Жаңазеландиялық рагбиші Шон Фицпатрик

Кіріспе

Шон Брайан Томас Фицпатрик (1963 жылғы 4 маусымда туған) – Жаңа Зеландияның бұрынғы регбишісі. Ол 1980-жылдардың соңы мен 1990-жылдардағы үстем Окленд командасы үшін ойнады және 1996 және 1997 жылдары Окленд Блюз командасымен алғашқы екі Супер 12 титулын жеңіп алды. 1986 жылы Жаңа Зеландия ұлттық құрамасында (All Blacks) дебют жасады және 92 халықаралық матч өткізді. Ол 1987 жылы Регби әлем чемпионатында жеңіс одісқан Жаңа Зеландия құрамасының құрамында болды. 1992 жылдан 1997 жылы зейнетке шыққанға дейін Жаңа Зеландия құрамасын капитандыққа алып жүрді, 1993 жылы Британ Арыстандарымен қиын сынақ сериясын жеңіп, 1995 жылғы әлем чемпионатының финалына жетіп, жеңіліске ұшырады, ал 1996 жылы Оңтүстік Африкада серия жеңіп алды.

Жас шағы мен отбасы

Фицпатрик 1963 жылдың 4 маусымында Оклендте дүниеге келді, ол да жаңазеландиялық халықаралық ойыншы болған Брайан Фицпатриктің ұлы. Ол Розан Меоның сіңілі баласы және Мириам Солжақтың шөпшешесі. Фицпатрик орта мектеп білімін Оклендтегі Sacred Heart колледжінде алды. Ал бастауыш мектепке Mt Carmel бастауыш мектебінде (Окленд) қатысты.

Регбидің алғашқы жылдары

Фитцпатрик өзінің халықаралық дебютын 1986 жылы Францияда өткен сынақ сериясында "Baby Blacks" құрамында жасады. Жаңа Зеландияның негізгі он бес ойыншысының көпшілігі Оңтүстік Африкаға рұқсатсыз сапар жасаған "Жаңа Зеландия кавалері" командасынан кейін дисквалификацияланған болса да, "All Blacks" жеңіске жетті және көптеген жаңа ойыншылар іріктеу комиссиясының назарына ілікті. Осы сәтті бастауына қарамастан, Фитцпатрик 1987 жылғы Регби кубогына капитан Энди Далтоннан кейін екінші нөмірлі ойыншы ретінде қатысты. Далтон турнирдің басында жарақат алғандықтан, кейбір ойындарда қатыса алмады, бірақ нокаут кезеңіне қарай жазылып, командаға оралды. Дегенмен, Фитцпатрик командадағы орнын сақтап, жартылай қорғаушы Дэвид Киркке финалда Францияға қарсы жеңіске жеткізуге мүмкіндік берді. Финал Ауклендтегі Эден-паркте өтті.

