамас бұрын ұлттық құрамаға шақырылды. Сондай-ақ, Николо Барелла, Федерико Кьеза және Моиз Кин сияқты жас дарынды ойыншылар да оның басшылығымен шақырылды. Манчини жасөспірімдер деңгейінде Маурицио Вискидидің, ал Серия А-да Маурицио Сарри, Роберто Де Зерби және Джан Пьеро Гасперинидің жұмысына сүйенді, иелікте сұйық пас беруді пайдаланды – Марко Верратти, Жоржиньо және Николо Барелладан құралған орталық үштіктің ойын стиліне негізделді, сондай-ақ допты иеленбеген кезде қарқынды қысым жасады.

Despite having been a support striker during his playing career, Mancini places great emphasis on building from the back, stressing the importance of not conceding a goal means the team will always have an opportunity to win, going as far to say: "I like 1–0 wins. When you don't concede a goal and you have players like Edin Džeko, Carlos Tevez or David Silva, you win 90%. I prefer we are boring for two to three matches and we win 1–0. If you watch teams that won titles, they conceded very few goals." Despite this, some argue Mancini is more of a "defence first" manager rather than a "win first" manager, a style that has been criticised by some in the British media. Others accepted that his pragmatic and cautious approach was what the team lacked, and that Mancini's style would ensure City could challenge for trophies regularly. At Manchester City, Mancini had inherited a team from Mark Hughes, which while showing great prolificity and potential in front of goal, had an insecure defence. Intensively coaching his defence enabled him to get his tenure at City off to a positive start. In Inter's 2007–08 Serie A winning season, Inter Milan conceded the fewest goals in the league with 26, 11 fewer than Juventus and Roma, and at City, his team gradually garnered a reputation as being well organised defensively and tough to break down. In Mancini's first full season in charge at City, they conceded 33 goals in the Premier League, the fewest along with Chelsea and 18 clean sheets, the highest in the 2010–11 Premier League season. Mancini's training methods have been criticised by some City players, especially by ex Manchester City fitness coach Raymond Verheijen, who is a personal fitness coach for Craig Bellamy. During his time at City, Mancini tried to stamp his authority with rebellious players who were not performing well and stated: "If a top player is not happy then it's better to go." Mancini is known to use the media to alleviate the pressure from his players. Following City's defeat to Arsenal in the 2011–12 season, a deficit of eight points had been established between rivals Manchester United with only six matches left to play. After the Arsenal match, he believed the deficit was catchable. City, however, won the next match convincingly against West Bromwich Albion 4–0, but from then on Mancini maintained in post match interviews that the title race was over. City won the next three matches, meaning a win against Manchester United would put them top of the league on goal difference. City beat United 1–0, with Mancini conceding the title race was back on but that United was favourites with two matches to play. Mancini's unorthodox approach worked, and City won the league on goal difference with 89 points after six consecutive league wins in the final six matches. Mancini's players believed his approach alleviated pressure and helped City to win the last six league matches, which won the title on goal difference. Mancini stated afterwards that he always believed personally that City could win the title, but wanted his players to prove they could despite his public statements suggesting otherwise. During the period in which he has coached the Italian national team, Mancini has often used a 4–3–3 formation, and has instead developed a reputation for creating a "winning machine" while also playing more attractive, offensive–minded football with a greater emphasis on possession. The team scored a record thirty seven goals in the Euro 2020 qualifying matches, winning all ten of their games. they also replicated this scoreline in the following group match victory against Switzerland. The team went on to score 13 goals in total during the final tournament (a record for Italy at a major tournament) en route to winning the title undefeated. He has also been known for giving opportunities to young players, with Nicolò Zaniolo and Sandro Tonali given call ups to the national team even before making their debuts in Serie A. Promising young players like Nicolò Barella, Federico Chiesa and Moise Kean were also called up under him. Mancini built on the work of Maurizio Viscidi at youth level and Maurizio Sarri, Roberto De Zerbi and Gian Piero Gasperini in Serie A, using fluid passing in possession – built around the gameplay of the midfield trio of Marco Verratti, Jorginho and Nicolò Barella – and energetic pressing and counterpressing out of possession.

