Ларри Кокер: Американ футбол жаттықтырушысы мен ойыншысы

Кіріспе

Американдық футболшы және жаттықтырушы (1948 жылы туған)

Ларри Эдвард Кокер (1948 жылдың 23 маусымында туған) – бұрынғы американдық футболшы және жаттықтырушы. Ол 2001 жылдан 2006 жылға дейін Майами университетінің, ал 2011 жылдан 2016 жылға дейін Сан-Антониодағы Техас университетінің бас жаттықтырушысы болды. Кокердің 2001 жылғы Майами командасы жеңіліссіз маусымын Роуз-Боулда Небрасканы жеңіп аяқтағаннан кейін жалпыұлттық чемпион атанды. Чемпионатты жеңу кезінде Кокер 1948 жылдан бері алғашқы маусымында жалпыұлттық чемпионатты жеңген үшінші бас жаттықтырушы болды. (Мичиган университетінің Бенни Остербан және Майами университетінің Деннис Эриксон бұл жетістікті орындаған соңғы екі бас жаттықтырушы еді.) Кокер 2006 жылдың 24 қарашасында Маямиден босатылды, сол маусымдағы алтыншы жеңілісінен кейін. ESPNU телеарнасында сарапшы болып жұмыс істегеннен кейін, ол Сан-Антониодағы Техас университетінің бас жаттықтырушысы болды, оның Roadrunners футбол командасы 2011 жылы ойынға қатыса бастады. 2016 жылдың 5 қаңтарында ол UTSA жаттықтырушысы лауазымынан кетті.

Ерте мансап

Кокер бірнеше университеттерде, оның ішінде Огайо мемлекеттік университетінде, Оклахома университетінде және Оклахома мемлекеттік университетінде ассистент болып жұмыс істеді. 1995 жылдан 2000 жылға дейін ол Майами командасының шабуылдық үйлестірушісі болды, ал Бутч Дэвис NFL-дің «Кливленд Браунс» командасына кеткеннен кейін бас бапкер болып тағайындалды. Кокер 1983 жылдан 1993 жылға дейінгі он жылға жуық уақыт бойы шабуылдық үйлестіруші ретінде табысты маусымдарды өткізді. Ол Оклахома штатындағы РБ Турман Томас пен Барри Сандерс, ал Майамиде Джереми Шоки, Андре Джонсон, Брайант МакКинни және Эджеррин Джеймс ойыншыларын жаттықтырғанымен әйгілі. Олардың барлығы NFL-де Pro Bowl-ға қатысты. 1971 жылы Кокер «Фэрфакс Ред Девлз» командасының бас бапкері болды және бірнеше жылдың ішінде Оклахома штатының екі футбол титулын жеңіп алды. Ол сонымен қатар бірнеше жүлделі ойыншыларды жаттықтырды, олардың ішінде Джоди Тилман, Джордж Пиз III, Крейг Лэнс және «Оклахома футболшысы» атанған Артур Кросби бар.

