Лас-Вегастың «Жаңа Шекара» құрылысының тарихы

Кіріспе

Невада штатының Парадайс қаласында Лас-Вегас жолағындағы бұрынғы қонақ үй және казино.

«Жаңа шекара» (бұрынғы «Hotel Last Frontier» және «The Frontier») – Невада штатының Парадайс қаласында Лас-Вегас жолағындағы қонақ үй және казино. Бұл мүлік 1931 жылы ашылған «Pair O' Dice» деп аталатын казино және би клубы ретінде пайда болды. 1941 жылы сатылып алынып, сол жылдың соңында құрылысы басталған «Last Frontier» қонақ үйіне қосылды. «Last Frontier» қонақ үйі 1942 жылдың 30 қазанында Лас-Вегас жолағындағы екінші курорт ретінде есігін ашты. Батыс стилінде салынған мүлікке 105 қонақ бөлмесі және «Батыс кішкентай шіркеуі» кірді. Курортты Р.Э. Гриффит ойлап тапты, ал жобасын оның жүрегі туысы Уильям Дж. Мур жасады. 1943 жылы Гриффит қайтыс болғаннан кейін Мур мүліктің иесі атанды және 1948 жылы батыс ауылын қосты. Ауылда коллекционерден алынған нағыз Батыс ғимараттары орналасқан, сондай-ақ 1950 жылы салынған «Silver Slipper» казиносы да болды. Курорттың меншігі 1951 жылдан бастап бірнеше рет түрлі топтардың арасында ауысты. 1955 жылдың 4 сәуірінде жаңғыртылған «Жаңа шекара» ашылды. Ол «Соңғы шекарамен» бірге жұмыс істеді. Екеуі де 1965 жылы жабылып, бір жылдан кейін 1967 жылдың 29 шілдесінде «Frontier» ретінде ашылған жаңа курортқа орын беру үшін бұзылды. Болашақ казино магнаты Стив Уинн осы меншік тобының инвесторы болды, осылайша ол Лас-Вегас ойын индустриясына қадам басты. Меншік тобына Невада ойынды реттеушілерінен мақұлдау алуда қиындыққа тап болған бірнеше адам да кірді. 1967 жылдың соңында кәсіпкер Говард Хьюз осы топты сатып алды. Оның басқа казино мүліктері сияқты, ол «Frontier»-ді «Hughes Tool Company» арқылы, кейін «Summa Corporation» арқылы иеленді. 1988 жылы «Summa» «Frontier»-ді Маргарет Элардиге сатты, ал оның екі ұлы бір жылдан кейін серіктес иелері атанды. 1990 жылы 16 қабаттан тұратын қонақ үй мұнарасы салынды. Эларди отбасы Кулинарлық жұмысшылар одағымен келісімшартты жаңартпауға шешім қабылдады, нәтижесінде 550 жұмысшы 1991 жылдың 21 қыркүйегінде ереуілге шықты. Бұл АҚШ тарихындағы ең ұзақ ереуілдердің біріне айналды. Кәсіпкер Фил Раффин ақырында «Frontier»-ді 167 миллион долларға сатып алды. Сату 1998 жылдың 1 ақпанында аяқталды, сол кезде Раффин мүлікті қайтадан «Жаңа шекара» деп атады. Ереуіл сол күні аяқталды, өйткені Раффин кәсіподақ келісімшартына келісті. Раффин ескірген мүлікті жаңарту үшін 20 миллион долларлық жөндеу жұмыстарын бастады. Оның өзгерістеріне жаңа мейрамхана – «Gilley's Saloon» кірді. Келесі он жылда Раффин бұл жерді қайта дамытудың бірнеше жобасын қарастырды, бірақ қаржыландырудың жетіспеуі бұл жоспарларды жүзеге асыруға кедергі келтірді. 2007 жылдың мамыр айында ол «Жаңа шекараны» «El Ad Properties» компаниясына 1,2 миллиард доллардан астамға сатуға келісті. Курорт 2007 жылдың 16 шілдесінде жабылды, ал сол жылдың соңында бұзу жұмыстары басталды. 16 қабаттан тұратын мұнара 2007 жылдың 13 қарашасында жарылды. Бұл Хьюз дәуіріндегі қиратылған соңғы казино болды. 984 бөлмелі мүлік жолақтағы ірі курорттарға қарағанда төмен бағалы балама ретінде танымал болды. «El Ad» Нью-Йорктегі «Plaza» қонақ үйіне ие болды және «New Frontier»-ді «Plaza» брендімен алмастыруды жоспарлады, бірақ жоба Ұлы дағдарысқа байланысты тоқтатылды. «Crown Resorts» сонымен қатар «Alon Las Vegas» курортын салу жоспарларын да тоқтатты. 2018 жылы бұл жерді «Wynn Resorts» сатып алды, бірақ «Wynn West» курортын салу жоспарлары да тоқтатылды, ал жер әлі бос тұр. Мүлік бойында Уэйн Ньютон және Роберт Гуле сияқты көптеген әртістер өнер көрсетті. Бұл жерде 1944 жылы Лас-Вегаста Либерацтің, 1956 жылы Элвис Преслидің дебюттері өтті, сондай-ақ 1970 жылы Диана Росс пен «The Supremes» тобының соңғы қойылымы болды.

