Роберт Симпсон: Австралиялық крикетшінің өмірі мен мансабы

Кіріспе

Австралиялық крикетші Роберт Баддейли Симпсон (3 ақпан 1936 жылы туған) – Австралияның бұрынғы крикетшісі. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс, Батыс Австралия және Австралия құрамаларында ойнаған, 1963/64 жылдан 1967/68 жылға дейін және 1977–78 жылдары ұлттық команданың капитаны болды. Кейіннен ол Австралия құрамасының жаттықтырушысы ретінде үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Оны Бобби немесе Симмо деп те атайды. Симпсон оң жақта ойнайтын соққы беруші және жартылай тұрақты айналдырушы болып танымал. Он жыл зейнетте болғаннан кейін, ол 41 жасында Әлемдік сериялық крикет дәуірінде Австралия құрамасын қабылдап, қайтадан көзге түсті. 1986 жылы ол Австралия құрамасының жаттықтырушысы болып тағайындалды және 1996 жылдың шілдесінде Джефф Маршпен ауыстырылғанға дейін осы лауазымда қалды. Симпсонның жетекшілігімен команда бірқатар сынақ серияларын ұтысып, қиын жағдайдан шығып, әлемдегі ең күшті командаға айналды. Оның жаттықтырушылық қызметіндегі ең маңызды жетістіктері – 1987 жылғы Әлем чемпионатында жеңіске жеткені, 1989 жылы Англияда "Пепел" (The Ashes) жүлдесін қайта жеңіп алғаны және 1995 жылы өз алаңында бұрынғы үстемдік құрған Вест-Индия құрамасын жеңгені болды. Ол сондай-ақ Англиядағы Лестершир және Ланкашир округтерінде округтік крикетке жаттықтырушылық жасады.

Алғашқы жылдар

Фалкирк қаласынан келген шотланд иммигранттарының ұлы Симпсон Сиднейдің оңтүстік-батысындағы Марриквилл қалашығында өскен. Оның әкесі Джок баспагер болса, әкесінің әкесі Гарри қысқа ғана уақытқа «Сток» командасы үшін ойнаған. Симпсонды мектептегі кезінде ағалары Билл мен Джек көп жыл бойы бірінші дивизиондағы Сиднейлік крикетке қатыстырып, жігерлендірген. Симпсон жас кезінде гольф, бейсбол және футболда да талантты болды, сонымен қатар сенімді және жанкешті бәсекелес ретінде танымал болды. Симпсон алғашқы сыныптық крикетке алғаш рет слип-филд ретінде қатысты, оған дейін шекарада алаңға шыққан. 12-ші ойыншы ретінде Кит Миллер оны слипке бағыттап, 16 жас 354 күндік шағында Жаңа Оңтүстік Уэльс командасы үшін ойнаған екінші ең жас крикетші жасады, ол командаласы Иэн Крейгтен үш ай ғана үлкен болды. Содан кейін Симпсон келесі матчта Оңтүстік Австралияға қарсы 69 ұпай жинады, бұл маусымдағы оның жалғыз ойыны болды. Симпсонға толық құрамдағы командаға ену қиын болды. Ол маусымның басында екі матч, ал жаздың соңында тағы екі матч ойнады. Жаңа Оңтүстік Уэльс бұл матчтардың барлығында жеңіске жетті, біріншісі тең аяқталды. Келесі маусымда (1954–55) Симпсон Жаңа Оңтүстік Уэльстің ортаңғы сапында көбірек мүмкіндік алды, себебі Тест ойыншылары көбінесе Англия крикет командасына қарсы Австралия үшін ойнады. Алайда, ол Викторияға қарсы бір ғана Shield матчын өткізіп, Жаңа Оңтүстік Уэльстің қалған матчтарында, тек ішкі тестілік ойыншылардың қатысуына қарамастан, толық маусым бойы ойнады. Сол кезде ол Фримантель крикет клубының президенті Боб Баллантайнның үйінде тұрды. Жаңа штатында баяу бастағаннан кейін Симпсон желтоқсан айында 75, 97, 26, 96 және 112 ұпай жинап, соңғы екі ұпай Квинслендке қарсы матчта түсті. Бірінші сыныптық матчтарда 43.83 орташасымен 263 ұпай жинады, оның ішінде екі жартылай ғасырлық ұпай бар. Симпсон Жаңа Зеландияға қарсы барлық үш матчта ойнап, 47, 67, 26 ұпай соқты, бір қаз және 8 ұпай жинады. Жас австралиялық команда Австралия жағалауын тастаған ең нашар команда деп сыналды. Тест матчтарына дейінгі турнирлік матчтарда Симпсон тұрақты өнер көрсетті. Ол Трансвалға қарсы 103, Шығыс провинцияға қарсы 53 ұпай соқты және Тест матчтарына дейін жеті матчта 60.66 орташасымен 304 ұпай жинады. Бірінші сыныптық матчтарда 64.50 есебімен екі қақпа алды, ал бірінші сыныптық емес матчта Оңтүстік Африканың аудандық командаларына қарсы 6/61 көрсетті. Симпсон Оңтүстік Африкада болған кезде ортаңғы сапқа ие