2001-2003 жылдар

Буч Дэвис НФЛ-дің «Кливленд Браунс» командасына жұмысқа алынғаннан кейін, бұрын шабуыл координаторы болған Кокер бас бапкер болып тағайындалды. Жаңа бас бапкерге үміткерлердің саны шектеулі болды, себебі Дэвис ақпан айының басында кетіп қалатынын жариялаған еді, ал Майами әкімшілігінің бапкерлік лауазымға алғашқы екі таңдауы – Дэйв Ваннестедт пен Барри Альварес – ұсыныстан бас тартты. Сонымен қатар, көптеген «Харрикейн» ойыншылары, әсіресе Эд Рид, Кокердің жоғарылатуын қолдады. Олар команда жүйесін өзгертпеудің 2000 жылы жеңіске жетудің кілті болады деп сенді. «Харрикенз» өткен жылы BCS Чемпионатында қатыса алмады, бірақ AP Poll және Бапкерлер сауалында 2-орында болды және BCS-тің 2-орындағы «Флорида Стейт» командасын жеңген еді. Кокер бас бапкер болып тағайындалғаннан кейін бірден табысқа жетті, алғашқы маусымында «Харрикенз» командасын 12–0 есебімен жеңіске жеткізіп, ұлттық чемпионатты жеңіп алды. «Роуз Боулда» Фрэнк Соличтің басқаруымен жүрген «Небраска Корнхаскерс» командасын мүжілген күйде жеңгеннен кейін, Кокер көптеген наградаларға ие болды, соның ішінде Пол «Аю» Брайант сыйлығы мен AFCA Жыл бапкері сыйлығы. 2002 жылы «Харрикенз» алғашқы 12 ойынды жеңіп, 2000 жылғы маусымнан бері жалғасып келе жатқан 34 ойындық жеңіс тізбегін ұзартты, соның нәтижесінде Кокер 2003 жылғы «Фиеста Боулға» 24–0 есебімен жеңіліссіз келді, ол BCS Ұлттық чемпионаты ойыны болды. Осы кезде де, кейбір адамдар Кокердің осы жетістіктерге қаншалықты лайық екеніне күмән келтірді, оның орнына басқа бапкерлер де оның иеленген дағдыларымен осындай нәтижелерге жете алатынын айтты. «Огайо Стейт Бакиз» командасы 4-тоқсанда «Харрикенз» командасын 17–7 есебімен алға шықты. Майами 17–14 есебіне жеткеннен кейін, Майамидің жұлдызы Уиллис МакГахи аяғынан жарақат алып, ойыннан шығып, оның үшінші курстағы соңғы ойыны болды. Тоқсанның соңында, «Харрикенз» әлі де 17–14 есебімен қалып қойғанда, «Огайо Стейт» өз жағында 3-ші және 8-ге тап болды. «Бакиз» қабылдаушысы Крис Гэмбл «Бакиз» командасына бірінші рет мүмкіндік беретін пас алды, бірақ төрешілер оның шектен шыққанын анықтады. Көптеген адамдар Гэмблдің пас алғанын сезінді, әсіресе қайталауды көргеннен кейін. «Бакиз» командасы боксқа мәжбүр болды, ал «Харрикенз» командасы боксты «Бакиз» командасының 25 ярдына дейін қайтарды. «Огайо Стейт» командасының қорғанысы Майамидің шабуылын тоқтатып, «Кейнз» командасын ойынды ұзарту уақытына әкелген ұтыспен жеңіске жеткізді. «Харрикенз» командасы қосымша уақытта бірінші мүмкіндікті пайдаланып, 24–17 есебімен алға шықты, ал «Огайо Стейт» Майамидің 6 ярды сызығында 4-ші және 3-ке тап болды, олар ойынды сақтау үшін осы мүмкіндікті пайдалану керек болды. «Огайо Стейт» командасының квотербегі Крейг Кренцель Крис Гэмблге қайтадан пас берді. Бұл пас жерге түсіп, Кокер мен Майамидің бапкерлер штабы алаңға шығып, екінші рет ұлттық чемпионат жеңіске жеткенін тойлады. Бірақ шамамен 4 секундтан кейін, төреші Терри Портер туды алып, Майами қорғаушысы Гленн Шарпқа пасқа кедергі келтіргені үшін айып тақты. Нәтижесінде «Огайо Стейт» командасы ойынды теңестіріп, содан кейін екінші қосымша уақытта 31–24 есебімен жеңіске жетті. Бұл айып әлі күнге дейін даулы мәселе болып қалып отыр. Майами жанкүйерлері туды шақыру қажет емес еді, әсіресе ұлттық чемпионаттың соңында және 4 секундтық кешігуден кейін деп санайды. «Огайо Стейт» жанкүйерлері бұл айыптың заңды екенін және егер Гэмблдің бұрынғы пас алғанда шектен шықпаған болса, «Бакиз» командасы реттеуде жеңіске жетер еді деп санайды. Бірнеше жыл өткен соң Кокер бұл айыптан әлі де ашуланып, егер ол бір емес, екі ұлттық чемпионат жеңіске жеткен болса, жұмыстан шығарылар ма еді деп ойлады. 2003 жылы жағдай өзгеше болды, маусымның соңындағы екі жеңіліс Майамиді Кокердің билігі кезінде алғаш рет BCS Ұлттық чемпионатынан шеттетті, сонымен қатар Кокердің билігі жалғасқан сайын ыдырау белгілері байқалды. Дегенмен, «Харрикенз» командасы Үлкен Шығыс конференциясында жеңіске жетіп, сол маусымда екінші рет «Оранж Боулда» өзінің басты қарсыласы «Флорида Стейт Семинолз» командасын жеңді. Майами 11–2 есебімен және екі маңызды сауалнамада 5-орында аяқтады. «Харрикенз» командасы сондай-ақ тұрақты маусымда Флорида мен Флорида Стейт командаларын жеңіп, оларға қарсы 3–0 есебімен жеңіске жетті.

