Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Carey" — Джони Митчеллдің 1971 жылғы Blue альбомындағы ән. Ол грек Крит аралындағы Маталадан, Кари Радицпен бірге өткізген уақыты мен үңгірде тұратын бос өмір сүрушілер қауымымен бірге өмір сүрген кезінен шабыттандырылған.
"Carey" is a song from the 1971 Joni Mitchell album Blue. It was inspired by her time spent with Cary Raditz, living with a cave dwelling hippie community at Matala, on the Greek island of Crete.
Өмірбаян
1970 жылдың басында Митчеллдің Грэм Нэшпен қарым-қатынасы аяқталған еді, ол Грекияға демалысқа, әйел досымен бірге ұшып кетуге шешім қабылдады. Митчеллдің Еуропаға жасаған саяхаттары, Франция мен Испанияны да қамтыды, музыка бизнесіндегі өсіп келе жатқан даңқы мен байлығынан "үзіліс" жасау мақсатында болды. Афинада бірнеше күн өткеннен кейін екі досы Критке сапар шекті, көлік жалдап, аралдың оңтүстік жағалауындағы Маталаға барды. Онда Митчелл қызыл шашы бар, таяққа сүйенген американдық Кэри Радицпен танысты, ол Мермеид кафесінде (қазіргі Petra & Votsalo мейрамханасының орны) аспаз болып жұмыс істеді. Ол "Кэри" әнінің алғашқы нұсқасын Матала қаласында, Радицтің 24 жасқа толуына орай жазды. Шамамен екі айдан кейін ол және Радиц бірге Афинаға сапар шекті, бірақ Митчелл кейін Парижге жалғыз ұшты, онда ол Радицті "қызыл, қызыл алаяқ" деп сипаттап "Калифорния" әнін жазды, ал АҚШ-қа оралғаннан кейін "Кэри" әнін және Blue альбомына басқа әндерді аяқтады. 2014 жылдың қараша айында The Wall Street Journal Марк Майерстің Митчелл мен Радицпен әннің тарихы туралы сұхбатын жариялады. Митчеллдің айтуынша, ол "Кэриге қызығушылық танытты, өйткені ол қатыгез көрінді және адамдарды маған жақындатпады. Мен Кэридің серігін ұнаттым, сондай-ақ оның батылдығын [h] ол сәл алдағыш еді". Радиц өзінің "таяғының" шын мәнінде тасталған қойшының таяғы болғанын айтты және: "Мен Джониді қатты ұнаттым және оның серігінен айырылғым келмеді. Бірақ жолда танысқан достардың қарым-қатынасы ұзаққа соқпайтынын білесің. Бұл тәжірибенің бір бөлігі".
In early 1970, Mitchell's relationship with Graham Nash had recently ended, and she decided to fly to Greece for a break, with a female friend. Mitchell's European travels, which also encompassed France and Spain, were intended as a "time out" from her increasing fame and fortune in the music business. After a few days in Athens the two friends traveled to Crete, rented a car and drove to Matala on the south coast of the island. There, Mitchell met a red haired cane carrying American, Cary Raditz, who was working as a cook at the Mermaid café (now the site of the Petra & Votsalo restaurant). She wrote the first version of "Carey" in Matala, for Raditz's 24th birthday. After about two months, she and Raditz traveled to Athens together, but Mitchell then flew alone to Paris, where she wrote "California", referring to Raditz as a "red, red rogue", and on returning to the U. S. completed "Carey" together with other songs for the Blue album. In November 2014, The Wall Street Journal published interviews by Marc Myers with Mitchell and Raditz, about the background to the song. Mitchell said that she "latched on to Cary because he seemed fierce and kept the crowd off my back I enjoyed Cary's company, and his audacity [h]e was a bit of a scoundrel." Raditz said that his "cane" had in fact been a discarded shepherd's crook, and commented: "I liked Joni a lot and didn't like losing her company. But on the road, you already know the friendships you develop are short lived. That's built into the experience."
Жазу және шығару
Еуропада Митчелл аппалачтық дульцимерді ойнауды өзі үйренді, ол келесі жылдары оның музыкалық туындыларының маңызды бөлігіне айналды. Оның дульцимердегі шеберлігі алғаш рет Blue альбомында, әсіресе Стивен Стиллз бас гитара мен акустикалық гитарада орындаған "Carey" әнінің түпнұсқалық жазбасында көрінді. "Carey" жеке ән ретінде жарық көрді, 1971 жылдың 4 қыркүйегінде Billboard чартында 93-орында дебют жасап, бір апта ғана тізімде болды; алайда, ол Митчеллдің ең ұзақ сақталған және танымал әндерінің бірі болып қала береді. 1971 жылы Record World журналы оны "басқалар да жазбаға алуға тиіс әуен" деп атады.
While in Europe, Mitchell taught herself to play the Appalachian dulcimer, which was to become a feature of her musical output in the following years. Her dulcimer skills were first showcased on Blue and in particular the original recording of "Carey", which also features Stephen Stills on bass and acoustic guitar. "Carey" was released as a single, debuting at number 93 on the Billboard Chart on September 4, 1971 and lasting just one week; nevertheless, it remains one of Mitchell's most enduring and popular songs. In 1971 Record World called it "a tune that others are sure to record."
Альбомдар
"Кэри" Джони Митчеллдің екі үздік хиттер жинағында кездеседі – Hits (1996) және Dreamland: The Very Best of Joni Mitchell (2004). Митчелл өзі 1974 жылы шыққан Miles of Aisles концерттік альбомында "Кэри" әнінің өзгеше нұсқасын орындады. Том Скотт пен ЛА Экспресс джаз тобының сүйемелдеуімен, Лос-Анджелестегі Универсалды амфитеатрде жазылған бұл регги/ска нұсқасын Rolling Stone журналында Стивен Дэвис сынап, әнді "қиып тастады" деді.
"Carey" appears on two Joni Mitchell greatest hits albums – Hits (1996) and Dreamland: The Very Best of Joni Mitchell (2004). Mitchell herself performed a different interpretation of Carey on her 1974 live album Miles of Aisles. Backed by jazz band Tom Scott & The LA Express, and recorded at the Universal Amphitheater in Los Angeles, this reggae/ska version has been criticised by Stephen Davis in Rolling Stone, who went so far as to say that the song was "murdered".
Кавер нұсқалары
1972 жылы актриса Голди Хоун өзінің "Goldie" альбомы үшін осы әннің өзіндік нұсқасын жазды (Warner MS 2061). Кики Ди 1995 жылы шығарған "Almost Naked" альбомында әннің тікелей орындалуын ұсынды. Нью-Йорктегі Хаммерштейн залында өткен 2000 жылғы Митчеллге арналған салтанатты концертте әнді Синди Лаупер орындады. 2023 жылы Конгресс кітапханасының Гершвин сыйлығы Митчеллге арналған концертте Маркус Мамфорд ашылу номері ретінде Кэри әнін орындады, ал Радиц көрермендер қатарында болды.
In 1972, actress Goldie Hawn recorded her version of the song for her album Goldie (Warner MS 2061). Kiki Dee issued a live version of the song on her 1995 album Almost Naked. At the televised 2000 tribute concert to Mitchell, held at the Hammerstein Ballroom, New York, the song was performed by Cyndi Lauper. At the Library of Congress Gershwin Prize concert in 2023 honoring Mitchell, Carey was performed by Marcus Mumford as the opening number, with Raditz in attendance in the audience.