болды. Питер Бердж бірінші Тестте сәтсіз өнер көрсеткеніне байланысты Симпсонды Мельбурндағы екінші Тестке шақырды. Симпсон өзінің жалғыз иннингінде 0 ұпай жинады, Австралия сегіз қақпамен жеңіске жетті және кейіннен серияның қалған бөлігіне қатыспады. Ол 60–61 маусымнан кейін, Батыс Австралияда төрт маусым өткізгеннен кейін, 79.67 орташасымен 2470 ұпай жинаған туған штаты Жаңа Оңтүстік Уэльске оралды. Бұл Лоуридің Тест матчтарына дейінгі тур матчтарында көп ұпай жинап, бірнеше ғасыр соққаннан кейін болды, ал Симпсон өзінің мүмкіндіктерін толыққанды пайдалана алмады. Алғашқы алты округтік матчта Симпсон он иннингте алты рет екі таңбалы ұпайға жетті. Ол барлық алты рет 25 ұпайдан асты, бірақ бір рет ғана 50 ұпайдан асты, Йоркширге қарсы 72 ұпай жинады. Симпсон Тест матчтарына дейін соңғы екі матчта жақсы өнер көрсетті. Бірнеше Тест ойыншыларын қамтыған Мэрилебон крикет клубына қарсы екінші иннингте Лоуримен бірге 186 ұпайлық ашылмаған тұғыр құрып, 92 ұпай жинады, бұл жеңіске жетуге мүмкіндік берді, сонымен қатар лег-спинмен 4/105 қақпа алды. Бұл екі Тесттен кейін Ланкаширге қарсы 103 ұпай соқты. Кен Баррингтонды 78 ұпаймен алып, үш қақпамен құйрықты тазартты, бұл Австралияға соңғы күні жеңіске жетуге қажетті мақсатты белгілеуге мүмкіндік берді. Ойынның басында Англия мақсатқа жетуге дайын болғандай көрінді, Декстер Симпсонның алғашқы төрт оверінде 21 ұпай жинады. Алайда, ағылшын ойыншысы құлап, Симпсон қалған төрт оверде бірде-бір ұпайға жол бермеді. Англия құлаған кезде Фред Труманның қақпасын алды, соңғы түстен кейін 201 ұпайға тоқтады, бұл «Пепел» турнирінен айырылуға әкелді. Соңғы екі Тест тең аяқталғандықтан, бұл Австралияның «Пепелді» сақтап қалуы мен жоғалтуы арасындағы айырмашылық болды. Симпсон соңғы екі матчта ерекше көзге түспеді. Ол төртінші Тестің екінші иннингінде 71 ұпай жинады, бірақ басқа иннингтерде 32 және екі қаз соқты, соңғы екі Тестте 2/163 қақпа алды, әр оверде төрт ұпайдан артық ұтып алды. Симпсон 1963–64 маусымының басында NSW және Австралияның вице-капитаны болып тағайындалды (Ричи Бено басшылығымен). Маусымның алғашқы иннингінде Симпсон Квинслендке қарсы бірінші сыныптық ең жоғары 359 ұпай жинады, командасының 661 ұпайының жартысынан астамын құрады. Симпсон 12 және 34 ұпай жинап, бір қақпа алды. Сол кезде Симпсон 23 Тестте 32.78 орташасымен 1246 ұпай жинап, 39.40 орташасымен 22 қақпа алған, бірақ бірде-бір ғасыр соқпаған. Симпсон Бенауд, Харви және Дэвидсонның бәрі кеткен тәжірибесіз команданы басқарды; үш жыл бұрынғы тең матчтан тек Уоли Гроут пен өзі ғана қалды. Симпсон үшінші және төртінші Тесттерде жартылай ғасырлық ұпай жинап, серияны 40.11 орташасымен 361 ұпаймен аяқтады. Симпсон Манчестердегі Тестке дейін үш округтік матчта жақсы өнер көрсетті, Лестерширге қарсы 117 ұпай соқты және соңғы үш иннингте жартылай ғасырлық ұпай жинады. Симпсон Англияны ойыннан шығаруға тырысты. Иэн Редпат (19), Норм О'Нил (47) және Питер Бердж (34) шығарылғаннан кейін, Брайан Бут екінші күні алтыншы қақпалық серіктестікті құруға кірісті. Симпсон тағы бір екі жүздік тұғыр құрды, 219 ұпай, Бут 98 ұпаймен шығарылғаннан кейін. Симпсон ойын аяқталғанда 265 ұпай жинады және Австралияның иннингін жаңартты. Бұл жолы ол шабуылды көтеріп, 40 минутта тағы 46 ұпай жинап, 311 ұпаймен шығарылды. Австралия 8/656 ұпаймен ойынды аяқтады. 2016 жылдың желтоқсан айында үнді крикетшісі Карун Наир, Англияға қарсы Ченнайдағы М. А. Чидамбарам стадионында 303 ұпай соғып, осы элиталық клубқа қосылды. Тактика сәтті болды, матч жоғары ұпайлы тең аяқталды және «Пепел» сақталды. Бесінші Тесттегі тағы бір тең аяқталу, онда Симпсон 24 ұпай жинады, Австралияның серияны 1–0 есебімен жеңгенін қамтамасыз етті. Австралия кейіннен қайтарылған сапарында кіші құрлыққа қысқа тур жасады, Үндістанға қарсы үш Тест және Пәкістанға қарсы бір Тест ойнады. Бұл матчтар қатарынан өтті, басқа тур матчтары болған жоқ.