The New Frontier (formerly Hotel Last Frontier and The Frontier) was a hotel and casino on the Las Vegas Strip in Paradise, Nevada. The property began as a casino and dance club known as Pair O' Dice, opened in 1931. It was sold in 1941, and incorporated into the Hotel Last Frontier, which began construction at the end of the year. The Hotel Last Frontier opened on October 30, 1942, as the second resort on the Las Vegas Strip. The western themed property included 105 rooms, as well as the Little Church of the West. The resort was devised by R. E. Griffith and designed by his nephew, William J. Moore. Following Griffith's death in 1943, Moore took over ownership and added a western village in 1948. The village consisted of authentic Old West buildings from a collector and would also feature the newly built Silver Slipper casino, added in 1950. Resort ownership changed several times between different groups, beginning in 1951. A modernized expansion opened on April 4, 1955, as the New Frontier. It operated concurrently with the Last Frontier. Both were closed in 1965 and demolished a year later to make way for a new resort, which opened as the Frontier on July 29, 1967. Future casino mogul Steve Wynn was among investors in the ownership group, marking his entry into the Las Vegas gaming industry. The ownership group also included several individuals who had difficulty gaining approval from Nevada gaming regulators. Businessman Howard Hughes bought out the group at the end of 1967. Like his other casino properties, he owned the Frontier through Hughes Tool Company, and later through Summa Corporation. In 1988, Summa sold the Frontier to Margaret Elardi, and her two sons became co owners a year later. A 16 story hotel tower was added in 1990. The Elardi family declined to renew a contract with the Culinary Workers Union, and 550 workers went on strike on September 21, 1991. It became one of the longest strikes in U. S. history. Businessman Phil Ruffin eventually purchased the Frontier for $167 million. The sale was finalized on February 1, 1998, when Ruffin renamed the property back to the New Frontier. The strike ended on the same day, as Ruffin agreed to a union contract. Ruffin launched a $20 million renovation to update the aging property. His changes included the addition of a new restaurant, Gilley's Saloon. Over the next decade, Ruffin considered several redevelopment projects for the site, but lack of financing hindered these plans. In May 2007, he agreed to sell the New Frontier to El Ad Properties for more than $1.2 billion. The resort closed on July 16, 2007, and demolition began later that year. The 16 story tower was imploded on November 13, 2007. It was the last of the Hughes era casinos to be demolished. The 984 room property had been popular as a low budget alternative to the larger resorts on the Strip. El Ad owned the Plaza Hotel in New York City and planned to replace the New Frontier with a Plaza branded resort, but the project was canceled due to the Great Recession. Crown Resorts also scrapped plans to build the Alon Las Vegas resort. The site was purchased by Wynn Resorts in 2018, although plans to build the Wynn West resort were also shelved, and the land remains vacant. The property hosted numerous entertainers throughout its operation, including Wayne Newton and Robert Goulet. It hosted the Las Vegas debuts of Liberace in 1944, and Elvis Presley in 1956, and also hosted the final performance of Diana Ross & The Supremes in 1970.

Тарих

Мүліктің бір бөлігі Pair O'Dice деп аталған казино және би клубы ретінде басталды. Ол 1931 жылдың 4 шілдесінде ашылып, алғашқы жылында жаңартылып, кеңейтілді. Бастапқыда ол казино дилері Фрэнк Детраға тиесілі болған. 1939 жылы бизнесмен Гай МакАфи клубтың басқаруын өз қолына алды. Ол мүлікті жаңартып, оны 91 тас жолындағы орналасқан жеріне орай 91-ші клуб деп атады, бұл кейін Лас-Вегас жолағына айналды. Ол 1939 жылдың соңында клубты 10 000 долларға сатып алды.

"Соңғы шекара" қонақ үйі (1942 1965)

1941 жылдың соңында МакАфи 91 клубын Аризона штатындағы бір топқа сатты. АҚШ-тың оңтүстік-батысында кинотеатрлар желісіне иелік ететін Р. Э. Гриффит бұл 35 акрлық жерге акрына 1000 доллар төледі. Жаңа жоба 91 клубының айналасында салынды, ал клуб жаңа жобаға Лео Каррильо бары ретінде енгізілді. Бар Гриффиттің досы, әртіс Лео Каррильоның құрметіне аталды. "Соңғы шекара" қонақ үйі 1942 жылдың 30 қазанында есігін ашты. Бұл Лас-Вегас жолағында ашылған екінші казино-қонақ үйі болды. Мотельдің көп бөлігі екі қабаттан тұрды, ал кейбір бөлмелер үшінші қабатта орналасқан. Ашылған кезде 105 бөлме болды, кейін тағы 100 бөлме қосылды. 1943 жылдың мамыр айында "Шекара" батыстың кішкентай шіркеуін салды. Курортқа сондай-ақ родео жарыстары үшін пайдаланылатын Эль-Коррал аренасы да кірді. Гриффит 1943 жылдың қараша айында жүрек талмасынан қайтыс болды, ал Мур мүлікті басқаруға алды. Мур батыс үлгісіндегі "Соңғы шекаралық ауыл" құру идеясын ұсынды. Ақырында ауылға мейрамханалар, барлар мен дүкендер енді. Батыстың кішкентай шіркеуі де ауылдың бір бөлігі болды. Ауыл курорттың солтүстік жағында орналасқан, және Мур оның кураторы қызметін атқарды. Ауылда курорттың жаңадан салған көшірмелері де болды, оның ішінде Зик пен Шарп жасаған Texaco жанармай құю станциясы. Ол курортқа келушілерді тарту үшін тегін душ пен әжетхана ұсынды. Жаңа иеленушілер Джейк Козлофф пен Белдон Катлман болды, соңғысы "Эль-Ранчо Вегас" қонақ үйіне де иелік етті. 1954 жылға қарай Козлофф негізгі акционер атанды, ал иеленушілер тобына Мюррей Рэндольф та кірді.

