Кіріспе

Халық музыкасы фестивалі

infobox music festival
| music festival name = Марипоза халықтық фестивалі
| image = Mariposa 1975 Album Cover. jpg
| caption = Марипоза 1975 альбом мұқабасы
| location = Tudhope Park, Orillia, Ontario, Canada
| founders = Ruth Jones (nee McVeigh), Dr. Crawford (Casey) Jones Онтарионың әртүрлі жерлерінде бірнеше онжылдық бойы өткеннен кейін, ол 2000 жылы Ориллияға қайта келді. Рут Джонс, оның күйеуі доктор Кроуфорд Джонс, ағасы Дэвид Мейджор және Пит Макгарви 1961 жылдың тамызында алғашқы Марипоза халықтық фестивалін ұйымдастырды. Ашылу шарасын Канадалық телерадиокорпорациясы жариялады, онда тек канадалық орындаушылар ғана қатысты. Фестиваль 1963 жылғы фестивальдің танымалдылығына дейін (8,000-нан астам билет алдын ала сатылды) танымалдығы мен көлемі артып, шулы болып кетті, бірақ жеткілікті қауіпсіздік болмағандықтан қала тұрғындары наразылық білдірді. Ориллия қаласы сот шешімімен фестивальдің қала шегінде өтуіне тыйым салды. 1964 жылы Торонто аймағында өткен алғашқы фестиваль Мейпл Лиф стадионында өтті. Келесі үш фестиваль Каледонның солтүстік-батысындағы Иннис көлінде ұйымдастырылды. 1970 жылдары фестиваль Торонто аралдарында, содан кейін Харборфронт (Торонто) және Батерст көшесінде, ал кейін Барридегі Молсон паркінде өтті. 2000 жылы қала кеңесшілері Тим Лауэр мен Дон Эванс Марипоза халықтық фестивалін Ориллияға шақырды. Фестиваль Ориллияда өткізіліп келеді. Халық музыкасымен қатар, фестиваль халық мәдениетінің би, қолөнер, әңгіме айту сияқты басқа да аспектілерін көрсетеді.

Алғашқы жылдар

Марипоса халықтық фестивалінің идеясы Рут Маквей және оның күйеуі доктор Кейси Джонсқа Джон Фишердің баяндамасын тыңдағаннан кейін келді. Фестивальдің атауы Стивен Ликоктің "Кішкентай қаланың күн сәулесінің эскиздері" кітабынан алынған, ал кітаптағы оқиғалар нағыз Ориллия қаласынан шабыттандырылған. Марипоса халықтық фестивалі алғаш рет 1961 жылы өтті. 1964 жылы фестиваль күтпеген жерден Торонтоға көшірілді. Орилья және Медонте қалашықтарының тұрғындарының наразылығы фестивальдің бастапқы орнында жалғасуына бөгет болды. Осы жағдайлар мен қосымша нашар ауа-райы салдарынан фестиваль билеттерін сатып алған көптеген адамдар қатыса алмады. 1966 жылы Эстель Кляйн басшылығымен фестивальдің форматы өзгерді. Ол негізінен шеберлік сабақтарына бағытталды және бірнеше сахналар құрылды, соның арқасында әртүрлі өнерлерім бір уақытта көрсетілуі мүмкін болды. 1968 жылы фестиваль алғаш рет жұма күні кешкісін басталды. Жарнамада басты жұлдыздар емес, шеберлік сабақтарына баса назар аударылды. 1969 жылы CBC фестивальдің барлық күндерін түсіріп, "Марипоса: Халықтық фестиваль" деген деректі фильмін жасады, ол 1969 жылдың 28 қыркүйегінде көрсетілді.

