Кіріспе

USS Fort Jackson – Америка Құрама Штаттарының теңіз күштерінде Азамат соғысы кезінде пайдаланылған ағаштан жасалған қанатты бу кемесі. Ол Конфедерация порттарына қатысты блокаданы сақтауда табысқа ие болды және контрабандалық тауар тасыған бес кемені жаулап алды. Форт-Фишер үшін болған шайқастарға қатысып, Солтүстік Каролина штатындағы Вилмингтон портын Конфедерация үшін жапты. Ең маңыздысы, Техастағы Конфедерация күштерінің капитуляциясы осы кемеде қол қойылды, бұл елдің сол бөлігіндегі Азамат соғысын ресми түрде аяқтады. Соғыстан кейін Теңіз күштері оны сатты. Жаңа иелері оған Солтүстік Америка деген ат берді. Өмірінің қалған бөлігін Нью-Йорк пен Бразилия порттары арасында жолаушылар, жүк және пошта тасымалдаумен өткізді. 1872 жылы ол көнеріп, жаңа, заманауи кемелерге алмастырылды және 1879 жылы жартылай бұзылып, құрастырылған бөліктеріне айналдырылды.

Құрылымы мен сипаттамалары

XIX ғасырдың ортасында Корнелиус Вандербильт Нью-Йорк пен Сан-Франциско арасында пайдалы сауда жолын дамытты. Оның кемелері Нью-Йорктен Панаманың Кариб теңізі жағалауына, ал Тынық мұхитының жағалауынан Сан-Францискоға қатынайтын. Панама темір жолы арқылы жолаушылар мен жүк бір мұхиттан екінші мұхитқа көшірілді. 1862 жылы Вандербильт осы маршруттың теңіз бөлігі үшін Еремия Симонсоннан "Юнион" бу кемесін тапсырыс берді. Симонсон оны Нью-Йорктегі Гринпойнт кеме құрылыс алаңында салды. Кеме 1862 жылдың 30 қазанында суға түсірілді. Оның бастапқы құны 400 000 долларға бағаланды. Кеменің корпусы 250 фут (76 метр) ұзын, 38 фут (12 метр) ені және 18 фут (5 метр) суға бату тереңдігіне ие болды. Ол 1800 тонна суды ығыстырды.

Азаматтық соғыс қызметі (1863-1865)