Дау

Италияның 28 наурыздағы 2016 жылғы УЕФА Еуропа чемпионатының Болгарияға қарсы іріктеу матчында Италияның бас бапкері Антонио Конте бразилиялық Эдер мен аргентиналық Франко Васкесті шақырған кезде көптеген пікір қақтығыстары болды. Екі ойыншының да итальяндық азаматтығы бар, себебі олардың тегі итальяндық, сондықтан Италия құрамасы үшін ойнауға құқылы. 2015 жылдың 23 наурызында Серия А кездесуінде сөйлеген сөзінде Манчини: «Италия ұлттық құрамасы итальяндық болуы керек. Италиялық ойыншы ұлттық құрамада ойнауға лайық, ал Италияда тумаған адам, тіпті туыстары болса да, менің ойымша, лайық емес» деді. Конте шетелдік ойыншыларды пайдалану туралы: «Егер Мауро Каморанесиге [аргентиналық] 2006 жылғы әлем чемпионатында Италияның жеңіске жеткеніне көмектесуге рұқсат берілсе, онда неге Эдер мен Франко Васкес келесі жылғы Еуропа чемпионатында «Азурриді» даңққа жеткізбейді?» 2016 жылдың 20 қаңтарында Италия кубогының соңғы минуттарында Манчини мен «Наполи» жаттықтырушысы Маурицио Сарри арасындағы қызу пікір алмасудан кейін Манчини Сарриді гомофоб деп айыптады. Сарри өзінің гомофоб емес екенін және «алда не болса, сонда қалады» деп мәлімдеді. Нәтижесінде Сарриге 20 000 евро айыппұл салынды және «қарсы команданың жаттықтырушысына өте қорлаушы сөздер айтқандығы үшін» Лига Серия А екі Италия кубогынан шеттетуге үкім шығарылды. 2016 жылдың 31 қаңтарында «Интер» «А» лигасының дерби матчында «Миланға» 3:0 есебімен жеңілгеннен кейін, ашуға буырқанған Манчини төрешілерді қорлап, оған қарғыс айтқан «Милан» жанкүйерлеріне ортаңғы саусағын көрсетті. Осыдан кейін ол келесі матчтан шеттетілді. Сонымен қатар, «Стришиа ла нотиция» телеарнасы Манчиниге жаман мінез-құлқы үшін «Алтын тапир» сыйлығын табыс етті. Сол ойынның матчтан кейінгі сұхбаттарында ол журналист Микаэла Кальканьоға қатал және өте бейшара жауап берді, оны ақымақ сұрақтар қоюда («Questa è una stronzata, dai, su», итальянша «Бұл сұрақтардың бәрі бекер, кел») және дау тудыруда («Se mi deve fare domande per far polemica, la facciamo», итальянша «Егер сіз маған дау тудыру үшін сұрақтар қоюыңыз керек болса, сонда біз оны жасаймыз») деп айыптады. Кейін ол осы сөздері үшін кешірім сұрап, Кальканьоға гүл шоғын жіберді. Манчини 2023 жылғы АФК Азия кубогының 1/16 финалында Сауд Арабиясы мен Оңтүстік Корея арасындағы матч кезінде өзінің мінез-құлқы үшін қатты сынға ұшырады. Матч пенальтилер сериясына өткен кезде Манчини Абдулрахман Гариб Сауд Арабиясының екінші пенальтисін соқпағаннан кейін туннельден төмен қарай келе жатқаны көрінді. Манчини бұрылып, Хван Хи Чанның шешуші соққыны орындағанын көрмей, киім ауыстыратын бөлмеге бет бұрды. Кейін ол матчтан кейінгі баспасөз конференциясында кешірім сұрады: «Мен ерте кеткенім үшін кешірім сұраймын, мен ойша бұл ойын аяқталды деп ойладым. Мен ешкімді ренжіткім келмеді». «Мен барлық ойыншыларыма олардың еңбегі үшін алғыс айтқым келеді. Олар үнемі жақсарып келеді».

There was much controversy surrounding Italy's UEFA Euro 2016 qualifying match on 28 March 2015 against Bulgaria, as Italy head coach Antonio Conte called up Brazilian born Éder and Argentine born Franco Vázquez. Both players hold an Italian citizenship, as their lineage is Italian, allowing them to be eligible to play for Italy. Speaking at a Serie A meeting on 23 March 2015, Mancini said: "The Italian national team should be Italian. An Italian player deserves to play for the national team while someone who wasn't born in Italy, even if they have relatives, I don't think they deserve to". To the use of foreign born players, Conte responded: "If Mauro Camoranesi [who was born in Argentina] was allowed to help Italy win the 2006 World Cup, then why can't Éder and Franco Vázquez lead the Azzurri to glory in next year's European Championship?" Following a heated exchange between Mancini and Napoli coach Maurizio Sarri in the final minutes of a Coppa Italia match on 20 January 2016, Mancini accused Sarri of being a homophobe. Sarri responded to the accusations by affirming that he wasn't a homophobe, and that "what happens on the field, stays on the field." Sarri was consequently fined €20,000 and banned for two Coppa Italia matches by Lega Serie A for "directing extremely insulting epithets at the coach of the opposing team." After Inter Milan lost 3–0 in a Serie A derby against AC Milan on 31 January 2016, a fuming Mancini insulted the referees and showed his middle finger to some Rossoneri fans who were swearing at him. He was consequently banned for the following match. Mancini was also awarded a Tapiro d'Oro by the TV broadcast Striscia la notizia for his bad behaviour. During the post match interviews of the same game, he replied harshly and quite rudely to the journalist Mikaela Calcagno, blaming her for asking silly questions ("Questa è una stronzata, dai, su", Italian for "This is crap, come on") and creating controversy ("Se mi deve fare domande per far polemica, la facciamo", Italian for "If you need to ask me questions to create controversy, let’s do it"). Later, he apologised for those expressions, sending a bunch of flowers to Calcagno. Mancini was highly criticized for his behavior during the Saudi Arabia match against South Korea in the 2023 AFC Asian Cup Round of 16. As the match went to a penalty shootout, Mancini was seen walking down the tunnel after Abdulrahman Ghareeb missed the second penalty for Saudi Arabia. Mancini turned and headed to the changing room without watching Hwang Hee Chan convert the decisive kick that saw Saudi Arabia lose 2–4 on penalties. He would later apologize in the post match conference :"I apologise [for leaving early], I thought it was finished. I didn't want to disrespect anyone,". "I want to say thank you to all my players for what they did. They are improving a lot."

Жеке өмір

Манчини Федерика Мореллиге үйленген, бірақ 2015 жылы олар ажырасу процесінде екені хабарланған. Олардың Филиппо, Андреа және Камилла атты үш ұлы мен қызы бар. Манчини ағылшын тілін жақсарту үшін "Коронация көшесі" телесериалын көруді әзілдеп айтқан. Манчини өз клубының түстеріндегі шарф кию дәстүрін сақтап келеді. 2020 жылдың 6 қарашасында Манчини COVID-19 тестісінің нәтижесі оң болды, бірақ Италиядағы пандемия кезінде ешқандай симптомдарды сезінбеді; 20 қарашаға қарай ол жазылып кетті.