Кіріспе
Нейл Чэпман Коулз, МБЭ (ағылш. Neil Chapman Coles, MBE; 1934 жылдың 26 қыркүйегінде туған) – ағылшын кәсіби гольфші. Коулз еуропалық гольфте сәтті мансап жасады, 1956 мен 1982 жылдар аралығында 29 маңызды турнирде жеңіске жетті. 50 жасқа толғаннан кейін 1985 пен 2002 жылдар аралығында ол тағы 14 маңызды ағалар турнирін жеңіп, 67 жасында Еуропалық ағалар турының соңғы турнирін жеңіп алды. Сондай-ақ, ол 1961 мен 1977 жылдар аралығында сегіз рет Райдер Кубогы матчтарында ойнады. Ол әлемдік гольфтің жетекші жұлдыздарының бірі болған жоқ және ірі чемпионатты жеңіп алған жоқ, бірақ Коулз тұрақтылығымен және одан да көп, беріктігімен ерекшеленді. Ол Ашық чемпионатта бес рет үздік ондыққа кірді, 1961 жылы үшінші, ал 1973 жылы екінші орын алды. 1982 жылы 48 жасында Испаниядағы Саньо Ашық турнирінде жеңіске жетіп, шамамен 20 жыл бойы Еуропа турының ең үлкен жеңімпазы атағын сақтап қалды. Мансабының шыңында болғанда да, ол ұшудан қорқынышынан АҚШ-та сирек қатысты. Райдер Кубогындағы сегіз кездесуінде Коулз 15 жеке матчта 5 жеңіс, 6 жеңіліс және 4 тең нәтижеге қол жеткізді; осы матчтарда ол ұтқан 7 ұпай Райдер Кубогы тарихындағы ең көп жеке ұпайдың біріне тең. Оның барлық қатысулары Ұлыбритания және Ирландия командасының жеңіске жете алмаған кезеңіне сәйкес келді.
Neil Chapman Coles, MBE (born 26 September 1934) is an English professional golfer. Coles had a successful career in European golf, winning 29 important tournaments between 1956 and 1982. After reaching 50, he won a further 14 important Seniors tournaments between 1985 and 2002, winning his final European Seniors Tour event at the age of 67. He also played in eight Ryder Cup matches between 1961 and 1977. While he never became one of the leading stars of global golf, and did not win a major championship, Coles was remarkable for his consistency, and even more for his durability. He was five times a top ten finisher in the Open Championship, finishing third in 1961 and second in 1973. In 1982 at the age of 48 he won the Sanyo Open in Spain and held the distinction of being the oldest winner of a European Tour event for nearly 20 years. Even at the peak of his career, he made few appearances in the United States because of his fear of flying. In his eight Ryder Cup appearances, Coles had 5 wins, 6 defeats and 4 halves in his 15 singles matches; the 7 points he won in these is tied for the most singles points in Ryder Cup history. All his appearances were in a winless period for the Great Britain and Ireland team.
Ерте өмір
Коулз Англияның Лондонында дүниеге келді және Гертфордширдегі Летчворт қаласында өсті. Ол Летчворт гольф клубында жас гольфшы ретінде бастаған, ал 16 жасында сол жерде көмекші оқытушы болды.