Born to Scottish immigrants from Falkirk, Simpson grew up in the inner southwestern Sydney suburb of Marrickville. His father Jock was a printer his grandfather Harry played briefly for Stoke, Simpson was encouraged as a schoolboy by his two elder brothers Bill and Jack, who played in first division Sydney Grade Cricket for many years. In his early years, Simpson was also a talented golfer, baseballer and soccer player, and was known for being a confident and tenacious competitor. Simpson had his first taste of first class cricket as a slips fieldsman, having previously fielded on the boundary. Coming on as 12th man, Keith Miller casually pointed him to the slips, At the age of 16 years and 354 days, this made him the second youngest cricketer to be capped for New South Wales, just three months older than teammate Ian Craig when he made his debut. Simpson then scored 69 in the next match against South Australia, his only other innings and match for the season. and Simpson found it difficult to break into the team at full strength. He played two matches at the start of the season, and two more at the end of the summer; New South Wales won all of these fixtures except the first, which was drawn. The following season in 1954–55, Simpson had more chances in the New South Wales middle order as the Test players were often playing for Australia against the touring English cricket team. However, he missed only one Shield match against Victoria and played in the remainder of New South Wales' matches, despite the presence of the Test players for the full season, which was purely domestic. During the time, he lived in the house of Fremantle Cricket Club President Bob Ballantine. After a slow start for his adopted state, Simpson hit form in December, registering a sequence of 75, 97, 26, 96 and 112 not out, the latter two scores coming in a match against Queensland. He scored 263 runs at 43.83 in the first class matches, including two half centuries. Simpson played in all three matches against New Zealand, and scored 47, 67, 26 not out, a duck and 8 not out. The young Australian team was derided as the worst to leave Australian shores. In the tour matches leading up to the Tests, Simpson performed consistently. He scored 103 against Transvaal and 53 not out against Eastern Province, and totaled 304 runs at 60.66 in seven matches ahead of the Tests. He took two wickets at 64.50 in the first class matches, and managed 6/61 in a non first class match against the South African Country Districts. while Simpson was in South Africa, took his middle order position. Peter Burge failed in the First Test, resulting in Simpson's recall for the Second Test at Melbourne. Simpson made a duck in his only innings as Australia won by eight wickets and was subsequently omitted for the remainder of the series. He returned to his native state of New South Wales after 60–61, after four seasons for Western Australia, in which he produced 2470 runs at 79.67. This occurred after Lawry scored heavily in the tour matches ahead of the Tests, scoring several centuries, whereas Simpson failed to make the most of his starts. In his first six county matches, Simpson reached double figures six times in ten innings. He passed 25 on all six occasions, but only passed fifty once, scoring a 72 against Yorkshire. Simpson struck form in his last two matches before the Tests. Against the Marylebone Cricket Club, which fielded several Test players, he struck an unbeaten 92 in an unbroken 186 run opening stand with Lawry in the second innings to set up a match winning declaration, and took a total of 4/105 with his leg spin. In between these Tests, he struck a 103 against Lancashire. removing Ken Barrington for 78 and cleaning up the tail with three more wickets,—which allowed Australia to reach set a winning target on the last day. Early on, England appeared destined for the target, as Dexter plundered 21 from Simpson's first four overs. However, the English batsman fell and Simpson did not concede a run in his remaining four overs. He claimed the wicket of Fred Trueman as England collapsed to be all out for 201 on the final afternoon to cede the Ashes. As the last two Tests were drawn, this was the difference between Australia retaining and losing the Ashes. Simpson was not prominent in the last two matches. He scored 71 in the second innings of the Fourth Test but made 32 and two ducks in the other innings, and took a total of 2/163 in the