Кіріспе

Дикинсон Вудрофф Ричардс кіші (30 қазан 1895 - 23 ақпан 1973) – американдық дәрігер және физиолог. Ол 1956 жылы Андре Курнанд пен Вернер Форсманмен бірге жүрек катетеризациясын дамыту және бірқатар жүрек ауруларын сипаттау үшін физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығын алды.

Ерте өмір

Ричардс Нью-Джерси штатының Ориндж қаласында дүниеге келген. Ол Коннектикут штатындағы Хотчкисс мектебінде білім алды және 1913 жылы Йель университетіне қабылданды. Йельде ол ағылшын және грек тілдерін оқып, 1917 жылы Scroll and Key аға қоғамының мүшесі болып бітірді.

Мансап

1917 жылы АҚШ армиясына қосылып, артиллерия нұсқаушысы болды. 1918-1919 жылдары Францияда артиллерия офицері ретінде қызмет етті. АҚШ-қа оралғаннан кейін Ричардс Колумбия университетінің дәрігерлер және хирургтар колледжінде оқып, 1922 жылы магистратураны, ал 1923 жылы медицина докторы дәрежесін алды. Ол 1927 жылға дейін Нью-Йорктегі Пресвитериан ауруханасының штат қызметкері болды, содан кейін Англияға барып, Лондондағы Ұлттық медициналық зерттеу институтында сэр Генри Дейл басшылығымен бауырдағы қан айналымын реттеу бойынша жұмыс істеді. 1928 жылы Ричардс Пресвитериан ауруханасына оралып, Гарвард профессоры Лоуренс Хендерсон басшылығымен өкпе және қан айналымы физиологиясы бойынша зерттеулер бастады. Ол Нью-Йорктегі Беллвью ауруханасында Андре Курнандпен өкпе функциясы бойынша ынтымақтастық жасады. Алғашында олардың зерттеулері өкпе ауруы бар науқастардағы өкпе функциясын зерттеу әдістеріне бағытталған. Олардың келесі зерттеу саласы – жүрекке катетер енгізу техникасын әзірлеу болды. Осы техниканы пайдалана отырып, олар травматикалық шок пен жүрек жеткіліксіздігінің физиологиясын зерттеді және сипаттады. Олар жүрекке әсер ететін дәрілердің әсерін өлшеді, созылмалы жүрек және өкпе ауруларындағы түрлі дисфункцияларды сипаттады, олардың емдеуін және туа біткен жүрек ауруларын диагностикалау әдістерін жасады. Осы еңбегі үшін Ричардс, Курнанд және Вернер Форсман 1956 жылғы физиология немесе медицина саласындағы Нобель сыйлығына ие болды. 1945 жылы Ричардс өзінің зертханасын Нью-Йорктегі Беллвью ауруханасына көшірді. 1947 жылы ол 1925 жылдан бері оқытып келген Колумбия университетінің медицина профессоры атанды. Мансабы барысында ол Мерк Шарп және Дохме компаниясының кеңесшісі болып қызмет етті және Мерк нұсқаулығын редакциялады. Ричардс 1961 жылы Беллвью және Колумбиядағы лауазымдарынан зейнеткерлікке шықты.

Жалпыға ортақ саясат

Ол әлемдік конституция жобасын жасау үшін конвенция шақыру туралы келісімге қол қойғандардың бірі болды. Осының нәтижесінде, адамзат тарихында алғаш рет Жер Федерациясының Конституциясын жазу және қабылдау үшін Дүниежүзілік Конституциялық Ассамблея шақырылды.

Құрмет

Ричардс көптеген басқа да наградалар алды, оның ішінде 1960 жылы Американдық дәрігерлер колледжінің Джон Филлипс еске алу сыйлығы, 1963 жылы Францияның Легион құрметі орденінің шавалиері, 1968 жылы Трюдо медалі және 1970 жылы Америка дәрігерлері қауымдастығының Кобер медалі. Ол Коннектикут штатының Лейквилл қаласында дүние салды.