Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
2001 жылғы веб-сериал, 2002 жылғы қысқа фильмдер сериясы.
2001 webseries
the 2002 series of short films
"Қояндар" – Дэвид Линч жазған және түсірген 2002 жылғы сегіз қысқа қорқынышты веб-фильмдер сериясы, бірақ Линч өзі оны ситком деп атайды. Онда Скотт Коффи, Лора Елена Харринг және Наоми Уоттс сомдаған үш адам кейіпті қоян бір бөлмеде бейнеленген. Олардың үзіліс-құбылыс әңгімелері күлкі трегімен тоқтатылады. "Қояндар" "Атаусыз, үздірілмей жауатын жаңбырға толы қалада үш қоян қорқынышты құпиямен өмір сүреді" деген слоганмен ұсынылады. Алғашқыда Дэвид Линчтің веб-сайтында ғана көрсетілген сегіз қысқа эпизодтан тұратын бұл серия қазір онда қолжетімді емес. Фильмдерді қазір тек Линч фильмдерінің "Lime Green Set" жинағында төрт эпизодтық қайта өңделген нұсқада DVD форматында табуға болады. Аталған жинақта үшінші эпизод та жоқ. 2020 жылдан бері Линч кейде түпнұсқа эпизодтарды YouTube-қа жүктеп жатыр. Сонымен қатар, "Қояндар" бейнесінің кейбір бөліктері мен кадрлары Линчтің "Ішкі империя" фильмінде қайта пайдаланылды.
Rabbits is a 2002 series of eight short horror web films written and directed by David Lynch, although Lynch himself refers to it as a sitcom. It depicts three humanoid rabbits played by Scott Coffey, Laura Elena Harring and Naomi Watts in a room. Their disjointed conversations are interrupted by a laugh track. Rabbits is presented with the tagline "In a nameless city deluged by a continuous rain three rabbits live with a fearful mystery". Originally consisting of a series of eight short episodes shown exclusively on Lynch's website, Rabbits is no longer available there. The films are now only available on DVD in the "Lime Green Set" collection of Lynch's films, in a re edited four episode version. The set also does not contain episode three. As of 2020, Lynch has been occasionally uploading the original episodes to YouTube. In addition, the setting and some footage of the rabbits were reused in Lynch's Inland Empire.
Сипаттама
"Қояндар" бір үйдің қонақ бөлмесін бейнелейтін бір ғана декорацияның ішінде толығымен орын алады. Декорацияда үш адам тәрізді қоян кіріп, шығып, сөйлеседі. Бірі, Джек, еркек және әдемі костюм киген. Қалған екеуі, Сюзи мен Джейн, әйелдер, біреуі көйлек, екіншісі халат киген. Көрермендер теледидар орнынан бақылайды. Әрбір эпизодта қояндар түсініксіз сөйлейді. Сөздер құпияны тудырады, және "Сенің шашың сары болған ба?", "Бірдеңе дұрыс емес", "Мен кім боламын деп ойлаймын?", "Олардың бір жерге кеткенін тілеймін", "Бұл уақытты айтумен байланысты болды", және "Бұл туралы ешкім білмеуі керек" сияқты сөздерді қамтиды. Қояндардың айтқан сөздері ретсіз болғанымен, байланысты сияқты көрінеді, оларды ақылға қонымды әңгімеге жинастыруға болады, бірақ нақты түсіндірулер қиын. Кейбір қояндардың сөздері тікелей эфирде түсірілгендей, кездейсоқ күлкімен толықтырылады. Сонымен қатар, қояндардың біреуі бөлмеге кіргенде, көрінбейтін көрермендер сериалдағыдай қатты шулап, қол соғады. Дегенмен, қояндар өте қатал күйде қалады. Кейбір эпизодтарда құпия оқиғалар орын алады, соның ішінде қабырғада өрт пайда болады және зұлым қызыл жарықпен бірге есімсіз, шайтандық дауыс естіледі. Үш эпизодта бір қоян жеке өнер көрсетеді, ол шайтандық ритуалдар орындағандай, ерекше өлеңдер оқиды. Бір кезде қояндарға телефон шалады, ал кейінірек, серияның кульминациялық нүктесінде есік қағылады. Есік ашылғанда қатты айқай естіледі және бейне бұрмаланады. Есік жабылып, Джек оның жасыл пальто киген адам екенін айтады. Соңғы эпизод қояндар диванда жиналғанда аяқталады, және Джейн "Мен кім боламын деп ойлаймын?" дейді.
