Кіріспе

Rust Never Sleeps альбомы – канадалық-американдық әнші-әндерші Нил Янгтың оныншы альбомы және американдық Crazy Horse тобымен үшінші альбомы. Ол 1979 жылдың 22 маусымында Reprise Records лейблы арқылы шығарылды және студияда жазылған және тікелей эфирде орындалған тректерді қамтиды. Альбомның көп бөлігі тікелей эфирде жазылып, содан кейін студияда қосымша жазбалармен толықтырылды, ал қалғандары студияда туды. Янг «ржавчине ешқашан ұйықтамайды» деген фразаны Crazy Horse тобымен гастрольдік турдағы өнеркәсіптік қанағаттанбаушылықтан сақтану және тірі орындаудың прогрессивті, театрлық тәсілдерін сынау үшін түйсік ретінде пайдаланды. Альбом Billboard 200 альбомдық чартында 8-орынға дейін көтерілді және «Hey Hey, My My (Into the Black)» хит-синглын дүниеге әкелді, ол АҚШ Billboard Hot 100 чартында 79-орынға жетті. Сондай-ақ, ол Янгтың ең танымал және сыншылар тарапынан жоғары бағаланған әндерінің бірі – жұмбақ «Powderfinger» әнін де қамтиды. Бұл альбом, Янгтың 1990 жылы шыққан Ragged Glory альбомымен бірге, гранж музыкасының алға басушысы деп кеңінен танылды, ал Nirvana және Pearl Jam топтары осы альбомның B жағындағы Янгтың күшті бұрмаланған және кедір-бұдыр гитара стилін шабыт көзі деп атады.

Өмірбаян

Альбом 1978 жылғы мамыр айында Сан-Францискодағы The Boarding House клубында өткен жеке акустикалық өнернамалар кезінде және 1978 жылғы қазанда "Rust Never Sleeps" гастролі барысында жазылды, онда Янг көптеген жаңа материал орындады. Гастрольдік тур акустикалық соло бөлімге және Crazy Horse тобымен электрлі бөлімге бөлінді. Екі жаңа ән – акустикалық "My My, Hey Hey (Out of the Blue)" және электрлі "Hey Hey, My My (Into the Black)" жаңа материалдың негізгі бөлігін құрады. Тікелей орындаудан алынған жазбаларға Юнгтің бұрынғы альбомы "Comes a Time" альбомынан екі жазбасы қосылды.