Ойын мансабы
Коулс, сол кезде Мур Паркте ассистент болған, 1955 жылы Гартсборнде өткен Гор Рей кубогы, Ассистенттер чемпионаты үшін таласқан. Дегенмен, нашар нәтиже оны үшінші орынға тастады, Дейв Томас пен Джимми Хитчкоктан екі соққыға қалып қойды. 1956 жылы Бурхиллге көшкен соң, ол турнирде жеңіске жетіп, Питер Батлерден төрт соққыға басым түсті. Алайда, 78 және 82 ұпайлы раундтар оның кезеңнен өте алмауына себеп болды. Бұрынғы жеңімпаз ретінде Коулс 1957 жылғы ассистенттер чемпионатында ойнау мүмкіндігіне ие болмады, бірақ Кумбе Хилл ассистенттер турнирінде екінші орын алды, Джордж Лоудан бір соққыға артта қалды. 1957 жылы Коулс Ұлыбританияның маңызды жарыстарында көзге көріне бастады. Қыркүйекте ол News of the World Match Play жартылай финалына өтіп, Dunlop Masters турнирінде алтыншы орынды иеленді. Коулс 1959 жылдың басында бірнеше PGA Tour турнирінде ойнады, соның ішінде Бинг Кросби Pro Am турнирінде 28-орынды бөлісті. 1959 жылы Мюрфилдте өткен Ашық чемпионатта Коулс үшінші орынға ие болды. Ашық чемпионаттың өзінде ол 21-орынды бөлісті. 1961 жылғы маусымда Коулс маңызды жарыста үздік нәтиже көрсетті, Дакс турнирінде Бернард Ханттан кейін екінші орын алды. Коулс 1961 жылғы шілдеде Ашық чемпионатта үшінші орынды иеленді. Райдер Кубогына дейін өткен аптада Коулс өзінің алғашқы маңызды жарысын жеңіп алды – Вентворттағы Баллантайн турнирін, Кен Баусфилдтен бес соққыға басым түсті. Коулс соңғы раундты Баусфилдтен жеті соққыға қалып қойды, бірақ соңғы раундта 65 ұпай жинап, Баусфилд 77 ұпай жинады. Бірінші жүлде 1500 фунт стерлинг болды, бұл сол жылы Ашық чемпионатты жеңген Арнольд Палмер алғаннан көп ақша еді. Коулс 1962 жылдың басында Калифорниядағы PGA Tour турнирінде ойнау үшін Америкаға екінші рет сапар шекті. Ол соңғы турнирінде – 90 шұңқырлық Палм-Спрингс гольф классикасында үздік нәтиже көрсетіп, 7-орынды бөлісті және 1350 доллар жеңіп алды. 1961 жылғы Баллантайн турнирінде жеңіске жеткеннен кейін, Коулс 1962 мен 1966 жылдар аралығында тағы 10 британдық және ирландтық жарыста жеңіске жетті. Олардың екеуі де 1963 жылы жеңіске жетті. Британдық жарыстарда осы кезде тек «чемпионаттар» чемпионды талап етті, ал басқа жарыстар көбінесе жүлде қорын бөлісетін бірлескен жеңімпаздармен аяқталды. Коулс 1962 жылы Senior Service турнирін жеңіп алды, оның бірінші жүлдесі 2000 фунт стерлинг болды. Ол сондай-ақ 1963 жылы АҚШ-та өткен Райдер Кубогының ұпай тізімінде көш бастады. Британдық және ирландтық командалар ауыр жеңіліске ұшырады, Коулс алты матчтың біреуінде жеңіске жетіп, екеуінде тең түсті. Ол 1964 жылы Пикадилли әлем чемпионатының финалына өтіп, Арнольд Палмерге 2:1 есебімен ұтылып, 3000 фунт стерлинг жүлде алды. Коулс 1965 жылы екі жарыста жеңіске жетті – Кароллдың халықаралық және News of the World Match Play турнирінде. Ол барлық алты сессияда ойнап, үш матчта жеңіске жетті, ал үшеуінде жеңіліске ұшырады. Коулс 1966 жылдың басында Американың қысқы турнирінде ойнап, Мастерс турнирімен аяқтады. Ол үш раундтан кейін 32-орынды бөлісті, бірақ ауырғандықтан соңғы раундтан бас тартты. 