Дан Ар Браз: Бретондық гитаршы және кельт музыкасының шебері
Dan Ar Braz
Дан Ар Браз – француздық бретондық гитарист, әнші, композитор. «L'Héritage des Celtes» тобының негізқалаушысы, кельт музыкасының шебері. 1996 ж. Евровидениеде Францияны өкілдік етті.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бретондық халық гитаристі (1949 жылы туған)
Breton folk guitarist (born 1949)
Дэн Ар Браз (; Дэниел Ле Брас 1949 жылдың 15 қаңтарында Францияның Кимпер қаласында дүниеге келген. Ол – бретондық гитарист, әнші-композитор және 50 адамдық Pan Celt тобы L'Héritage des Celtes-тің негізін қалаушы. Кельттік музыка тобының бас гитарисі ретінде ол жеке және кельттік арфашы Алан Стивеллмен бірге жазбалар жасаған. Сондай-ақ ол 1996 жылғы «Евровидение» ән байқауында Францияны өкілдік етті.
Dan Ar Braz (; Daniel Le Bras was born on January 15, 1949, in Quimper France. He is a Breton guitarist singer composer and the founder of L'Héritage des Celtes, a 50 piece Pan Celt band. As a leading guitarist in Celtic music band, he recorded as a soloist and with Celtic harp player Alan Stivell. He also represented France in the Eurovision Song Contest 1996.
Үйреншік және Алан Стивелл жылдары
13 жасында Дэниел Ле Брас Ханк Марвин, Берт Янш және Pretty Things сияқты гитаристерден шабыт алып, өзіндік күшпен гитара ойнауды үйренгеннен кейін алғашқы гитарын алды. Дэниелдің әкесі оның музыка емес, ас дайындауды оқығанын қалады. 17 жасында ол жергілікті Bal musette орындарында Донован, Ван Моррисон және Рори Галлахердің фолк-рок әндерін орындады. Алан Стивелл және оның музыканттары бритондық, шотландтық және ирландтық музыканы қабылдады, ал кейін Габриэль Якуб оларға қосылып Malicorne тобын құрды. Аланның әкесі 1953 жылы ежелгі бретон арфасын қайта жасады, және Алан арфа, сыбызғы және ирланд сыбызғысында ойнауды үйренді. Стивелл Брастың кельт музыкасының мүмкіндіктерімен және оның рокқа жақындығымен таныстырды. Стивелл Дэниел Ле Брастың есімін «Дан Ар Брас» деп өзгертті, оның француз емес, бретон мәдениетіне жататынын көрсету үшін. 1971 жылы «Pop Plinn» шығарылды, бұл «бретондық дәстүрлі би әнін алғаш рет рок музыкасымен үйлестірді». Оның электр гитарасы он жылдан астам уақыт бойы Стивеллдің дыбысының маңызды бөлігі болды.
At the age of 13, Daniel Le Bras obtained his first guitar after teaching himself how to play, inspired by guitarists like Hank Marvin, Bert Jansch, and Pretty Things. Daniel's father insisted that he study catering instead of music. At the age of 17, he performed locally in Bal musette, interpreting folk rock songs by Donovan, Van Morrison, and Rory Gallagher. Alan Stivell and his musicians embraced Breton, Scottish, and Irish music, and were also later joined by Gabriel Yacoub to form Malicorne. Alan's father had made a reconstruction of the ancient Breton harp in 1953, and Alan learned to play the harp, bagpipes, and Irish flute. Stivell opened Bras's eyes to the possibilities of Celtic music and its proximity with rock. Stivell rebranded Daniel Le Bras as "Dan Ar Bras" to show that he belonged to Breton culture rather than French culture. In 1971, with "Pop Plinn", "for the first time rock music was put in service for a traditional Breton dance song." His electric guitar made the "essential element of Stivell's sound for more than a decade"
Бретаньға сағынышпен, Брас 1977 жылы «Douar Nevez» атты инструменталды прогрессивті фолк альбомын шығарды. Үш жылдың ішінде ол үш кельт музыкасының жеке альбомын жазды. Ол кезде ол АҚШ-та да сатумен айналысып жүрді.
