Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сиэтл қаласының коммуналдық қызметтерін екі мемлекеттік және бес жекеменшік коммуналдық кәсіпорын қамтамасыз етеді. Сумен жабдықтау және қалдықтарды басқаруды «Сиэтл қоғамдық коммуналдық қызметтер» (SPU), ал электр энергиясын «Сиэтл қалалық жарығы» жүзеге асырады. Жеке компаниялардың қатарында табиғи газды «Puget Sound Energy», орталық жылуды «CenTrio Seattle», телефон қызметін, DSL және FTTH байланысын «CenturyLink», ал кабельді теледидар мен кабельді интернетті «Comcast» және «Wave Broadband» ұсынады.
The utilities of Seattle are provided by two government owned, and five privately owned, public utilities. The public utilities are Seattle Public Utilities (SPU) for the water supply and waste management, and Seattle City Light for electricity. The private companies are Puget Sound Energy for natural gas; CenTrio Seattle for district heating; CenturyLink for telephone service, DSL and FTTH; and Comcast and Wave Broadband for cable television and cable internet.
Шолу
Қаланың суын Сиэтл қалалық коммуналдық қызметі, қаланың бір агенттігі, қамтамасыз етеді. Оның екі су жинау нысаны бар: біреуі Седар өзенінің су алабында, ол негізінен Вашингтон көлінің кеме каналынан оңтүстікке қарай орналасқан қалаға қызмет көрсетеді, ал екіншісі Толт өзенінің су алабында, ол негізінен каналдың солтүстігіндегі қалаға қызмет етеді. Табиғи газды жекеменшік "Пуджет Саунд Энерджи" компаниясы жеткізеді, ол 1886 жылы құрылған және бастапқыда "Сиэтл электр жарық компаниясы" ретінде электр энергиясын өндірген. Бүгінде қаланың электр энергиясын Сиэтл қалалық жарық компаниясы, қаланың агенттігі, қамтамасыз етеді. Ол Седар және Скагит өзендеріндегі көптеген гидроэлектр станцияларына ие. Сиэтл алғаш рет 1902 жылы мемлекеттік электр энергиясын өндіруге инвестиция салуға шешім қабылдады, бастапқыда бұл жұмысты су департаментінің құрамында жүргізді. Нәтижесінде салынған Седар-Фолс гидроэлектр станциясы (1905) қазір АҚШ-тағы үздіксіз жұмыс істейтін, мемлекеттік меншіктегі ең көне гидроэлектр станциясы болып табылады. 1910 жылы Сиэтл қалалық жарық компаниясы жеке агенттікке айналды, ал 1951 жылы жекеменшік бәсекелестерінің соңғыларын сатып алды. 1893 жылы құрылған жекеменшік "Сиэтл бу компаниясы" табиғи газ бен ағаш өртеу арқылы бу өндіреді және оны Сиэтл қаласының орталық бөлігіндегі 200-ден астам кәсіпорынға, оның ішінде қонақүйлерге және Бірінші төбедегі қаланың ірі ауруханаларына жеткізеді. 2014 жылы компания "Enwave Seattle" деп қайта аталды.
The city's water is furnished by Seattle Public Utilities, an agency of the city, which owns two water collection facilities: one in the Cedar River watershed, which primarily serves the city south of the Lake Washington Ship Canal, and the other in the Tolt River watershed, which primarily serves the city north of the canal. Natural gas is furnished by privately owned Puget Sound Energy, which began its existence in 1886, generating electric power as the Seattle Electric Light Company. Nowadays, the city's electricity is furnished by Seattle City Light, an agency of the city, which owns numerous hydroelectric dams on the Cedar and Skagit Rivers. Seattle first decided to invest in public power generation in 1902, initially handling this as part of the water department; the resulting Cedar Falls hydroelectric facility (1905) is now the oldest continually operating, publicly owned hydroelectric plant in the U. S. City Light became a separate city agency in 1910, and, in 1951, bought out the last of their privately owned competitors. The privately owned Seattle Steam Company, founded 1893, generates steam by burning natural gas and wood, and provides it to over 200 businesses in downtown Seattle—where hotels figure prominently among its customers—and on First Hill, where it serves several of the city's largest hospitals. The company was renamed Enwave Seattle in 2014.
Сумен жабдықтаудың алғашқы кезеңдері
Сиэтл қаласындағы алғашқы су жүйесі қаланың негізін қалаушылардың бірі Генри Йеслерге еңбек еткені үшін жатқызылады. Ол бұлақтардан суды қазіргі Йеслер Уэйдегі Төртінші және Бесінші даңғылдар арасында орналасқан резервуарда сақтады, бұл орын Пионер сквері ауданының шығыс жағындағы Ескі Қоғамдық Қауіпсіздік ғимаратының орнына жуық. Осы резервуардан V тәрізді су арнасы арқылы су Милл-стрит (қазіргі Йеслер Уэй) төменгі жағындағы оның диірменіне жеткізілді. Елді мекен қалаға өскенде, Вашингтон және Юнион көлдерінен су алынды. Әртүрлі тәуелсіз компаниялар түрлі аудандарға су жабдықтады. Олардың ішіндегі ең ірісі – Вашингтон көлінен су алатын Спринг-Хилл компаниясы болды. Бұл жүйелердің жеткіліксіздігі көп ұзамай байқалды. 1888 жылдың 24 қыркүйегінде қала әкімі Роберт Моран қалалық кеңеске сайлау шаруасын ұйымдастыруды ұсынды, мақсаты – «қала таза суды жеткілікті мөлшерде сатып алуға немесе болашақта қолданылған әрбір су үшін жеке тұлғаларға төлеуді жалғастыруға болатынын анықтау». 1889 жылдың 6 маусымындағы Ұлы Сиэтл өрті қаланың су жүйесінің шектеулерін айқын көрсеткеннен бір ай өткен соң, Сиэтл тұрғындары 1875 дауыспен 51 қарсы дауыспен өздерінің су жүйесін сатып алу және пайдалану туралы шешім қабылдады. Осы дауыс нәтижесіне сәйкес, қалалық Су басқармасы Lake Union және Spring Hill зауыттарын 400 000 долларға (бүгінгі күнгі құнымен…) сатып алды. Бұл зауыттар қаланың 1901 жылы аяқталған Cedar River Supply System No. 1 жүйесіне дейін сумен қамтамасыз етіп келді.
The first water system in Seattle is credited to one of the city's founding pioneers, Henry Yesler. He stored water from springs in a tank located on what is now Yesler Way between Fourth and Fifth Avenues, roughly the location of the Old Public Safety Building on the uphill east edge of the Pioneer Square neighborhood, site of the settlement that became the city. From this tank a V shaped trough conducted water to his mill at the foot of Mill Street, now Yesler Way. As the settlement grew into a town and city, water was drawn from Lake Washington and Lake Union. Various independent companies provided water to different neighborhoods. The largest of these was the Spring Hill Company, which drew water from Lake Washington. These arrangement soon proved inadequate. On September 24, 1888, Mayor Robert Moran urged the city council to call an election to "determine finally whether this city is to have an abundant supply of pure water at cost, or continue to pay tribute to private individuals on all water used in the future." barely a month after the Great Seattle Fire (June 6, 1889) gave a dramatic illustration of the limitations of the city's water supply, Seattle's citizens voted 1,875 to 51 to acquire and operate their own water system. In accordance with this vote, the city Water Department acquired the Lake Union and Spring Hill plants for $400,000 (equivalent to $ today.). These plants saw the city through until the 1901 completion of Cedar River Supply System No. 1.