last two Tests, conceding more than four runs per over. with Simpson being elevated to the vice captaincy of both NSW and Australia (under Richie Benaud) at the start of the 1963–64 season. In his first innings of the season, Simpson made his highest first class score of 359, against Queensland, scoring more than half of his team's 661 in an innings win. Simpson scored 12 and 34 and took a solitary wicket. At the time Simpson had scored only 1246 runs at 32.78 and taken 22 wickets at 39.40 in 23 Tests and had not scored a century. Simpson was leading an inexperienced team with Benaud, Harvey and Davidson all gone; only Wally Grout and himself remained from the Tied Test team three years earlier. Simpson scored half centuries in both the Third and Fourth Tests and ended the series with 361 runs at 40.11 average. Simpson hit form in the three county matches leading up to the Test at Manchester, scoring 117 against Leicestershire and scoring fifties in the last three innings. Simpson continued on his quest of batting England out of the game. Following the dismissal of Ian Redpath (19), Norm O'Neill (47) and Peter Burge (34), Brian Booth went about building the sixth wicket partnership on the second day. Simpson combined in another double century stand, 219, before Booth was out for 98. Simpson was 265 at the close of play, and resumed Australia's innings. This time, he was in an aggressive mood, scoring a further 46 runs in 40 minutes before being dismissed for 311. Australia declared at 8/656. Later in December 2016, an Indian cricketer Karun Nair, joined this elite club when he scored 303 not out, as his maiden century against England at the M. A. Chidambaram Stadium in Chennai. The tactic paid off as the match ended in a high scoring draw and the Ashes were retained. Another draw in the Fifth Test at The Oval, in which Simpson scored 24, ensured that Australia won the series 1–0. Australia then made a brief tour of the subcontinent during their return voyage, playing three Tests against India and one against Pakistan. These were played consecutively, with no other tour matches.

Халықаралық түнек

Симпсонның 1965-66 жылғы «Аш» сериясындағы ойындары үзіліспен болды. Бірінші тестте білегі сынғандықтан қатыса алмады, ол матч Буттың басшылығымен тең аяқталды. Бұл Австралияның 1956 жылдан бері бірінші рет ойыннан жеңіліске ұшырауы еді. 1975-76 маусымында ол Австралия және Батыс Үндістан ойыншыларының шампунь мен дезодорант сатуын ұйымдастырды және Австралия құрамасына демеушілер табуға көмектесті. Сондай-ақ, ол «Кавальерс XI» концепциясын жаңартуды, яғни крикеттің танымалдығын арттыруды ұсынды. Ол «Капитанның әңгімесі» атты кітап жазды, онда заңсыз әрекет жасаған ойыншыларға деген ашуын білдірді. Оның бұрынғы командаласы Меккифф мазмұнына наразылық білдіріп, жала жабу үшін сотқа берді. Бес жылдық сот процесінен кейін Симпсон соттан тыс келісімге келді және Меккифтен кешірім сұрады. Симпсон 42 жасында турнеден кейін зейнеткерлікке шықты. Ол Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін 53.17 орташа есебімен 5317 ұпай жинады. Сиднейдегі сыныптық крикетте ол 61.65 орташа есебімен 10 111 ұпай жинап, 23.62 орташа есебімен 186 қақпа алды. Ол қолдарымен шыбықтарды ұстауға жетерліктей жылдам болды. Соңғы 18 айдағы тұрақты сәтсіздіктердің салдарынан Стив Уо, Дэвид Бун, Дин Джонс, Крейг Макдермот және Джефф Марш сияқты көптеген ойыншылар капитан Аллан Бордер басшылығымен дебют жасады. Алғашқы сериясына дейін, Жаңа Зеландияға сапарда, Австралия екі жыл бойы бірде-бір серияда жеңіске жете алмады. Осы кезеңде олар үш жеңіске, 11 жеңіліске және сегіз тең ойынға қол жеткізді. Оның тағайындалуы бастапқыда нәтиже бермеді. 1986 жылы олар 11 тест матчының ешқайсысында жеңіске жете алмады және үшеуінде жеңіліске ұшырады. 1986-87 жылғы Австралия маусымының соңында Австралия соңғы 22 тест матчының тек екеуінде ғана жеңіске жетті және соңғы 14 матчтың ешқайсысында жеңіске жете алмады. Олар үш жыл бойы бірде-бір тест сериясында жеңіске жете алмады. 1987 жылғы Крикет әлем чемпионаты Австралия крикеті үшін жақсы кезеңнің басталуын білдірді. Күшті қарсылас емес болса да, Австралия ашылу матчында қонақ Үндістанды бір ұпаймен, ал Жаңа Зеландияны екі рет үш және 17 ұпаймен жеңді. Олар осы қиын жеңістерді пайдаланып, алты турда бес жеңіске жетті. Олар жартылай финалда Пакистанды 18 ұпаймен жеңіп, финалда Англияны соңғы сәтте жеңіп, жеті ұпаймен жеңіске жетті. Сәттілік тест аренасына да көшті, 1987-88 жылғы отандық маусымда Австралия төрт жылдан бері алғашқы тест сериясында жеңіске жетті, Жаңа Зеландияны 1-0 есебімен жеңді. Маусым Англия мен Шри-Ланкаға қарсы бір реттік тест матчымен аяқталды, олар тең және жеңіске жетті. 