Луиджи Джуссани: Католик дінінің қайырымды қызметкері және педагогы
Luigi Giussani
Луиджи Джуссани (1922-2005) – италияндық қасиетті әке, теолог, педагог және «Comunione e Liberazione» қозғалысының негіз қалаушысы. Өмірі мен қызметі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Рим-католик діни қызметкері және педагог (1922–2005)
Roman Catholic priest and educator (1922–2005)
Луиджи Джованни Джуссани (15 қазан 1922 – 22 ақпан 2005) – итальяндық католик діни қызметкері, теолог, педагог, қоғамдық қайраткер және халықаралық католик қозғалысы Comunione e Liberazione (Қоғамдастық және Бостандық) негізін қалаушы. Оның қасиеттілікке жол беру процесі 2012 жылы басталды.
Luigi Giovanni Giussani (15 October 1922 – 22 February 2005) was an Italian Catholic priest, theologian, educator, public intellectual, and founder of the international Catholic movement Comunione e Liberazione ( Communion and Liberation). His beatification process was opened in 2012.
Өмірбаян
Луиджи Джуссани 1922 жылғы 15 қазанда Италияның Милан қаласының жанындағы Десио қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Бениамино Джуссани суретші және анархист болды. Анасы Анжелина Гелоза тоқыма фабрикасында жұмыс істеді және терең діншіл католик болды. 1933 жылғы 2 қазанда ол Севесоның діни семинариясына түсті, онда білімнің алғашқы төрт жылын оқыды. Оқу барысында ол «әлемдік» өнер туындыларын (мысалы, Джакомо Леопарди поэзиясы мен Людвиг ван Бетховен музыкасы) рухани сезімді білдіретін және Мәсіхтің кіруінің сезімтал болжамдары ретінде түсінуге үйренді. Энрико Манфредини (кейіннен Пьяченца епископы) және Джакомо Биффи (кейіннен Болонья архиепископы) сияқты семинариядағы әріптестерімен бірге Джуссани Studium Christi деп аталатын зерттеу тобын және ақпараттық бюллетень құрды. Джуссани 1945 жылғы 26 мамырда 22 жасында дін қызметкеріне тағайындалды. Милан архиепархиясының билігі оның дін қызметкеріне тағайындалуын жеделдетті, өйткені олардың ауыр тыныс алу проблемаларының (ол өмір бойы күресетін) дін қызметкері болудан бұрын өліміне әкелуі мүмкін деп қорқып еді. Діни қызметке тағайындалғаннан кейін Джуссани Венегоно семинариясында оқытуды бастады. Оның академиялық қызығушылықтары Шығыс христиандық теологиясы және американдық протестантизм болды. 1950 жылдардың басында ол жоғары тұрған басшыларынан семинариядағы оқытудан босатылып, орта мектептерде жұмыс істеуге рұқсат беруді сұрады. Ол мектеп ортасына христиандық тәжірибені әкелуге, оның пікірінше, христиандық сенім мен католик шіркеуіне қарсы наразылық күшейіп бара жатқан жағдайда жастардың сұрақтарына жауап беруге тырысты. Ол жастарға нағыз сенімнің өмірге қатысы бар екенін түсінуге көмектесу қажеттігін түсінді. 1954 жылдан бастап 1967 жылға дейін Миландағы Берчет лицейінде (классикалық орта мектеп) сабақ берді. Осы кезеңде оның басты интеллектуалдық қызығушылығы білім беру мәселесі болды; Берчеттегі студенттердің діни тәрбиесіне қатысуы Gioventù Studentesca (GS, Студенттік жастар) қозғалысының қарқынды өсуіне ықпал етті, ол сол кезде Azione Cattolica (Католик әрекеті) студенттік бөлімі болды. Conquiste fondamentali per la vita e la presenza cristiana nel mondo (Христиандық өмір мен әлемдегі христиандық қатысудың негізгі жеңістері) (1954, Фр. Константино Оггионимен бірлесіп жазылған) және L'esperienza (Тәжірибе) (1963) атты кітапшаларында ол жастарды тәрбиелеуге қатысты өз көзқарастарының негізгі принциптерін баяндады. Оның тұжырымдамасы бойынша, сенім – бұл тек доктриналар мен моральдық заңдар ғана емес, бұл оқиға; Мәсіх – барлық нәрсенің ортасы; және Мәсіхті Шіркеу қауымдастығында тануға болады. Джуссани 1969 жылдан бастап 2005 жылы қайтыс болғанға дейін басқарған қозғалыстың мүшелері тек Шіркеуде ғана емес, сонымен қатар саясат пен бизнес салаларында да ықпалды болды. 1983 жылы Папа Иоанн Павел II оған Монсеньор атағын берді. Ол саясатқа қатысты өз пікірлерін 1987 жылғы 6 ақпанда Ассагода өткен Италияның Христиандық-демократиялық партиясының басқосуында сөйлеген сөзінде жеткізді.