Rabbits takes place entirely within a single box set representing the living room of a house. Within the set, three humanoid rabbits enter, exit, and converse. One, Jack, is male and wears a smart suit. The other two, Suzie and Jane, are female, one of whom wears a dress, the other a dressing gown. The audience watches from about the position of a television set. In each episode, the rabbits converse in apparent non sequiturs. The lines evoke mystery, and include "Were you blonde? ", "Something's wrong", "I wonder who I will be", "I only wish they would go somewhere", "It had something to do with the telling of time", and "no one must find out about this". The disordered but seemingly related lines the rabbits speak suggest that the dialogue could be pieced together into sensible conversations, but concrete interpretations are elusive. Some of the rabbits' lines are punctuated by a seemingly random laugh track, as if being filmed before a live audience. In addition, whenever one of the rabbits enters the room, the unseen audience whoops and applauds at great length, much like in a sitcom. The rabbits themselves, however, remain serious throughout. In some episodes, mysterious events take place, including the appearance of a burning hole in the wall and the intrusion of a strange, demonic voice coupled with sinister red lighting. Three episodes involve a solo performance by one rabbit, in which they recite strange poetry, as if performing a demonic ritual. The rabbits receive a telephone call at one point, and later, at the climax of the series, a knock is heard at the door. When the door is opened, a loud scream is heard and the image is distorted. After the door closes, Jack says it was the man in the green coat. The last episode concludes with the rabbits huddled together on the couch and Jane saying "I wonder who I will be."
Өндіріс
Линч "Керілерді" Голливуд төбелеріндегі үйінің бағында құрылған түсірілім алаңында түсірді. Жарықты бақылау үшін түсірулер түнде өтті. Линч Уоттс, Харринг және Коффиді алып шамдармен жарықтандырып түсіруді "әдемі нәрсе" деп айтады. Дегенмен, бұл процесте қатты шу пайда болды, ол айналағы төбелерден қайталап естіліп, Линчтің көршілерін мазалады. Көлеңкелер жасау үшін жарықты ерекше қолдану және алаңдатарлық атмосфера құру сыншылар тарапынан жоғары бағаланды. Линчтің көптеген фильмдеріндегідей, музыка авторы – Анджело Бадаламенти.
Lynch filmed Rabbits in a set built in the garden of his house in the Hollywood Hills. Filming took place at night in order to control the lighting. Lynch says that filming Watts, Harring and Coffey with the set lit up by enormous lights was "a beautiful thing". However, the process generated a lot of noise that echoed from the surrounding hills and annoyed Lynch's neighbors. The unique use of lighting to create shadows and set an uneasy atmosphere has been praised by critics. As with most of Lynch's films, the score was composed by Angelo Badalamenti.
Қабылдау
Қоян көрермендерден жағымды пікірлер алды, олар осы комедиялық сериалды жарықтандыруы, дыбыс дизайны және қорқынышты атмосферасы үшін жоғары бағалады.
Rabbits received positive reviews from viewers, who highly praised the sitcom for its lighting, sound design and scary atmosphere.
Мүмкін әсер етулері
Дейв Кехр The New York Times газетінде Ален Ресне 1980 жылғы "Америкалық ағасым" фильмінде актерлеріне алып егеуқұйрықтардың басын алғаш рет кигізгенін айтты, ал қояндардың сөйлесуі Ресненің "Мариенбадтағы соңғы жыл" фильміндегідей. Диалог Сэмюэл Беккеттің стильімен салыстырылады.