1988-89 жылғы маусым Пакистанға сапармен басталды. Австралия 29 жылдық Пәкістан топырағында жеңіске жете алмау тізбегін 1-0 есебімен тоқтата алмады. Симпсон мен Бордер төрешілердің және дайындалған жасылшамдардың ашық сыны үшін сынға ұшырады. Бұл олар командаға әкелген қатал көзқарас еді, Бордерге «Мұңды капитан» деген лақап берілді. Симпсон командасын 1988-89 жылдары Австралияда өткен Вест-Индиядан 3-1 есебімен жеңіліске ұшыратты, бірақ ол 1989 жылғы турнеде 4-0 есебімен Ащыларды қайтарып алды, сонымен қатар ашық Марк Тейлор өзін тест ойыншысы ретінде таныстырды; Тейлор кейіннен Симпсонның капитаны болды. 1989-90 жылғы Австралия маусымында одан әрі өсім болды, өйткені Австралия Жаңа Зеландия, Шри-Ланка және Пәкістанға қарсы бір, екі және үш тест матчы өткізді. Симпсонның командасы Шри-Ланка мен Пәкістанға қарсы бір-бірден жеңіске жетті, ал қалғандары тең аяқталды. Бұл Австралияның алты жылдан бері жеңіліссіз өткен алғашқы маусымы еді. 1990-91 жылғы маусымда тағы бір жеңіске жетті, 3-0 есебімен. 1991 жылдың басында Вест-Индияға бес тесттік турне жасалды, бұл 1983 жылы 3-0 есебімен жеңілгеннен кейін алғашқы рет болды. Австралия жақсарды, 2-1 есебімен жеңіліске ұшырады. 1991-92 жылғы Австралия маусымында Үндістанға қарсы бес тесттік серияда 4-0 есебімен жеңіске жетті, бірақ Австралияның 1992 жылғы Крикет әлем чемпионатындағы сәтсіздігімен көмкерілді. Турнирге дейін фавориттер саналған Австралия топтық кезеңнен шығып, бесінші орын алды. 1992-93 жылдары Вест-Индия Австралияға тағы бір турне жасады, бұл Симпсонның жаттықтырушы ретінде серияда жеңіске жете алмаған жалғыз командасы болды. Төртінші тестте серияда 1-0 есебімен басымдық алғаннан кейін, Симпсонның командасы бір ұпаймен жеңіліп, Франк Воррелл кубогын иеленбеді. Бұл серияны Перттегі WACA алаңында бесінші тестте шешуге қалдырды, бұл жерде Вест-Индия ешқашан тест матчында жеңіліске ұшырамаған. Австралия қайта топтасып, Вест-Индияның жылдам ойыншыларына қарсы тұра алмады, олардың жылдам ойыншылары жасылшамның серпімді бетімен күшейді. Австралия бірінші иннингсте 1/58 есебімен құлдырап, 119 ұпайға тоқтады, ал Кертли Эмброуз 7/1 есебімен керемет ойын көрсетті. Австралия үш күн ішінде ойыннан мүлдем жеңіліске ұшырады және Кариб теңізінен тағы да жеңіске жете алмады. 1993 жылы Англияға Ащыларға тағы бір турне жасалды. Австралия серияны 4-1 есебімен жеңіп, содан кейін 1993 жылдың соңында Жаңа Зеландияға қарсы отандық матчта 2-0 есебімен жеңіске жетіп, Транстасман кубогын жеңіп алды. Одан кейін Оңтүстік Африкамен екі тең ойын болды, отандық және сыртқы, бұл командалар арасындағы апартеидтен кейінгі алғашқы жарыс болды. 1993-94 жылғы маусымның соңында Бордер зейнеткерлікке шықты. Соңғы төрт маусымда Марк Уо, Шейн Уорн, Майкл Слейтер және Гленн МакГраттың командаға енгізілуі күшейді. Уо ағалары, Тейлор, Слейтер және Бун Австралияның шабуыл шебінің ядросын құрады, ол келесі жылдары елді халықаралық крикеттегі жетекші орынға қайтаруға тиіс болды. Уорн лег-спинге жаңа өмір сыйлады, ол өліп бара жатқан өнер деп есептелді, және тест тарихындағы ең көп қақпа алған ойыншыға айналды, ал МакГрат тест тарихындағы ең көп қақпа алған жылдам ойыншыға айналды. Тейлор капитандыққа келгеннен кейін Австралия 1994 жылдың соңында Пәкістанға барды. Бірінші тестте басымдыққа ие болғанына қарамастан, олар бір қақпамен жеңіліске ұшырады, ал екі жоғары есепті тең ойында бастаманы ұстағаннан кейін, Австралия 1-0 есебімен жеңіліске ұшырады, 1959 жылдан бері Пәкістанда матч жеңе алмады. Австралия 1994-95 жылдары 3-1 есебімен отандық Ащылар сериясында жеңіске жетті, содан кейін 1995 жылдың ортасында Кариб теңізінде 2-1 есебімен Франк Воррелл кубогын қайтарып алды, осылайша әлемдегі жетекші тест командасы ретінде бекітілді. Матчтан кейін Тейлор жеңіске жеткен крикет добын Симпсонға әкелді, ол сол кезде аяғындағы қан қыстынан емделіп жатқан еді. Симпсон 1996 жылғы Крикет әлем чемпионатында Үнді субконтинентінде жаттықтырушылық мансабын аяқтады, онда Австралия топтық кезеңде Шри-Ланкаға қарсы матчты ұтып алды, себебі Тамил жолбарысының шабуылынан кейін матч өткізілмеді. Жаңа Зеландия мен Вест-Индияға қарсы шиеленіскен жеңістерден кейін, олар финалда Шри-Ланкаға жеңіліп қалды. Үндістан 1999 жылғы Крикет әлем чемпионатында Боб Симпсонды кеңесші етіп тағайындады.