Luigi Giussani was born on 15 October 1922 in Desio, near Milan, Italy. His father, Beniamino Giussani, was an artist and anarchist. His mother, Angelina Gelosa, worked in a textile factory and was a devout Catholic. On 2 October 1933, he entered the diocesan seminary of Saint Peter Martyr Seveso, where he attended the first four years of school. As part of his studies, he learned how to understand "secular" works of art (such as the poetry of Giacomo Leopardi, and the music of Ludwig van Beethoven) as expressing a sense of spirituality and as unconscious prophecies of Christ's incarnation. With his fellow seminarians, including Enrico Manfredini (later Bishop of Piacenza) and Giacomo Biffi (later Archbishop of Bologna), Giussani founded a study group and newsletter named Studium Christi. Giussani was ordained to the priesthood on 26 May 1945 at the young age of 22. His ordination had been accelerated by the authorities in the Milan archdiocese as they feared that his serious respiratory health problems (which would plague him his entire life) would lead to his death before becoming a priest. Following ordination, Giussani began teaching at the Venegono Seminary. His academic interests were Eastern Christian Theology and American Protestantism. In the early 1950s, he requested of his superiors to be allowed to leave seminary teaching to work in high schools. He was driven by a desire to bring the Christian experience to the school environment in response to the questions of young people living in a context that he perceived to be increasingly hostile to both the Christian faith and the Catholic Church. He perceived a need to help young people to discover that real faith was relevant to one's life. Beginning in 1954, he taught at the Berchet Lyceum (classical high school) in Milan until 1967. During this time his primary intellectual interest was the question of education; his involvement with the religious instruction of the students at Berchet was instrumental in the rapid growth of Gioventú Studentesca (GS, Student Youth), which at the time was a student wing of Azione Cattolica (Catholic Action). In the booklets Conquiste fondamentali per la vita e la presenza cristiana nel mondo (Fundamental Conquests for Christian Life and Presence in the World) (1954, co authored with Fr. Costantino Oggioni) and L'esperienza (Experience) (1963), he outlined the fundamental ideas behind his approach to the formation of young people. His premise was that Faith is not just doctrines and moral laws, but an event; that Christ is the centre of everything; and that one comes to know Christ in the community of the Church. Members of the movement, which Giussani led from 1969 until his death in 2005, became influential not only in the Church but also in politics and business. In 1983 he was given the title of Monsignor by Pope John Paul II. He outlined his views on politics in an address to an assembly of the Italian Christian Democratic party at Assago on 6 February 1987.