1961 мен 1966 жылдар аралығында 11 маңызды британдық жарыста жеңіске жеткеннен кейін, Коулс 1967 мен 1969 жылдар аралығында бірде-бір жеңіске жетпеді. Ол тұрақты нәтижелер көрсетті, соның ішінде 1967 жылғы Данлоп Мастерсте Тони Джеклиннен кейін екінші орын алды және 1968 жылғы Пикадилли PGA Close чемпионатында Питер Таунсендтен кейін екінші орын алды. Ол 1967 жылғы Райдер Кубогы командасына ілікті, ұпай тізімінде үшінші орын алды және 1969 жылғы команда үшін тізімде бесінші орынға ие болды. 1967 жылы Хьюстондағы матчта ол өзінің алғашқы үш жұптық матчтарында жеңіліске ұшырады, бірақ соңғы күнгі жеке матчтарда Дуг Сандерсті екі рет жеңді. Англияға оралған соң, ол мамыр айының басында Пенфолд турнирінде екінші орын алды, содан кейін бірнеше апта ішінде Оңтүстік кәсіби чемпионатында жеңіске жетті, Бернард Хантпен Сумрие Better Ball турнирінде жеңіске жетті, Agfa Gevaert турнирінде үшінші орын алды және айдың соңында Дакс турнирін жеңіп алды. Коулс 1971 жылы өзінің жақсы формасын жалғастырып, төрт турнирде жеңіске жетті: Пенфолд Борнмут турнирі, Дакс турнирі, Каролл Интернешнл және Германияның ашық чемпионаты. Ол Фрэнк Бирдпен жеке жекпе-жегін тең түсті, бірақ екінші жеке жекпе-жекте Джек Никклауска ұтылып қалды. Коулс 1968 жылғы желтоқсанда Марк МакКормактың әлемдік гольф рейтингісінде әлемде 7-орында болды, ол 1970 жылдың соңында қайтадан ие болды.
After winning 11 important British events between 1961 and 1966, Coles failed to win one from 1967 to 1969. He had some consistent results, including solo runner up finishes behind Tony Jacklin in the 1967 Dunlop Masters and behind Peter Townsend in the 1968 Piccadilly PGA Close Championship. He qualified for the 1967 Ryder Cup team, finishing third in the points list, and was placed fifth in the list for the 1969 team, to get an automatic place. In the 1967 match in Houston, he lost his three opening pairs matches but beat Doug Sanders twice in the final day single matches. Returning to England he was runner up in the Penfold Tournament in early May, and then in successive weeks he won the Southern Professional Championship, won the Sumrie Better Ball with Bernard Hunt, was third in the Agfa Gevaert Tournament and won the Daks Tournament at the end of the month. Coles' continued his good form into 1971, winning four tournaments: the Penfold Bournemouth Tournament, the Daks Tournament, the Carroll's International and the German Open. He halved his single match with Frank Beard but lost to Jack Nicklaus in the second singles session. Coles was ranked 7th in the world on the inaugural Mark McCormack's world golf rankings in December 1968, a position he regained at the end of 1970.
