Кіріспе

InterPro отбасы
ақуыз отбасы

HSP60, сонымен қатар шаперониндер (Cpn) деп аталады, бұл бастапқыда 60 кДа молекулалық массасы бойынша жіктелінген жылулық шок ақуыздарының отбасы. Олар жоғары температура сияқты стрестік жағдайларда ақуыздардың қате бүгілуін болдырмай, ақуыздың дұрыс бүгілуіне көмектеседі. HSP60 молекулалық шаперондар деп аталатын, ақуыздарды бүгуге көмектесетін молекулалардың үлкен класына жатады. Жаңа синтезделген ақуыздар әдетте аминқышқылдарының тізбегінен үш өлшемді құрылымға бүгілуі керек. Ақуыздарды бүгуге қажетті энергия, әр ақуыздың аминқышқылдарының бүйір тізбектері арасындағы ковалентті емес өзара әрекеттесулер және еріткіш әсері арқылы қамтамасыз етіледі. Көптеген ақуыздар өздігінен ең тұрақты үш өлшемді конформацияға бүгіледі, бұл көбінесе олардың функционалдық конформациясы болып табылады, бірақ кейде ақуыздар қате бүгіледі. Молекулалық шаперондар аденозин трифосфатының (АТФ) гидролизінен алынатын энергияның көмегімен қате бүгілген ақуыздардың жартылай ашылуын үдету арқылы ақуыздың қайта бүгілуін катализдейді. Шаперонин ақуыздары қате бүгілген ақуыздарды деградациялау үшін белгілей алады. Бастапқы шаперонин пероксиредоксиннен пайда болған деп есептеледі.

I топ

І топтағы шаперониндер (Cpn60) бактерияларда, сондай-ақ эндосимбиотикалық текті органельдерде – хлоропластар мен митохондрияларда кездеседі. E. coli-дегі GroEL/GroES кешені – І топтағы шаперонин және ең жақсы сипатталған ірі (~ 1 MDa) шаперонин кешені. GroEL – ашылуында майлы гидрофобтық аймағы бар 14 бірлікten тұратын қос сақина, ол 15–60 кДа өлшемді субстраттардың дұрыс бүлінуін қамтамасыз етеді. GroES – ATP немесе ATP гидролизінің өтпелі күй аналогтары (мысалы, ADP AlF3) қатысуымен GroEL-ге байланысатын бір сақиналы 7 бірлікten тұратын кешен. Ол GroEL-ді (қорап/бөтелке) жабатын қақпақ сияқты. GroEL/GroES ақуыз агрегаттарын толық жоюға қабілетті болмаса да, кинетикалық тұрғыдан қате бүліну және агрегаттану жолында бәсекелесіп, агрегаттардың пайда болуын болдырмайды. Cpn60 тұқымдасы 1988 жылы ашылды, ал 1992 жылы тізбегі анықталды. cpn10 және cpn60 олигомерлері функционалды кешен құру үшін Mg2+ ATP-нің қатысуы қажет. cpn10-ның cpn60-қа байланысуы cpn60-ның әлсіз АТФ-аза қызметін тежейді. RuBisCO суббірлігіне байланысатын ақуыз – осы тұқымдастың мүшесі. Кейбір бактериялар әртүрлі пептидтер үшін осы шаперониннің бірнеше көшірмесін пайдаланады. II топтағы шаперониндер (TCP 1) эукариоттардың цитозолында және археяларда кездеседі, олар бұрынғыларына қарағанда нашар сипатталған. Археялардағы кешен термосома деп аталады. Кейбір археялардағы гомо 16мер – II типті шаперониннің прототипі саналады. Кейбір археондар эукариоттар сияқты әртүрлі суббірліктерді пайдалануға бейімделген. Мысалы, Methanosarcina acetivorans-та 5 түрлі суббірлік бар. II топтағы шаперониндер субстраттарын бүру үшін GroES типті кофакторды пайдаланбайды деп есептеледі. Олардың құрамында "ішкі" қақпақ бар, ол ATP-ге тәуелді түрде жабылып, субстраттарын капсулалайды, бұл процесс ақуыздардың оптималды бүлінуі үшін қажет. Олар сондай-ақ субстратты жылжытуға көмектесетін префолдин ко-шаперонинімен де өзара әрекеттеседі.

