Төмен жарқылы бар галактикалар және қара материяның құпиясы
Low surface brightness galaxy
Астрономия: Аз жарық беретін галактикалар – төмен жарықтылықтағы галактикалар, құрамында көп қара материя бар, жұлдыздар аз. Төмен қарқынды SN активтілігі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Түннің жалпы жарығынан кем жарқыраған галактика
Galaxy which is less bright than the ambient night sky
Төмен беттік жарқырау галактикасы, немесе LSB галактикасы – бұл диффузды галактика, оның беттік жарқырауы Жерден қарағанда түннің жалпы жарығынан кем дегенде бір шамадан төмен болады. Көптеген LSB галактикалары – бұл кішкентай галактикалар, ал олардың бариондық материясының көп бөлігі жұлдыздар емес, бейтарап газ тәрізді сутек түрінде болады. Олардың массасының 95% -дан астамы бариондық емес қара материядан тұрады. Бұл галактикаларда суперновалық (SN) белсенділік аз байқалады, бірақ LSB галактикасы IC 217 2014cl суперновасын қабылдаған. Айналу қисығының өлшемдері масса мен жарық арақатынасының өте жоғары екенін көрсетеді, яғни жұлдыздар мен жарқыраушы газ LSB-нің жалпы массалық тепе-теңдігіне өте аз үлес қосады. LSB галактикаларының орталықтарында, мысалы, қалыпты спиральді галактикалардың ілгектерінен айырмашылығы, жұлдыздардың жоғары тығыздығы байқалмайды. Сондықтан, олардың орталықтарында да қара материя басым, бұл оларды қара материяны зерттеу үшін өте қолайлы зертханаға айналдырады. Жоғары беттік жарқырау галактикаларымен салыстырғанда, LSB галактикалары негізінен басқа галактикалардың аз болатын аймақтарда кездесетін оқшауланған галактикалар болып табылады. Бұрын олар басқа галактикалармен азаматтық немесе бірігу арқылы жұлдыздардың пайда болуына ықпал еткен болуы мүмкін. Бұл жұлдыздық құрамының аздығын түсіндіреді. LSB галактикаларының бар екендігі туралы теорияны 1976 жылы Майк Дисней ұсынған.
A low surface brightness galaxy, or LSB galaxy, is a diffuse galaxy with a surface brightness that, when viewed from Earth, is at least one magnitude lower than the ambient night sky. Most LSBs are dwarf galaxies, and most of their baryonic matter is in the form of neutral gaseous hydrogen, rather than stars. They appear to have over 95% of their mass as non baryonic dark matter. There appears to be little supernova (SN) activity in these galaxies, although LSB galaxy IC 217 hosted 2014cl. Rotation curve measurements indicate an extremely high mass to light ratio, meaning that stars and luminous gas contribute only very little to the overall mass balance of an LSB. The centers of LSBs show no large overdensities in stars, unlike e. g. the bulges of normal spiral galaxies. Therefore, they seem to be dark matter dominated even in their centers, which makes them excellent laboratories for the study of dark matter. In comparison to the high surface brightness galaxies, LSBs are mainly isolated field galaxies, found in regions devoid of other galaxies. In their past, they had fewer tidal interactions or mergers with other galaxies, which could have triggered enhanced star formation. This is an explanation for the small stellar content. LSB galaxies were theorized to exist in 1976 by Mike Disney.
Жер бетіндегі жарықтылығы төмен алып галактикалар
Үлкен төменгі беткі жарықтығы (GLSB) галактикалары Ғаламдағы ең массивті спиральді галактикалардың бірі болып табылады. Олардың өте әлсіз жұлдыздық дискілері бар, олар бейтарап сутектен өте бай, бірақ жұлдыз түзілуі төмен және осылайша беткі жарықтылығы төмен. UGC 1382 бұрын эллипстік галактика деп есептелген, бірақ кейіннен төмен жарықты спиральді қолдары анықталды. UGC 1382 Жерге Малин 1-ден гөрі әлдеқайда жақын.
Giant low surface brightness (GLSB) galaxies are among the most massive known spiral galaxies in the Universe. They have very faint stellar disks that are very rich in neutral hydrogen but low in star formation and thus low in surface brightness. UGC 1382 was previously thought to be an elliptical galaxy, but low brightness spiral arms were later detected. UGC 1382 is much closer to Earth than Malin 1.