Кіріспе

Антарктикадағы Мари Берд Жеріндегі мұздық
Антарктикадағы мұздық

Смит мұздығы – Антарктикадағы көлбеу градиенті бар, 160 км-ден астам (100 миль) ұзындығы бар мұздық. Ол Тони тауынан солтүстік-шығысқа қарай Амундсен теңізіне құяды. Солтүстікке тармақтанған Колер мұздығы Дотсон мұздық шельпіне құйылады, бірақ негізгі ағыны Айыз түбегі мен Мерфи тауы арасында теңізге жетеді және Кроссон мұздық шельпінде аяқталады.

Орналасқан жері

Смит мұздығы Тони тауының солтүстік беткейлерінде басталады және солтүстік-шығысқа қарай Кёлер жотасының басынан ағып өтеді. Колер мұздығы, тармақты мұздық, Смит мұздығынан бөлініп, солтүстікке қарай Мауми мұздық алабына және Аю жарты аралының батысындағы Дотсон мұздық тірегіне құяды. Негізгі Смит мұздығы Аю жарты аралының оңтүстік-шығысынан және Дэвис мұздық көтерілісінен өтіп, Амундсен теңізіне ағады.

Дэвис мұздықтарының көтерілуі

Мұзды тізілім, ұзын, Смит мұздығының соңына жақын, Мейо шыңының оңтүстік-шығысында, Bear түбегінде орналасқан. USGS 1966 жылы түсірілген USN әуе суреттері және 1972-73 жылдары түсірілген Landsat суреттерінен картаға түсірілді. АҚШ ACAN атынан Командир Артур Р. Дэвис, USN, Жабдықтау офицері, Deep Freeze операциясы, 1975-76 және 1976-77 жылдары қызмет еткені үшін аталды.

Карталау және атау

Смит мұздығын АҚШ Геологиялық қызметі (USGS) 1959–65 жылдары жердегі зерттеулер және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің әуе суреттері арқылы картаға түсірді. Оны Антарктика атаулары жөніндегі АҚШ консультативтік комитеті (US ACAN) Ұлттық ғылым қорының Полярлық бағдарламалар кеңсесі директорының орынбасары Филип М. Смит (Смит Блаффс) құрметіне атады, ол 1956–71 жылдары Антарктидаға көптеген экспедицияларға қатысып, далалық және басшылық қызметтер атқарды.

Гляциология

2001 жылы Лондон университетінің Полярлық бақылау және модельдеу орталығының зерттеушісі Эндрю Шепард Смит мұздығының массасы тез азайып, мұхит деңгейінің баяу көтерілуіне ықпал ететінін айтты. 2011 жылы Кембридждегі Британдық Антарктика зерттеулер ұйымының ғалымы Хамиш Притчард Смит мұздығының жыл сайын 27 фут жылдамдығымен жұқарып жатқанын мәлімдеді. 2016 жылы Nature Communication журналында жарияланған, әуедегі радарлық өлшеулерге негізделген зерттеуде 2000 және 2009 жылдар аралығында мұздықтардың негіздік аймақтарының балқуы Смит мұздығының астындағы 984 және шамамен 1607 фут қатты мұзды алып тастағаны анықталды. Смит мұздығы бұл есепке қатысқан басқа мұздықтардың барлығынан көп мұз жоғалтты. Зерттеушілер Смит мұздығының 1996 жылдан 2011 жылға дейін шамамен 21 мильге шегінгенін анықтады. Ғалымдар мұздықтың осы деңгейде шегінуінің себебі мұздың астындағы ерекше топография екенін, ол теңіз суының мұз бен төмендегі құрлық арасына көбірек енуіне мүмкіндік бергенін тұжырымдады.