Жаңа шекара (1955-65)

1954 жылдың маусым айында 2 миллион долларлық "Жаңа шекара" деп аталатын кеңейту құрылысы басталды. Жобаға көбірек бөлмелер, жаңа мейрамханалар және қосымша казино алаңы кірді. Жаңа нысандар үшін орын ашу үшін "Батыс кішкентай шіркеуі" басқа жерге көшірілді. Сол жылы Катлмен бірнеше курорт басшыларын, оның ішінде Козлоффты, оның інісі Уильям Козлоффты және Рэндольфты сотқа берді. Катлмен үштіктің мемлекеттік заңға қайшы келетін курортқа құпия серіктестер арқылы инвестиция салғанын мәлімдеді. Ол сондай-ақ, олардың курортты кеңейтуді бастағанын, бірақ алдымен шығындарды жабу үшін қарыз алмай, қаржыландыру жоспары болмағанын айтты. Невада салық комиссиясы курорттың жасырын иелігін анықтау үшін тергеу бастады. 1955 жылдың 4 сәуірінде "Жаңа шекараның" ашылуы өтті. Бұл бастапқы атауымен жұмыс істеуін жалғастырған "Last Frontier" қонақ үйінің жаңартылған кеңейтуі болды. Әнші Марио Ланза ашылу салтанатында өнер көрсетуге шақырылған, бірақ ларингит салдарынан соңғы сәтте бас тартты, бұл оған 20 000 долларлық билеттерді қайтаруға тура келді. Джейк Козлофф ашылғаннан кейін бірнеше аптадан соң президент және бас менеджер лауазымынан кетті. Ол Рэндольфпен бірге өз үлестерін жаңа инвесторлар тобына сатты, олар 1955 жылдың мамырында 1 миллион доллардан астам сомада кредиторларға төлегеннен кейін сатып алуды аяқтады. Катлмен жаңа топтың қаржылық жағдайына байланысты курорттың үлкен қарызы болғандықтан сатуға қарсы болды. Сондай-ақ, Катлмен салық комиссиясы меншік құқығын мойындамаған топ мүшесі Мори Фридманмен төбелес шайқасқа түсті. Фридман 1955 жылы топтағы жеті басқа жаңа серіктесімен бірге меншік үлесіне ие болды. Катлменнің 1954 жылғы Козлофф пен Рэндольфқа қарсы соты бірнеше айдан кейін аяқталды. 1955 жылдың соңында жаңа кеңейту жобасы жарияланды. "Frontier" курортының солтүстігінде орналасқан "Royal Nevada" қонақ үй-казиносы 1956 жылы оның меншік иелеріне тиесілі болды. "Royal Nevada" кейін қысқа мерзімге "Жаңа шекараның" қосымша бөлімі ретінде пайдаланылды. Крупп операцияны бассейн құрылысшысы Луи Маншонмен бірге басқарды. Алдыңғы топ, Фридманды қоса алғанда, 1957 жылдың наурыз айының басында курорттың қиын жағдайдағы операцияларын қайта қолға алды, себебі Крупп қиындыққа тап болған курортқа одан әрі инвестиция салудан бас тартты. Крупп акционерлер оны "Жаңа шекараның" қаржылық мүмкіндіктері туралы жаңылыстырғанын мәлімдеді. Мүлік кредиторларға шамамен 100 000 доллар қарыз болды, АҚШ үкіметі талап еткен салықтарды есепке алмағанда. 1957 жылдың 18 наурызында қонақ үйден басқа барлық нысандар жабылды. Кейін "Жаңа шекара" банкротқа ұшырады. Мейрамханалар мен барлар жұмысын қайта бастады. "Hacienda" курортының негізгі иелерінің бірі Уоррен Бейли, Катлмен мен Фридманнан "Жаңа шекараны" алуға келісім жасады. 6,5 миллион долларлық келісім 1958 жылдың 1 қазанында жасалды. Мүлік Бейлиге жалға берілді, ол оның қарызын өтеуге міндеттенді. Актер Престон Фостер "Frontier Properties, Inc." компаниясының вице-президенті болып тағайындалды. Казино аймағы 1959 жылдың сәуірінде қайта ашылды. Екі жылдан кейін Айдахо банкірі және құрылыс компаниясының иесі Франк Вестер мүлікті иеленуге тырысты. Вестерді штаттық ойын-сауық реттеушілері мақұлдады, бірақ келісімді орындамады.

In June 1954, construction began on a $2 million expansion known as the New Frontier. The project included more rooms, new restaurants, and additional casino space. The Little Church of the West was relocated elsewhere on the property to make room for the new facilities. Later that year, Katleman sued several resort executives, including Kozloff, his brother William Kozloff, and Randolph. Katleman alleged that the trio had undisclosed partners invested in the resort, going against state law. He also alleged that the men began expansion of the resort without first obtaining a loan to cover the costs. The Nevada Tax Commission launched an investigation into the resort's hidden ownership. An opening celebration for the New Frontier was held on April 4, 1955. It served as a modernized expansion of the Hotel Last Frontier, which continued to operate under its original name. Singer Mario Lanza was scheduled to perform for the opening, but canceled at the last minute due to laryngitis, forcing the property to refund $20,000 in tickets. Jake Kozloff resigned as president and general manager a few weeks after the opening. He and Randolph sold their interest to a new investor group, which finalized their purchase in May 1955, after paying more than $1 million to creditors. Katleman had sought to prevent the sale, as the resort was heavily mortgaged under the new group's financial setup. Katleman had also gotten into a fist fight with Maury Friedman, a member of the group who was denied ownership by the tax commission. Friedman was approved for an ownership stake later in 1955, along with seven other new partners in the group. Katleman's 1954 suit against Kozloff and Randolph was settled a few months later. An expansion project was announced later in 1955. The adjacent Royal Nevada hotel casino, located north of the Frontier, was taken over by the latter's ownership group in 1956. The Royal Nevada then briefly served as an annex to the New Frontier. Krupp oversaw operations with Louis Manchon, a swimming pool contractor. The previous group, including Friedman, returned to take over operations in early March 1957, after Krupp declined to invest any further in the struggling resort. Krupp alleged that stockholders had misled her on the monetary potential of the New Frontier. The property owed approximately $100,000 to creditors, not including back taxes sought by the U. S. government. which closed its facilities on March 18, 1957, with the exception of the hotel. The New Frontier later went into bankruptcy. Restaurant and bar operations eventually resumed. Warren Bayley, one of the primary owners of the Hacienda resort, reached a deal to take over the New Frontier from Katleman and Friedman. The $6.5 million deal was finalized on October 1, 1958. The property was leased to Bayley, who agreed to pay off its debts. Actor Preston Foster served as vice president for Frontier Properties, Inc. The casino area reopened in April 1959. Two years later, Idaho banker and construction company owner Frank Wester sought to take over the property. Wester was approved by state gaming regulators, but failed to follow through on the deal.