Жазу

Альбомда Янг Crazy Horse тобымен қайта қосылады, бұл 1975 жылғы Zuma альбомінен бері топқа алғашқы ресми тіркелген жұмыс. Альбомның сегіз әнінің төртеуі осы алдыңғы альбомның жазуларынан алынған: "Покахонтас", "Ride My Llama", "Powderfinger" және "Sedan Delivery". 1975 жылғы жазда жазылған осы әндердің студиялық әрекеттері Young's Archives сериясы арқылы жарық көрді. Янг өзінің "Waging Heavy Peace" атты естеліктерінде былай түсіндіреді: "Зума альбомы – Пончо топқа қосылғаннан кейін Crazy Horse-пен жасаған алғашқы альбомымыз. Біз күнделікті ойнап, түнде тойлап жүрдік. Біз "Powderfinger" әнін жазып, кейінге қалдырдық. "Sedan Delivery" әнін де орындап, кейінге қалдырдық. "Ride My Llama" әні толықтай аяқталды, араластырылды және кейінге қалдырылды. Бүгін мен осы әндердің бәрін "Архивтер" жинағының 2-ші томында "Dume" деп аталатын жинақта тыңдағанды ұнатамын". Альбомның атауы, Rust Never Sleeps, альбомды бастап және аяқтайтын "My My, Hey Hey (Out of the Blue)" және "Hey Hey, My My (Into the Black)" әндерінен алынған. "Жарғаннан гөрі тозған жақсы" деген сөздер 1977 жылы турнеде болған The Ducks тобындағы Янгтың әріптесі Джефф Блэкберннің әнінен алынған. Devo вокалисі Марк Матерсбо "Rust never sleeps" сөзін қосты, ол өзінің графикалық өнер мансабынан есіне алған, автомобильдің тотығын қорғайтын Rust Oleum өнімін насихаттаған. 1981 жылы Rockline сұхбатында Янг былай деп еске алады: "Менің ойымша, Марк бұл идеяны бірінші болып ойлап тапты. Біз "Out of the Blue" әнін бірге орындап жүрдік, студияда ойнап жатқанда Booji Boy сонда болды, ол "Hey Hey, My My" әнін айтып жатты, оның тек қана бір сөздері бар еді, онда "It's better to burn out than to rust" деп жазылған еді, ол "Well it's better to burn out 'cause rust never sleeps" деп айтты, мен ойладым, жақсы, бұл маған өте түсінікті". Янг Моттерсбоудың сөзін қабылдады және Crazy Horse-пен бірге әннің жаңа нұсқасын жасады. Ол сондай-ақ, Матерсбоудың сөзін өзінің альбом атауы үшін өзінің музыкалық мансабындағы жайбарақаттылықтың қауіптері мен алға жылжу қажеттілігі туралы метафора ретінде қабылдады. 1988 жылы маусымда Spin Magazine журналына берген сұхбатында Янг әннің сөздері оны қалай әсер еткенін, сол кездегі жазба индустриясын қалай шайқалту керектігін және әннің сезімдерін өзінің жаздыру стиліне қалай қолданатынын түсіндірді: "Мен ешқашан Джонни Роттенмен кездескен емеспін, бірақ маған оның адамдарға жасағандары ұнайды. Ол ойлануға тиіс көптеген адамдарды ашуландырды. 70-ші жылдары ұйықтап жатқан рок-н-ролл жандары өздерін өте керемет деп санайды және не болатынын білетін. Олар маған неге шынымен жазбайсың деп айтып жүрді. Адамдар бұл жерде кемелдену мен аудиожазбалардан, ескі жабдықтар мен лимузиндерден басқа да нәрселер бар екенін түсінді. Олар Б студиясына барып, келіп, екінші топтың сарайының төменгі жағында, ванна бөлмесінде есірткіге мастануы керек еді. Бұл маған жеткілікті емес. Өнер жеке нәрсе деп ойлаймын. Мен шығармашылық сәттерімді кіммен болса да бөліспеймін. Тотығу дегеніміз, сіз ештеңе қолданбайсыз, ол жерде отырып, элементтерге өзіңізді жеуге мүмкіндік бересіз. Жанып кету дегеніміз, элементтер арқылы өте тез жүретіндігіңіз, яғни, жанғандығыңыз, ал контурларыңыз тоттанудың орнына ыдырап кетеді. Сіз өте тез жүріп, элементтермен бірге боласыз, газға айналып кетесіз. Сондықтан да, күйіп кету жақсы". "Өзін-өзі жоғалтып алудан гөрі, күйіп кету жақсы" деген сөздері оның құрбылары мен сыншыларының кеңінен келтірілген. 1980 жылы Playboy журналының Дэвид Шеффпен сұхбатында Джон Леннон әннің сөздерін және Джонни Роттенге қатысты әнді өлтірілгендерге құлшылық ету деп түсіндірді. Мен тірілерді де, сау-сәулеттілерді де аламын". 