Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Пенрин (Washo: Pénwin) – АҚШ-тың Калифорния штатындағы Пласер округіндегі халық санағымен белгіленген елді мекен. Географиялық орналасуы: Пенрин Роклин қаласының солтүстік-шығысына қарай 9 шақырым қашықтықта орналасқан. Аталмыш қауымның пошталық индексі 95663, ал телефон кодтары 916 және 279. 2010 жылғы халық санауы бойынша халқы 831 адамды құрайды.
Penryn (Washo: Pénwin) is a census designated place in Placer County, California, in the United States. Geographic location is Penryn is located 5.5 mile (9 km) northeast of Rocklin. The community's ZIP code is 95663 and is in area codes 916 and 279. The population was 831 at the 2010 census.
Тарих
Пенрин 1864 жылдың соңында Уэльс иммигранты Гриффит Гриффит Орталық Тынық мұхиты темір жолынан жалға алынған жердің ширегінде гранит карьерін ашқанда пайда болды. 1865 жылдың 6 ақпанында жаңа тікелей байланыс жасалды және бір аптадан соң алғашқы кесілген тас жіберілді. Карьер жұмыс істеді, бірақ әлі атаусыз еді. Темір жол, қарапайым түрде, оны "Гриффиттің Гранит станциясы" деп атады, бірақ Гриффиттің ниеті басқаша болды. Солтүстік Уэльсте Гриффит, әкесі сияқты, Пенрин тақта карьерінде жұмыс істеді. Уэльс тілінде "пенрин" сөзі "мүйіс" немесе "жартас" дегенді білдіреді, бұл Пенрин карьері орналасқан теңіз портын сипаттайды. Жаңа кәсіпорнына ат қою кезінде таңдау айқын болды, бірақ жазуы емес. Қиындықтарды жеңілдету және болжамды қателерді болдырмау үшін 1865 жылдың 17 мамырында Гриффит Орталық Тынық мұхитының заң кеңесшісі Эдвин Брайант Кроккермен (кейін Кроккер өнер мұражайының негізін қалаушы) келісіп, түпнұсқа уэльс жазуынан "h" әрпін алып тастауға келісті және бүгін білетін атын және жазуын бекітті. Келесі күні Гриффит осы қуантарлық оқиғаны күнделігіне жазды: "Кеше судья Кроккермен осы карьерді Пенрин деп атау туралы келістік". Карьер енді атымен белгілі болды, бірақ қала жоқ еді, себебі қала болған жоқ, тек гранит өндірісі және теміржол жақтауы ғана бар еді. Гриффиттің барлық қызметкерлері жақын жерде тұрды, сондықтан адамдар жеткілікті болды, бірақ карьер маңындағы шағын "компания дүкенінен" басқа кәсіпорындар жоқ еді. Кез келген маңызды жабдықтау орталықтары қазіргі Лумиске жақын Ньюкасл және Смитвиллде орналасқан. Гриффиттің алғашқы кітаптарында екі жерде де көптеген мәмілелер тіркелген. 