Шекара (1967-1998)

Бейли 1964 жылғы қарашада «New Frontier» қонақ үйінің негізгі иесі атанды. Ол бір айдан кейін қайтыс болды, ал казино жаңа жыл қарсаңында кеңейтуге дайындық үшін жабылды. Бірнеше күннен кейін қонақ үй және басқа да нысандар жабылып, қайта ашылмады. Bankers Life 1965 жылғы тамызда Frontier Properties Inc. компаниясын сатып алып, оны Фридман басқаратын Vegas Frontier Inc. жаңа компаниясына жалға берді. Алты айдан кейін Фридман қазіргі нысандарды толығымен бұзып, осы орында Frontier курортын салу жоспарларын жариялады. Бұзу процесі 1966 жылғы мамырда соңғы кезеңіне жетті. Батыс ауылы бұзылды, бірақ Батыстың кішкентай шіркеуі мен Silver Slipper казино сақталды. Жаңа жобаға оннан астам инвестор, соның ішінде болашақ казино магнаты Стив Уинн үш пайыздық үлесін сатып алды. «Шекара» Уинннің Лас-Вегас ойын индустриясына қадамы болды. Кейіннен «Шекара» жобасы Энтони Жозеф Зерилли басқаратын Детройт мафиясының ақшасымен қаржыландырылғаны анықталды. 25 миллион долларлық Frontier 1967 жылғы 29 шілдеде төрт күндік тоймен ашылды. Онда 650 қонақ үй бөлмесі, ойын-сауық орындары, бірнеше мейрамхана және конференц залдары болды. Frontier-дің жол бойындағы белгісінің биіктігі 184 футқа жетіп, Лас-Вегастағы ең биік белгіге айналды. Белгі, Frontier-дің жаңа «F» логотипімен бірге, Билл Кларк (Ad Art) жасаған. Белгіде 16 фут биіктіктегі әріптер және жоғары орналасқан алып «F» логотипі болды. Жаңа меншік иелерінің бірнеше өкілі, соның ішінде Фридман, мемлекеттік ойынды реттеушілердің мақұлдауын алуда қиындықтарға тап болды. Бизнесмен Говард Хьюз 1967 жылғы желтоқсанда компанияны сатып алып, Frontier үшін 23 миллион доллар төледі. Оның басқа казинолары сияқты, бастапқыда ол Хьюз құрал компаниясы арқылы басқарылды, 1973 жылы Хьюздің Summa Corporation компаниясы оны өз бақылауына алғанға дейін. Хьюз үш жылдан кейін қайтыс болды. 1978 жылы 5 миллион долларлық жөндеу жұмыстары аяқталды. Сол жылы Батыстың кішкентай шіркеуі Hacienda курортына көшірілді, бұл Frontier-дің оңтүстігінде салынатын Fashion Show Mall үшін орын жасады. 1987 жылғы желтоқсанда Summa Frontier мен Silver Slipper-ді – Хьюздің Лас-Вегастағы ойын бизнесінің соңғы мүлкін – казино иесі Маргарет Элардиге сатуға келісті. Ол 1988 жылғы 30 маусымда Frontier-дің иелігіне ие болды және сол жылы Silver Slipper-ді сатып алып, соңғысын Frontier-дің тұрақ орнына қосу үшін бұзды. 1989 жылғы желтоқсанда Элардидің екі ұлы, Джон мен Том, Frontier-де оның үлескерлеріне айналды. 16 қабаттан тұратын 400 люкстен тұратын «Атриум» мұнарасы бір айдан кейін ашылды. Элардилердің иелігінде Frontier негізінен төмен бюджетті ойын автоматтарына бағытталған клиенттерге қызмет көрсетті. Лас-Вегас Стрипінде жаңа мегарезорттар танымал бола бастаған кезде, ол азаматтық жайлылықты ұсынбады.

Bayley became the primary owner of the New Frontier Hotel in November 1964. He died a month later, and the casino was closed on New Year's Eve, in preparation for an expansion. The hotel and other facilities closed a few days later, and the property never reopened. Bankers Life purchased Frontier Properties Inc. in August 1965, and leased it to a new company, Vegas Frontier Inc., overseen by Friedman. Six months later, Friedman announced plans to demolish the existing facilities entirely for a larger Frontier resort to be built on the site. The demolition process reached its final stage in May 1966. The western village was included in the demolition, although the Little Church of the West and the Silver Slipper casino were kept. The new project had more than a dozen investors, including future casino mogul Steve Wynn, who purchased a three percent stake. The Frontier marked Wynn's entry into the Las Vegas gaming industry. It was later discovered that the Frontier project was financed with Detroit mob money, from a group led by Anthony Joseph Zerilli. The $25 million Frontier opened on July 29, 1967, with a four day celebration. It included 650 hotel rooms, entertainment venues, several restaurants, and convention space. The Frontier's roadside sign had a height of 184 feet, making it the tallest in Las Vegas. The sign, along with the Frontier's new "F" logo, was designed by Bill Clark of Ad Art. The sign featured 16 foot tall letters, with the giant "F" logo resting at the top. Several individuals in the new property, including Friedman, had difficulty gaining approval of state gaming regulators. Businessman Howard Hughes bought out the group in December 1967, paying $23 million for the Frontier. Like his other casino properties, it was originally operated through Hughes Tool Company, until Hughes' Summa Corporation took over in 1973. Hughes died three years later. A $5 million renovation concluded in 1978. Later that year, the Little Church of the West was relocated to the Hacienda resort, making room for the Fashion Show Mall to be built just south of the Frontier. In December 1987, Summa agreed to sell the Frontier and Silver Slipper – the last of Hughes' Las Vegas gaming properties – to casino owner Margaret Elardi. She took over ownership of the Frontier on June 30, 1988, and acquired the Silver Slipper later that year, demolishing the latter to add a Frontier parking lot. In December 1989, Elardi's two sons, John and Tom, became part owners with her in the Frontier. The 16 story Atrium Tower, consisting of 400 suites, was opened a month later. Under the Elardis' ownership, the Frontier focused primarily on a low budget clientele of slot players. It offered few amenities, at a time when new megaresorts were becoming popular on the Las Vegas Strip.