Еуропалық тур
1972 жылы Еуропалық тур басталганда Коулс 37 жаста болды. Ол турда жеті рет жеңіске жетті, оның алтауы 1972 мен 1978 жылдар аралығында, ал біреуі 1982 жылы Барселонадағы Саньо Ашық турнирінде. Коулс сондай-ақ Еуропалық тур турнирлерінде қатарынан өткен кесімдердің саны бойынша рекордты иеленді – 56, бұл рекорд 1990 жылдары Бернхард Лангермен бұзылды. Ол 1973 жылғы Viyella PGA Чемпионаты мен 1979 жылғы Ашық Чемпионат аралығындағы барлық турнирлерде кесімнен өтті, бірақ шынтақ жарақаты салдарынан 1979 жылғы турнирден бас тартты. Коулс 1972 жылдан 1979 жылға дейін, 1977 жылды қоспағанда, әр жыл сайын Ардагерлік орденінің алғашқы ондығына кірді, ол жылы 11-орынды иеленді. Ардагерлік орденіндегі ең жоғары нәтижесі 1974 жылы 5-орынды алу болды. Коулс 1973 жылғы Ашық Чемпионаттағы ең жақсы көрсеткішін көрсетті, соңғы раундта 66 ұпай жинап, Том Вайскопфтан үш соққыға қалып, ортақ екінші орынды бөлісті. 1975 жылы да үздік ондыққа кірді, соңғы раундта 74 ұпай жинағанына қарамастан, 7-орынды бөлісті. Мюрфилдтегі матч екі күннен кейін тең аяқталды, бірақ АҚШ екі жекелей матчта үстемдік етті. Коулс Гей Брюермен ойынын тең аяқтады, бірақ түстен кейінгі сессияда Ли Тревиноға 6 және 5 есебімен жеңіліп қалды. Коулс 1977 жылғы Роял Литамда өткен Райдер Кубогының ұпай тізімінде 15-орынды иеленді, мұнда ол белдесуіне кедерілгендіктен бірнеше турнирде қатыспады. Тізімдегі алғашқы сегіз ойыншы автоматты түрде іріктеліп, Коулс өзі, команда капитаны Брайан Хэггет және Брайан Барнс кіретін үш адамнан тұратын комитет таңдаған тағы төрт ойыншы қосылды. Комитет төрт ойыншының бірі ретінде Коулсты таңдады. Бұл таңдау Райдер Кубогына бір апта бұрын Коулстың Турнирлік ойыншылар чемпионатында жеңіске жеткенінен кейін дұрыс болды. Алайда, матч көңіл көншітпеді, АҚШ бес ұпаймен жеңіске жетті, ал Коулс үш матчында да жеңіліске ұшырады.
Үлкендер гольфі
Еуропалық аға тур 1992 жылы, Колс 57 жасқа толғанда басталды. Оған дейін Ұлыбританияда кәсіби ағалар турнирлері өте сирек өткізілді. PGA ағалар чемпионаты 1957 жылдан бері ұйымдастырылып келеді, ал Ағалар ашық чемпионаты 1987 жылы басталды. Коулс 1985 жылы алғаш рет қатысқаннан бастап 1991 жылға дейін PGA ағалар чемпионатында үстемдік құрды. Ол 1985 жылы 60 жастағы Кристи О'Коннор Снр-дан екі соққымен озасып жеңіске жетті. 1986 жылы да жеңіп, 1987 жылы үшінші рет жеңді, сол кезде нашар ауа райы салдарынан турнир 54 лункаға дейін қысқартылды. 1988 жылы Питер Томсоннан кейін үшінші орынды бөлісті, ал 1989 жылы төртінші рет жеңіске жетті. 1990 және 1991 жылдары ол екі рет де Брайан Уэйтстен кейін екінші орын алды. Коулс 1987 жылы Тернбериде өткен Ағалар ашық чемпионатында Боб Чарльсты бір соққымен еңселеп, тұңғыш рет жеңіске жетті. Келесі жылы, тағы да Тернбериде, үш раундтан кейін ол көшбасшы Гари Плейерден бір соққы ғана артта қалды, бірақ соңғы раундта 79 ұпай жинап, 6-шы орынға түсті; Плейер 69 ұпаймен титул жеңіп алды. Ол 1989 және 1991 жылдары да үздік 10-дыққа кірді. 1987 жылдан 1991 жылға дейін ол тек 1990 жылғы Ағалар британиялық ашық чемпионатында ғана үздік 10-дыққа іліге алмады. Коулс 1992 жылы басталған Еуропалық ағалар турына қатысып, 2007 жылы соңғы рет өнер көрсетті. Осы кезеңде ол PGA ағалар чемпионатында немесе Ағалар ашық чемпионатында жеңіске жетпесе де, 1992 мен 2002 жылдар аралығында 54 лункалық турнирлердің 9-ын жеңіп алды. Оның сәтті өнер көрсеткендерінің бірі – 1992 жылғы Ұлыбритания ашық чемпионатында Джон Фуриден кейін екінші орын алғаны. 1992 мен 2004 жылдар аралығында ол барлығы 68 рет үздік 10-дыққа кірді, соңғысы 70 жасқа толуына үш апта қалғанда өткен Bovis Lend Lease European Senior Masters турнирінде болды. 2002 жылы ол "Құрмет ордені" тізімінде 11-орынды иеленді. 2000 жылы Дүниежүзілік гольф даңқы залына енгізілді. Ол сонымен қатар Чартем Парк сияқты гольф алаңдарын жобалаумен айналысқан гольф алаңдарының сәулетшісі болды.