1994 жылы Курт Кобейн бұл өлеңді өзінің өлім жазатын хатында келтірді. Кобейн қайтыс болғаннан кейін Янг әнді қайта орындамауға уәде берді, бірақ Нирвананың тірі қалған мүшелерінің өтініші бойынша ұстанымын өзгертті. "Трашер" әнін Нью-Мексикода Денис Хоппермен бірге "Адам шоссесі" фильмін түсіріп жатқанда жаздым. Янг өзінің веб-сайтындағы 2022 жылы жазған жазбасында: "Мен Таостан шыққаннан кейін Карпиомен, "Адамдық магистраль" фильмін түсіру кезінде танысқан америкалық досыммен, оның көлігінің алдыңғы орындығында отырып, мен "Трашер" әнін жаздым. Жаңа Мексиканың сұлулығын аралап жүргенде, бұл сөздер есіме түсіп жатты. Мен бұрыштап айнала жүретін бүркіттерді, терең каньондарды, алда тұрған жолды көрдім, соңғы жылдардағы саяхаттарымды ойланып, мен болған жерім үшін ризамын". Әннің музыкасы Янгтың өзінің қайығы туралы жазған "Күнгі кокос" атты бұрынғы әніне ұқсас. Әннің мәтінінде ол CSNY тобындағы әріптестерін "өлі салмақ" деп сипаттады. 1985 жылы сұхбаттасуда Янг былай деп түсіндірді: "Сол кезде мен оларды маған салмақ деп ойладым. Олар үшін емес, маған үшін. Мен бара алатын жерге олар бара алмайтын. Мен оларды бірге алып жүрмеймін, олар менсіз де жақсы. Бұл мен ойлағаннан әлдеқайда қаталдықпен айтылған болуы мүмкін, бірақ бір рет жазғаннан кейін мен "Ой, мен біреудің сезімін жаралаймын" демеймін. Поэтикалық тұрғыдан және сезімдерім бойынша бұл дұрыс болды және ол бірден келді. Мен оны өз ойымша реакцияға байланысты өзгертуге тырыспаймын. Мен мұндай іс жасамауға тырысамын". Янг әннің жаңадан шыққаннан кейін бірнеше жыл бойы орындамауға шешім қабылдады, өйткені ән туралы өте қатал пікірге қатты реакция жасады. Ол 2014 жылы аудиторияға былай деді: "Бұл ән, сіздер білесіздер, мен оны жасадым, мен өмірімде оны көп орындаған жоқпын, себебі өте осал сәтте оны туралы бірдеңе оқыдым. Мен есімде қалған ең нашар пікір. Сондықтан барлық рецензенттер, сіздердің сөздеріңіздің маңызы жоқ деп ойласаңыз, сіздердің ойларыңыз дұрыс, бірақ сол жағдайда олар зиянды болды. Сонымен қатар, мен осыны алдым, менің ойымша, бұл осы жердегі ән. Мен осылай деп үміттенемін". "Ride My Llama" әні ғарыш саяхаты және шетелдікпен бірге гитара ойнау туралы айтады. The Boarding House-та әнді таныстырғанда Янг оны "ең жақсы түрдегі жақын кездесулер" туралы "шетелдік халық әні" деп сипаттады. Ол сондай-ақ, ол әнді "Cortez the Killer" әнімен бір күні жазғанын айтты. Янг және Crazy Horse алғашқыда "Cortez the Killer", "Ride My Llama" және "Sedan Delivery" әндерін Zuma жазуларының басында бір күні жазды. "Pocahontas" әні CSNY тобының жол жетекшісі және бейне өндірушісі Тейлор Фелпстің үйінде "бір түні мен бір досымның шаруашылығында отырғанда" жазылды. Біз сол ескі пешке отырып, бұл қалай болуға болатындығы туралы ойланып, мас болдық. Мен бұрылып, "Уау, мен қазір өзімнің 12 таралғышымды алып келсем ғой" дедім". Ән Марлон Брандо Академия сыйлығын алғаннан кейін қабылдамағаннан кейін жазылды. Ол сыйлықты қабылдау үшін үнді қызын жіберді және бірнеше түсініктемелер жасады". "Sail Away" әні алғаш рет 1977 жылы The Ducks тобымен тікелей орындалды. Оның мәтіні өз жағдайын өзгерту мүмкіндігімен келетін бостандық сезімін мақтайды. Ән туралы сөздерін веб-сайтында 2018 жылы бөлісе отырып, Янг былай деді: "Мен жол туралы ойлағанда, мен әрқашан үлкен аңғарлардың арасынан өтетін ұзын қара жолдарды көремін". "Powderfinger" әнін жазуға бірнеше жыл кетті; Янг алғаш рет The Boarding House-та орындағанда, ол әлі оны жақсы білмейтінін айтты. 1993 жылы сұхбатта Янг оның эволюциясын былай түсіндірді: "Ән бір нүктеде басталып, жылдардан кейін аяқталуы – ерекше нәрсе. Бірдеңе болады. Сіз бастапқы идеяны аласыз және оны іске қосасыз, содан кейбір нәрсе сізді тоқтатады. Бұл кез келген нәрсе болуы мүмкін – сіздің ойыңызды алатын кез келген алаңдаушылық. Сіз тырысып жатырсыз. Мұндай нәрселер болады және сіз әнді аяқтамайсыз. "Powderfinger" әніне көп уақыт кетті; мен алғашқы жолын 1967 жылы жаздым және әнді 1975 жылға дейін аяқтамадым. Мен қайда тоқтағанымды тауып алу қызық болды. Кейде мені бірдеңе тоқтатады және мен ештеңені күштеп жасамауға тырысамын. Мен оны жай ғана қоямын және...". "It's better to burn out than fade away" деген сөздер оның құрбылары мен сыншыларының кеңінен келтірілген. 1980 жылы Playboy журналының Дэвид Шеффпен сұхбатында Джон Леннон әннің сөздерін және Джонни Роттенге қатысты әнді өлтірілгендерге құлшылық ету деп түсіндірді. Мен тірілерді де, сау-сәулеттілерді де аламын". 