Шабуылдау

"Фронтиер" компаниясының Кулинария жұмыскерлері кәсіподағымен 1989 жылдың 1 шілдесінде аяқталатын еңбек келісімі болды. Келісім мерзімі біткеннен кейін, бас менеджер Том Эларди кәсіподақтың "Фронтиерге" келісімшартты жаңарудың екі нұсқасын ұсынғанын, келіссөздер жүргізу мүмкіндігі болмағанын айтты; егер олар мұндай жағдай болатынын білген болса, отбасы "Фронтиерді" сатып алмас еді. 1991 жылдың 21 қыркүйегінде 550 жұмысшы ереуілге шықты. Джесси Джексон сияқты саясаткерлер төрт кәсіподақты, оның ішінде Кулинария кәсіподағын қолдаған ереуілшілерге қолдау білдірді. Ереуіл курорттың алдындағы тротуарда үздіксіз жалғасты, және ереуілшілер пикет жолынан өткен клиенттерге кейде зорлық көрсетті. 1993 жылдың сәуір айында Калифорниялық турист Шон Уайт пен оның отбасына ереуілшілер ауызша және физикалық шабуыл жасады. Оқиғаға қатысты жеті кәсіподақ мүшесіне айып тағылды, ал кәсіподақ Уайттар сотқа жүгінгеннен кейін олармен келісімге келді. Шон Уайт сондай-ақ "Фронтиерге" шағымданып, денсаулығына келген зиянды өтеуді талап етті және курорттағы қауіпсіздіктің жеткіліксіздігін мәлімдеді. Ол мүлік иелері оқиға болған түні ереуілшілердің аса наразы болғанын білгенін, бірақ жағдайды реттеу үшін ештеңе жасамағанын айтты. Сонымен қатар, Эларди "Фронтиер" қауіпсіздігінің оқиға болған жердегі қонақтарға көмектесуге құқығы жоқ екенін мәлімдеді. Ақырында, сот "Фронтиердің" пайдасына шешім шығарып, оны мемлекеттік мүлікте болған оқиғалар үшін жауапты емес деп тапты. 1991 жылдың соңында "Фронтиер" Лос-Анджелес Таймс газетінде бүкіл Стрип ереуілдің нысаны болып отырғанын көрсететін даулы жарнамалар жариялады. Басқа курорттардың наразылығынан кейін, мүлік жарнамаларды көрсетуді тоқтатты. Ереуілдің алғашқы жылында "Фронтиердің" бизнесі 40 пайызға төмендеді. Миллер кейіннен "Фронтиерді" ереуілді тоқтатудан бас тартқаны үшін штаттағы ұятқа толы орын деп атады. "Фронтиерге" қарсы көптеген шағымдар NLRB-ге жіберілді. Федералды сот курорт ереуілге шыққан жұмысшыларға төленген жәрдемақыны қайтару керек деген шешім шығарды. NLRB кейіннен 1995 жылғы шешіммен келісіп, кәсіподақтың пайдасына шешім қабылдады және дауды әділетсіз еңбек тәжірибесі ереуілі деп атады. Кулинария кәсіподағы мен Элардистер арасындағы келіссөздер 1996 жылдың шілдесінде өтті, сонымен қатар Винн мен казинодағы бәсекелес Дональд Трамптың да "Фронтиерді" сатып алуға қызығушылық танытқаны туралы хабарлар тарады.

The Frontier had a labor agreement with the Culinary Workers Union that expired on July 1, 1989. Upon its expiration, general manager Tom Elardi said that the union presented the Frontier with two contract renewal choices, with no option to negotiate; he said the family would not have purchased the Frontier if they had known this would happen. 550 workers went on strike on September 21, 1991. Politicians such as Jesse Jackson expressed support for the strikers, who represented four unions, including Culinary. The strike ran continuously on the sidewalk in front of the resort, and striking workers were occasionally violent towards patrons who crossed the picket line. In April 1993, California tourist Sean White and his family were verbally and physically assaulted by the strikers. Seven union workers were charged in the incident, and the union itself settled with the Whites after they filed a lawsuit. Sean White also sued the Frontier, seeking damages for his injuries and alleging inadequate security at the resort. He claimed that the property was aware of the strikers being particularly agitated on the night of the incident, yet did nothing to resolve the situation. In addition, Elardi said that Frontier security did not have the authority to help guests on public property, where the incident took place. A jury eventually ruled in the Frontier's favor, finding it not liable for events that take place on public property. In late 1991, the Frontier ran controversial ads in the Los Angeles Times implying that the entire Strip was being targeted by the strike. The property eventually stopped running the ads after protests from other resorts. Business at the Frontier saw a 40 percent decrease during the first year of the strike. Miller later called the Frontier an embarrassment to the state for its refusal to end the strike. Numerous complaints against the Frontier were filed with the NLRB. a federal court ruled that the resort had to pay back work related benefits that it had cut off to striking workers. The NLRB later ruled in favor of the union, agreeing with the 1995 ruling and calling the dispute an unfair labor practice strike. Negotiations between the Culinary union and the Elardis took place in July 1996, Wynn and casino rival Donald Trump were also rumored to have an interest in buying the Frontier.