1869 жылы Гриффиттің саудалық монополиясы аяқталды. Сол жылы Орталық Тынық мұхиты магистралінің батыс жағында, қазіргі Англиялық Колония жолының оңтүстігінде теміржол депосы, дүкен және салон орналасқан үлкен ағаш құрылыс салынды. Уақыт өте келе басқа да кәсіпорындар пайда болды, бірақ бұл оқиға жақын арада Пенрин қаласына айналатын процестің бастауын белгіледі. Бастапқыда жаңа қаланың қалай аталатыны туралы ешқандай күмән немесе пікірталас болған жоқ. Дегенмен, 1870 жылға дейінгі көптеген сілтемелерде "Гриффиттің карьері" немесе "Гриффиттің гранит карьері" деген атаулар кішкентай, дамудағы ауылды қамтитын аймаққа қолданылған, бұл атаудың ресми түрде тағайындалмағанын көрсетеді. Бұл 1871 жылдың мамыр айында, Пенрин Пласер округінің дауыс беру учаскесі ретінде тағайындалғанда ғана болды. Ал ең ресми мойындау 1873 жылдың маусым айында АҚШ пошта бөлімшесінің құрылуымен келді. 1870 жылдардың ортасына қарай Пенринде жаңа мектеп, қонақ үй, кем дегенде бір ұстахана, екі-үш дүкен және олармен тең саладағы салон бар қалыптасқан қауым қалыптасты. Гранит өндірісі жақсы жүріп, ең жақсы уақытта 200-ден астам адамды жұмысқа алды және 1889 жылдың ақпанында Гриффит Гриффиттің қайтысына дейін солай жалғасты. Содан кейін оны Гриффиттің жүрегі туысы Дэвид Гриффит сатып алды және 1918 жылы Дэвид Гриффиттің қайтысына дейін кішірек масштабта жұмыс істей берді. Алайда, 1890 жылдардың ортасына қарай жеміс өсіру аймақтың жетекші саласы ретінде гранит өндірісін басып озды. 1976 жылы қайтыс болған Гриффит Гриффиттің шөбересі, Дэвид Гриффиттің қызы Энид, карьерлік жерді Пласер округінің халқына қалдырды. Оның тілегіне сәйкес, Пенрин гранит өндірісі орнында қазір 23 акр (93 000 м2) саябақ орналасқан. Бұрынғы карьер кеңсесі ғимаратында 1877 жылы салынған Гриффит карьерінің мұражайы орналасқан, оны волонтерлер басқарады және демалыс күндері сағат 12:00-ден 16:00-ға дейін немесе жазылу арқылы ашық. Гриффит карьері 1977 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді және Калифорнияның 885 тарихи ескерткіші болып табылады. Пенрин граниті әдемілігімен және беріктігімен танымал. Көбінесе қара және ақ түсті шамамен бірдей мөлшердегі нүктелермен өрнектелген, ол алғашқыда орташа қара сұр түс сияқты көрінеді, бірақ әлсіз жарықта немесе ылғал болғанда немесе жылтыратылғанда көкшіл сұр реңге ие болады. Бұл бірегей тас Калифорния штатының Капитолийі мен Сан-Францискодағы АҚШ монета қорының іргетастары мен қабырғаларында көрінеді. Жоел Паркер Уитни 19 ғасырдың соңында Пенрин ауданында мыңдаған акр жерге ие болды. 1890 жылдардың басында Уитнидің Пласер округінің цитрус колониясының цитрус шаруашылығының шекараларына 1000-ға жуық Калифорниялық желдеткіш пальма отырғызылды, олардың көптегені әлі де Англиялық Колония жолының бойында тұр. Бұл пальма ағаштары, табиғи Сиерра етегіндегі емен орманының арасында орналасқан, аймақтың ерекше белгісі болып табылады.