1994 жылы Курт Кобейн бұл өлеңді өзінің өлім жазатын хатында келтірді. Кобейн қайтыс болғаннан кейін Янг әнді қайта орындамауға уәде берді, бірақ Нирвананың тірі қалған мүшелерінің өтініші бойынша ұстанымын өзгертті. "Thrasher" әнін Нью-Мексикода Денис Хоппермен бірге "Адам шоссесі" фильмін түсіріп жатқанда жаздым. Янг өзінің веб-сайтындағы 2022 жылы жазған жазбасында: "Мен Таостан шыққаннан кейін Карпиомен, "Адамдық магистраль" фильмін түсіру кезінде танысқан америкалық досыммен, оның көлігінің алдыңғы орындығында отырып, мен "Трашер" әнін жаздым. Жаңа Мексиканың сұлулығын аралап жүргенде, бұл сөздер есіме түсіп жатты. Мен бұрыштап айнала жүретін бүркіттерді, терең каньондарды, алда тұрған жолды көрдім, соңғы жылдардағы саяхаттарымды ойланып, мен болған жерім үшін ризамын". Әннің музыкасы Янгтың өзінің қайығы туралы жазған "Күнгі кокос" атты бұрынғы әніне ұқсас. Әннің мәтінінде ол CSNY тобындағы әріптестерін "өлі салмақ" деп сипаттады. 1985 жылы сұхбаттасуда Янг былай деп түсіндірді: "Сол кезде мен оларды маған салмақ деп ойладым. Олар үшін емес, маған үшін. Мен бара алатын жерге олар бара алмайтын. Мен оларды бірге алып жүрмеймін, олар менсіз де жақсы. Бұл мен ойлағаннан әлдеқайда қаталдықпен айтылған болуы мүмкін, бірақ бір рет жазғаннан кейін мен "Ой, мен біреудің сезімін жаралаймын" демеймін. Поэтикалық тұрғыдан және сезімдерім бойынша бұл дұрыс болды және ол бірден келді. Мен оны өз ойымша реакцияға байланысты өзгертуге тырыспаймын. Мен мұндай іс жасамауға тырысамын". Янг әннің жаңадан шыққаннан кейін бірнеше жыл бойы орындамауға шешім қабылдады, өйткені ән туралы өте қатал пікірге қатты реакция жасады. Ол 2014 жылы аудиторияға былай деді: "Бұл ән, сіздер білесіздер, мен оны жасадым, мен өмірімде оны көп орындаған жоқпын, себебі өте осал сәтте оны туралы бірдеңе оқыдым. Мен есімде қалған ең нашар пікір. Сондықтан барлық рецензенттер, сіздердің сөздеріңіздің маңызы жоқ деп ойласаңыз, сіздердің ойларыңыз дұрыс, бірақ сол жағдайда олар зиянды болды. Сонымен қатар, мен осыны алдым, менің ойымша, бұл осы жердегі ән. Мен осылай деп үміттенемін". "Ride My Llama" әні ғарыш саяхаты және шетелдікпен бірге гитара ойнау туралы айтады. The Boarding House-та әнді таныстырғанда Янг оны "ең жақсы түрдегі жақын кездесулер" туралы "шетелдік халық әні" деп сипаттады. Ол сондай-ақ, ол әнді "Cortez the Killer" әнімен бір күні жазғанын айтты. Янг және Crazy Horse алғашқыда "Cortez the Killer", "Ride My Llama" және "Sedan Delivery" әндерін Zuma жазуларының басында бір күні жазды. "Pocahontas" әні CSNY тобының жол жетекшісі және бейне өндірушісі Тейлор Фелпстің үйінде "бір түні мен бір досымның шаруашылығында отырғанда" жазылды. Біз сол ескі пешке отырып, бұл қалай болуға болатындығы туралы ойланып, мас болдық. Мен бұрылып, "Уау, мен қазір өзімнің 12 таралғышымды алып келсем ғой" дедім". Ән Марлон Брандо Академия сыйлығын алғаннан кейін қабылдамағаннан кейін жазылды. Ол сыйлықты қабылдау үшін үнді қызын жіберді және бірнеше түсініктемелер жасады". "Sail Away" әні алғаш рет 1977 жылы The Ducks тобымен тікелей орындалды. Оның мәтіні өз жағдайын өзгерту мүмкіндігімен келетін бостандық сезімін мақтайды. Ән туралы сөздерін веб-сайтында 2018 жылы бөлісе отырып, Янг былай деді: "Мен жол туралы ойлағанда, мен әрқашан үлкен аңғарлардың арасынан өтетін ұзын қара жолдарды көремін". "Powderfinger" әнін жазуға бірнеше жыл кетті; Янг алғаш рет The Boarding House-та орындағанда, ол әлі оны жақсы білмейтінін айтты. 1993 жылы сұхбатта Янг оның эволюциясын былай түсіндірді: "Ән бір нүктеде басталып, жылдардан кейін аяқталуы – ерекше нәрсе. Бірдеңе болады. Сіз бастапқы идеяны аласыз және оны іске қосасыз, содан кейбір нәрсе сізді тоқтатады. Бұл кез келген нәрсе болуы мүмкін – сіздің ойыңызды алатын кез келген алаңдаушылық. Сіз тырысып жатырсыз. Мұндай нәрселер болады және сіз әнді аяқтамайсыз. "Powderfinger" әніне көп уақыт кетті; мен алғашқы жолын 1967 жылы жаздым және әнді 1975 жылға дейін аяқтамадым. Мен қайда тоқтағанымды тауып алу қызық болды. Кейде мені бірдеңе тоқтатады және мен ештеңені күштеп жасамауға тырысамын. Мен оны жай ғана қоямын және...".