Айғақтар

1996 жылдың соңында Frontier компаниясының бұрынғы қызметкері Элардистер ереуілді бақылау үшін жоғары технологиялық тыңшылық операциясын жүргізді деп мәлімдеді. Бұл операция Frontier қауіпсіздік күзетшілерін, сондай-ақ Лас-Вегас қалалық полиция департаментінің қызметкерлерін, ереуілдің бейнежазбаларын қарауға келген кезде бақылау үшін де пайдаланылды. Операцияда қауіпсіздік камералары мен тыңдау құрылғылары қолданылды, олар екінші қабаттағы 900 бөлмесі деп аталатын штаб-пәтерден басқарылды, оны 15 адам қадағалады. Жұмысшы сонымен қатар курорттың үнемі ереуілге саботаж жасағанын, мысалы, жақын жердегі су шашыратқыштарды қосып немесе егінге тыңайтқыш қаптарын қойып, ереуілді бұзғанын айтты. Том Эларди бұл жұмысшының наразы екенін мәлімдеді. Ол 900 бөлме ереуіл кезінде сыртқы жағдайды бақылау және күтіп-ұстау үшін ғана жұмыс істегенін айтып, ешқандай саботаж болмағанын жоққа шығарды. Басқа бұрынғы қызметкерлер де тыңшылық туралы айыптауды растады, ереуілге байланысты жоғары деңгейдегі алаңдаушылық болғанын мәлімдеді. Кейбір қызметкерлер Frontier кеңсе телефондарын тыңдап, әңгімелерді бақылағанын айтты. Ереуілшілер қонақүйге орналасып, ақпарат алуы мүмкін деп алаңдағандықтан, Frontier қызметкерлері белгілі бір қонақ бөлмелеріне жазба құрылғыларын орнатты, олар тек ереуілге қатысушылармен ғана толтырылуы керек еді, бұл қонақүйге оларды тыңдауға мүмкіндік берді. Бұл айыптаулар жария болғаннан кейін, ереуілшілер Frontier-ге қарсы 75 қылмыстық шағым түсірді, ал Невада ойынды бақылау кеңесі тергеу бастады. Осы уақытта AFL–CIO ереуіл туралы хабардар ету науқанын бастады, президент Джон Суини Frontier-ді "Америка тарихындағы ең ірі корпоративтік қылмыскерлердің бірі" деп атады. AFL–CIO да ереуілге қатысты комитеттік тергеуді бастады. Джон Эларди кейін 900 бөлме тыңшылық үшін пайдаланылғанын мойындады, ол оны 1992 жылы Маргарет немесе Том Элардимен кеңеспей құрғанын айтты. Ол сондай-ақ полиция ереуілшілерге қарсы су шашыруды қолданғанын мойындады, себебі полиция бұрынғы ереуілшілерге жауап беруді тоқтатқаннан кейін.

In late 1996, a former Frontier worker alleged that the Elardis ran a technologically advanced spy operation to monitor the strike. It was also used to monitor Frontier security guards, as well as officers of the Las Vegas Metropolitan Police Department whenever they came to view video footage of the strike. The operation allegedly included security cameras and listening devices, operated from a second floor headquarters known as the 900 Room that was overseen by 15 people. The worker also said that the resort routinely sabotaged the strike, for instance by turning on nearby sprinklers or placing manure bags near a catering truck. Tom Elardi called the worker disgruntled. He said the 900 Room functioned only to monitor and maintain the exterior during the strike, denying that any sabotage had taken place. Other former workers came forward to confirm the spying allegation, stating that there was a high level of paranoia relating to the strike. Some workers said that the Frontier had tapped its office phones to monitor conversations, Concerned that strikers might stay at the hotel to gain information, Frontier officials also had recording devices planted in certain guest rooms which were to be occupied only by confirmed members of the strike, allowing the hotel to spy on them. After the allegations came to light, strikers filed 75 criminal complaints against the Frontier, and the Nevada Gaming Control Board opened an investigation. Meanwhile, the AFL–CIO launched a campaign to raise awareness about the strike, with president John Sweeney calling the Frontier "one of the biggest corporate criminals" in American history. The AFL CIO also opened a committee investigation into the strike. John Elardi later admitted that the 900 Room was used for spying, stating that he created it in 1992, without first consulting Margaret or Tom Elardi. He also acknowledged using sprinklers on the strikers, after police stopped responding to the resort's calls about trespassing picketers.

Қаулы

1997 жылдың қазан айында бизнесмен Фил Руффин Elardis-тен Frontier-ді 167 миллион долларға сатып алуға келісім жасады. Руффин 1998 жылдың 1 ақпанында сатып алуды аяқтады, осымен 2325 күндік ереуіл аяқталды. Ереуілде болған 550 жұмыскердің шамамен 300-і жұмысына қайта оралды. Ереуілшілерге бұрын төленбеген жалақысы мен сенім қорына салынған үлестерден жалпы сомасы шамамен 5 миллион доллар төленді. Сатып алу күні курортта тойлық шара өтті, оған 3000 адам қатысты.

