Врайтс Хилл бекінісі: Веллингтон қаласының тарихы мен қорғанысы
Wrights Hill Fortress
Вellington, Жаңа Зеландиядағы Wrights Hill бекінісі – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде салынған, қолданылмаған жағажай артиллериялық бастионы. Тоннельдер, қару орналасқан жерлер бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Wrights Hill Fortress – Жаңа Зеландияның Веллингтон қаласындағы Карори маңында орналасқан қарсы артиллериялық жағалау батареясы. Ол 1942 және 1944 жылдар аралығында салынды және көбінесе жер астында орналасқан, көптеген туннельдер арқылы соғыс бекіністері, қару орнату орындары, оқ-дәрі қоймалары, бағыттау бөлмелері және машина бөлмесі байланыстырылған, кейбір жерлерінде жер астынан 50 футтан астам тереңдікте жатыр. Форт үш 9,2 дюймдік Mk. XV зеңбірегін орнату үшін жоспарланған, бірақ тек екі зеңбірек орнатылды және форт ешқашан қолданылмады. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін, форт командирлері екі зеңбіректі де сынап көрді (біріншісі 1946 жылы, екіншісі 1947 жылы). Оқтардың түсуі Кук бұғазында байқалды және бұл сынақ атыстары (әр жолы үш оқтан) сәтті деп танылды. 1960 жылы, қызыққа орай, екі зеңбірек те Веллингтонды қорғау үшін салынған Wrights Hill Fortress-іне қарсы қорғануға арналған Жапонияға металл терісі ретінде сатылды. Форттың дизайны Окленд маңындағы Stony Batter және Whangaparāoa 9,2 дюймдік Mk. XV батареяларына ұқсас. Wrights Hill Fortress қазіргі уақытта сақтау қоғамының қарауында және Вайтанги күні, АНЗАК күні, Корольдің туған күні және Еңбек күнінде жұртшылыққа ашық. Басқа күндері мен уақыттарда алдын ала келісім бойынша экскурсияларға жазылуға болады. Форт І санаттағы тарихи орын ретінде тіркелген.
Wrights Hill Fortress is a counter bombardment coastal artillery battery in the Karori suburb of Wellington, New Zealand. It was built between 1942 and 1944 and is predominantly underground, with numerous tunnels linking the war shelters, gun emplacements, magazines, plotting rooms and engine room which are, at some points, over 50 feet underground. The fort was intended to house three 9.2" Mk. XV guns, but only two guns were installed and the fort never saw action. After World War II was over, fort commanders fired both of the guns (Gun number one in 1946 and the second in 1947). The fall of the shot was observed in Cook Strait and these test firings (three rounds on each occasion) were deemed a success. In 1960, somewhat ironically, both of the guns were sold to the Japanese as scrap metal, the very nation Wrights Hill Fortress was constructed to defend Wellington against. The design of the fort is similar to the Stony Batter and Whangaparāoa 9.2" Mk. XV batteries, near Auckland. Wrights Hill Fortress is currently in the hands of a preservation society and can be visited, by the public, on Waitangi Day, ANZAC Day, the King's birthday, and Labour Day. Tours may be booked, at other dates and times, by prior arrangement. The Fortress is listed as a Category I Historic Place.
Өмірбаян
1880 жылдардағы орыс қаупіне жауап ретінде Веллингтон төңірегінде көптеген жағалау бекіністері салынды. Бұл қорғаныстар 1910 жылы Point Dorset-тегі 6 дюймдік Mk VII зеңбірек батареясымен алмастырылды, бірақ 1930 жылдары ескірді. 1933 жылы Жаңа Зеландия үкіметі Жаңа Зеландия әскери күштерін жаңғырту бағдарламасын бастады, ол Веллингтонда жаңа жағалау қорғанысын салуды қамтыды. Ұлыбритания Соғыс министрлігінің кеңесі бойынша 1934 жылы 9,2 дюймдік зеңбіректер бекітілді және Wrights Hill учаскесі таңдалды. Алайда, жоспарланған үш зеңбірек батареясының күтілетін құны тым жоғары болды, сондықтан Палмер-пойнтта кішірек 6 дюймдік зеңбірек батареясын салу туралы шешім қабылданды. 1937 жылы Wrights Hill-дегі 9,2 дюймдік батарея идеясы қайта қарастырылды және Кабинет мақұлдағанымен, шығынға байланысты тағы да кейінге шегерілді. 1939 жылы соғыс басталғанда ғана жоспар іске асырылды, бірақ зеңбіректерді алу мүмкін болмағандықтан құрылыс басталмады. 1942 жылдың наурыз айында зеңбірек өндірушілер 12 ай ішінде жеткізілетінін хабарлады, содан кейін құрылыс басталды. 2004 жылы Heritage New Zealand бұл бекіністі «Жаңа Зеландияның жағалау қорғанысының ең маңызды немесе ең көрнекті мысалының бірі» деп таныды және оны I санаттағы тарихи орын ретінде тізімге енгізді. Жаңа Зеландияның қорқынышты фильмі «The Devil's Rock» туннельдер мен зеңбірек орналасқан жерлерде түсірілді, ол Екінші дүниежүзілік соғыстағы неміс бекінісінің орнына қолданылды.
In response to the Russian scare of the 1880s, numerous coastal forts had been constructed around Wellington. These defenses were superseded in 1910 by a 6 inch Mk VII gun battery at Point Dorset, but were outdated by the 1930s. In 1933 the New Zealand Government instigated a modernisation program of the New Zealand Military Forces, which included the construction of new coastal defenses at Wellington. Under advice from the War Office in the United Kingdom, 9.2 inch guns were approved in 1934 and the Wrights Hill site selected. The anticipated cost of the proposed three gun battery, however, proved to be too much and the decision was made to instead construct a smaller 6 inch gun battery at Palmer point. The idea of the 9.2 inch battery at Wrights Hill was revisited in 1937 and although approved by Cabinet, it was again delayed due to cost. Only with the outbreak of war in 1939 was the plan acted on, but the inability to acquire the guns meant that construction could not begin. In March 1942, the gun manufacturers provided an expected delivery date of within 12 months and construction could finally begin. In 2004 the fortress was identified by Heritage New Zealand as "one of New Zealand's most significant or best representative examples of coastal defence" and listed as a Category I Historic Place. The New Zealand horror film The Devil's Rock was filmed in the tunnels and gun pits, standing in for a World War II German bunker.