Simpson's appearances during the 1965–66 Ashes series were intermittent. He missed the First Test due to a broken wrist, which ended in a draw under the leadership of Booth. It was the first time that Australia had lost by an innings since 1956, and the selectors responded by dropping four players including Booth. During the 1975–76 season, he had organised for both Australian and West Indian players to market shampoo and deodorant, and he helped to find sponsors for the Australian team. He also called for the revival of the Cavaliers XI concept to boost the popularity of cricket. He wrote a book titled Captain's Story, in which he expressed his anger against bowlers that he believed to have bowled with an illegal action. His former teammate Meckiff took issue with the contents and sued for libel. After five years of litigation, Simpson settled out of court and apologised to Meckiff. Simpson retired after the tour at the age of 42. He had scored 5,317 runs for New South Wales at 53.17. In Sydney Grade Cricket, he scored 10,111 runs at 61.65 and took 186 wickets at 23.62. and was fast enough to catch flies with his hands. A considerable turnover of players due to constant failure in the past eighteen months had seen the likes of Steve Waugh, David Boon, Dean Jones, Craig McDermott and Geoff Marsh all make their debuts under captain Allan Border. Prior to his first series, the tour of New Zealand, Australia had not won a series for two years. In that period they managed three wins, 11 losses and eight draws. His appointment bore little initial fruit. They won none of their eleven Tests in 1986, and lost three. By the end of the 1986–87 Australian season, Australia had only won two of their last 22 Tests, and none of their last 14. They had gone three years without winning a Test series. The 1987 Cricket World Cup heralded the start of more prosperous times for Australian cricket. Rank outsiders, Australia defeated hosts India by one run in the opening match, and New Zealand twice by three and 17 runs respectively. They capitalised on these hard fought wins to take five victories from their six round robin matches. They then defeated Pakistan by 18 runs after inducing a late collapse in the semifinal, and then claimed the title by seven runs with a similar late surge over England in the final. The success spilled into the Test arena, with the 1987–88 home season yielding saw Australia's first Test series victory for four years, with a 1–0 series victory over New Zealand. The season was completed with one off Tests against England and Sri Lanka respectively, which ended in a draw and win respectively. The 1988–89 season began with a tour of Pakistan. Australia were unable to end the 29 year streak without a win on Pakistani soil, 1–0. Simpson and Border were criticised for their outspoken criticism of the umpiring and doctored pitches. It was typical of the hard nosed approach they had brought to the team, with Border being given the epithet "Captain Grumpy". Simpson was unable to guide his team past the dominant West Indies, who toured Australia in 1988–89 and took a 3–1 Test series victory, but he was able to regain the Ashes with a 4–0 result on the 1989 tour, which also saw opener Mark Taylor establish himself as a Test match player; Taylor later became captain under Simpson. The 1989–90 Australian season saw further growth, as the Australia played one, two and three Tests against New Zealand, Sri Lanka and Pakistan respectively. Simpson's men won a Test each against Sri Lanka and Pakistan, while the others were drawn. It was the first Australian season in six years where they were undefeated. The 1990–91 season saw another comfortable Ashes series win, 3–0. Early 1991 saw a five Test tour of the West Indies, the first since the heavy 3–0 defeat in 1983. Australia had improved, managing a 2–1 loss. The 1991–92 Australian season saw a heavy 4–0 win in a five Test series over India, but was marred by Australia's ignominious 1992 Cricket World Cup campaign on home soil. The pre tournament favourites, they were eliminated in the group stages, coming fifth. The 1992–93 saw another tour to Australia by the West Indies, the only team against which Simpson was yet to record a series victory as coach. After taking a 1–0 series lead into the Fourth Test, Simpson's team lost by one run, failing to seal the Frank Worrell Trophy. This left the series to be decided in the Fifth Test at the WACA Ground in Perth, a ground at