Homesick for Brittany, Braz released the instrumental progressive folk album, "Douar Nevez" in 1977. In three years, he recorded three Celtic music solo albums. By this time, he was making sales in the United States.
1980 жылдар
Braz 1979 жылы Davey Graham, Dave Evans және Duck Baker қатысқан «Irish Reels, Jigs, Hornpipes and Airs» атты ирландтық джигтер мен роликтердің студенттік альбомын шығарды. Ол коммерциялық жағынан сәтті болмады, сол себепті бірнеше жыл бойы Braz кельт музыкасынан қашықтады. 1981 жылы ол өзінің «Acoustic» альбомын насихатап, Еуропа бойынша гастрольдік сапармен болды, ол өзі жазған тыныш аспаптар жинағынан тұрды. Содан кейін ол блюз-рок триосына қосылды. 1984 және 1987 жылдар аралығында ол АҚШ-та оннан астам рет гастрольде болды. 1985 жылы Braz «Musiques pour les silences à venir» (Болашақ үнсіздіктерге арналған музыка) альбомын жазған кезде, оны «Жаңа дәуір» деп сипаттады. Тағы бір аспаптық альбом шығарғаннан кейін, ол ағылшын тіліндегі әндер жинағы «Songs» (1990) жазу арқылы жаңа бағытқа бет бұрды. Көпшілігін ол өзі жазды, ал қалғанын Ричард Томпсон, Сэнди Денни, Пол Брэйди және Донован жазды. 1992 жылы ол Джон Киркпатрикпен бірлесіп фильмге музыка жазды.
Braz released a collegian album of Irish jigs and reels in 1979, entitled Irish Reels, Jigs, Hornpipes and Airs with a band featuring Davey Graham, Dave Evans, and Duck Baker. It was not commercially successful, and for several years, Braz moved away from Celtic music. In 1981, he toured Europe promoting his album Acoustic, a subdued collection of instrumentals, written by himself. He then joined a blues rock trio. Between 1984 and 1987, he toured the United States over a dozen times By the time Braz recorded Musiques pour les silences à venir (Music for the Silences to Come) in 1985, he was being described as "New Age". After making another instrumental album, he moved in a new direction by recording a collection of songs in English, Songs (1990). Most were written by him, plus one each by Richard Thompson, Sandy Denny, Paul Brady, and Donovan. He teamed up with John Kirkpatrick to record a film score in 1992.
Қалыптануы мен табысы
Дан Ар Браздың ең үлкен жетістігі 1992 жылы болды, осы жылы Куимпердегі Корнуэль фестивалінің ұйымдастырушысы оған дәстүрлі музыканы және заманауи стильдерді біріктіретін сахналық қойылым жасауды тапсырды. Данның Ұлыбритания, Франция және Америкада көптеген таныстары болды, ол баршаның күтуін асып түсті. Донал Ланни Ирландиядан, Карен Мэтисон Шотландиядан, Элейн Морган Уэльстен, ал Багад Кемпер мен Алан Стивелл Бретаньнен келді. Барлығы 75 музыкант қатысты. L'Héritage des Celtes тобы 1993 жылдың шілде айында Куимпер фестивалінде алғашқы қойылымын көрсетті, содан кейін 1994 жылы Реннеге сапар шекті. Өте табысты студиялық жазба қойылымды қайта жаңғыртты. Ол оннан астам елде 100 000 дана сатылды, соның ішінде шығу аптасында 15 000 дана сатылды, ал одан кейін концерттік альбом жарық көрді. Францияда олардың даңқы соншалық, 1996 жылы олар Францияны 41-ші "Евровидение" ән байқауында бретон тілінде өкілдік етті.