1970 жылдар

1970 жылы фестивальдегі «Жергілікті халықтар аймағы» кеңейтілді және фестивальге келгендердің арасында сәтті болды. Биыл аспаптық стильдерді, нақты аймақтардың музыкасын және әндер алмасуды зерттейтін семинарлар да өткізілді. 1971 жылы кешкі концерттер мен басты сахнадағы қойылымдар болған жоқ. Фестивальдің барлық назары кішкентай және жаңадан танымал бола бастаған әртістерді, сондай-ақ бұрыннан таныс орындаушыларды насихаттау үшін семинарлар мен кішкентай сахналардағы қойылымдарға аударылды. 1972 жылы фестивальде ауыр жаңбыр жауды, бірақ бұл фестивальге қатысушылардың санына әсер етпеді. Джони Митчелл, Нил Янг, Гордон Лайтфут, Боб Дилан және Джексон Браун сияқты танымал музыканттар фестивальді көруге келді, ал кейбіреулері өнер көрсетуге мүдделі болды. Фестиваль ұйымдастырушылары бұл орындаушыларды шақыру керек пе, жоқ па, соны білмей қалды, себебі фестиваль енді үлкен атаққа ие әртістерге бағытталмаған еді. Ақырында Мюрри МакЛоклан Джони Митчеллге өзінің өнер көрсету уақытының бір бөлігін ұсынды. Брюс Кокберн Нил Янгқа да солай істеді. 1973 жылғы фестивальде бүкіл әлемнен келген музыканттар өнер көрсетті, соның ішінде Батыс Африкадан Бай Конте, Англиядан Мартин Карти, АҚШ-тың Луизиана штатынан Ардоин отбасы және Ольстер мен Солтүстік Англиядан Лоу жігіттері болды. 1975 жыл Халықаралық әйелдер жылы болғандықтан, фестивальге көптеген әйел орындаушылар шақырылды. 1976 жылы фестиваль даладан келген жергілікті орындаушылардың арнайы тобын қабылдау үшін үкіметтен грант алды. 1977 жылы фестиваль Солтүстік Америка халық музыкасының бастауын зерттеді. Музыканың алуан түрлілігі төрт тақырып бойынша ұсынылды: афроамерикандық, испандық, франкофондық және ағылшын. 1979 жылғы фестивальде Лабрадор қолөнершілерінің, музыканттарының және әңгімешілердің арнайы павильоны ашылды. Сондай-ақ, балаларға арналған халық музыкасы шаралары көбейтілді.

50 жылдығы

2010 жылы Марипоса фестивалінің 50 жылдығын атап өтті, осы мерейлі шараға классикалық Марипоса әртістері мен жас, дамып келе жатқан таланттар шақырылды. Фестивальдің соңғы күні Гордон Лайтфут, Мюррей МакЛоклан, Иэн және Сильвия, сондай-ақ Уайтли ағайындылары басты сахнада өнер көрсетті. "Жас дағдылы таланттар" бағдарламасы арқылы үш жаңа орындаушы аудициядан өтіп, өнер танытты. 2010 жылғы фестивальде Джейсон Коллетт пен Серена Райдер де өнер көрсетті, олар жұма күні мен сенбі күні бас сахнаның жұлдыздары болды. Фестивальдің 50 жылдығына орай Йорк университетінің Клара Томас мұрағаттары мен арнайы жинақтары 1960 және 1970 жылдарға қатысты мұрағаттық материалдарды таңдап, онлайн көрме ұйымдастырды. Йорк университеті 2007 жылы үн жазбалары мен жарнамалық құжаттарды қамтитын Марипоса фольклорлық фестивалінің мұрағаттарын сатып алды.

Жарияланымдар

1977 жылы редакторлар Билл Ашер мен Линда Пейдж Харпа фестивальді мерекелеу үшін «Мен осы дүниеде не үшінмін» атты антология жариялады: Марипосадан әңгімелер. 2013 жылы Сия Цай фестиваль тарихына арналған докторлық диссертация жариялады, ол «Марипоса халық фестивалі: Елу жылдық саяхаттың дыбыстары, көріністері және құны» деп аталды. 2017 жылы Марипосаның көркемдік директоры және вице-президенті, сондай-ақ 2000 жылдан бері фестивальді ұйымдастыруға қатысып келе жатқан Майкл Хилл фестиваль туралы кітап жариялады.