which the West Indies had then never lost a Test match. Australia were unable to regroup and succumbed to the pace of the West Indies, whose fast bowling was enhanced by the bouncy surface of the pitch. Australia collapsed from 1/58 in the first innings to be dismissed for 119, with Curtly Ambrose taking a spell of 7/1. Australia were crushed by an innings within three days, and victory over the Caribbeans again eluded them. 1993 saw a return to England for another Ashes tour. Australia won the series 4–1, and returned home to claim the Trans Tasman Trophy with a comfortable 2–0 victory over New Zealand at home in late 1993. This was followed by two drawn series, home and away against South Africa, the first competition between the teams post apartheid. At the end of the 1993–94 Border retired. The four previous seasons had seen the team strengthening introductions of Mark Waugh, Shane Warne, Michael Slater and Glenn McGrath in each of the respective seasons. The Waugh brothers, along with Taylor, Slater and Boon were to be the core of Australia's batting lineup which was to re establish the nation at the top of international cricket in the following years. Warne revived leg spin, believed to be the dying art, and was to become the leading wicket taker in Test history, while McGrath became the leading wicket taking fast bowler in Test history. With Taylor taking over as captain, Australia headed to Pakistan in late 1994. Despite having the ascendancy for most of the First Test, they lost by one wicket, and after two high scoring draws in which they held the initiative, Australia suffered a 1–0 series loss, still unable to win a match in Pakistan since 1959. Australia then took a 3–1 home Ashes series victory in 1994–95, and then finally reclaimed the Frank Worrell Trophy with a 2–1 series win in the Caribbean in mid 1995, thereby establishing themselves as the leading Test team in the world. After the match, Taylor took the winning cricket ball to Simpson, who at the time was recovering from a blood clot in his leg. Simpson made his coaching swan song at the 1996 Cricket World Cup on the Indian subcontinent, where Australia overcame a forfeit to Sri Lanka in the group phase due to a Tamil Tiger bombing. After narrow wins over New Zealand and the West Indies in the quarter and semifinals, they lost in the final to Sri Lanka. India had appointed Bob Simpson as consultant for the 1999 cricket World Cup.

Тренерлік мұра

Симпсон үш жыл бойы серияда жеңіске жетпеген және он төрт тестілік матчты жеңіссіз өткізген Австралия крикет командасын мұра етті. Бұл командада бағыттың болмауы және тұрақсыз құрам болды. Оның тағайындалуы Австралияның бір жыл ішінде әлем кубогын жеңіп алуына және тестілік матчтардың нәтижелерінің жақсаруына әкелді. Симпсон мен Бордердің бірлескен жұмысы 1990 жылдары команданы халықаралық крикеттегі ең күшті командалардың біріне айналдырды, ал 1995 жылы Вест-Индияны жеңгеннен кейін әлемдегі жетекші тестілік команда деп танылды. Симпсон тәрбиелеген негізгі ойыншылар тобы оның зейнеткерлікке шыққаннан кейінгі он жылдықта Австралияны крикет бойынша басым елге айналдырды. Тейлор басшылығымен Австралия 1996-97 жылдары Вест-Индияға қарсы өткен үй сериясында жеңіске жетіп, 1997-98 жылдары Оңтүстік Африкаға қарсы үйде және сыртта жеңіске жетті, содан кейін 39 жылдық үзілісті Пакистанда жеңіспен бұзды. 1999 жылы Тейлор зейнеткерлікке шыққаннан кейін Стив Уо капитан болды және бес жыл ішінде капитан ретінде 41 тестілік матчта жеңіске жетті, оның ішінде қатарынан 16 жеңіс – әлемдік рекорд. 2004 жылы Симпсонның соңғы маусымында халықаралық аренада дебют жасаған Рикки Понтинг капитан болып, Шри-Ланкаға қарсы сыртқы серияда 3:0 есебімен жеңіске жетті. Рикки Понтингтің орнына шыққан Адам Гилкрист Үндістанға қарсы төрт тестілік серияның алғашқы үш матчында ойнап, 2:0 есебімен жеңіске жетіп, серияны аяқтады. Бұл Австралияның 35 жылдан бері Үндістандағы алғашқы сериялық жеңісі болды, ол "Соңғы шекара" деп аталды, және Австралияның оларға қарсы өткен соңғы үй және сыртқы сериялардың барлығында басқа елдерді жеңгенін білдірді. 1999 жылғы Крикет әлем чемпионатынан бері Австралия 28 әлем чемпионаты матчында жеңіліссіз және тестілік матчтарда 75%-дан астам жеңіс көрсеткішіне ие. 2007 жылы Уорн мен Макграттың зейнеткерлікке шығуымен, олардың арасындағы 1200-ден астам тестілік қақпалары Австралияның келесі кезеңдегі үстемдігіне ықпал етті, Симпсонның жетекшілігімен қалыптасқан ойыншылардың ұрпағы аяқталды.