After Butch Davis was hired by the NFL's Cleveland Browns, Coker, previously the offensive coordinator, was promoted to head coach. Options for a new head coach were limited because Davis announced his decision to leave when it was nearly February and the Miami administration's first two choices for the coaching position, Dave Wannstedt and Barry Alvarez, turned the job down. In addition, many Hurricane players, especially Ed Reed, were lobbying for Coker's promotion. They believed that not changing the team's system would be the key to winning the title that had evaded them in 2000. The Hurricanes had been edged out of the BCS Championship Game the year before despite being ranked No. 2 in both the final AP Poll and the Coaches' Poll and having defeated BCS No. 2 Florida State. Coker had immediate success as head coach, guiding the Hurricanes to a 12–0 record and the national championship in his first season after dominating a Frank Solich led Nebraska Cornhuskers team in the Rose Bowl. For his efforts, Coker was given numerous honors, including the Paul "Bear" Bryant Award and the AFCA Coach of the Year. The Hurricanes won their first 12 games in 2002, extending a winning streak that dated back to the 2000 season to 34 games and giving Coker an unblemished 24–0 record heading into the 2003 Fiesta Bowl, which served as the BCS National Championship Game. Even at the time, some people doubted how much credit Coker deserved for his start, believing that other coaches might have been able to accomplish the same thing with the talent he inherited. The 11½ point underdog Ohio State Buckeyes stunningly lead the Hurricanes 17–7 heading into the 4th quarter. After Miami cut the lead to 17–14, star Miami tailback Willis McGahee suffered a leg injury that saw him leave the game in what turned out to be his final college game. Late in the quarter, with the Hurricanes still down 17–14, Ohio State faced a 3rd and 8 deep on their own side of the field. Buckeyes receiver Chris Gamble caught a pass that would have gotten the Buckeyes a key first down, but officials ruled he was out of bounds. Many people felt Gamble had made the catch in bounds, especially after seeing the replay. The Buckeyes were forced to punt, and the Hurricanes returned the punt all the way to the Buckeyes' 25 yard line. The Ohio State defense shut down the Miami offense, forcing the Canes to kick a FG that brought the game into overtime. After the Hurricanes scored a touchdown in the first possession of overtime to take a 24–17 lead, Ohio State faced a 4th and 3 on the Miami 6 yard line that they needed to convert to keep the game alive. Ohio State's quarterback Craig Krenzel again threw a pass to Chris Gamble. This pass fell to the ground, and Coker and the Miami coaching staff went on to the field, celebrating what they believed was their 2nd straight national championship. Instead, after about a 4 second delay, official Terry Porter took out a flag and called Miami defender Glenn Sharpe for pass interference. As it turned out, Ohio State tied the game, and then won in the 2nd OT, 31–24. The pass interference call remains controversial to this day. Miami fans argue that the flag should not have been called, especially at the end of a national title game and especially after a 4 second delay. Ohio State fans argue that the pass interference call was legitimate, and further argue that the Buckeyes would have won in regulation if Gamble had been called in bounds on his previous catch. Years later, Coker would admit he was still bitter about the call and wondered if he would have gotten fired if he had 2 national titles rather than 1. In 2003, things took a different turn when a pair of late season losses kept Miami out of the BCS National Championship Game for the first time during Coker's tenure, already showing some signs of decay as the Coker tenure went on. Nevertheless, the Hurricanes won the Big East Conference and defeated their arch rivals, the Florida State Seminoles, for the second time that season in the Orange Bowl. Miami finished the campaign with an 11–2 record and a No. 5 ranking in both major polls. The Hurricanes also had beaten both Florida and Florida State in the regular season, giving them a 3–0 record against in state rivals for the year.

