Кіріспе
1966 жылы Паломарес B-52 апаты, сондай-ақ Паломарес оқиғасы деп аталады, 17 қаңтар 1966 жылы АҚШ Әуе күштерінің Стратегиялық әуе командасына қарасты B-52G бомбалаушысы Испания жағалауындағы Жерорта теңізінде, 31000 фут (9449 метр) биіктікте KC-135 жанармай құюшы ұшағымен соқтығысты. KC-135 отын зарядының тұтанып келуі салдарынан толығымен жойылды, ал оның төрт экипаж мүшесі қаза тапты. B-52G ұшағы бөлініп, бортындағы жеті экипаж мүшесінің үшеуі мерт болды. Апат кезінде B-52G төрт B28FI Mod 2 Y1 термоядролық (сутек) бомбасын алып жүрген, олардың барлығы жерге құлады. Үшеуі Испанияның Альмерия провинциясындағы Куэвас-дель-Альмансора муниципалитетіне қарасты Паломарес шағын балықшылар ауылының жанында табылды. Екі қарудың ядролық емес жарылғыш заттары жерге тиген кезде жарылып, аумақты радиоактивті плутониймен ластады. Ал төртінші бомба Жерорта теңізіне құлап, екі жарым айға созылған іздеу жұмыстарынан кейін зақымсыз күйде табылды.
The 1966 Palomares B 52 crash, also called the Palomares incident, occurred on 17 January 1966, when a B 52G bomber of the United States Air Force's Strategic Air Command collided with a KC 135 tanker during mid air refueling at 31000 feet (9449 m) over the Mediterranean Sea, off the coast of Spain. The KC 135 was destroyed when its fuel load ignited, killing all four crew members. The B 52G broke apart, killing three of the seven crew members aboard. At the time of the accident, the B 52G was carrying four B28FI Mod 2 Y1 thermonuclear (hydrogen) bombs, all of which fell to the surface. Three were found on land near the small fishing village of Palomares in the municipality of Cuevas del Almanzora, Almería, Spain. The non nuclear explosives in two of the weapons detonated upon impact with the ground, resulting in the contamination of a area with radioactive plutonium. The fourth, which fell into the Mediterranean Sea, was recovered intact after a search lasting two and a half months.
Апат
B 52G өзінің миссиясын Сеймур Джонсон әуе базасынан, Солтүстік Каролина штатынан бастады, бортында төрт B28FI Mod 2 Y1 термоядролық бомбасы болды. Ұшу жоспарына сәйкес, ұшақ Атлант мұхиты мен Жерорта теңізі арқылы шығысқа қарай, Кеңес Одағының Еуропалық шекараларына бағытталды, содан кейін үйіне қайтты. Ұзақ сапар үшін Испания үстінен екі рет отынмен толықтыру қажет болды. Ұшақтар соқтығысып, жанармай құю мұсауының ұшы B 52 ұшағының корпусының үстіне тиіп, лонгеронды сындырып, сол қанатын жұлып алды, нәтижесінде жарылыс болды, оған екінші B 52 ұшағы шамамен 1,6 километр (2 км) қашықтықтан куә болды. КК-135 ұшағындағы төрт адамның барлығы және бомбалаушы ұшақтағы жеті адамның үшеуі қаза тапты. Отын құюшы ұшақта қаза тапқандар: жанармай құю операторы, аға сержант Ллойд Потоличчио, ұшқыш майор Эмиль Дж. Чапла, оның орынбасары капитан Пол Р. Лейн және навигатор капитан Лео Э. Симмонс. Бомбалаушы ұшақта навигатор, кіші лейтенант Стивен Г. Монтанус, электрондық соғыс офицері, кіші лейтенант Джордж Дж. Глеснер және пулеметші, техникалық сержант Рональд П. Снайдер қаза тапты. Бьюкенен жарылыстан күйіп, катапультадан бөліне алмады, бірақ парашютын аша білді және жерге түскенде аман қалды. Қалған үш экипаж мүшесі бірнеше шақырым теңізге сәлемдеп қонды. Бұл конфигурацияда W28 оқ-дәрісі Mk28 Mod 3F соққыны жұтатын мұрын және Mk28 Mod 0 FISC артқы бөлігіне, парашютпен жабдықталған. Соққыны жұтатын мұрын қарудың түсірілім кезінде зақымдалмауына мүмкіндік берді, ал парашют қаруды баяулатып, ауада жарылыс және түсірілім кезінде тиімді әрекет етуге көмектесті. Mod 2 белгілемесі қарудың нығайтылған нұсқасын көрсетеді, ол түсірілім кезінде аман қалу үшін жасалған; алдыңғы Mod 0 және Mod 1 үлгілері мұндай күштерге төтеп бере алмады. Y1 белгілемесі W28 оқ-дәрісінің қуатын білдіреді.