Кіріспе
Американдық композитор. Боуменнің замандасы, рэгтайм пианисті және композиторы Брюн Кэмпбелл Боумен туралы қате мәлімдемелер жасады, олар кейіннен басқа жарияланған әңгімелерде таралды. Кэмпбеллдің айтуынша, Боумен аяғынан айырылмаған және мұрагерсіз өлмеген. Шындығында, Брун мұны жазған кезде, заңды мұрагерлерін анықтау үшін 24 талапкер сотқа жүгінген. Көптеген дереккөздер Боумен пойызға секіруге тырысқанда аяғын жоғалтқанын көрсетсе де, бұл оқиға оның туысына орын алған және Техас Жоғарғы Соты шешім шығарған сот ісіне әкелді. Боумен жасөспірім шағында және жиырма жасына дейін пианист ретінде саяхаттап, сонымен қатар танымал оркестрлер үшін аранжировка жасаған. Ол қарындасы Мэри М. Боуменмен бірге тұрды, ол "Twelfth Street Rag" пьесасының бір бөлігін жазған. Боумен әннің авторлық құқығын бар болғаны 100 долларға сатқан. Кейін көп жылдар өткен соң ол авторлық құқықты қайта алды, өйткені баспагер Луи Армстронг (1927), Бенни Мотен (1927), Дюк Эллингтон (1931) және Пи Уи Хант (1948) сияқты артистердің осы рэгтің көптеген табысты орындаулары арқылы авторлық гонорардан айырылған. Оның басқа шығармаларына Petticoat Lane Rag, Colorado Blues, Kansas City Blues, Fort Worth Blues, Tipperary Blues, Shamrock Rag, White Lily Dreams және Old Glory On Its Way кіреді.
A contemporary of Bowman, the ragtime pianist and composer Brun Campbell, published erroneous remarks about Bowman that were subsequently spread in other published narratives. Contrary to Campbell's claims, Bowman did not lose a leg and did not die without heirs. In fact, when Brun wrote that, 24 claimants were involved in a lawsuit establishing the legitimate heirs. Although many sources indicate Bowman lost a leg when he tried to hop a train, that event happened to his cousin and resulted in a lawsuit ultimately decided by the Texas Supreme Court. In his teens and early twenties, Bowman traveled around as pianist, and was also an arranger for popular orchestras. He lived together with his sister, Miss Mary M. Bowman, who wrote a part of Twelfth Street Rag. Bowman sold the copyright to the song for just $100. Many years later he regained the copyright, having lost out on the royalties earned by the publisher through the many successful interpretations of that rag by artists like Louis Armstrong (1927), Bennie Moten (1927), Duke Ellington (1931), and Pee Wee Hunt (1948). Other works of his include Petticoat Lane Rag, Colorado Blues, Kansas City Blues, Fort Worth Blues, Tipperary Blues, Shamrock Rag, White Lily Dreams, and Old Glory On Its Way.
Роялтилерді талап ету
Еудейдің баласы болмағандықтан, авторлық төлемдер оның әпкесіне тиді. Ол бір жылдан кейін қайтыс болғаннан соң, Эд Г. Макс оның мүлкіне уақытша басшы болып тағайындалды. Оның бауырлары, Шарлотта Голдман және күйеуі, сондай-ақ Гарри Лойд Макс, Мэри Боуменнің өсиетіне қарсы шығып, олардың Эд Г. Макспен бірге Мэри М. Боуменнің туған сіңлілері мен туған інілері екенін және олардың барлығы Мэри М. Боуменнің жалғыз мұрагерлері екенін мәлімдеді. Форрест Кэмпбелл және тағы жиырма бір адам араласып, олардың Мэри М. Боуменнің туыстары және Мэри М. Боуменнің қайтыс болған туыстарының балалары екенін, сондай-ақ қайтыс болған Мэри М. Боуменнің жалғыз мұрагерлері екенін дәлелдеді. Ақырында, туыстар жеңіске жетті. Еудей Боуманның шығармалары авторлық құқықпен қорғалған. 2013 жылға дейін авторлық төлемдер жүздеген туыстар арасында бөлісілді, содан кейін екі ұрпақ жеке аукцион арқылы қалғандарынан мүлікті сатып алды.