Жазу

Альбомның акустикалық бөліктері, соның ішінде "My My, Hey Hey (Out of the Blue)", "Thrasher" және "Ride My Llama" әндері 1978 жылдың 24-28 мамырында Сан-Францискодағы Boarding House клубында тікелей жазылған. Янг бес күн ішінде он акустикалық жиынтық орындады. Янг осы мүмкіндікті пайдаланып, бірнеше әнді концертте алғаш рет таныстырды. Альбомдағы үш әнге қоса, ол "Powderfinger", "Shots" және "The Ways of Love" әндерін де орындады, сондай-ақ фортепианода "Out of My Mind" және "I Believe in You" әндерін шұғыл түрде орындады. "Shots" 1981 жылы "Re·ac·tor" альбомында, ал "The Ways of Love" 1989 жылы "Freedom" альбомында жарық көрді. Концерттік жазбалар студияда кеңінен өңделді. Мысалы, Янг студияда "Ride My Llama" әніне гитаралық партияны қосымша жазды. Альбомдағы екі ән тікелей жазылмаған: "Pocahontas" 1976 жылдың тамызында "Hitchhiker" сессиясы кезінде жеке орындалып, кейін 1977 жылдың қыркүйегінде Triiad студиясында "Oceanside/Countryside" альбомы үшін, "Comes a Time" альбомының алғашқы нұсқасы үшін өңделді. "Sail Away" әні де Triiad студиясында жеке жазылып, 1977 жылдың қарашасында "Comes a Time" альбомын жазу кезінде толық топпен өңделді. 27 мамырдағы Boarding House клубындағы концерттен кейін Янг Devo тобымен бірге Mabuhay Gardens панк клубының сахнасына шықты. Ертесі күні олар "Human Highway" фильмі үшін Different Fur Studios-та "Hey Hey, My My (Into the Black)" әнін алғаш рет орындады. Кейін Янг "Crazy Horse" тобын осы әнді альбомға жазу кезінде Devo тобының орындау қарқынына жеткізуге шақырды. Электрлік жиынтық 1978 жылдың қазан айында Нил Янг/Crazy Horse гастролі кезінде жазылды, содан кейін өңдемелер қосылды. "Hey Hey, My My (Into the Black)" әнінің орындалуы "Rust Never Sleeps" және "Live Rust" альбомдарында қолданылды, біріншісіне көптеген қосымша жазбалар енгізілді. Көрермендердің шуы мүмкіндігінше альбомнан алынып тасталды, бірақ оның ашылу және жабылу әндерінде айқын естілуі мүмкін. Янг концерттерде жаңа бейне жасады, шашын қысқа қылып, спорттық костюм мен галстук тақты. Концерттерде бірнеше визуалды эффекттер қолданылды: өте үлкен күшейткіштер, "Жұлдызды соғыстар" фильміндегі Jawa кейіпкерлерінен шабыттанған "жол көзі" кейіпкерлері сахнада жүрді және көрермендерге 3D "Rust O Vision" көзілдіріктері таратылды. Сонымен қатар, ол "Human Highway" фильмінің түсірілімдерінен алынған үш үлкен ағаштан жасалған үнді мүсінімен бірге сахнада пайда болды. Мүсіндердің бірі, "Woody", Янгпен бірге болашақ гастрольдерде де болды. 1978 жылғы гастрольде 1970-ші жылдардың соңындағы панк-роктың рухынан әсер алған, гитарада агрессивті ойнау стилі болды, Янг оны рок музыкасы әлемі үшін ояну шақыруы ретінде қарастырды, өйткені оның пікірінше ол болжамды және тым көп болып кеткен. Электрлік жиынтық панк-рок революциясына жаңа серпіліс берді және Янгтың бұрынғы фолк-электрлік альбомы "Comes a Time"-ға қарама-қайшы болды.

