Рим саяхатшысы және әскери қолбасшысы Марк Эмилий Лепид
Marcus Aemilius Lepidus (consul 6 AD)
Марк Эмилий Лепид: римский сенатор, политик, генерал (30 ж.б. – 33 ж.с.). Биография, карьера, участие в Иллирийской войне и родственные связи с Августом.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим сенаторы, саясаткер және генерал (шамамен б.з.д. 30 – 33 ж.ж.)
Roman senator, politician and general (c. 30 BC 33 AD)
Марк Эмилий Лепид (шамамен б.з.д. 30 – 33 ж.ж.) – тарихшы Тацит мақтаған римдік патриций, сенатор, саясаткер және генерал.
Marcus Aemilius Lepidus (c. 30 BC – 33 AD) was a patrician Roman senator, politician and general, praised by the historian Tacitus.
Шығуы және ерте мансабы
Лепид Корнелия мен Паулус Эмилиус Лепидтің (цензор қызметін атқарған) ұлы және Августтың немересі Юлия Кішінің күйеуі, оның ағасы Люций Эмилиус Паулус, біздің заманымыздың 1 жылы консул болған. Осылайша, ол ең көне патриций әулеттерінің бірі – Эмилилердің мүшесі еді. Біздің заманымыздың 6 жылы консул болды. Содан кейін ол Тиберийдің, кейіннен императордың басшылығымен болған Иллирия соғысы (6–9 жж.) кезінде әскерге жауапты легат ретінде көзге түсті. Соғыс аяқталғаннан кейін ол Далмация (қазіргі Хорватия және Босния) немесе Паннония (қазіргі Венгрия) провинциясының губернаторы қызметін атқарды. Август 14 жылы қайтыс болған кезде ол үш легиондық әскерге басшылық етіп, Солтүстік Испанияның губернаторы еді. Август қайтыс болғаннан кейін Германия мен Паннониядағы әскерлерде ірі көтерілістер болғанымен, Лепидтің әскері ешқандай проблема тудырмады.
Lepidus was the son of Cornelia and Paullus Aemilius Lepidus (who served as a censor) and brother in law to Augustus' granddaughter Julia the Younger, who was married to his brother Lucius Aemilius Paullus, consul in 1 AD. Thus, he was a member of one of the oldest patrician families, the Aemilii. He became consul in 6 AD. He then distinguished himself as legate in charge of an army during the Illyrian War (6 – 9 AD) under the command of Tiberius, the later emperor. After the end of the war he served as governor either of Dalmatia (modern day Croatia and Bosnia) or Pannonia (modern day Hungary). At the time of Augustus' death, in 14 AD, he was governor of Northern Spain in charge of an army of three legions. While there were serious riots in the armies in Germany and Pannonia after Augustus' death, Lepidus' army gave no trouble.
Тиберийдің тұсында атқарылған істер
Лепид Германникті уландырған деп айыпталған Гней Калпурний Писоны (Тиберийдің досы, сонымен қатар Лепидтің туысы) қорғады. 21 жылы Тиберий оған Африка провинциясының әкімдігін ұсынды. Ол денсаулығының нашарлығы мен балаларының қажеттіктеріне байланысты ұсыныстан бас тартты, бірақ бұл лауазымды қуатты преториан префекті Луций Элий Сеянның ағасы Квинт Юний Блезге берудің жөн екенін түсінді. Бұл Лепидті император Тиберий мен оның күшті одақтастарына тым бағынушы етіп көрсеткенмен, Лепидтің сенаттағы іс-әрекеттері оның тәуелсіз ойлы екенін көрсетеді. 21 жылы ол құрметсіздік танытқан ақынға өлім жазасына қарсы күшті сөз сөйледі. Дегенмен, ақын Сенаттың бұйрығымен өлімге кесілді. Бұл Тиберийге Лепидтің салмақтылығын (сондай-ақ императорға қарсы кез келген құқық бұзушылықты қуғындаудағы Сенаттың ынтасын) мақтауға мүмкіндік берді. Қазіргі ғалымдар Лепидтің 22 жылы Рим форумындағы Эмилия базиликасын қалпына келтіргенін және 26 жылы Азия провинциясының әкімі болғанын болжайды. Лепид осы қиын кезеңде императорға қарсы қастандық жасады деген айып тартпастан, жоғары лауазымдарға (ірі әскерлерге басшылық етуді қоса алғанда) ие болған аристократтардың санатында болды. 32 жылы маңызды сенатор Котта Мессалин Сенаттағы оның артық ықпалы үшін оған ашық шабуыл жасады, бірақ бұл айыптау ешқандай салдарға әкелмеді. Лепид 33 жылы қайтыс болды. Тацит оны сенатор ретіндегі іс-әрекеттері үшін «ақылды және асыл» деп сипаттады. Тацит айтуынша, оның іс-әрекеттерін тирандық билік астында өмір сүретін тәуелсіз аристократтардың үлгісі ретінде қарастыруға болады.
Lepidus defended Gnaeus Calpurnius Piso (a friend of Tiberius, but also a relative of Lepidus) at his trial for the alleged poisoning of Germanicus. In 21 AD, Tiberius offered him the governorship of Africa Province. He rejected the offer, claiming ill health and the demands of his children, but more likely he recognised the wisdom of leaving the position to Quintus Junius Blaesus, uncle of Lucius Aelius Sejanus, the powerful praetorian prefect. Although this may make Lepidus seem unduly subservient towards the emperor Tiberius and his powerful allies, Lepidus' activities in the senate show an independent mind. In 21 AD he made a strong speech against the death penalty for an irreverent poet. Nevertheless, the poet was executed by order of the Senate. This allowed Tiberius to praise Lepidus' moderation (as well as the Senate's zeal in persecuting any offence against the Emperor). Modern scholars have suggested that Lepidus also restored the Basilica Aemilia in the Roman Forum in 22 AD and served as governor of Asia in 26 AD. Apparently, Lepidus was one of the few aristocrats obtaining high positions (including command of large armies) in this troubled time without ever being accused of plotting against the Emperor. Although in 32 AD an important senator, Cotta Messalinus, openly attacked him because of his excessive influence in the Senate, this accusation had no consequences. Lepidus died in 33 AD. Tacitus described him as "wise and noble" for his actions as a senator. According to Tacitus his actions could be taken as an example of independent aristocrats living under tyranny.
Ұрпақтар
Лепид Марк Випсаний Агриппаның екінші әйелі Клавдия Марцелла Майордың (император Августың қарындасының ұлы) қызы Випсания Марцеллинаға үйленген болуы мүмкін. Егер осылай болса, онда оның ұлы Аэмилия базиликасындағы арнау жазуынан танылады.
It is possible Lepidus married Vipsania Marcellina, daughter of Marcus Vipsanius Agrippa and his second wife Claudia Marcella Major (niece of the Emperor Augustus). If so, then a son of hers is identified from a dedication inscription in the basilica Aemilia.