Dan Ar Braz's greatest moment occurred in 1992, when the organizer of the Festival de Cornouaille in Quimper asked him to create a live show uniting traditional music with modern styles. Dan had many contacts in Britain, France, and America, and delivered beyond all expectations. Donal Lunny came from Ireland, Karen Matheson came from Scotland, Elaine Morgan came from Wales, and both Bagad Kemper and Alan Stivell came from Brittany. Altogether, 75 musicians were involved. The group called L'Héritage des Celtes performed their debut show at the Quimper festival in July 1993, then went on to Rennes in 1994. A hugely successful studio recording recreated the show. It sold 100,000 copies in over ten countries 15,000 in the first week of release and a live album followed. Their fame within France was so great that in 1996 they represented France in the 41st Eurovision Song Contest, singing in Breton.
Финистерлер
1997 жылы "Finisterres" альбомын жаздырып, тағы 100 000 дана сатты. 1998 жылы Victoires de la Musique музыкалық марапаттау салтанаты оларға "Ең үздік дәстүрлі музыка альбомы" сыйлығын табыс етті. Олар Франция бойынша гастрольдік сапармен шығып, 1999 жылы Сент-Патрик күні Париждің Ле-Зенит және Берси Аренасындағы ең ірі сахналарда өнер көрсетті. Бірақ сахнада бір уақытта 70-тен астам музыкант болғандықтан, шоуды ұйымдастыру өте қиын болды. 2000 жылдың тамызында топ Лориан стадионында өткен Interceltique фестивалінде өнер танытып, сол концерттің соңғысы екенін Дан жариялады.
In 1997, they recorded the album "Finisterres" and again sold 100,000 copies. The music awards ceremony Victoires de la Musique awarded them "Best Traditional Music Album" in 1998. They went on tour in France and played the biggest stages of Paris Le Zénith and Bercy Arena on St Patrick's Day in 1999. But with more than 70 musicians on stage at once, the show was tremendously difficult to put on. In August 2000, the group played at the Festival Interceltique in the stadium of Lorient where Dan announced that it would be the final concert.
Жеке жұмысына оралу
Дан Ар Браз жеке жұмысына қайта оралды. La mémoire des volets blancs (2001) – балалық шағындағы қайтыс болған достарына арналған құрметпен жасалған, ностальгиялық аспаптық туынды. Ол 2002 жылы Сент-Патрик күні Франция стадионында тағы бір маңызды концертке қатысты. Келесі альбомдарда ол әншілер Кларисса Лаванн, Жан Жак Голдман және Ред Карделл сияқты достарымен жұмыс істеді. 2012 жылы Багад Кемпермен бірлесіп, «Бриттаниядағы той» альбомын және гастрольдік бағдарламаны жарыққа шығарды, ол L'Héritage des Celtes рухына жақындаса да, Бриттанияға бағытталған. 2015 жылы «Cornouailles Soundtrack» альбомы жарық көрді, ол оның өмірінің тарихын «Moon River» және «Oh Shenandoah» сияқты әндерден бастап, Дан Ар Браздың өзінің туындыларына дейін, музыкалық ұстаздары The Shadows стиліндегі аспаптық музыка арқылы баяндайды.
Dan Ar Braz returned to solo work. La mémoire des volets blancs (2001) is a tribute to the deceased friends from his childhood, and is a nostalgic instrumental piece. He performed in another major show at the Stade de France on St Patrick's Day in 2002. For the following albums, he worked with his friends, singers Clarisse Lavanant, Jean Jacques Goldman, and Red Cardell. In 2012, with Bagad Kemper, he produced Celebration in Brittany, an album and a tour unifier which gets closer to the spirit of L'Héritage des Celtes, but centers on Brittany. In 2015, the album Cornouailles Soundtrack was produced, which takes a more contemplative turn, telling the story of his life in instrumentals that range from "Moon River" and "Oh Shenandoah" to Braz’s own compositions in a style that echoes his musical heroes, The Shadows.