Жаңа шекара (1998-2007)

Меншікті алғаннан кейін, Руффин мүлікті қайтадан «Жаңа шекара» деп атады. Онда 986 бөлме және казино болды, ол орта таптық клиенттерге арналған еді. Курорт ереуіл кезінде ескірген және толық уақытты бөлме қызметі және тәулік бойы жұмыс істейтін кофехана сияқты негізгі мүмкіндіктерінен айырылған. «Гиллидің салоны» – каубой стиліндегі мейрамхана, жаңадан ашылғандардың бірі болды. Онда механикалық бұқа, би залдары және тікелей музыка орындалған. Салон 1998 жылдың желтоқсан айында есігін ашты. Руффинге ресторан идеясы 1980 жылғы «Urban Cowboy» фильмінде Техас штатындағы «Gilley’s Club» және оның механикалық бұқасы көрсетілгеннен кейін келді. Кейін Руффин кантри әншісі Микки Гиллимен серіктестік құрып, алғашқы клубтан шабыттанған салонды ашты. Кейіннен «Гиллидің салоны» бикини кигендердің бұқаға мінуі және лайлы күресті ұсынды. 2000 жылдың қаңтар айында Руффин 2002 жылы ашылатын жаңа казино курортына орын беру үшін «Жаңа шекараны» бес немесе алты ай ішінде бұзу жоспарларын жариялады. «Шығанақтағы қала» деп аталған жаңа жобада Сан-Франциско тақырыбы және 2500-ден астам бөлме болжанатын. Руффин жаңа курорттың Лас-Вегас жолағында бәсекеге қабілетті болуы үшін қажет екенін айтты. Жобаның құны 700 миллион долларға жетеді деп күтілді. Қажетті қаражатты тартудағы қиындықтарға байланысты ол 2000 жылдың мамыр айында қайта құру жоспарларын тоқтатты. Руффин жобаның аяқталады деп мәлімдеді. «Жаңа шекара» сол уақытта жұмысын жалғастырып, пайдалы болды. 2002 жылы Руффин Трамппен бірлесіп Лас-Вегаста «Trump International Hotel Las Vegas» құрылысын бастады. Ол «Frontier» мүлігінің оңтүстік-батыс бұрышында, артқы тұрақ орнының бір бөлігін алып тұрды. Осы уақытта Руффин «Шығанақтағы қала» құрылысына қаражат табуда қиындыққа тап болды және оның жоспарлары жылдар бойы бірнеше рет өзгерді. Бір кезде Руффин «Жаңа шекара» орнына Трамптың курортын салуды қарастырды. 2004 жылдың соңында ол «Жаңа шекара» учаскесін өз күшімен қайта дамытатынын айтты, себебі ол әлеуетті серіктестерден түскен ондаған ұсыныстан бас тартқан. 2006 жылы Руффиннің аталмаған курорттық жобасына 485 фут биіктігіндегі айналмалы дөңгелек орнату жоспарланған. Кейін сол жылы Руффин жаңа казино курортын швейцариялық Монтрё қаласының атымен атауды жариялады. 2 миллиард долларлық курортта 2750 бөлме болжанатын. Алайда, 2007 жылдың наурызында Руффин «Жаңа шекараны» Нью-Йорктегі «Plaza Hotel» иесі «El Ad Properties» компаниясына сату туралы келіссөздер жүргізді. Екі айдан кейін сату туралы келісімге қол қойылды, «El Ad» 35 акрлық жер үшін акрына шамамен 35 миллион доллар төледі. 1,2 миллиард доллардан астам құнымен бұл жолақтағы ең қымбат жылжымайтын мүлік операциясы болды. «El Ad» «Жаңа шекараны» бұзып, оның орнына 5 миллиард долларлық «Plaza» бренді курортын салуды жоспарлады. «Жаңа шекара» 2007 жылдың 16 шілдесінде сағат 12:01-де жабылды. Жабылу шарасы аса жарқын болған жоқ. «El Ad» жабылудан үш апта өткен соң сатып алуды аяқтады. 984 бөлмелі «Жаңа шекара» жақын маңдағы ірі курорттарға қарағанда бюджеттік балама ретінде танымал болды. Алайда, ол «Sands», «Stardust» және «Desert Inn» сияқты бұрынғы курорттардың танымалдылығына жете алмады. Қазір көшеден бері орналасқан «Wynn Las Vegas» курортының иесі Винн ескірген «Фронтиерді» «Лас-Вегастағы ең үлкен дәретхана» деп атады. «Жаңа шекара» Хьюз дәуіріндегі казинолардың соңғысы болып бұзылды. Жол бойындағы белгі 2008 жылдың желтоқсанына дейін сақталды, ол кезде Винн «Encore Las Vegas» ашылуына дейін оны алып тастауды сұрады, бұл оның «Wynn» мүлігіне қосымша болды. Қаланың неон мұражайы белгінің бір бөлігін сақтап қалуға тырысты.

Upon taking ownership, Ruffin renamed the property back to the New Frontier. It had 986 rooms and a casino, and catered to a middle class clientele. The resort had become outdated during the strike, and lacked basic features such as fulltime room service and a 24 hour coffee shop. Gilley's Saloon, a country western restaurant, was among the additions. It included a mechanical bull, a dance hall, and live music. The saloon opened in December 1998. Ruffin got the idea for the restaurant after seeing the 1980 film Urban Cowboy, which had featured the Gilley's Club in Texas, along with its mechanical bull. Ruffin subsequently partnered with country singer Mickey Gilley to open the saloon, inspired by the original club. Gilley's later offered bikini bull riding and mud wrestling. In January 2000, Ruffin announced plans to demolish the New Frontier in five or six months to make way for a new casino resort, scheduled to open in 2002. The new project, known as City by the Bay, would include a San Francisco theme and more than 2,500 rooms. Ruffin said the new resort was necessary to stay competitive on the Las Vegas Strip. The project would cost up to $700 million. He put his redevelopment plans on hold in May 2000, because of difficulty raising the necessary funds. Ruffin said the project would eventually proceed. The New Frontier continued operations in the meantime, and remained profitable. In 2002, Ruffin partnered with Trump to build Trump International Hotel Las Vegas. It was constructed on the Frontier property's southwest corner, taking up part of a rear parking lot. Meanwhile, Ruffin still had difficulty acquiring funds to build City by the Bay, and his plans evolved several times over the years. At one point, Ruffin considered a Trump branded resort to replace the New Frontier. At the end of 2004, he said he would redevelop the New Frontier site on his own, stating that he had turned down a dozen offers from potential partners. By 2006, Ruffin's unnamed resort project was planned to include a 485 foot Ferris wheel. Later that year, Ruffin announced that the new casino resort would be named Montreux, after the Swiss town of the same name. The $2 billion resort would include 2,750 rooms. However, by March 2007, Ruffin was in negotiations to sell the New Frontier to El Ad Properties, which owned the Plaza Hotel in New York City. A sale agreement was announced two months later, with El Ad paying approximately $35 million per acre for the 35 acre site. At more than $1.2 billion, it was the most expensive real estate transaction on the Strip. El Ad planned to demolish the New Frontier and build a $5 billion Plaza branded resort in its place. The New Frontier closed on July 16, 2007, at 12:01 a. m. The closing was a low key event. El Ad completed its purchase three weeks after the closure. The 984 room New Frontier had remained popular as a low budget alternative to larger resorts nearby. However, it lacked the same popularity as previous resorts such as the Sands, Stardust, and Desert Inn. Wynn, who now owned the Wynn Las Vegas resort across the street, called the aging Frontier "the single biggest toilet in Las Vegas". The New Frontier was the last of the Hughes era casinos to be demolished. The roadside sign was left up until December 2008, when Wynn requested that it be taken down ahead of the opening for Encore Las Vegas, an addition to his Wynn property. The city's Neon Museum sought to save portions of the sign.