2004-2006 жылдар

Маями 2004 жылы Атлантикалық жағалау конференциясына (АКК) қосылды, бірақ команданың көрсеткіші 9–3 есебімен аяқталып, соңғы сауалнамаларда 11-орынға тұрақтады. «Харрикенз» тұрақты маусымның соңғы ойынында Вирджиния Техтің қарсы тұрып, АКК чемпионатының іс жүзіндегі финалында жеңіліске ұшырады. Бірақ «Харрикенз» маусымды қуанышпен аяқтады, Атлантадағы «Персик кубогында» штаттық қарсыласы «Флорида Гейторз» командасын 27–10 есебімен жеңді. 2005 жылдың қыркүйек айының соңында Кокер университетпен бес жылға келісімшартты ұзартуға келісті. Жаңа келісімшарт бойынша Кокер маусым сайын шамамен 2 миллион доллар табыс табатын болып, ол колледж футболындағы ең көп жалақы алатын жаттықтырушылардың біріне айналды. Маусымның ашылу ойынында Кокер «Харрикенз» үшін алғаш рет «ФСУ»-ға жеңіліп қалды, себебі команда мүмкін болатын теңестіретін голды соғу мүмкіндігінен айырылды. Бұл көрсеткіш бұрынғы ойындардан өзгеше болды, онда «Маями» соңғы секундта «ФСУ» голы соққаннан кейін жеңіске жеткен. «Харрикенз» екінші ойында «Клемсонды» қосымша уақытта жеңіп, 25 жылдан бері алғаш рет 0–2 есебімен бастаудан мүлт кетті. Келесі жеті ойында жағдай жақсарды, «Харрикенз» барлық ойындарда кем дегенде 18 ұпаймен жеңіске жетті. Ең жарқын сәт – бұрын жеңіліссіз болып келген үшінші орындағы «Вирджиния Тех» командасын өз алаңында 27–7 есебімен жеңу болды. «Харрикенз» қараша айының соңында «Джорджия Тех» командасына қарсы 8–1 есебімен және ұлттық рейтингте 3-орында шықты. Осы кезде Кокердің мансабы тұрақты түрде төмендеп кетті. 18 ұпаймен нашар саналатын «Желтоқ жакеттер» «Харрикензді» 14–10 есебімен жеңді. Келесі ойында «Вирджинияны» 8 ұпаймен жеңгеннен кейін «Харрикенз» тұрақты маусымды 9–2 есебімен аяқтады және «Персик кубогына» шақырылды. «Харрикенз» «ЛСУ» командасына 40–3 есебімен жеңіліп қалды. Бұл мектеп тарихындағы ең ауыр жеңіліс болды және стадионнан шығу тоннеліндегі төбелеспен аяқталды. Осы жеңілістен кейін Кокер Майамидің төрт көмекшісін жұмыстан босатты. Команда екінші маусымды да 9–3 есебімен аяқтады. 2006 жылғы маусымда Кокердің «ыстық орындықта» отырғаны туралы хабарлар тарады, көптеген адамдар оның жұмысын сақтау үшін команданы кем дегенде BCS кубогына жеткізуі керек деп болжады. Көптеген сырттан қараушылар Кокердің 53–9 есебіне қарамастан «ыстық орындықта» отыруының ақылға сыймайтындығын айтса да, көптеген Майами жанкүйерлері Кокердің алдыңғы жаттықтырушы Буч Дэвистің жаңадан келген ойыншыларымен алғашқы 2–3 жылда жеңіске жеткеннен кейін бағдарламаны төмендеткеніне сенді. «Маями» 2006 жылғы маусымды 1–2 есебімен бастады, «Флорида штатына» және «Луисвилльге» 31–7 есебімен жеңіліп, команда 1999 жылдан бері алғаш рет AP сауалнамасында орын алмады. «Луисвилльге» жеңіліс Кокердің жұмыстан босатылуы туралы әңгімелерге әкелді, бірақ Майамидің жеңіл атлетика директоры Пол Ди Кокерге сенім білдіріп, ол маусым соңына дейін жаттықтырушы болады деп мәлімдеді. Команданың 14 қазанда «FIU» командасына қарсы жеңісі төбелес тудырғаннан кейін, бұқаралық ақпарат құралдарында Кокер отставкаға кете ме, әлде жұмыстан босатыла ма деген сұрақтар туындады, бірақ мектеп басшылығы оған қайтадан сенім білдірді. Келесі аптада АКК командасының 13 ойыншысы дисквалификацияланғаннан кейін «Маями» ұпай жинамаған «Дьюк» командасын 20–15 есебімен жеңді. Келесі аптада ойыншылардың көп бөлігі қайта оралды, «Маями» «Джорджия Тех» командасына қарсы 10–0 есебімен басымдық танытты, бірақ төртінші тоқсанда қиындыққа тап болды және ойынды 30–23 есебімен жеңіліске ұшырады. Бұл команданы 5–3 есебімен қалдырды, Кокердің маусым соңына дейін босатылуы мүмкін деген болжамды одан әрі күшейтті. Келесі аптада «Харрикенз» «Вирджиния Тех» командасына 17–10 есебімен жеңіліп қалды, ESPN колледж футболы сарапшылары ойынның соңғы минуттарында Кокердің уақытты басқаруына күмән келтірді. Бұл Кокердің жаттықтырушылық мансабының алты маусымында «Маями» үйінде алғаш рет жеңіліске ұшырауы болды. Команда 5–4 және АКК-да 2–3 есебімен жеңіліске ұшырады, 1999 жылдан бері алғаш рет төрт ойыннан жеңіліс көрді.

