Бразилиялық физиолог Эдуардо Кригердің ғылыми өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Бразилиялық дәрігер Эдуардо Моасир Кригер (27 маусым 1928 жылы, Серро Ларго, Рио-Гранде-ду-Сул штатында туған) – бразилиялық дәрігер, физиолог және ғылыми қайраткер, қазіргі Бразилия ғылым академиясының президенті.

Өмір

Кригер неміс тегінен шыққан отбасында Бразилияның оңтүстік штаты Рио-Гранде-ду-Сулдағы шағын Серро-Ларго қаласында дүниеге келген. 1946 жылы ол Порту-Алегреге медицинаны оқуға, Порту-Алегре Медицина мектебіне түсті. Онда студент кезінде профессор Рубенс Масиелдің Кардиология кафедрасында жұмыс істей бастады және клиникалық салада университет карьерасын жалғастыруға шешім қабылдады. 1954 жылы ол профессор Масиелдің үйлестіруімен Порту-Алегреде CAPES ұйымдастырған жаңа физиологтарды даярлау бағдарламасын бастады. Бразилияда сол кезде физиологиялық зерттеу зертханаларының саны аз болғандықтан, бағдарламаны профессор Бернардо Гусейдің (1947 жылғы Нобель сыйлығының иегері) басшылығымен аргентиналық физиологтар ішінара бақылады. Өзінің зеректігімен және берілгендігімен көзге түскен жас Эдуардоны профессор Эдуардо Браун Менендес Порту-Алегре мен Буэнос-Айресте эксперименталды гипертония бойынша жұмыс істеуге шақырды. Бұл мүмкіндік оның болашақ кәсіби мансабына зор әсер етті. Кейін, 1956-1957 жылдары ол АҚШ-тың Аугуста қаласындағы Джорджия университетінде профессор В. Гамильтонмен бірге жүрек-қан тамырлары физиологиясы бойынша білімін аяқтады. Бразилияға оралғаннан кейін, оны Сан-Паулу штатының Рибейрао-Прето қаласындағы Сан-Паулу университетінің Рибейрао-Прето медицина мектебінің Физиология кафедрасында жұмыс істеуге шақырды. Оның қолдаушысы профессор Мигель Роландо Ковиан, жаңа кафедра меңгерушісі және профессор Гусейдің тобының мүшесі болған, сонымен қатар Порту-Алегре мен Буэнос-Айрестегі Кригердің қалыптасу жылдарында оған үлкен әсер еткен аргентиналық нейрофизиолог болды. Ковиан көңілінен шықты: Кригер Рибейрао-Претода профессор Ковианның жетекшілігімен докторлық диссертациясын қорғады және өзінің мықты ғылыми жетекшісі ретінде тез жетілді. Халықаралық деңгейде танымал эксперименталды гипертония бойынша зерттеу тобын басқарғаннан бөлек, ол кафедраның жүрек-қан тамырлары физиологиясы тобын құрды, ол Бразилиядағы көптеген жаңа физиологтар үшін өте ықпалды мектепке айналды. Нәтижесінде Кригердің бұрынғы шәкірттері басқаратын жаңа зертханалар Рибейрао-Прето, Сан-Паулу, Бело-Оризонте, Витория, Порто-Алегре және Ресифе қалаларындағы бірнеше басқа университеттерде құрылды. Доктор Кригер 1983 жылы Рибейрао-Прето медицина мектебінен зейнеткерлікке шықты, содан бері Сан-Паулу қаласында Сан-Паулу университетінің Медицина факультетінің Жүрек институтында гипертония зерттеулерімен айналысып келеді, оның басшылығымен молекулалық биологтар, физиологтар және клиникалық дәрігерлерді қамтитын көп салалы зерттеу тобы жұмыс істейді. Ол үйленген, ұлы мен қызы бар, екеуі де ғалымдар және ғылыми профессорлар. Профессор Кригер 2014 жылғы Дүниежүзілік денсаулық саммитінің тең төрағасы болып тағайындалды.