Жеке өмір
Коулс Энн Киппен үйленді, олар бірге Гертфордширдегі Летчворт қаласында өскеннен кейін. Олардың Кит және Гари есімді екі ұлы болды. Энн 2015 жылы дүние салды. Гари де кәсіби гольфшы болды және әкесінен кейін 1985 жылы PGA көмекшілер чемпионатында жеңіске жетті, бұл оның әкесі жеңіске жеткеннен 29 жыл өткен соң болды. Ол 1982 жылғы Жаңа жылдық құрмет көрсетулерде Британ империясы орденінің мүшесі (MBE) атағымен марапатталды.
Ұлыбритания мен Ирландия жеңді (18)
КүніТурнирЖеңіс ұпаныЖеңіс маржасыЖеңімпаздарЕскермелер25 мамыр 1956Gor Ray Cup70 71 68 68=2774 соққы Питер Батлер26 мамыр 1960Coombe Hill Assistants' Tournament66 70 71 73=2801 соққы Лайонел Платтс7 қазан 1961Ballantine Tournament71 72 69 65=2775 соққы Кен Баусфилд22 қыркүйек 1962Senior Service Tournament70 69 65 73=2771 соққы Денис Хатчинсон, Кел Нейгл, Питер Томсон4 мамыр 1963Martini International74 74 71 79=298 Ортақ титул Christy O'Connor Snrмен15 маусым 1963Daks Tournament75 68 69 68=280Ортақ титул Питер Аллиспен6 маусым 1964Daks Tournament67 74 73 68=2821 соққы Питер Томсон30 маусым 1964Bowmaker Tournament68 68=1361 соққы Питер Аллис5 қыркүйек 1964News of the World Match Play3 & 2 Питер Батлер18 шілде 1965Carroll's International68 67 69 65=2696 соққы Томми Хортон, Гарри Уитман5 қыркүйек 1965News of the World Match Play19 лунка Лайонел Платтс25 маусым 1966Pringle of Scotland Tournament69 67 69 68=2733 соққы Питер Аллис17 қыркүйек 1966Dunlop Masters70 69 70 69=2781 соққы Christy O'Connor Snr, Питер Томсон30 мамыр 1970Daks Tournament67 70 71 73=2813 соққы Питер Уилкок30 маусым 1970Bowmaker Tournament66 66=1323 соққы Джимми Хитчкок8 мамыр 1971Penfold Bournemouth Tournament71 74 69 70=2844 соққы Стюарт Браун, Гордон Каннингем, Даг Сьюэлл, Ронни Шейд5 маусым 1971Daks Tournament70 71 70 73=284 Ортақ титул Брайан Хаггетпен20 маусым 1971Carroll's International69 67 72 68=2763 соққы Питер Остерхуис
Еуропаның континенттік бөлігі жеңіске жетті (4)
КүнТурнирЖеңіс есебіЖеңіс айырмасыЖүздікке шыққан ойыншылар (лар) Сілтеме24 тамыз 1963Engadine Open2762 соққы Стюарт Дэвис, Абдель Халим Кахол29 наурыз 1970Италиялық BP Open69 73 72 68=2823 соққы Валентин Барриос6 сәуір 1970Уолворт Алойко Турнир2823 соққы Кристи О'Коннор Snr, Брайан Хэггет25 шілде 1971Германиялық Ашық69 71 71 68=2794 соққы Питер Томсон