Miami joined the Atlantic Coast Conference (ACC) in 2004 and the team finished with a somewhat disappointing 9–3 record and No. 11 ranking in the final polls. The Hurricanes lost in their regular season finale to Virginia Tech in the de facto ACC championship game. The Hurricanes ended the season on a happy note by defeating instate rival Florida Gators, 27–10, in the Peach Bowl in Atlanta. In late September 2005, Coker agreed to a five year contract extension with the university. The new contract would have paid Coker in the neighborhood of $2 million per season, making him one of the highest paid coaches in college football. In the season opener, Coker lost to FSU for the first time when the Hurricanes blew a snap of a potential game tying field goal. This was in contrast to previous games in the series where Miami had previously won after last second missed FSU field goals. The Hurricanes defeated Clemson in OT in their 2nd game, barely avoiding their first 0–2 start in over 25 years. Things got much better in the next seven games, all of which the Hurricanes won by at least 18 points. The highlight was a 27–7 win on the road against undefeated No. 3 Virginia Tech. The Hurricanes entered a late November contest against Georgia Tech with an 8–1 record and #3 national ranking. At this point Coker's tenure took a permanent turn downward. The 18 point underdog Yellow Jackets beat the Hurricanes 14–10. After beating Virginia by 8 points in the next game, the Hurricanes finished the regular season 9–2 and were invited to the Peach Bowl. The Hurricanes lost 40–3 to LSU. This was the worst bowl defeat in school history, and included a post game fight in the tunnel leaving the stadium. In the wake of this loss, Coker fired four longtime Miami assistants. The team finished with a 9–3 record for the second consecutive season. Coker was reported to be on the hot seat entering the 2006 season, with many speculating that he would need to at least take the team to a BCS bowl in order to keep his job. Although many outsiders thought it was ridiculous that Coker was on the hot seat despite a 53–9 record, many Miami fans believed Coker had brought the program on the downswing after winning for his first 2 or 3 years with the recruits of predecessor Butch Davis. Miami began the 2006 season with a 1–2 record, with losses to Florida State and a 31–7 defeat to Louisville, leaving the team unranked in the AP Poll for the first time since 1999. The Louisville loss led to rumors that Coker's firing was imminent, but Miami Director of Athletics Paul Dee gave Coker a vote of confidence, stating that he would coach at least through the end of the season. After the team's October 14 win against FIU was marred by a bench clearing brawl, questions were raised in the media as to whether Coker would resign or be fired, but he was again given a vote of confidence by the school administration. The next week, with 13 players suspended by the ACC, Miami defeated winless Duke only 20–15. All but one of the players returned the next week, as Miami jumped out to a 10–0 lead over Georgia Tech, but struggled in the fourth quarter, losing the game by a score of 30–23. This left the team at 5–3, further encouraging speculation that Coker would be dismissed by season's end. The following week, the Hurricanes lost to Virginia Tech, 17–10, as ESPN College Football analysts questioned Coker's management of the clock in the game's final minutes. This was the first time Miami had been an underdog at home in Coker's six seasons as coach. The team fell to 5–4 and 2–3 in the ACC, suffering its first four loss season since 1999.