Krieger was born to a family of German origins, in the small city of Cerro Largo, in the southernmost state of Brazil, Rio Grande do Sul. In 1946, he moved to Porto Alegre to study medicine at the Medical School of Porto Alegre. There, while he was a student, he began working with Prof. Rubens Maciel at the Cardiology Department and decided to pursue a university career in the clinical area. In 1954, he started a training program for new physiologists, created by CAPES in Porto Alegre under the coordination of Prof. Maciel. Since Brazil had few physiological research labs at the time, the program was partly supervised by Argentine physiologists, under Prof. Bernardo Houssay's leadership (Nobel Prize, 1947). Having made himself noted for his brilliance and dedication, young Eduardo was invited to work on experimental hypertension with Prof. Eduardo Braun Menéndez in Porto Alegre and Buenos Aires, at the famous Instituto de Biología y Medicina Experimental created by Houssay. This opportunity represented a major influence on his later professional career. He then completed his training in cardiovascular physiology with Prof. W. Hamilton at the University of Georgia at Augusta, U. S., from 1956 to 1957. Back in Brazil, he was invited to work at the Department of Physiology of the recently created School of Medicine of Ribeirão Preto of the University of São Paulo, in the city of Ribeirão Preto, state of São Paulo. His sponsor was Prof. Miguel Rolando Covian, the new departmental chairman and an Argentine neurophysiologist who had belonged to Prof. Houssay's group and who became very impressed with Krieger during his formative years in Porto Alegre and Buenos Aires. Covian was not disappointed: Krieger completed his doctoral dissertation at Ribeirão Preto under the supervision of Prof. Covian and quickly matured as a strong scientific leader by himself. Besides heading an internationally renowned research group on experimental hypertension, he created the department's cardiovascular physiology group, which became a very influential school for many new physiologists in Brazil. As a result, new laboratories headed by Krieger's former pupils were created in several other universities, in Ribeirão Preto, São Paulo, Belo Horizonte, Vitória, Porto Alegre and Recife. Dr. Krieger retired in 1983 from the Medical School of Ribeirão Preto, and since then has been working in hypertension research at the Heart Institute of the Faculty of Medicine of the University of São Paulo, in São Paulo City, having under his direction a multidisciplinary research group, including molecular biologists, physiologists and clinical physicians. He is married and has a son and a daughter, both scientists and research professors. Professor Krieger is Co President designate of the 2014 World Health Summit.

Зерттеу

Доктор Кригердің негізгі зерттеу саласы – жануарлар модельдеріндегі эксперименталды гипертонияны және қан қысымын реттеудің физиологиялық механизмдерін, әсіресе оның нейрогендік механизмдерін зерттеу. Ол норвегиялық егеуқұйрықтың синоаорталық барорецепторын денервациялау әдісін сипаттады, ол кеңінен қолданылады. Гипертония және гипотониядағы барорецепторлық бейімделу туралы оның зерттеулері жақсы танымал және осы саланың жетекші ғылыми журналдарында жарияланды. Доктор Кригер – Бразилияның ең көп сілтемеленген ғалымдарының бірі. Сондай-ақ, ол тышқанды ұйқы мен физикалық жаттығу кезінде қан қысымын реттеуді зерттеу үшін модель ретінде қолдануды, сондай-ақ физиологиялық жағдайларда симпатикалық жүйенің электрлік белсенділігін нейрондық түрде жазуды алғашқылардың бірі болып енгізді. Профессор Серджио Хенрике Феррейрамен бірлесіп, Bothrops уынан алынған жаңа АПФ ингибиторын ашудың соңғы кезеңінде, ол эксперименттік гипертонияны кері қайтарудағы тиімділігін көрсетті, осылайша Squibb ғалымдарына каптоприл (Capoten сауда белгісі) атты жаңа антигипертензиялық препаратты әзірлеуге мүмкіндік берді.

Ғылыми жетекшілік

Профессорлық және ғылыми-зерттеу қызметімен қатар, доктор Кригер Бразилияда ғылым мен жоғары білімнің дамуына зор үлес қосты. 1968-1969 жылдары USP университетінің реформасына қатысып, CNPq (Бразилияның Ұлттық ғылыми-зерттеу және даму кеңесі, Білім министрлігі (CAPES) және Сан-Паулу ғылыми-зерттеуді қолдау қоры (FAPESP) көптеген ғылыми гранттар комитеттерімен ынтымақтасты. Ол Бразилия физиология қоғамының негізін қалаушылардың бірі және президенті (1979-1985), Бразилия эксперименталды биология қоғамы федерациясының негізін қалаушы және бірінші президенті (FESBE, 1985-1991), Бразилия гипертония қоғамының негізін қалаушы және бірінші президенті (1992-1994). Ол Бразилияның ең үздік халықаралық ғылыми журналдарының бірі – Бразилияның медициналық және ғылыми зерттеулер журналын құрған және басқарған үш редактордың бірі. Бразилия ғылым академиясының және Бразилия медицина академиясының мүшесі (1998 жылы сайланды). Халықаралық деңгейде профессор Кригер 1998 жылдан бастап дамушы елдердегі ғылым және технология комитетінің (COSTED) директоры, 1995 жылдан бастап Үшінші әлем ғылым академиясының (TWAS) мүшесі, сондай-ақ Америкааралық гипертония қоғамының президенті болды. Доктор Кригер халықаралық журналдарда 120-дан астам толық мақала жариялады. Оның жетекшілігімен 19 аспирант магистрлік, 23 докторант докторлық диссертациясын қорғады. Көптеген сыйлықтар мен марапаттардың ішінде профессор Кригер Бразилия Республикасы Президентінің Ұлттық ғылыми еңбегі орденімен (1994) және Әскери инженерлік легионының құрметті орденімен (Comenda da Legião do Mérito do Engenheiro Militar, 1999), Гипертонияның Америкааралық қоғамының өмір бойына жеткен жетістіктері үшін сыйлығымен (1997), Ұлттық ғылыми-техникалық даму кеңесінің Алмирал Алвару Альберту медицина және денсаулық сақтау саласындағы сыйлығымен (1998) және Білім министрлігінің Анисиу Тейшейра сыйлығымен (2001) марапатталды.

