Әйелдер гольф турнирінің ашық чемпионаты

Кіріспе

Кәсіби гольф жарысы

Әйелдер Ашық турнирі (алғашқыда Әйелдер Британдық Ашық деп аталды және Ұлыбританиядан тыс жерлерде әлі де осы атпен кеңінен танымал) – әйелдер кәсіби гольфіндегі маңызды чемпионат. Оны LPGA Tour және Ladies European Tour маңызды турнир ретінде мойындайды. Қазіргі чемпион – 2023 жылы Уолтон Хит гольф клубында жеңіс одны алған Лилия Ву. 2001 жылдан бері LPGA-ның маңызды турниріне айналғаннан бастап, ол әдетте шілде айының соңында немесе тамыздың басында өтеді. 2012 жылғы турнир 2012 жылғы Лондон Олимпиадасымен байланысты қыркүйек айының ортасына жоспарланған, ал 2014 жылғы жарыс шілде айының ортасында, Ашық чемпионаттың алдындағы аптада өткізілді. 2019 жылы ол AIG Әйелдер Британдық Ашық деп аталды. 2007 жылдан 2018 жылға дейін Ricoh Women's British Open деп аталды, ал алдыңғы жиырма басылымда (1987–2006) оны таңғы асқа арналған Weetabix дәнді дақылдары демеушілік еткен. 2020 жылдың шілдесінде AIG-мен демеушілік келісім 2025 жылға дейін ұзартылды; келісімнің бір бөлігі ретінде чемпионат The R&A (2017 жылдан бері бұл іс-шараны ұйымдастырып келеді) тарапынан «британдық» деген сөзді алып тастау арқылы қайта аталды, нәтижесінде AIG Әйелдер Ашық турнирі аталды, бұл The R&A-ның ерлер және қарт ерлер чемпионаттарымен үйлеседі.

Тарих

Алғашқы әйелдер Британ Ашық чемпионаты 1976 жылы өткізілді, ол кезде әйелдер Британ Ашық Аматорлық соққылар чемпионаты кәсіби гольфшілерді де қабылдады. Аматорлық соққылар чемпионаты 1969 жылдан бері Әйелдер гольф одағы (LGU) ұйымдастырып келді. 1976 жылдың басында екі кәсіби гольфші, Вивьен Сондерс және Гвен Брэндом, сондай-ақ LGU, турнирді кәсіби гольфшілерге ашуға келісті. Сондерс пен Брэндом кәсіби гольфшілерге 200 фунт стерлинг көлемінде жүлде қоры ұсынды. Ақырында, жалпы жүлде қоры 500 фунт стерлингке жетті, және турнирде бес кәсіби гольфші қатысты. Аматор Джени Ли Смит жеңіске жетті, ал Сондерс кәсіби гольфшілер арасында ең жақсы көрсеткішті көрсетіп, төртінші орынды бөлісті. 1979 жылдан бастап турнир соққылар чемпионатынан бөлініп, аматорларға арналған шара ретінде жалғасты. 10 000 фунт стерлинг жүлде қоры және 3 000 фунт стерлинг бірінші орын жүлдесі көптеген кәсіби гольфшілерді қызықтырды. Бастапқыда ұйымдастырушыларға ең беделді гольф алаңдарын турнирді қабылдауға көндіру қиын болды, бірақ Royal Birkdale екі рет, 1982 және 1986 жылдары турнирді қабылдады. 1983 жылы турнир тоқтауға жақын келді, бірақ ол "екінші деңгейдегі" ең жақсы гольф алаңдарында, соның ішінде Woburn Golf and Country Club-та жеті жыл қатарынан, 1990 жылдан 1996 жылға дейін, сондай-ақ 1984 және 1999 жылдары өткізілді. Оның беделі артып келе жатқанда, The Open Championship айналымындағы көптеген линк алаңдары, мысалы, Turnberry (2002) және Royal Lytham & St Annes (1998, 2003, 2006) турнирді қабылдады, Royal Birkdale (2000, 2005, 2010) де қабылдады. 2007 жылы турнир алғаш рет Сент-Эндрюс гольф алаңында өтті. 2010 жылдан бастап төрт қосымша Open Championship алаңы әйелдер турниріне алғаш рет қонақ болды: Carnoustie (2011), Royal Liverpool (2012), Royal Troon (2020, тек әйелдер үшін өткен Open Championship) және Muirfield (2022). Екі Open Championship алаңы бар, онда турнир әлі өткізілген жоқ: Англияның оңтүстік-шығысындағы Royal St. George's және Солтүстік Ирландиядағы Royal Portrush. Қазіргі уақытта Turnberry АҚШ-тың бұрынғы президенті Дональд Трамптың саяси себептерінен Open Championship айналымында бола алмайды. Ерлер турнирінен айырмашылығы, Әйелдер Ашық чемпионаты линк алаңдарына ғана шектелмейді. Бұл турнирді өткізуге болатын орындардың санын, әсіресе Англияның ірі қалаларына жақын жерлердегі орындардың санын арттырады. 2017 жылы Әйелдер гольф одағы The R&A-мен біріккеннен кейін, ерлер мен әйелдердің Open Championship турнирлерін The R&A басқарады. 1993 жылға дейін турнир тек Ladies European Tour-дың ресми аялдамасы болды, бірақ 1984 жылғы турнирді LPGA Tour да қолдады. 1994 жылдан бастап ол LPGA Tour-дың тұрақты турниріне айналды, бұл қатысушылардың сапасын және турнирдің беделін арттырды. 2001 жылдан бері ол LPGA-ның ресми турнирі болып табылады, ол титулдық демеушісін жоғалтқан du Maurier Classic турнирін алмастырды. 2005 жылы қатысушылардың саны 150-ге дейін артты, бірақ екінші раундтан кейін тек ең жақсы 65 гольфші (плюс тең орын алғандар) ілгері өтті. 2007 және 2008 жылдары жүлде қоры 1,05 миллион фунт стерлинг болды. 2009 жылдан бастап жүлде қоры фунт стерлингтен АҚШ долларына ауыстырылды. Әйелдер Британ Ашық чемпионатында үш рет жеңіске жеткен австралиялық Кэрри Уэбб және америкалық Шерри Штайнхауэр ең көп жеңіс тіркеген гольфшілер. Екеуі де турнирді LPGA-ның бас турниріне айналғанға дейін екі рет, ал кейін бір рет жеңіп алды. Тайваньдық Яни Цэн және Оңтүстік Кореялық Джияи Шин – чемпионаттың бірнеше рет жеңімпаздары. Басқа бірнеше рет жеңіске жеткен америкалық Дебби Масси, ол LPGA санкциялаған турнирге дейін (1980 және 1981) қатарынан екі рет жеңіске жетті.