What became Penryn began in late 1864 when a Welsh immigrant named Griffith Griffith established a granite quarry on quarter section of land leased from the Central Pacific Railroad. A siding was completed on February 6, 1865, and the first load of cut stone was shipped less than a week later. The quarry was open for business, but as yet, had no name. The railroad, matter of factly, designated the siding "Griffith’s Granite Station", but Griffith had something else in mind. Back home in North Wales, Griffith, like his father before him, worked in the Penrhyn Slate Quarry. In Welsh, the word penrhyn translates to headland or promontory, which aptly described the seaport from which the Penrhyn Quarry took its name. When it came to naming his new enterprise, the choice was obvious, but not the spelling. To simplify things and avoid the inevitable misspellings that were likely to occur, on the evening of May 17, 1865, Griffith, after discussing the matter with Central Pacific legal counsel Edwin Bryant Crocker (known later for the Crocker Art Museum), agreed to drop the “h” from the original Welsh spelling and settled on the name, and spelling, we know today. The following day, Griffith recorded this auspicious event in his diary: "Concluded last night with Judge Crocker to call this quarry Penryn." The quarry now had a name, but not the town, because there was no town, just the granite works and a railroad siding. Griffith's employees all lived in the immediate area, so there were plenty of people, but no businesses outside of what amounted to a small "company store" near the quarry. The nearest supply centers of any consequence were Newcastle and Smithville, near present day Loomis. Griffith's early ledgers record numerous transactions at both places. It was in 1869 that Griffith's mercantile monopoly came to an end. That year, a large frame building housing a railroad depot, store and saloon, went up on the West side of the Central Pacific mainline, just South of today's English Colony Way. In time, other businesses followed, but this single event marked the beginnings of what would soon evolve into the town of Penryn. From the beginning, there was never any doubt or debate as to what the new town would be called. However, most references, prior to 1870, generically applied the name “Griffith’s Quarry” or “Griffith’s Granite Quarry” to the area that included the small, embryonic village, which clearly indicates no name had yet been officially assigned to the place. That finally happened in May 1871, when Penryn was designated a voting precinct by the County of Placer. And the most official recognition of all came in June 1873 with the establishment of a U. S. Post Office. By the mid 1870s Penryn was an established community with a fine new schoolhouse, a hotel, at least one blacksmith shop, two or three stores and an equal number of saloons. The granite works was going strong, at peak times employing over 200 men, and would continue so until Griffith Griffith's death in February 1889. It was then purchased by Griffith's nephew, David Griffith, and would continue to operate on a somewhat smaller scale, until the latter Griffith's death in 1918. By the mid 1890s however, fruit raising had edged out granite quarrying as the area's leading industry. It was David Griffith's daughter, Enid, the great niece of Griffith Griffith, who left the quarry property to the people of the County of Placer when she died in 1976. In accordance with her wishes, the site of the Penryn Granite Works is now a 23 acre (93,000 m2) park. The former quarry office building, erected in 1877, now houses the Griffith Quarry Museum, staffed by volunteers and open on weekends from noon until 4:00 pm or by appointment. Griffith Quarry was added to the National Register of Historic Places in 1977, and is also California Historical Landmark number 885. Penryn granite is noted for its beauty and strength. Mottled in more or less equally sized specks of black and white, it appears a medium to dark gray in color, at first glance, but takes on an almost bluish gray hue when viewed in a subdued light or, when wet or polished. This unique stone can be seen in the foundations and walls of a number of California landmarks including the California State Capitol and the United States Mint in San Francisco. Joel Parker Whitney owned thousands of acres of land in the Penryn area in the late 19th century. In the early 1890s, about 1,000 California fan palms were planted along the boundaries of Whitney's Placer County Citrus Colony citrus farming venture, and many still stand along English Colony Road. These palm trees, otherwise out of place among the native Sierra foothill oak forest, are a signature of the area.
География
АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-ның ауданы 1,8 шаршы миль (4,7 км²) құрайды, және барлығы құрлықтан тұрады.
According to the United States Census Bureau, the CDP covers an area of 1.8 square miles (4.7 km), all of it land.
Көлік
Пласер округінің көлік қызметі жұмыс күндері Пенрин паркі мен Сакраменто қаласының орталығы арасында қатынайтын жолаушыларға қызмет көрсетеді.
Placer County Transit provides weekday commuter service to/from the Penryn Park and Ride to/from Downtown Sacramento.