Сыни қабылдау

1979 жылы The Village Voice журналына жазған рецензиясында Роберт Кристагау «Rust Never Sleeps» альбомын Янгтың ең жақсы альбомы деп атады және оның мелодиялары күтпегендей қарапайым да, түпнұсқа болғанымен, лирикасы таңқаларлықтай күрделі екенін айтты. «Ол ақылдырақ, бірақ шаршаған жоқ», - деп жазды Кристагау, - «оның атауы ескертетін баяу тозудан қазірге дейін жеңіске жетті». Пол Нельсон Rolling Stone журналында жазғандай, альбомның бірінші жағы Янгтың акустикалық орындаулардың шегінен шығуымен виртуоздыққа жеткендігіне байланысты таң қалдырды және жеке қашу мен шаршау, рок-музыканың рөлі және американдық зорлық-зомбылық тақырыптарына әсер етті: «Rust Never Sleeps маған өмірім, елім және рок-н-ролл туралы жылдар бойы естіген музыкадан гөрі көбірек айтады». «Rust Never Sleeps» 1979 жылғы The Village Voice журналының жылдық Pazz & Jop сыншылар сауалнамасында екінші орынды иеленді. Сауалнаманың авторы Кристагау, сондай-ақ оның әріптесі Грейл Маркус оны өз тізімінде екінші орынға қойды. Албом сонымен қатар Rolling Stone журналының 1979 жылғы сыншылар сауалнамасында «Жыл альбомы» атағын жеңіп алды. The Village Voice журналы үшін онжылдық қорытындысы бойынша Christgau оны 1970 жылдардың тоғызыншы ең жақсы альбомы деп атады. 2000 жылы «Rust Never Sleeps» Колин Ларкиннің «All Time Top 1000 Albums» кітабының үшінші басылымында 240-шы орынға ие болды. 2003 жылы ол Rolling Stone журналының барлық уақыттың 500 ең үздік альбомы тізімінде 350-ші орынды иеленді. Rolling Stone журналы альбомды 2012 жылғы тізімде 351-ші орынға, ал кейіннен 2020 жылғы басылымда 296-шы орынға көшті. Chicago Tribune газетінің Грег Коты ретроспективті шолуында альбомның акустикалық және электрлік жақтарының екеуі де таңғажайып екенін айтты. AllMusic-тің Уильям Рулманн Янгтың өзін жаңартқанын, қиялшыл және батыл болғанын, нәтижесінде «оның көптеген стильдерін керемет әндермен, әсіресе бұрынғыларынан ерекшеленетін 'Powderfinger' сияқты бір дискіде біріктірген үлгілі альбомды» жасағанын мәлімдеді. Роб Шеффилд The Rolling Stone Album Guide (2004) журналында «Powderfinger», «Pocahontas», «Thrasher» және «Hey Hey, My My (Into the Black)» әндері Янгтың ең ұлы туындыларының қатарында екенін жазды.

Трек тізімі

Барлық тректер Нил Янг жазған, ескерілмеген жағдайларды қоспағанда.