Идеялар
Джуссанидің басты тақырыптарының бірі – христиандық сенімнің ең бастапқы және маңызды түрі – қарым-қатынас екендігі. Ол христиан дінінің Назареттік Исамен жеке қарым-қатынас ретінде басталып, Шіркеудің моральдық және теологиялық қағидалары осы қарым-қатынастың нәтижесі екенін баса көрсетті. Джуссанидің пікірінше, қазіргі әлемде сенімге қатысты басты мәселе – оның түрліше қысқартылуы. Кейбір адамдар сенімді тек моральдық ережелерді орындауға бағытталған, мәні жоқ формализм деп қабылдайды. Бұл жағдайда Құдаймен тірі қарым-қатынас болмай, тек талаптарды орындауға бағытталған рәсімдер болады. Сол сияқты, сенім кейде тек зияткерлікпен немесе белгілі бір діни ұстанымдарды рационалды түрде қорғауға тырысумен шектеледі. Әдеп пен дін маңызды болғанымен, олар сенімнің өзегі емес. Сенімнің басты мәні – Мәсіхпен қарым-қатынас, Ол шындықта көрінеді. Джуссани сондай-ақ христиан өмірінің басты мақсаты – Құдаймен қарым-қатынаста жетілу екенін үйретті. Джуссанидің сөзіне сүйенсек, бұл адам шындықтың барлығын Құдаймен жеке қарым-қатынасының көрінісі ретінде сезген кезде мүмкін болады. Христиандықтың кейбір түрлері сенімді арттыру үшін эмоционалдық жандану мен сезімдерге (сентиментализмге) немесе моральдық кемелдікке (морализмге) ден қойса, ол жетілу – өмірдің барлық жағдайлары Құдайды жақсырақ тануға мүмкіндік беретінін түсіну арқылы келеді деп үйретті.
One of Giussani's central themes is that Christian faith is, in its most primary and central form, a relationship. He emphasised that Christianity began as a relationship with a particular individual, Jesus of Nazareth, and that the morals and theology of the Church are an outgrowth of this relationship. Giussani believed that one of the central problems for faith in the modern world is that it has been subject to various reductions. Some people experience faith as merely an empty formalism completely focused on following moral rules. There is no longer a living relationship with the person of God, but instead a ritualistic attempt to meet standards. Similarly, faith is sometimes reduced to intellectualism or an attempt to rationally defend certain doctrinal positions. Although morals and doctrine are both important they are not the central event of faith. The central reality of faith is a relationship with Christ as He becomes visible within reality. Giussani also taught that the principal goal of a Christian life is to grow in maturity in the relationship with God. According to Giussani, this becomes possible when one sees all of reality as an incarnation of one's own individual relationship with God. Where some forms of Christianity attempt to grow in faith by emphasizing emotional intensity and sentiments (sentimentalism) and others by the rigours of moral perfectionism (moralism), he taught that maturity comes through a growing awareness that all of life's circumstances present an opportunity to better know God.
Өлім
Джуссани 2005 жылғы 22 ақпанда сексен үш жасында дүние салды. Жозеф кардинал Ратцингер (кейіннен Папа Бенедикт XVI) оның қосылу рәсімінде сөз сөйлеп, Джуссани туралы былай деді: «Ол христиандық – бұл зияткерлік жүйе, догмалар жинағы, немесе мораль емес екенін түсінді; христиандық – кездесу, махаббат оқиғасы; бұл бір құбылыс». «Тракс» журналы, Communion and Liberation басылымы, 2005 жылғы наурыз айында Джуссанидің өмірі мен еңбектеріне арналған ретроспективтік нөмірді жариялады. 2006 жылғы 17 қаңтарда Ватикан Джуссаниді, Этьен Перне А. А. бірге, Қасиетті Ананың Мейірімді әйелдер қауымының негізін қалаушы ретінде ресми мойындады.
Giussani died on 22 February 2005 at the age of eighty three. Joseph Cardinal Ratzinger, (later Pope Benedict XVI), delivered the homily at his funeral, where he said of Giussani: "[H]e understood that Christianity is not an intellectual system, a packet of dogmas, a moralism; Christianity is rather an encounter, a love story; it is an event". Traces, the magazine of Communion and Liberation, published a retrospective issue on the life and work of Giussani in March 2005. On 17 January 2006, the Holy See officially recognized Giussani as the co founder, along with Fr. Étienne Pernet, A. A, of the Sisters of Charity of the Assumption, a community of religious women.
PerCorso трилогиясы
"Діни сезім", Макгилл Квинс университетінің баспасы (1 қазан 1997). Христиандық талабының бастауы, Макгилл Квинс университетінің баспасы (1 қаңтар 1998). Неге шіркеу?, Макгилл Квинс университетінің баспасы (2000 жылғы қазан). .
The Religious Sense, McGill Queen's University Press (1 October 1997). At the Origin of the Christian Claim, McGill Queen's University Press (1 January 1998). Why the Church?, McGill Queen's University Press (October 2000). .