Кіріспе

This Heat – 1976 жылдың басында Лондонның Камбервелл қаласында құрылған ағылшын эксперименталды рок-тобы. Топты көп құралды музыканттар Чарльз Буллен (гитара, кларнет, виола, вокал, таспалар), Чарльз Хейвард (барабан, клавиатура, вокал, таспалар) және Гарет Уильямс (клавиатура, гитара, бас, вокал, таспалар) құрады. This Heat британдық панктың дамыған кезеңінде активті болды, бірақ эксперименттік және қарсыласатын тәсілімен бұл ағымнан ерекшеленді. This Heat-тың коммерциялық сәттілігі шектеулі болды, және топтың өмір сүрген кезеңінде олардың дискографиясы тек екі альбом мен бір EP-ден тұрды. Топ постпанк, индустриалдық музыка және построк сияқты жанрларға ықпал етті. Уильямс 2001 жылы рактан қайтыс болды. 2016 жылдан 2019 жылға дейін Буллен мен Хейвард қайта бірігіп, This Is Not This Heat деген атпен өнер көрсетті.

Тарих

Бұл топты алғаш рет 1976 жылы Чарльз Хейвард пен Чарльз Буллен құрды. Хейвард Quiet Sun прогрессивті рок тобының мүшесі болды, оның бас гитарисі – Roxy Music тобының гитарисі Фил Манзанера. 1975 жылы Quiet Sun Island Records компаниясымен Mainstream атты альбом жазу туралы келісімге келді. Mainstream сыншылар тарапынан жоғары бағаланып, New Musical Express журналының айдың альбомы атанды және Island Records компаниясының сол кездегі төртінші немесе бесінші ең көп сатылған альбомы болды, сатылым көрсеткіштері Bad Company мен Cat Stevens-тің сандарына жақын еді. Жаңа альбомды насихаттау үшін гастрольде жүргенде, Манзанера Roxy Music-пен байланысты міндеттемелеріне байланысты құрамнан шықты, ал оның орнына Буллен келді. Quiet Sun көп ұзамай тарады, бірақ музыка жасаудағы ұқсас талғамдары мен көзқарастарымен байланысқан Буллен мен Хейвард бірлесіп жұмыс істеуді жалғастыруға шешім қабылдады. Dolphin Logic және Friendly Rifles сияқты түрлі импровизациялық топтарда ойнағаннан кейін, оларға визуалды суретші Гарет Уильямс қосылды, ол формальды музыкалық білімі болмаса да, дыбысқа қатысты өте сезімтал болды. Хейвард Quiet Sun тобының бас гитарисі Билл МакКормикті де шақыруды жоспарлаған еді, бірақ МакКормик Уильямспен жеке қарым-қатынастағы келіспеушіліктерге байланысты бас тартты. Үштік 1976 жылы Британ аралдарындағы ыстық толқынға байланысты «This Heat» деген атты таңдады, сол кезде бұл жаз рекордық түрде ыстық деп есептелді. This Heat тобының алғашқы радио эфирі 1977 жылдың басында легендарлық диджей Джон Пилден келді, оған олар Хейвардтың ата-анасының үйінің Камбервеллдегі жоғарғы қабатында жазылған демо-таспаны жіберді, содан кейін «Cold Storage» студиясына көшіп барды – бұл қолданыстан шығарылған суық қойма, ол Brixton-дағы «Acme Studios» суретшілер орталығының бөлігі болды. Осы уақыт ішінде олар Ганалық перкуссионист Марио Бойер Диекуурохпен бірге жазба жасады, оның бір бөлігі кейіннен 1982 жылы француздық эксперименталды рок журналы Tago Mago шығарған Альберт Маркоермен бірлескен кассетада пайда болды. Олардың дебюттік альбомы 1976 жылдың ақпаны мен 1978 жылдың қыркүйегі аралығында әртүрлі студияларда және концерт алаңдарында жазылып, 1979 жылдың тамызында жарық көрді. Ол магнитофон таспасын кеңінен пайдалану және орамалау (әсіресе «24 Track Loop» трегінде, ол 2 дюймдік мастер-таспаның өзіндегі орама болды) сипатталады, сонымен қатар дәстүрлі орындаумен (бөлмедегі тірі стерео микрофонды жазбаларды қоса алғанда) тығыз, қорқынышты, электрондық дыбыс ландшафтарын жасау үшін үйлестірілді. Осыдан кейін This Heat Health and Efficiency EP-ін шығарды, ол олардың келесі альбомының көбірек рокқа бағытталған дыбысын болжады. This Heat Rough Trade Records компаниясымен келісімшартқа қол қойды, ол 1981 жылы Deceit, топтың екінші және соңғы альбомын шығарды. Эксперименталдық тәсілдерін сақтай отырып, Deceit тобы әндердің құрылымын біріктіріп, жұмыстарындағы дуб және әлем музыкасының ықпалын күшейтті. Альбомды белгілі регги миксері Мартин Фредерик көмегімен жазды. Бұл Heat-тің барлық шығарылымдары сияқты, сол кезде ол жақсы сатылмаса да, Deceit қазір пост-панк дәуірінің классикасы ретінде қарастырылады. Deceit шығарылған кезде Уильямс топтан шығып, Үндістанға катакалиді оқу үшін кетті. This Heat 1982 жылы басс-гитарист әнші Трефор Горонви мен клавишник Иан Хиллдің Буллен мен Хейвардқа қосылуымен Еуропалық гастрольдерін аяқтағаннан кейін тарады. Хейвард Горонви мен Стивен Рикардпен бірге Camberwell Now тобын құрды және музыкалық қызметін жалғастыруда. Буллен басс-гитарист және перкуссионист Дуб Джудамен бірге Lifetones атты жеке жобада жұмыс істеді, 1983 жылы өзінің Tone of Life лейблында For a Reason атты альбомын шығарды, ал 1998 жылы Circadian Rhythms деген атпен Internal Clock альбомын шығарды. Уильямс кейін Мэри Кьюримен бірге Flaming Tunes құрастырды және кейіннен CD-де шығарылған материалдың кассетасын шығарды. 1993 жылы бұрын жарық көрмеген This Heat жазбаларының жаңа альбомы табылған еді. Repeat үш ұзақ тректерді қамтыды, соның ішінде атау трегі, «24 Track Loop» трегінің 20 минуттық ремиксі. Out of Cold Storage, топтың барлық ресми жазбаларының жинағы, 2006 жылдың маусымында Хейвард пен Булленнің This Heat-тің бұрынғы каталогын қайта шығару үшін құрған жаңа Recommended Records қосалқы лейблі This is! компаниясында шығарылды. Жинаққа This Heat, Deceit, Health and Efficiency, Made Available және Repeat, сонымен қатар Live 80/81, концерттік жазбалар CD-сі кірді. 2001 жылдың желтоқсан айында This Heat (Уильямспен) сынақтан өтті, бірақ Уильямс сол айда қатерлі ісіктен қайтыс болғандықтан, ештеңе іске аспады. 2016 жылы Буллен мен Хейвард This Is Not This Heat деген атпен Лондон қаласында бірнеше сыншылар тарапынан мақтау алған концерттерде өнер көрсетті. Концерттерде Тёрстон Мур, Алексис Тейлор, Алекс Уорд және Дэниел О'Салливан сияқты бірнеше қонақтар болды. Қайта қосылу келесі үш жыл бойына жалғасып, 2019 жылы Лондонда, Нью-Йоркте және Лос-Анджелесте шағын концерттер сериясымен аяқталды. 2020 жылдың тамызында This Heat өзінің каталогының бір бөлігін Bandcamp сияқты стриминг қызметтерінде цифрлық форматта шығарды.

