Кіріспе

Вертолет ұшуына қатысты аэродинамикалық жағдай

Вортекстік сақиналық күй (VRS) – вертолет ұшуы кезінде туындауы мүмкін қауіпті аэродинамикалық жағдай, онда вихрелік сақина жүйесі роторды қамтып, көтерудің күрт жоғалуына әкеледі. Көбінесе «қуатпен түсу» термині синоним ретінде қолданылады, мысалы, Австралияда, Ұлыбританияда және АҚШ-та, бірақ Канадада емес, ол соңғы терминді басқа бір құбылыс үшін пайдаланады. Вортекстік сақиналық күйге ұшақтың негізгі роторының айналасындағы ауа ағыны, ротор қанаттарының ұштарында айналмалы симметриялық нысанға ие болғанда, қанат ұштарындағы ламинарлық ағынмен және ротордан сыртқа қарай бағытталған қарсы ауа ағынымен қол жеткізіледі. Осы жағдайда ротор өзінің төмен қарайтын ағынының әсерінен туындаған қоршаған ағын өрісінің жаңа топологиялық күйіне енеді және кенеттен көтеру қабілетін жоғалтады. Вортекстік сақиналар – сұйық динамикасының таңғаларлық тұрақты құбылысы (топологиялық солитонның бір түрі) болғандықтан, олардан құтылудың ең жақсы жолы – оларды көтеру үшін олардың бойынан аулақ болу және турбуленттілік тудыру үшін максималды қозғалтқыш қуатын пайдалану арқылы оларды бұзу. Сондықтан бұл жағдай көбінесе «жеткіліксіз қуатпен түсу» деп қате түсіндіріледі: жоғары қуатты маневрлер ашық ауада вихрелік сақиналық күйді тудыруы мүмкін, ал төмен биіктікте, қону кезінде оны жоюға да болады. Егер ротордың аэродинамикалық профилін тоқтау күйінде ұстап тұруға жеткілікті қуат болмаса, ал ұшаққа жеткілікті көтеру күші болмаса, вихрелік сақиналық күй жойылғанға дейін ұшақ ауада тұра алмайды және апатқа ұшырайды. Бұл жағдай сондай-ақ кейбір ұшақтарда (tiltrotors) да кездеседі және 2000 жылы V-22 Osprey ұшағының апатқа ұшырауына себеп болды. Вортекстік сақиналық күй 2011 жылы Осама бен Ладенді өлтірген «Нептун найзасы» операциясы кезінде ауыр модификацияланған MH-60 тікұшағының жоғалуына себеп болды.

Сипаттама

Беттер орталық осьтің айналасында айналуына байланысты, әрбір қанаттың жылдамдығы хаб пен ұстағыш құрылымға қосылған жерінде ең төмен болады. Бұл негізгі физикалық факт әрбір қанаттың ішкі бөлігінің тоқтауға бейім екенін көрсетеді. Алға қарай ұшу кезінде, көтерілу ағынымен (трансляциялық көтерілумен) хаб аймағында жоғары қарай ауа ағысы болмайды. Алға жылдамдық төмендегенде және тік түсу жылдамдығы артқанда, хаб, мачта және қанат ұстағыш құрылымының аймағында қанат беттері болмағандықтан жоғары қарай ағыс пайда болады. Содан кейін, орталық аймақта (яғни, хаб пен қанаттардың ішкі жиектері арасында) жоғары қарай ағыстың көлемі артқан сайын, ішкі қанат бөлімдерінің тудырылған ағысы (ротор жүйесі арқылы төмен қарай тартылатын ауа) жеңіліп қояды. Бұл қанаттардың ішкі бөліктерінің тоқтауын тудырады. Ішкі қанат бөлімдері тоқтағанда, ротор ұшындағы айналымдарға ұқсас екінші айналымдар ротор жүйесінің ортасында және айналасында пайда бола бастайды. Бұл сыртқы айналымдармен бірігіп, айтарлықтай көтерілуді жоғалтуға әкеледі. Тікұшақ пилотының бұл жағдайды тани алмауы және тиісінше әрекет етпеуі жоғары түсу жылдамдығына және катастрофалық жерге соғылуға алып келуі мүмкін.

Анықтау және түзету

VRS белгілері – негізгі ротор жүйесіндегі дірілдеу, одан кейін тік төмен түсу жылдамдығының артуы және циклдік басқарудың әлсіреуі. Жеке роторлы тікұшақтарда, айналым сақинасының күйі әдетте циклдік басқаруды қайта қалпына келтіру үшін ұжымдық басқаруды сәл төмендету және циклдік басқаруды бүйірлеме қозғалыс үшін пайдалану арқылы түзетіледі, көбінесе алға қарай ұшуды қамтамасыз ету үшін мұрынды төменге иеді. Екі роторлы тікұшақтарда, қалпына келтіру бүйірлеме циклдік басқару немесе педаль арқылы, немесе екеуінің бірдей қолдануымен жүзеге асырылады. Ұшақ айналым сақинасынан "таза ауаға" шығып, қайтадан көтерілуге қабілетті болады.

Вортекстік сақина күйінен шығу

Айналып өтетін шеңбер күйінен шығу мүмкін, бірақ бұл тік тұру үшін қажетті қуаттан шамамен екі есе көп қуатты талап етеді. Тек бір толық көлемді тікұшақ – Sikorsky S 64 Skycrane, жүксіз болғанда мұны істей алатыны расталган.

Ұшқыш немесе оператордың реакциясы

Вертолет ұшқыштарына ең көп кездесетін VRS-тен қашу жолы – төменгі жылдамдықтарда түсу жылдамдығын қадағалау. Егер VRS пайда болса, ұшқыштарға жағдайдан шығу үшін алдыңғы циклдік басқаруды қолдану және/немесе ұжымдық рульді төмендету үйретіледі.