Ату

Маями Ынтымақ күнінде рейтингтегі Бостон колледжі командасын жеңіп, маусымды 6–6 есебімен аяқтады. Кокер мен Майами университетінің президенті Донна Шалала арасында байланыс болмағандай көрініп, Кокер жеңістен кейін 2007 жылы бас бапкер болып қайта оралатынын айтты. Бірақ, келесі күні ол қызметтен босатылды. 2006 жылдың 8 желтоқсанында Майами университеті Рэнди Шаннонның Кокерден кейін бас бапкер болады деп хабарлады. Шаннон 2001 жылдан 2006 жылға дейін Кокердің басшылығымен Майамидің қорғаныс координаторы болып жұмыс істеген. Кокерге 2006 жылдың 31 желтоқсанында өткен MPC Computers Bowl-да команданы жаттықтыруға рұқсат берілді, онда Майами Невада Вольф Пэк командасын 21–20 есебімен жеңді. Кокер Майамидағы карьерасын 60–15 есебімен аяқтады, бірақ жылдар бойы көрсеткіштері төмендеп, қызметтен босатылған кезде көпке танымал болған жоқ. 2018 жылы, Майами футболы оның қызметтен босатылуынан кейін көп жылдар бойы қиындыққа тап болғаннан кейін, ол бұрынғыдан танымал болғанын көрсетіп, Майами спорттық даңқ залына енгізілді. 2007 жылдың қаңтар айында Кокер Райс университетінің бас бапкері лауазымына сұхбат берді. Көптеген БАҚ деректеріне сәйкес, ол осы лауазымға үміткер екі адамның бірі болды. Алайда, Райс университеті бұрынғы Техас штаты университетінің бас бапкері Дэвид Бейлиффті таңдады.

UTSA

2009 жылдың ақпан айында Кокер Техас университетінің Сан-Антониодағы жаңа футбол командасының бас жаттықтырушысы лауазымына үміткерлік білдірді. 5 наурызда ол мектептің тұңғыш маусымында бас жаттықтырушы болады деген хабар тарады. Кокер Roadrunners командасын бес маусым бойы жаттықтырып, 26–32 есебін көрсетті және 2016 жылдың 5 қаңтарында отставкасын берді.