Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Фредерика Каролин "Фреди" Вашингтон (23 желтоқсан 1903 - 28 маусым 1994) – американдық сахна және кино актрисасы, азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі, орындаушы және жазушы. Вашингтон афроамерикалық тегінен еді. Ол 1920-1930 жылдары кино және сахнадағы еңбектерімен танылған алғашқы афроамерикандықтардың бірі болды. Вашингтон Гарлем Ренессансының (1920-1930 жылдар) белсенді мүшесі болды, оның ең әйгілі рөлі – 1934 жылғы «Өмірді еліктеу» фильміндегі Пеола, онда ол өзін ақ адам ретінде көрсетуге шешім қабылдаған, ашық терілі қара әйелді сомдайды. Оның соңғы кино рөлі 1937 жылғы «Жерден бір шақырым» фильмінде болды, одан кейін ол Голливудты тастап, Нью-Йоркке қайтып, театр және азаматтық құқықтар қозғалысында жұмыс істеді.
American actress (1903–1994)
Fredericka Carolyn "Fredi" Washington (December 23, 1903 – June 28, 1994) was an American stage and film actress, civil rights activist, performer, and writer. Washington was of African American descent. She was one of the first Black Americans to gain recognition for film and stage work in the 1920s and 1930s. Washington was active in the Harlem Renaissance (1920s–1930s), her best known role being Peola in the 1934 film version of Imitation of Life, where she plays a young light skinned Black woman who decides to pass as white. Her last film role was in One Mile from Heaven (1937), after which she left Hollywood and returned to New York to work in theatre and civil rights activism.
Ерте өмір
Фреди Вашингтон 1903 жылы Джорджия штатының Саванна қаласында почта қызметкері Роберт Т. Вашингтон мен биші Харриет "Хэтти" Уокер Уордтың отбасында дүниеге келді. Екеуі де афроамерикалық және еуропалық текті болған. Вашингтон олардың бес баласының екіншісі еді. Фреди 11 жасқа келгенде анасы қайтыс болды. Ол отбасының үлкен қызы болғандықтан, әжесінің көмегімен кішілері Изабел, Роузбуд және Робертті тәрбиелеуге көмектесті. Анасы қайтыс болғаннан кейін Фреди мен оның әпкесі Изабел Пенсильвания штатының Филадельфия қаласына жақын орналасқан Корнуэллс Хайтс қаласындағы түрлі-түсті қыздарға арналған Әйелі Сент-Элизабет монастырь мектебіне жіберілді. Әкесі кейіннен қайтадан үйленді, бірақ екінші әйелі алғашқы баласын күтіп жүргенде қайтыс болды. Ол үшінші рет үйленді және тағы төрт балаға ие болды, соның нәтижесінде отбасыда тоғыз бала болды. Филадельфияда оқып жүргенде Вашингтонның отбасы солтүстікке қарай, Нью-Йорк штатының Харлем қаласына көшіп кетті. Вашингтон Нью-Йорк қаласындағы Джулия Ричман орта мектебін бітірді.
Fredi Washington was born in 1903 in Savannah, Georgia, to Robert T. Washington, a postal worker, and Harriet "Hattie" Walker Ward, a dancer. Both were of African American and European ancestry. Washington was the second of their five children. Her mother died when Fredi was 11 years old. As the oldest girl in her family, she helped raise her younger siblings, Isabel, Rosebud, and Robert, with the help of their grandmother. After their mother's death, Fredi and her sister Isabel were sent to the St. Elizabeth's Convent School for Colored Girls in Cornwells Heights, near Philadelphia, Pennsylvania. Her father eventually remarried and his second wife died while pregnant with the couple's first child. He married a third time and had four additional children, giving the family a total of nine children. While still in school in Philadelphia, Washington's family moved north to Harlem, New York. Washington graduated from Julia Richman High School in New York City.
Ертедегі ойын-сауық мансабы
Вашингтонның ойын-сауық мансабы 1921 жылы Бродвей мюзиклі «Shuffle Along»-тағы хор қызы ретінде басталды. Ол биші Джозефин Бейкердің «Бақытты балта шыршалары» кабаре тобының мүшесі ретінде жұмысқа алынды. Вашингтонның Бейкермен ынтымақтастығы оны продюсер Ли Шуберт байқап алды. 1926 жылы ол «Қара бала» пьесасында Пол Робсонмен бірге басты рөлге ұсынылды.
Washington's entertainment career began in 1921 as a chorus girl in the Broadway musical Shuffle Along. She was hired by dancer Josephine Baker as a member of the "Happy Honeysuckles," a cabaret group. Washington's collaboration with Baker led to her being discovered by producer Lee Shubert. In 1926, she was recommended for a co starring role on the Broadway stage with Paul Robeson in the play Black Boy.
Өмірді еліктеу
Оның ең танымал рөлі 1934 жылғы "Өмірді еліктеу" фильмінде болды. Вашингтон жас, ашық терілі қара нәсілді адам рөлін сомдады. "Өмірді еліктеу" фильмі "Үздік фильм" номинациясы бойынша "Оскар" сыйлығына ұсынылды, бірақ жеңіске ие болмады. Көп жылдар өткен соң, 2007 жылы Time журналы оны "Раса мәселесін қамтыған 25 ең маңызды фильмнің" қатарына қосты.