Вандербильттің сауда кемесі «Юнион» Бруклин әскери-теңіз кемежайында «Форт-Джексон» атты канонерлік қайыққа айналдырылды. Әскери-теңіз кемежайында болған кезінде ол сегіз 9 дюймдік тегіс ұңғылы зеңбірекпен, екі 30 фунттық винтовкамен және бір 100 фунттық Parrott винтовкасымен жабдықталды. Кемеге жаңа атау берілді, өйткені Әскери-теңіз флотында USS «Юнион» кемесі қызмет ететін. «Форт-Джексон» Миссисипи өзеніндегі бекіністі еске алып, 1863 жылғы 28 сәуірде Флаг-офицер Дэвид Фаррагуттың қолынан өтті. Кемежайда болған кезінде оның командасына бірнеше офицерлер тағайындалды, бұл теңізге шығу үшін емес, әкімшілік ыңғайлылық ретінде жасалды. 1863 жылғы 17 сәуірде командир Р. В. Шуфельдтке «Форт-Джексонды» басқару тапсырылды. 1863 жылғы 19 маусымда капитан Джон Роджерске оның орнын ауыстыруға бұйрық берілді. 1863 жылғы 25 шілдеде капитан Генри А. Уолк кемеге басшылықты қолға алды және 1863 жылғы 18 тамызда «Форт-Джексонды» пайдалануға беру құрметіне ие болды. Алайда, ол 1863 жылғы 22 тамызда жеңіске жетті және ақыры оны теңізге шығарды. 1863 жылғы 2 қыркүйекте «Форт-Джексон» Нью-Йорктен Монро фортына жөнелді, ол 4 қыркүйекте келді. Ол сол жерде «Коннектикут» пароходымен бірігіп, Бермудадан Солтүстік Каролинаның Уилмингтон қаласына ағылшын қаруларын жеткізуді тоқтатуға тырысты. Ол Бермудаға 1863 жылғы 10 қыркүйекте келді және шын мәнінде Конфедерацияның булы кемесі «Элла мен Энниді» Сент-Джордж портында тапты. «Форт-Джексон» аралдың сыртында Конфедерацияның булы кемесін күтіп тұрды, бірақ дауылдан кейін станциядан ұшып кетті. Дауылдан аман қалған кеме кеме инженерлерінің бірінің қателігі салдарынан зақымдалды. Екінші инженер-ассистент Джон Т. Уилсон кеме қазандықтарының бірін өртеп жібергені үшін міндеттерін мүлдем орындамағаны үшін Әскери-теңіз флотынан босатылды. «Форт-Джексон» Монро фортына кірді және оны тұрақты жөндеу үшін Нью-Йоркке жіберді. Ол сол жерге 1863 жылғы 21 қыркүйекте келді. 1863 жылдың желтоқсанында «Форт-Джексон» Солтүстік Каролина жағалауында жүзу үшін Солтүстік Атлантика блокадалау эскадрильясына тағайындалды. 1864 жылғы 21 сәуірде капитан Бенджамин Ф. Сэндс, оның жаңа командалық офицері, қайық экспедициясын ұйымдастырды. «Форт-Джексон» 1864 жылғы маусым айында 6 сағаттық қуғын-сүргіннен кейін Бермуда мен Уилмингтон арасындағы блокадалық жүгіруші «Тистлді» басып алды. Кеме олжа ретінде алынса да, оның жүгінің көп бөлігі қууда суға лақтырылды. «Форт-Джексон» 1864 жылғы 8 шілдеде Вилмингтон маңында блокадалық жүгіруші «Бостонды» басып алды. Оның жүгі 450 қап тұз, 100 қорап сабын және 24 баррель мыс құрады. 21 қазанда ол 5 жарым сағатқа созылған қуғын-сүргіннен кейін CSS «Вандоны» тұтқынға алды. Блокадалық жүгіруші Уилмингтоннан Нассауға 600 баллондағы мақта жүгімен кетті, бірақ қуу кезінде шамамен 50-ін теңізге лақтырып жіберді. 1864 жылдың соңында кеме блокадалық міндеттен қайта тағайындалды және адмирал Дэвид Диксон Портерді Қорқыт мысығы өзенінің сағасында Форт-Фишерді басып алуға көмектесті. Портер флотының бір бөлігі ретінде 1864 жылғы 24 желтоқсанда кеме фортты бомбалады. Келесі күні, Рождествода «Форт-Джексон» ауруханалық кемеге айналдырылды; кішкентай қайықтар оның оқ-дәрілерін «Сусквеханнаға» жеткізді. «Форт-Джексонның» осы қызметке неге таңдалғаны туралы мәлімет жоқ, бірақ кеме хирургы Филипп С. Уэльстің сапасы рөл атқарған болуы мүмкін. Ол сол кезде жоғары медициналық маман ретінде танылды және ақырында АҚШ Әскери-теңіз флотының бас хирургы болды. Осы бірінші шабуыл кезінде теңіз жауынгерлері Форт-Фишердің қаруларын үндемеді, бірақ десанттық күш бастионды ала алмады және кері шегерілді. Портердің флоты, оның ішінде «Форт-Джексон» да, Монро бекінісіне қайта оралды. Портер дереу жаңа шабуыл жоспарын әзірлеуге кірісті, бұл жолы басқа армия генералымен. Портердің флоты 1865 жылғы 12 қаңтарда Монро бекінісінен жолға шықты. «Форт-Джексон» «Махопак» мониторын қамалға сүйреп әкелді. 1865 жылғы 13 қаңтарда сағат 23:00-ге флоты тағы да Форт-Фишерден шығып кетті. «Форт-Джексон» қатысқан жағалау нысандарын бомбалау 14-ші күні таңертең басталды. «Форт-Джексон» «No. 3» желісіндегі екінші кеме болды және Форт-Фишердің оңтүстік-шығыс бетін атып тастады. 1865 жылғы 15 қаңтарда армия әскерлерін форттың солтүстігіне түсірді, ал «Форт-Джексонның» дивизиясы оңтүстікке қарай алға жылжу кезінде олардың алдында қарқынды бомбалауды қамтамасыз етті. Форт-Фишерді басып алды, бірақ жеңіске жету қиын болды; «Форт-Джексонда» ауруханаға жатқызуға жеткілікті жараланған бес адам болды. Форт-Фишерге қарсы сәтті операциядан кейін 1865 жылғы 1 ақпанда «Форт-Джексон» Батыс ш�...