Dave Kehr noted in The New York Times that it was Alain Resnais who first put giant rodent heads on his actors in his 1980 film Mon oncle d'Amérique, and the rabbits' dialogue is reminiscent of Resnais' Last Year at Marienbad. The dialogue has been compared to the writing of Samuel Beckett.
Ішкі империяда қолданылуы
Линч өзінің "Inland Empire" (2006) фильмінде "Керіктер" кадрларының бір бөлігін, сондай-ақ "Керіктер" кейіпкерлерін көрмеген жаңа кадрларды пайдаланды. Линч адам кейіпкерлері бар бірнеше сахналарды түсіру үшін "Керіктер" декорацияларын да қолданды. Бұл фильмде "Керіктерден" үзінділер кездеседі, бірақ қояндар орман ішіндегі үйінде тұратын үш құпия поляк кейіпкерімен байланыстырылады.
Lynch used some of the Rabbits footage as well as previously unseen footage featuring Rabbits characters in his film Inland Empire (2006). Lynch also used the Rabbits set to shoot several scenes involving human characters. In that film, excerpts from Rabbits appear but the rabbits are associated with three mysterious Polish characters who live in a house in the woods.
DVD-нің шығарылуы
Rabbits-тің көп бөлігі Absurda-ның 2008 жылы шығарған The Lime Green Set 10 дискілік жинағындағы "Mystery DVD" дискісінде табылады. Бұл DVD-де сегіз эпизодтың жетісі бар, бірақ бірнеше эпизод біріктіріліп өңделген. Дискідегі "1-эпизод" веб-сайттағы "1-эпизод", "2-эпизод" және "4-эпизод" материалдарын қамтиды. Дискідегі "2-эпизод" веб-сайттағы "6-эпизод" және "8-эпизод" материалдарын қамтиды. "Скотт" және "Наоми" сәйкесінше "5-эпизод" және "7-эпизод" сияқты. Веб-сайттағы "3-эпизод" дискіде жоқ. Бұл эпизод "Скотт" пен "Наоми" сияқты бір ғана орындаушыға ие болғандықтан, "Ребека" деп аталған болуы мүмкін. DVD-нің ұзақтығы бастапқы нұсқадағы 50 минут емес, 43 минутты құрайды. Қалған жеті минут әр эпизодтың жеке атаулары мен титрлерінен тұрады, олар фильм ретінде үздіксіз ағып тұруы үшін монтаждалған.
Most of Rabbits can be found on the "Mystery DVD" in the 10 disc The Lime Green Set released by Absurda in 2008. This DVD features seven of the eight episodes, though several of the episodes have been edited together. "Episode 1" on the DVD contains "Episode 1", "Episode 2" and "Episode 4" from the website. "Episode 2" on the DVD contains "Episode 6" and "Episode 8" from the website. "Scott" and "Naomi" are the same as "Episode 5" and "Episode 7", respectively. "Episode 3" from the website does not appear on the disc. Presumably, this episode would have been retitled "Rebekah", as it features only one performer as with "Scott" and "Naomi". The DVD's running time is 43 minutes instead of 50 minutes like the original version. The other seven minutes consist of title and credit sequences for each individual episode that were edited out to allow it to flow as a film.
Психологиялық зерттеуде қолдану
Қоян ацетаминофеннің экзистенциалдық дағдарысқа тигізетін әсері туралы психологиялық экспериментте стимул ретінде пайдаланылды. "Сюрреализм мен өлімнің ортақ сырқаты" деген мақаладағы зерттеу, ацетаминофен сюрреализмді қараудың нәтижесінде туындайтын мағына жүйелерін бекітуге деген итергішті басуға көмектесетінін көрсетті.
Rabbits was used as a stimulus in a psychological experiment on the effects of acetaminophen on existential crisis. The research, in a paper entitled "The Common Pain of Surrealism and Death" suggested that acetaminophen acted to suppress the compensatory desire to affirm systems of meaning that viewing surrealism has been shown to produce.