Демография
2010 жылғы АҚШ халық санағы бойынша Пенриннің халқы 831 адамды құрады. Пенриннің нәсілдік құрамы: 718 (86,4%) ақ нәсілді, 3 (0,4%) афроамерикалық, 22 (2,6%) американдық индейлер, 32 (3,9%) азиялық, 3 (0,4%) Тынық мұхиты аралдарынан шыққандар, 27 (3,2%) басқа нәсілдерден және 26 (3,1%) екі немесе одан көп нәсілдердің өкілдері. Кез келген нәсілге жататын испан немесе латын американдықтарының саны 79 адамды (9,5%) құрады. Халық санағы мәліметтері бойынша, 831 адам (халықтың 100%) тұрғын үйлерде, 0 (0%) мекемелік емес топтық жатақтарда және 0 (0%) мекемелерде тұрды. Барлығы 310 тұрғын үй болды, оның 100-інің (32,3%) құрамында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 198-і (63,9%) әр түрлі жынысты үйленген жұбайлардың бірлескен тұрғын үйі болды, 27-сінде (8,7%) күйеуі жоқ әйелдер, ал 6-сында (1,9%) әйелі жоқ ерлер тұрды. 10 (3,2%) никесін тіркемеген әр түрлі жынысты серіктестіктер және 2 (0,6%) бір жынысты үйленген жұбайлар немесе серіктестіктер тіркелді. 65 тұрғын үй (21,0%) жеке адамдардан тұрды, ал 28 тұрғын үйдің (9,0%) құрамында 65 жасқа толған немесе одан асып кеткен жалғыз адамдар тұрды. Тұрғын үйдің орташа мөлшері 2,68 адамды құрады. Барлық тұрғын үйлердің 74,5% -ын құрайтын 231 отбасы болды; отбасының орташа мөлшері 3,14 адамды құрады. Халықтың жас ерекшеліктері: 18 жасқа дейінгілер 187 адамды (22,5%) құрады, 18-24 жастағылар 68 адамды (8,2%), 25-44 жастағылар 175 адамды (21,1%), 45-64 жастағылар 271 адамды (32,6%) және 65 жасқа толған немесе одан асып кеткендер 130 адамды (15,6%) құрады. Орташа жас 43,2 жасқа тең. Әр 100 әйелге 97,4 еркек шамасында келді. 18 және одан жоғары жастағы әр 100 әйелге 98,8 еркек шамасында келді. Барлығы 344 тұрғын үй болды, олардың орташа тығыздығы - , оның 250-сі (80,6%) жеке меншік, ал 60-сы (19,4%) жалға берілген. Жеке меншік тұрғын үйлердің бос тұрғандары 2,0% құрады, жалға берілген тұрғын үйлердің бос тұрғандары 11,6% құрады. Халықтың 83,8% -ын құрайтын 696 адам жеке меншік тұрғын үйлерде, ал 16,2% -ын құрайтын 135 адам жалға берілген тұрғын үйлерде тұрды.
The 2010 United States Census reported that Penryn had a population of 831. The population density was The racial makeup of Penryn was 718 (86.4%) White, 3 (0.4%) African American, 22 (2.6%) Native American, 32 (3.9%) Asian, 3 (0.4%) Pacific Islander, 27 (3.2%) from other races, and 26 (3.1%) from two or more races. Hispanic or Latino of any race were 79 persons (9.5%). The Census reported that 831 people (100% of the population) lived in households, 0 (0%) lived in non institutionalized group quarters, and 0 (0%) were institutionalized. There were 310 households, out of which 100 (32.3%) had children under the age of 18 living in them, 198 (63.9%) were opposite sex married couples living together, 27 (8.7%) had a female householder with no husband present, 6 (1.9%) had a male householder with no wife present. There were 10 (3.2%) unmarried opposite sex partnerships, and 2 (0.6%) same sex married couples or partnerships. 65 households (21.0%) were made up of individuals, and 28 (9.0%) had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.68. There were 231 families (74.5% of all households); the average family size was 3.14. The population was spread out, with 187 people (22.5%) under the age of 18, 68 people (8.2%) aged 18 to 24, 175 people (21.1%) aged 25 to 44, 271 people (32.6%) aged 45 to 64, and 130 people (15.6%) who were 65 years of age or older. The median age was 43.2 years. For every 100 females, there were 97.4 males. For every 100 females age 18 and over, there were 98.8 males. There were 344 housing units at an average density of , of which 250 (80.6%) were owner occupied, and 60 (19.4%) were occupied by renters. The homeowner vacancy rate was 2.0%; the rental vacancy rate was 11.6%. 696 people (83.8% of the population) lived in owner occupied housing units and 135 people (16.2%) lived in rental housing units.