АҚШ және Бразилия пошталық пароходтар компаниясы (1865-1879)

Парлық кеме кәсіпкері Уильям Р. Гаррисон АҚШ поштасын тасымалдау шартын алды және Нью-Йорк пен Бразилия арасында жаңа пароход желісін ашты. Пошта шартының талаптары бойынша, Америка Құрама Штаттары мен Бразилия почталық пароход компаниясы Нью-Йорктен Сент-Томас, Пара, Пернамбуко, Баия және Рио-де-Жанейроға ай сайын қатынайтын болды. Компания АҚШ почтасынан жыл сайын 150 000 доллар, ал Бразилиядан кішірек көлемде субсидия алды. Форт-Джексон жаңа иелерімен бірге Солтүстік Америка деп аталды және жаңа желінің басты кемесіне айналды. Жаңа Солтүстік Америка 1865 жылдың 30 қазанында Нью-Йорктен Бразилияға алғашқы сапарын жасады. 1865 жылдың 27 желтоқсанында Рио-де-Жанейродан Нью-Йоркке оралды. 1866 жылдың 29 қаңтарында тағы оңтүстікке бет бұрды. Осы цикл оның тұрақты жұмысына айналды: жылына Нью-Йорк пен Бразилия арасында төрт рет саяхат. Ол жолаушыларды, жүктерді және поштаны тасымалдады. Солтүстікке тасылған жүктердің арасында жүздеген қап кофе дәні болды. Солтүстік Америка 1869 жылдың маусымында күрделі жөндеуден өтті. Кеме үлкен тепе-теңдік докқа шығарылды. Бұзылған кеме қабырғалары ауыстырылды, кемесі қайтадан қапталды және түбіне теңіз өсімдіктерінен және тесік ашушы құрттардан қорғау үшін мыс қабаттары жабылды. Көптеген сапарлары қауіпсіз аяқталса да, бірнеше ерекше оқиғалар болды. 1867 жылдың 22 қаңтарында Солтүстік Америка Санди-Хук жанында Данияның Кристина кемесімен соқтығысты. Пароход зақым алмады, бірақ барк он минут ішінде батып кетті. Солтүстік Америка Кристина экипажының төрт мүшесін құтқарып, кеме келесі портына, Сент-Томасқа жеткенде оларды сол жерде қалдырды. 1867 жылдың желтоқсанында тропиктен Нью-Йоркке қайтып келгенде, кемедегі екі жолаушы сары қызбадан қайтыс болды. Кемеге келгеннен кейін, қалған жолаушылар карантинге жабылып, кеме дезинфекцияланды. Солтүстік Американың Бразилияға соңғы рейсі 1872 жылдың 23 қыркүйегінде Нью-Йорктан басталды. 1872 жылдың желтоқсанында қайтып келгеннен кейін, Бразилия желісіндегі рейстерде оны Ontario пароходы, одан да заманауи винттік кеме алмастырды. Солтүстік Америка өмірінің соңына дейін Нью-Йорк портында тоқтады. 1875 жылы АҚШ поштасын тасымалдау шарты аяқталды және 150 000 долларлық жылдық субсидиясыз Америка Құрама Штаттары мен Бразилия почталық пароход компаниясы жұмысын тоқтатты. Оның қалған төрт кемесі әртүрлі жолмен сатылды, ал Солтүстік Америка 1879 жылы металл тескісіне сатылды.