Әрекет ету механизмі

Шаперониндер ATP ферменттік гидролизінің және GroES сияқты субстрат ақуыздары мен кошаперониндердің байланысуының нәтижесінде, бүктелу реакциясы кезінде үлкен конформациялық өзгерістерге ұшырайды. Бұл конформациялық өзгерістер шаперонинге бұзылған немесе дұрыс бүктелмеген ақуызды байланыстырып, екі сақинадан құралған қуыстардың бірінде осы ақуызды капсулалап, ақуызды ерітіндіге қайта жіберуге мүмкіндік береді. Босатылғаннан кейін субстрат ақуызы либо бүктеліп қалады, либо бүктелудің қосымша раундтарын қажет етеді, онда ол қайтадан шаперонинмен байланыса алады. Шаперониндердің субстрат ақуыздарының бүктелуіне көмектесетін нақты механизмі белгісіз. Жақында түрлі тәжірибелік әдістермен жүргізілген талдауларға сәйкес, GroEL-ге байланысқан субстрат ақуыздары тұрақты үшіншілік өзара әрекеттесулері жоқ, бірақ тығыз және жергілікті кеңейтілген күйлердің жиынтығын құрайды. Шаперониннің әрекет етуінің бірнеше модельдері ұсынылды, олар әдетте шаперонин ішкі кеңістігінің екі (бірін-бірі жоққа шығармайтын) рөліне назар аударады: пассивті және активті. Пассивті модельдер шаперонин қақпағын инертті форма ретінде қарастырады, ол ақуыз субстратына қолжетімді конформациялық кеңістікті азайту арқылы немесе молекулааралық өзара әрекеттесулерді болдырмау арқылы, мысалы, агрегацияның алдын алу арқылы әсер етеді. Активті шаперонин рөлі, өз кезегінде, шаперониннің конформациялық өзгерістерімен байланысты болуы мүмкін шаперонин-субстрат өзара әрекеттесуімен байланысты. Шаперониннің активті рөлінің ең танымал моделі – итеративті оттеу механизмі (IAM), ол ақуыз субстратының шаперонинге итеративті және гидрофобтық сипаттағы байланысына назар аударады. Есептеулік симуляциялық зерттеулерге сәйкес, IAM субстратты бұрыс бүктелген конформациялардан ашып, тиімді бүктелуге әкеледі. E. coli бактериясы бактериофаг T4 үшін мезгілдік орта болып табылады. Бактериофагпен кодталған gp31 ақуызы E. coli кошаперонині GroES-ке гомолог болып көрінеді және инфекция кезінде фагтың T4 вириондарында оны алмастыра алады. GroES сияқты, gp31 де GroEL шаперонинімен тұрақты кешен құрайды, бұл бактериофагтың T4 негізгі капсид ақуызы gp23-тің in vivo бүктелуі мен құрастырылуы үшін қажет.

Клиникалық маңызы

Адамның GroEL – Легионер ауруымен ауырған науқастардың иммунодоминантты антигені болып табылады және Легионелла бактерияларын макрофагтар ішіндегі оттегі радикалдарынан қорғауда маңызды рөл атқарады деп саналады. Бұл гипотеза cpn60 генінің сутек пероксидіне, оттегі радикалдарының көзіне жауап ретінде белсенділігінің артуына негізделген. Сондай-ақ, Cpn60 көптеген бактерия түрлерінде күшті антигендік қасиеттері бар екені анықталды және ол басқа бактериялық инфекцияларға қарсы иммундық қорғанысты күшейтуге қабілетті.