Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Веб-бетті көрсету үшін бірнеше HTML элементтерін біріктіру
Conflation of multiple HTML elements for web page display
Веб-браузерде фрейм – веб-беттің немесе браузер терезесінің бір бөлігі, ол контейнерінен тәуелсіз мазмұнды көрсетуге және дербес мазмұн жүктеуге мүмкіндік береді. Фреймдегі HTML немесе медиа элементтері, қоршаған мазмұнды ұсынатын веб-сайттан өзгеше веб-сайттан алынуы мүмкін. Бұл практика, фрейминг деп аталады, қазіргі таңдағыда бірдей түптес саясатты бұзу деп есептеледі. HTML-де фреймсет – веб-беттер мен медиа-құжаттарды бағыттауға болатын аталған фреймдердің жиынтығы; iframe – құжаттың денесіне фреймді орналастыруға мүмкіндік береді. 2000-жылдардың басынан бері пайдалану ыңғайлылығы мен қолжетімділік туралы алаңдаушылық фреймсеттерді қолдануды азайтты және HTML5 стандарты оларды қолдамайды.
In the context of a web browser, a frame is a part of a web page or browser window which displays content independent of its container, with the ability to load content independently. The HTML or media elements in a frame may come from a web site distinct from the site providing the enclosing content. This practice, known as framing, is today often regarded as a violation of same origin policy. In HTML, a frameset is a group of named frames to which web pages and media can be directed; an iframe provides for a frame to be placed inside the body of a document. Since the early 2000s, concern for usability and accessibility has motivated diminished use of framesets and the HTML5 standard does not support them.
Тарих
Netscape Navigator 2.0 1996 жылдың наурыз айында фреймдерде қолданылатын элементтерді енгізді. Кейін сол жылы Apple-дың Cyberdog сияқты басқа браузерлер де осыны қолдана бастады. Сол кезде Netscape фреймдерді HTML 3.0 стандартына қосу үшін World Wide Web Consortium (W3C) консорциумына ұсынды. Фреймдер веб-пошта қызметтері мен веб-чаттар сияқты алғашқы онлайн журналдар мен веб-қосымшаларды көрсету және олар бойынша жүру үшін пайдаланылды. Фреймдер элементтерді серверлік мүмкіндіктер, мысалы, серверлік қосымшалар немесе CGI қолдауы қажет болмай, сайт бойынша көрсетуге мүмкіндік берді. Мұндай мүмкіндіктер алғашқы веб-серверлерде көпшілікке кеңінен қолжетімді болған жоқ. Алғашқы веб-сайттар көбінесе жоғары жағында жылдыруға болмайтын банерді көрсету үшін фреймді пайдаланды. Мұндай банерлер кейде сайттың логотипімен қатар жарнамаларды да қамтыды. HTML 4-тің ізбасары болуы тиіс XHTML 1.1 барлық фреймдерді жойды. XFrames, күтілетін соңғы алмастыру, толтырылған фрейм-жинақты мекенжайлау үшін біріктірілген URI ұсынды. Кейінірек HTML5 стандарты XHTML-ден өзгеше әдістермен фрейм-жинақтарды жойды. Сайттар арасында мазмұнды бөлісуге арналған бірнеше "sandboxing" опцияларымен iframe элементі әлі де қолданыста.
Netscape Navigator 2.0 introduced the elements used for frames in March 1996. Other browser vendors such as Apple with Cyberdog followed later that year. At that time, Netscape proposed frames to the World Wide Web Consortium (W3C) for inclusion in the HTML 3.0 standard. Frames were used to display and navigate early online magazines and web apps, such as webmail services and web chat sites. Frames had the advantage of allowing elements to be displayed sitewide without requiring server features such as server side includes or CGI support. These features were not common on early web servers accessible to the public. Early websites often used a frame at the top to display a banner which could not be scrolled away. These banner frames sometimes included the site's logo as well as advertising. XHTML 1.1, the intended successor to HTML 4, removed all frames. XFrames, the intended eventual replacement, provided the composite URI to address a populated frameset. The later HTML5 standard removed framesets by means differing from XHTML. The iframe element remains with a number of "sandboxing" options intended for sharing content between sites.