Simpson inherited an Australian cricket team which had not won a series for three years, and had gone fourteen Tests without a victory. It was a team plagued by a lack of direction with unsettled personnel. His appointment saw Australia win the World Cup within one year, and steady improvement in Test results. Instilling Simpson along with Border had transformed it into one of the strongest teams in international cricket by the 1990s, and with the defeat of the West Indies in 1995, was regarded as the leading Test team in the world. The core group of players cultivated by Simpson went on to strengthen Australia into the overwhelmingly dominant cricketing nation in the decade after his retirement. Under Taylor, Australia consolidated its position with a home series victory against the West Indies in 1996–97 and home and away wins over South Africa in 1997–98 before breaking a 39 year drought with victory in Pakistan. In 1999, Steve Waugh became captain on Taylor's retirement and in his five years as captain set a world record of 41 Test victories, including a world record of 16 consecutively. In 2004, Ricky Ponting, who made his international debut in Simpsons's last season, became captain and whitewashed Sri Lanka in an away series 3–0 and Adam Gilchrist, who filled in for Ricky Ponting for the first three matches of a four test series against India, sealed the series with an unassailable 2–0, lead with Australia eventually defeating India 2–1 on the subcontinent. It sealed Australia's first series win in India for 35 years, described as the "Final Frontier", and meant that Australia had defeated every other nation in each of their most recent home and away series against them. Since the 1999 Cricket World Cup, Australia has had an unbeaten streak of 28 World Cup matches and an unprecedented winning percentage of greater than 75% in Tests. With the retirement in 2007 of Warne and McGrath, the driving force between Australia's domination of the subsequent era with more than 1,200 Test wickets between them, the generation of players established under Simpson's watch came to an end.

Кейінгі жаттықтырушылық мансабы

Ол Ланкашир командасын екі жыл бойы жаттықтырды, қызметі 2001 жылдың қыркүйегінде аяқталды. Осыған дейін ол Лестершир командасын жаттықтырған. Оның қажырлы еңбекке талабы Англияда үлкен жетістікке жетпеді, және бұл екі елдегі психологиялық айырмашылықтарға байланысты деген пікір қалыптасты. 2004 жылдың соңында Симпсон Ранжи Трофиінде Раджастан командасының крикет жөніндегі кеңесшісі ретінде үш жылдық келісімшартқа қол қойды. 1990 жылдардың соңында ол Үндістан крикет құрамасына консультант ретінде қызмет еткен. 2000 жылдардың басында Симпсон Халықаралық Крикет Кеңесінің (ICC) допты лақтыру ережелерін бұзу мәселелерімен айналысатын комитетіне мүше болды. 2004 жылы ол ICC-ді сынап, заңсыз лақтыру әрекеттеріне немқұрайлы қарағанын және заңсыз лақтырушылардың саны рекордтық деңгейге жеткенін мәлімдеді. Ол шенеуніктердің жоғары деңгейдегі, күмәнді лақтыру техникасы бар ойыншыларды жазалауға тартынғанын, бұл жас ойыншыларды олардың әрекеттерін қайталауға ынталандыратынын айтты. Симпсон – дәстүрлі жаттықтырушы, ол батиң, боулинг және филдингтің негізгі принциптерін атап өтуге бейім. Ол 21-ғасырғы жаттықтыру стилін сынады, ол ойын техникаларын ұсыну үшін компьютерлік технологияны, биомеханиканы және ғылымды кеңінен қолданады, бұл «компьютерлердің өзі үшін» жағдайға ұласқандығын мәлімдеді. Ол сондай-ақ Нидерланды ұлттық крикет құрамасын жаттықтырды, олардың сәтті ICC Trophy кампаниясына жетекшілік етті, нәтижесінде олар 2007 жылғы Крикет Әлем Чемпионатына қатысуға іліккен. Симпсон Нидерландының Англияның ішкі лигасына қосылуын қалады, осылайша олар көп тәжірибе ала алады. 2006 жылы ол Австралия Крикет Даңқы залына, ал 2013 жылы ICC Крикет Даңқы залына енгізілді. 1978 жылы Австралия орденінің мүшесі атанды, ал 2007 жылы орденнің офицері болды. 2000 жылы Австралия спорт медалімен, 2001 жылы ғасырлық медальмен марапатталды.