Кіріспе

Олардың мақтаныш тарихына қарамастан, 1976 жылдан бері ұйымдастырылған жарыстар басталғаннан бері Жаңа Зеландияның Ұлттық Провинциялық Чемпионатының жоғарғы дивизионында бірде-бір Оңтүстік командасы жеңіске жете алмады. Дегенмен, олар NPC екінші дивизионының титулын бес рет жеңіп алды және Ranfurly Shield-ті жеті рет ұтып алды, соңғы рет 2011 жылы олар қалқанды екі рет қорғағаннан кейін Таранакиге ұтылып қалды. Сонымен қатар, Саутленд өріс айдынындағы қарсыласы Отагоға қарсы Дональд Стюарт Естелік Қалқаны үшін күреседі, бұл Жаңа Зеландияның бірінші сыныпты регбиіндегі ең ұзақ мерзімді провинциялық бәсекелестігі болып табылады, оған 229 матч өткізілген.

Тәрбие және алғашқы жылдары

1887 жылы Отагодан бөлініп шыққаннан кейін құрылған Саутленд және оның бұрынғы қарсыласы Жаңа Зеландиядағы ең ұзақ провинциялық регби бәсекелестігін қалыптастырды. Екі команда бір-бірімен Жаңа Зеландияның басқа кез келген командасынан көп ойын өткізді. Олар алғашқы матчты Отагоға қарсы ойнап, шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Саутленд аймағында Дунединдегі жарыстарға қатысқан Инверкаргилл командасымен бірге күшті клубтық регби командалары болды. Инверкаргилл клубы бұрыннан екі "All Black" ойыншысын тәрбиелеген. Олар – қорғаушы Генри Брэддон және шабуылшы Джеймс О'Доннелл. 1885 жылы осы екі ойыншы көршілес провинция үшін регби ойнағандықтан Отагоның "All Black" құрамында танылды. 1896 жылға дейін Саутлендтің хукері Нисбет Макроби Квинслендке қарсы ойнау үшін Жаңа Зеландия құрамасына шақырылған жоқ. Бұл ойында команда 9:0 есебімен жеңіске жетті, және бұл Макробидің "қара жейдедегі" жалғыз ойыны болды. Дегенмен, ол Саутленд регби тарихында провинцияның алғашқы 50-ден астам "All Black" ойыншысының бірі ретінде ерекше орын алады. Билли Стид 1903 жылы провинцияның алғашқы тестілік "All Black" ойыншысы атанды және "All Black" командасын 12 рет капитандыққа алып шықты.

Саутлендтер мен халықаралық командалар

Солтүстік өңірінің осындай ауманы үшін халықаралық командаларға қарсы көрсеткен нәтижесі теңдесі жоқ. Регби паркі шетелдік командалар үшін жемісті алаң болған емес, жылдар бойы оңтүстік командаларының қарсылығына тап болып, көптеген командалар жеңіліске ұшырады. Австралияның ұлттық және штаттық командалары Инверкаргилде ерекше қиындыққа тап болды, 13 рет жеңіліске ұшырады. 1950 және 1966 жылдары Британдық Арыстар жеңілді, ал Франция 1979 және 1989 жылдары, Италия 2003 жылы жеңіліске ұшырады.

Ранфурли қалқаны

Саутленд 1920 жылы Веллингтонды жеңгенде, Ранфурли қалқанын алғаш рет жеңіп алған Оңтүстік аралдың провинциясы болды. Олардың алғашқы қалқан иелігі қысқа ғана болды, 1921 жылы екі қорғаныстан кейін қалқанды Веллингтонға қайтарды. Келесі рет 1929 жылы Уайрарападан қалқанды жеңіп алды, оны төрт рет қорғағаннан кейін тағы да Веллингтонға ұтылды. Соутленд 1937 және 1938 жылдары Ранфурли қалқанын жеңіп алды және 12 сынақтан кейін 1947 жылы аяусыз қарсыласы Отагоға жоғалтты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1939 жылдан 1945 жылға дейін Ранфурли қалқаны үшін регби ойындары өткізілмегендіктен, Саутлендтің қалқанмен өткізген тоғыз жылы уақыт бойынша ең ұзақ мерзім болып табылады, бірақ оның көп бөлігі төсек астында өткен. Осы кезеңдегі Саутленд командасының құрамында «Барлық қаралар» құрамасының ойыншылары Джордж Пердью, Билл Хазлетт, Арт Весни, Лес Джордж және «Барлық қаралар» капитандығын атқарған Франк Килби мен Браши Митчелл болды. Олардың 1959 жылы Таранакиға қарсы жеңісі олардың соңғы жеңісі болды, ал 2009 жылы Крайстчерчте Кентербериді 9:3 есебімен жеңген Саутленд командасы 51 жылдық құрғақшылықты бұзды. Олардың қалқанды алты рет қорғауы, кәсіби дәуірдегі ең маңызды ойындардың бірі болды, оның ішінде сатылып кеткен «Регби паркінде» өткен Отагоға қарсы 16:12 есебімен жеңіс және провинцияда тіркелген ең үлкен қарлы дауылдан кейін, жанкүйерлер ойын күні алдында алаңнан қарды қазуға мәжбүр болған Оклендке қарсы 9:6 есебімен жеңіс. Кентербериге қалқанды жоғалтқаннан кейін, «Стегс» 2011 жылы Оңтүстік аралдағы қарсыластарынан қалқанды қайта иеленді, олардың соңғы иелігі екі ойынға созылды. Бұл Саутленд командалары 1930 және 1940 жылдардағы командалар сияқты тұрақты «Барлық қаралар» құрамасының ойыншыларымен құрылмады, оның орнына олар негізінен Оңтүстік жігіттер орта мектебінде білім алған жергілікті таланттардан тұрды, мысалы, капитан Джейми Маккинтош, жүз ойын өткізген Джейсон Ратледж, Дэвид Холл, Джош Бекхуис және Тим Бойс, сондай-ақ болашақ Шотландия халықаралық ойыншысы Джон Харди.