Ықпал

This Heat-тің ықпалында болған немесе сүйікті тобы деп атаған музыканттар мен топтар: Стив Альбини, Алексис Тейлор, Дэн Снайт, Amen Dunes, Preoccupations, Nurse With Wound, Palm, Squid, Марк Стюарт, The Dead C, Дэниел О’Салливан, Disco Inferno, Элиас Ронненфельт, Марк Холландер, Family Fodder, Мэтт Джонсон, 23 Skidoo, Дэвид Граббс, Volcano the Bear, Dazzling Killmen, Nisennenmondai, Korekyojinn, Стивен Уилсон, The Sound of Animals Fighting, Йошида Тацуя, 75 Dollar Bill, Horse Lords, Мика Таанила, FRIGS, Warm Ghost, Джастин Пирсон, Bo Ningen, Pinkish Black, Young Knives, AIDS Wolf, Controlled Bleeding, These New Puritans, Eyeless in Gaza, Six Finger Satellite, Trans Am, Дэйв Керман, Guapo, Chrome Hoof, Ut, Heiner Goebbels және тағы да көптеген музыканттар. Сонымен қатар, көптеген музыка сыншылары Sonic Youth, Glenn Branca, Public Image Ltd., Radiohead, Swans, Black Dice, Stereolab, Gang Gang Dance, Lightning Bolt, C. Spencer Yeh, Liars, Black Midi және басқа да эксперименталды және пост-рок топтарының музыкасына олардың әсерін мойындады.

Қоршаулар мен сыйлықтар

Sleepytime Gorilla Museum және Oneida екеуі де "S. P. Q. R." трегін орындады. Massive Attack тобының негізін қалаушылардың бірі Роберт Дель Наха "24 Track Loop" трегін каверледі. K K Null "Repeat" және "Horizontal Hold" тректерін каверледі. Odd Nosdam "Health And Efficiency" трегін "Radio Prague" трегімен бірге ремикс жасады. Subtle "A New Kind of Water" трегін ремикске түсірді. Топ LCD Soundsystem-нің "Losing My Edge" әніндегі тізімдегі артистердің бірі болды.