Along with his activities as a professor and researcher, Dr. Krieger has also made great contributions to the development of science and higher education in Brazil. He participated in the university reform at USP from 1968 to 1969, and cooperated with many research grants committees of CNPq (Brazilian National Research and Development Council, Ministry of Education (CAPES) and the São Paulo Foundation for Research Support (FAPESP). He was one of the founders and a President of the Brazilian Society of Physiology (1979 1985), founder and the first President of the Brazilian Federation of Societies of Experimental Biology (FESBE 1985 1991), and founder and first President of the Brazilian Society of Hypertension (1992 1994). He is one of the three editors who founded and directed the Brazilian Journal of Medical and Scientific Research, one of the best international scientific journals of best quality in the country. He belongs to both the Brazilian Academy of Sciences and to the Brazilian Academy of Medicine (elected 1998). At the international level, Prof. Krieger is a Director of the Committee on Science and Technology in Developing Countries (COSTED) since 1998, and a member of the Third World Academy of Sciences (TWAS) since 1995, and was a President of the Inter American Society of Hypertension,

Dr. Krieger has published more than 120 full papers in international journals. Under his supervision, 19 graduate students got their master's degrees and 23 their doctoral degrees. Among his many prizes and awards, Prof. Krieger holds the national decorations of the National Order of Scientific Merit by the Presidency of the Republic of Brazil (1994) and the Comenda da Legião do Mérito do Engenheiro Militar (Commend of the Legion of Merit of Military Engineer, 1999), the Lifetime Achievement Award of the Interamerican Society of Hypertension (1997), the Almirante Álvaro Alberto em Medicina e Saúde Pública Award (National Science Award) by the National Council of Scientific and Technological Development (1998), and the Anísio Teixeira Award by the Ministry of Education (2001).

Таңдалған библиография

КРИЕГЕР, Э. М. 1970 жыл. Жедел гипертония кезінде барорецепторлардың қайта орналасуының уақыт аралығы. Физиологияның американдық журналы. 218 том, 486–490 беттер. КРИЕГЕР, Э. М., САЛГАДО, Х. С., АССАН, К. Ж., ГРИНЕ, Л. Ж. және ФЕРРЕЙРА, С. Х. 1971 жыл. Ренин-ангиотензин жүйесінің жоғары белсенділігін анықтауға арналған потенциалды скринингтік тест. "The Lancet" журналы. 6 том, 69–271 беттер. КРИЕГЕР, Э. М. 1984 жыл. Егешқұйрықтағы нейрогендік гипертония. Гипертония нұсқаулығы. Elsevier Science Publishers: 4 том, 350–363 беттер. Де ЙОНГ, В. (ред.) Elsevier Science Publishers B.B. "Гипертонияның эксперименталды және генетикалық модельдері". МИКЕЛИНИ, Л. К. және КРИЕГЕР, Э. М. 1986 жыл. Еркін қозғалатын егешқұйрықтарда гипертония даму кезінде аорта калибрінің өзгеруі. Физиологияның американдық журналы. 251 том, 662–671 беттер. КРИЕГЕР, Э. М. 1986 жыл. Гипертониядағы нейрогендік механизмдер: барорецепторлардың қайта орналасуы – Соңғы жаңалықтар лекциясы. Гипертония. 8 том, 7–14 беттер. Сәуір. ФРАНЧИНИ, К. Г. және КРИЕГЕР, Э. М. 1992 жыл. Каротидтік химиорецепторлар толыққанды және аорта денервацияланған егешқұйрықтардағы артериялық қысымға әсер етеді. Физиологияның американдық журналы. 262 том, 677–683 беттер.