Қаралар командасының капитаны

1992 жылы Фитцпатрик All Blacks командасының капитаны аталды және регбиден зейнетке шыққанға дейін осы лауазымды сақтап қалды. Оқшаулаудан оралғаннан кейін Springboks-қа қарсы алғашқы тестілік матчтағы жеңіс, сондай-ақ World XV және Ирландияға қарсы сериядағы жеңістер Австралиядағы Bledisloe Cup-ты жоғалтумен сәнді болды. 1993 жылғы регби күнтізбесіндегі ең маңызды оқиға – British & Irish Lions командасының Жаңа Зеландияға гастрольдік сапары болды. Бірінші тестіде Грант Фокс соңғы минутта 50 метрлік айыппұл соққысымен жеңіске жетті. Екінші тестіде Lions командасы Жаңа Зеландиядағы ең көп ұпай жинаған жеңісімен кек алды. Үшінші тестіде Фитцпатрик Lions-қа қарсы серияда жеңіліске ұшыраған екінші All Blacks капитаны болу мүмкіндігімен бетпе-бет келді. Команда бір кезде 10–0 есебімен ұтылып қалған, бірақ матчты және серияны сенімді түрде жеңіп алды. Алайда, маусым соңындағы Ұлыбританияға жасалған турда Англия Twickenham-де Жаңа Зеландияны жеңіп, тарихи оқиғаның алдын алуға мүмкіндік бермеді. 1994 жыл All Blacks үшін тағы бір жақсы-жаман маусым болды. Оңтүстік Африка құрамасы 2–0 есебімен жеңілді, бір ойын тең түсті. Бірақ Франция Жаңа Зеландиядағы серияны 2–0 есебімен жеңіп, үлкен сенсация тудырды – бұл 2022 жылға дейін еуропалық команданың осы жетістіктің жалғыз мысалы болды. 1995 жылғы Әлем Кубогына қарай Жаңа Зеландия одан да күшті құрамды жинады. Иан Джонс, Джефф Уилсон, Эндрю Мехртенс, Зинзан Брук және Джона Лому әлемдік деңгейдегі ойыншылар екенін дәлелдеді. Жаңа Зеландия турнирге дейін көптеген сарапшылардың фавориті саналды. All Blacks барлық қарсыластарын сенімді түрде жеңді, ең жарқын сәттерінің бірі – Англияға қарсы жартылай финалда Лому төрт әрекет жасады. Финалда олар алғашқы кезеңде қиналған Оңтүстік Африкамен кездесті. Оңтүстік Африка қосымша уақытта Джоэл Странскидің соққысымен турнир жеңімпазы атанды. Алғашқы Tri Nations Series турнирін жеңімпазсыз аяқтағаннан кейін All Blacks Оңтүстік Африкаға тағы үш матчтық турға шықты. 1996 жылғы Оңтүстік Африка туры Жаңа Зеландия командасының Оңтүстік Африкадағы алғашқы сериялық жеңісі болды. 1996 жылғы All Blacks тарихындағы ұлы командалардың біріне жатты, ал сериядағы жеңіс олардың капитанының нағыз ұлылар қатарындағы орнын нығайтты. Auckland командасымен NPC-де және Auckland Blues командасымен жаңа Super 12 турниріндегі табыс келесі маусымдарда да жалғасты, бірақ Фитцпатриктің ойын күндері азайғаны анық болды. 1997 жылдың күзінде ол жарақат алды, бірақ оның беделі соншалықты жоғары болғандықтан, жаттықтырушы Джон Харт оны командаға қосудың басқа ойыншыларға пайдалы болады деп ойлады. 1997 жылдың 29 қарашасында Уэмблиде Уэльске қарсы 42–7 есебімен жеңіске жеткен матчта ол 92-ші және соңғы тестілік ойынына қатысты. Фитцпатрик 1997 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде рэгбиге сіңірген еңбегі үшін Жаңа Зеландияның Еңбегі үшін орденінің офицері аталды.

In 1992 Fitzpatrick was awarded the captaincy of the All Blacks, a position he held until his retirement from test rugby. A first test match win against the Springboks since their return from isolation, plus series victories over a World XV and Ireland were dampened by the loss of the Bledisloe Cup in Australia. The biggest event of the rugby calendar in 1993 was the British & Irish Lions tour to New Zealand. The first test went narrowly to the All Blacks, with Grant Fox kicking a last minute 50 metre penalty to steal a win. This was avenged in the Second Test by the Lions with their highest scoring Test win in New Zealand. In the third test, with Fitzpatrick faced the prospect of becoming only the second ever All Blacks captain to lead his team to a series defeat against the Lions. The side were 10–0 down at one point, but recovered to take the match convincingly and with it the series. Unwanted history could not be avoided on the end of season tour of Britain however, as England picked up a win over New Zealand at Twickenham. 1994 was another up and down season for the All Blacks. South Africa were defeated 2–0 with one game drawn. However, France caused a major upset by winning their series in New Zealand 2–0, the first and until 2022, only European team to achieve this. By the time of the 1995 World Cup New Zealand had assembled a more formidable side. Ian Jones, Jeff Wilson, Andrew Mehrtens, Zinzan Brooke and Jonah Lomu had proved themselves as world class players. New Zealand were most pundit's pre tournament favourites. The All Blacks had convincingly defeated all opponents, the most remarkable being a semi final against England, in which Lomu scored four tries. They met the hosts, South Africa in the final, who had stuttered through the early stages. South Africa won the tournament in extra time with a Joel Stransky drop goal. After storming through the first Tri Nations Series unbeaten, the All Blacks embarked upon a further three match series in South Africa. The 1996 tour of South Africa was the first series win by a New Zealand side in South Africa. The 1996 All Blacks were one of the great teams in the history of the game, and the series win cemented their captain's place among the true greats. Continued success with Auckland in the NPC and the Auckland Blues in the new Super 12 continued in the following seasons, but it was clear that Fitzpatrick's days in the game were numbered. He was carrying an injury in the autumn of 1997, yet such was his status that coach John Hart thought it would be good for the other players to include him in the party. He made his 92nd and final test appearance on 29 November 1997 as a substitute in the 42–7 victory against Wales at Wembley. Fitzpatrick was appointed an Officer of the New Zealand Order of Merit, for services to rugby, in the 1997 New Year Honours.