Қайта құру ұсыныстары

Плаза жобасы Ұлы дағдарыстың салдарынан туындаған қаржылық мәселелерге байланысты іске аспады. Уинн бос тұрған жерді көгалдандыруды ұсынды, сондай-ақ El Ad компаниясы бірнеше рет оған жерді иелігіне алып, дамытуға шақыру жасады. Бірақ ол мұндай жобаны тым жоғары қаржылық тәуекел деп есептегендіктен бас тартты. Уинн АҚШ президенті Барак Обаманың бизнеске қарсы саясатын және El Ad компаниясының мүлік үшін тым жоғары баға төлегенінің нәтижесінде қарыздың үлкен деңгейіне толы болуын кінәлады. 2014 жылы Crown Resorts мүлікті 280 миллион долларға сатып алып, Oaktree Capital Management компаниясымен серіктестікке келді. Бір жыл өткен соң, олар Alon Las Vegas деп аталатын казино-курорт құру жоспарларын жариялады. Алайда, Crown Resorts 2016 жылы жобадан бас тарды және ол ақыры тоқтатылды. Wynn Resorts 2018 жылдың басында жерді және оған іргелес 4 акр жерді 336 миллион долларға сатып алды. Компания Wynn West атты жаңа казино-курорт салу жоспарларын жариялады, ол қолданыстағы Wynn және Encore кешендерін толықтыратын еді. Стив Уинн оған қатысты сексуалдық шабуылдар туралы айыптаулардың фонында жариялаудан кейін көп ұзамай компаниядан кетіп қалды. Мэтт Мэддокс бас директор болып тағайындалды, ал Wynn West жобасы тоқтатылды. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, Wynn Resorts жаңа курорт пен казино салынатын жерге әлі де иелік етеді.

Ойын-сауық

"Соңғы шекара" қонақ үйі "Рамона бөлмесі" деп аталатын ойын-сауық орнымен ашылды. Мэри Кей триосы 1950 жылдан бастап шамамен үш жыл бойы "Last Frontier" қонақ үйінде өнер көрсетті. "Рамона бөлмесі" келесі алты айға басқа артистермен алдын ала брондалғандықтан, трионың өнер көрсетуі үшін барға сахна қосылды. Олар Лас-Вегаста өнер көрсететін алғашқы лаунж-акты болды және бұл концепцияны танымал етті. 1955 жылы "Жаңа шекара" құрамына "Венера бөлмесі" деп аталатын мейрамхана мен шоу-зал қосылды. 800 орындық жаңа "Венера бөлмесі" 1967 жылы қайта жаңартылған "Frontier"пен бірге ашылды. Жаңа курортта сондай-ақ 400 орындық "Post Time" театры да болды. Элвис Пресли 1956 жылы "New Frontier"де Лас-Вегастағы дебютін жасады, бірақ оны жақсы қабылдамады. 1950 жылдардың соңында "New Frontier" Токиодан 60 артист қатысқан "Жапониядағы демалыс" атты түрлі шоуды ұсынды. Рональд Рейган 1950 жылдары курортта өнер көрсетті, ал Уэйн Ньютон 1960 және 1970 жылдары өнер көрсетті. Басқа артистердің арасында Роберт Гуле, Джимми Дюранте, Рей Энтони және Фил Харрис болды. Диана Росс және "The Supremes" 1970 жылы "Frontier"де соңғы өнерлерін көрсетті. Олардың өнері "Farewell" альбомына жазылды. 1970 жылдардың басында "Frontier"де "Мисс Родео Америка" сайысы өтті. Зигфрид пен Рой 1981 жылы ашылған "Beyond Belief" сиқыр шоуында өнер көрсетті. Ол шамамен жеті жыл ішінде 3538 рет көрсетілді. 1980 жылдардың соңында Эларди отбасы меншікке ие болғаннан кейін, олар шоу-залдың жұмысын тоқтатты. "Комедия жұлдыздары" атты жаңа шоуда Родни Денджерфилд, Джей Лено және Розанна Барр сияқты комедианттардың пародийлерін жасаған артистер болды. 2001 жылы "New Frontier" имитатор әншілері бар "Rock 'n' Roll Legends" шоуын іске қосты. 2000 жылдары курортта көптеген басқа да шоулар өтті, олардың ішінде сиқырлық шоу, "Thunder From Down Under" ерлер шоуы және Фрэнк Синатраға арналған шоу бар. Әйелдер кейіпкерін сомдайтын Кенни Керр де мұнда музыкалық би шоуын қойды.