Her best known role was in the 1934 movie Imitation of Life. Washington played a young light skinned Black Imitation of Life was nominated for an Academy Award for Best Picture, but it did not win. Years later, in 2007, Time magazine ranked it as among "The 25 Most Important Films on Race."
Белсенділік
Вашингтонның киноиндустриясы және театр саласындағы тәжірибесі оны азаматтық құқықтар қозғалысының белсендісі болуға жетеледі. Басқа қараша терілі актерлер мен актрисаларға көбірек мүмкіндіктер табуға көмектесу мақсатында 1937 жылы Вашингтон Нобл Сиссел, В. С. Хенди, Пол Робсон және Этель Уотерспен бірлесіп Американың Негр актерлер гильдиясын (NAG) құрды. NAACP ұйымымен жұмыс істеген кезеңде Фреди Голливудтағы қараша терілі актерлердің өкілдігін арттыру және оларға деген қарым-қатынасты жақсарту үшін күресті, себебі ол Голливудтағы ақ студия басшыларына әсер ете алатын қараша терілі актерлердің санаулы бірі болды. Бұл ұйымдармен жұмыс істеуден бөлек, Вашингтон қараша терілі актерлердің құқықтары үшін күресіп, сонымен қатар қараша терілі американдықтарды федералдық деңгейде қорғауды қолдады және NAACP қолдаған Дайердің линчқа қарсы заң жобасын жақтады.
Washington's experiences in the film industry and theater led her to become a civil rights activist. In an effort to help other Black actors and actresses find more opportunities, in 1937 Washington co founded the Negro Actors Guild of America (NAG), with Noble Sissle, W. C. Handy, Paul Robeson, and Ethel Waters. While working with the NAACP, Fredi fought for more representation and better treatment of Black actors in Hollywood because she was one of the few Black actors in Hollywood who had some influence with white studio executives. Aside from working with those organizations to fight for the rights of Black actors, Washington also advocated for the federal protection of Black Americans and was a lobbyist for the Dyer Anti Lynching Bill, which the NAACP supported.
Кейінгі жұмыстар
Вашингтон Билл Робинсонмен бірге «Жаннан бір шақырым» (1937) фильмінде ойнады, онда ол «ақ» баланың анасы екенін айтқан ашық терілі әйел рөлін сомдады. Клэр Тревор оқиғаны ашып, Вашингтонға және баласынан басқан ақ анаға көмектесетін тілші рөлін ойнайды, оны Салли Блейн бейнелейді. 2013 жылы Қазіргі заманғы өнер мұражайының мәлімдемесіне сәйкес: «[Аллан] Дуанның 1930 жылдары Fox үшін түсірген алты «шапшаң» туындысының соңғысы Голливудта нәсіл тақырыбындағы еркін өрнек берудің шегін сынап, кейде сенімге күмән тудырады». Вашингтон 1939 жылы Бродвейдегі «Мамбаның қыздары» қойылымында Этель Уотерс пен Джорджетт Харвимен бірге өнер көрсетті. Кейіннен ол «Кармен Джонс» (1943) және Джордж Гершвиннің «Порги мен Бесс» спектакльдеріне актерлерді іріктеу жөніндегі кеңесші болды.
Washington played opposite Bill Robinson in Fox's One Mile from Heaven (1937), in which she played a light skinned woman claiming to be the mother of a "white" baby. Claire Trevor plays a reporter who discovers the story and helps both Washington and the white biological mother who had given up the baby, played by Sally Blane. According to the Museum of Modern Art in 2013: "The last of the six Claire Trevor 'snappy' vehicles [Allan] Dwan made for Fox in the 1930s tests the limits of free expression on race in Hollywood while sometimes straining credulity." Washington appeared in the 1939 Broadway production of Mamba's Daughters, along with Ethel Waters and Georgette Harvey. She later became a casting consultant for the stage productions of Carmen Jones (1943) and George Gershwin's Porgy and Bess.
Жазушы
Вашингтон театр жазушысы және 1942–1948 жылдар аралығында "Халық дауысы" газетінің ойын-сауық редакторы болды. Бұл газетті Нью-Йоркте баптист пасторы және саясаткер Адам Клейтон Пауэлл құрған, ол оның қарындасы Изабель Вашингтон Пауэллға үйленген. Вашингтон афроамерикалықтардың кездесетін расизм туралы ашық айтты және Америкадағы қара нәсілді адамдардың алдындағы маңызды мәселелерді шешу үшін NAACP президенті Уолтер Уайтпен тығыз байланыста жұмыс істеді.
Washington was a theater writer, and the entertainment editor for The People's Voice (1942–1948), a newspaper for African Americans founded by Adam Clayton Powell Jr., a Baptist minister and politician in New York City who was married to her sister Isabel Washington Powell. She was outspoken about racism faced by African Americans and worked closely with Walter White, then president of the NAACP, to address pressing issues facing Black people in America.
Жеке өмір
1933 жылы Вашингтон Дьюк Эллингтонның джаз оркестрінде тромбоншы болған Лоуренс Браунға тұрмысқа шықты. Бұл неке ажырасып бітті. Ол шын ниетпен католик болған.
In 1933, Washington married Lawrence Brown, the trombonist in Duke Ellington's jazz orchestra. That marriage ended in divorce. She was a devout Catholic.