The first Women's British Open was played in 1976 when the Ladies' British Open Amateur Stroke Play Championship was extended to include professionals. The Amateur Stroke Play Championship had been organised by the Ladies' Golf Union since 1969. In early 1976 two professionals, Vivien Saunders and Gwen Brandom, and the LGU, agreed that the event would be opened up to professionals, with Saunders and Brandom providing £200 in prize money for the professionals. Eventually total prize money was £500, with five professionals competing in the event. An amateur, Jenny Lee Smith, won the event with Saunders the leading professional, tying for fourth place. From 1979 the event was separated from the Stroke Play Championship, which returned to being an amateur only event. Prize money of £10,000, and a first prize of £3,000, attracted a larger number of professionals. At first, it was difficult for the organisers to get the most prestigious courses to agree to host the event, with the exception of Royal Birkdale, which hosted it twice during its early days — in 1982 and 1986. After nearly folding in 1983, the tournament was held at the best of the "second tier" courses, including Woburn Golf and Country Club for seven straight years, 1990 through 1996, as well as in 1984 and 1999. As its prestige continued to increase, more of the links courses that are in the rotation for The Open Championship, such as Turnberry (2002) and Royal Lytham & St Annes (1998, 2003, 2006) hosted the tournament, in addition to Royal Birkdale (2000, 2005, 2010). In 2007, the tournament took place at the Old Course at St Andrews for the first time. Since 2010, four additional Open Championship venues became first time hosts for the women's event: Carnoustie (2011), Royal Liverpool (2012), Royal Troon (2020, year where only women had The Open), and Muirfield (2022). The tournament has yet to be played at two Open Championship courses: Royal St. George's in southeastern England, and Royal Portrush in Northern Ireland. Currently, Turnberry is unable to be on the Open rota because of political ramifications of former President of the United States Donald Trump. Unlike its male counterpart, the Women's Open has not adopted a links only policy. This greatly increases the number of potential venues, especially the number close to the major population centres of England. Following the 2017 merger of the Ladies Golf Union with The R&A, both the men's and women's Opens are operated by The R&A. Through 1993, the tournament was an official stop only on the Ladies European Tour, with the exception of the 1984 edition, which was co sanctioned by the LPGA Tour. Starting in 1994, it became a permanent LPGA Tour event, which increased both the quality of the field and the event's prestige. It has been an official LPGA major since 2001, when it replaced the du Maurier Classic, which lost its title sponsor because of sponsorship regulations. In 2005, the starting field size was increased to 150, but only the low 65 (plus ties) survive the cut after the second round. In both 2007 and 2008 the prize fund was £1.05 million. Starting in 2009, the prize fund changed from being fixed in pounds to U. S. dollars. Tied for most victories in the Women's British Open with three each are Karrie Webb of Australia and Sherri Steinhauer of the United States. Both won the tournament twice before it became an LPGA major and once after. Yani Tseng of Taiwan and Jiyai Shin of South Korea are the only multiple winners of the championship as a major. The other multiple winner is Debbie Massey of the U. S., with consecutive wins (1980 and 1981) well before it was an LPGA co sanctioned event.