Шартлз Виндөлф: Кіші Бігорн шайқасының қаһарманы және «Құрмет белгісі» иегері
Charles Windolph
Чарльз Виндхольп: қаза таппаған жалғыз Custer әскерінің сарбазы. Little Bighorn шайқасының куәгері, "Құрмет белгісі" иегері. Өмірі мен тарихы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Чарльз А. Виндолф (9 желтоқсан 1851 – 11 наурыз 1950) – Джордж Армстронг Кастердің жетінші АҚШ атқыштар дивизиясының H ротасындағы сарбаз. Ол Кіші Бигхорн шайқасынан аман қалды және «Құрмет медалімен» марапатталды.
Charles A. Windolph (December 9, 1851 – March 11, 1950) was a soldier in Company H of George Armstrong Custer's Seventh U. S. Cavalry who survived the Battle of the Little Bighorn and was the recipient of the Medal of Honor.
Ерте өмір және тууы
Виндолф 1851 жылдың 9 желтоқсанында Германиядағы Берген-ан-дер-Думме қаласында Джозеф пен Адельфина Кох Виндолфтың отбасында дүниеге келді.
Windolph was born in Bergen an der Dumme, Germany, December 9, 1851, to Joseph and Adelphina Koch Windolph.
АҚШ-қа көшіп кету
Ол 1871 жылы Америка Құрама Штаттарына келді.
He arrived in the United States in 1871.
Әскери мансап
Уиндолф 1871 жылдың 12 қарашасында армияның 2-ші АҚШ жаяу әскері құрамына қатысты. Ол 1872 жылдың 18 шілдесінде дезертирлік жасады және дереу 1872 жылдың 23 шілдесінде 7-ші АҚШ атқышы әскерінде Чарльз Врангель атымен қайта тіркелді. Кейіннен ол қайтадан қызметке оралды, бірақ жаза алмады. Ол аяқ киім тігуші еді және әріптестері арасында аяқ киім жөндеумен айналысты. Ол 1873 жылғы Йеллоустон экспедициясы мен 1874 жылғы Блэк-Хиллс экспедициясына қатысты. Уиндолф Литтл Бигхорн шайқасында Рино-Бентин төбесіндегі шайқасқа қатысып, жамбасына жара алды. Кейіннен ол сол шайқастағы ерлігі үшін, атап айтқанда 1876 жылдың 26 маусымында жараланған әріптестеріне су жеткізуге барған (оның ішінде "Құрмет медалімен" марапатталған Питер Томпсон) серіктеріне оқ жаудырғандығы үшін "Құрмет медалімен" марапатталды. Ол көп жылдардан кейін "Көгілдір жүрек" орденімен де марапатталды. 1883 жылы сержант шенімен запасқа шықты. Томпсон сияқты, ол Дакота аймағындағы Лид қаласына көшіп, 49 жыл жұмыс істеген "Homestake Mine" кенішіне жұмысқа орналасты. Ол екі рет үйленді және үш баласы болды. Оның әйелі нан пісіретін дүкен ашты. Ол Фрейзер мен Роберт Ханттың 1947 жылы жарық көрген "Мен Кустермен шайқастым, сержант Уиндолфтың тарихы" кітабының авторы/негізгі кейіпкері болды.
Windolph enlisted in the army's 2nd US Infantry November 12, 1871. He deserted July 18, 1872, and promptly reenlisted as Charles Wrangel in 7th US Cavalry July 23, 1872. He later surrendered and was restored to duty without punishment. He was a shoemaker and did cobbler work among his comrades. He was a participant in the Yellowstone Expedition of 1873 and the Black Hills Expedition in 1874. Windolph took part in the Reno Benteen hilltop action at the Battle of Little Bighorn, and was wounded in the buttock. He later received the Medal of Honor for his actions during that fight, specifically for providing covering fire for his comrades (including Medal of Honor recipient Peter Thompson) who went for water for the wounded on June 26, 1876. He was also awarded the Purple Heart many years later. He was discharged in 1883 as a Sergeant. Like Thompson, he moved to Lead, Dakota Territory, and took a job with the Homestake Mine, where he worked for 49 years. He married twice and had three children. His wife had a bakery. He was the source/subject of a book I Fought With Custer, The Story of Sergeant Windolph written by Frazier & Robert Hunt, published in 1947.
Жеке және отбасылық өмірі
Виндолф алғаш рет 1882 жылы Мэри Джонсқа үйленді, ол 1883 жылы қайтыс болды. Кейіннен ол балалық шақтағы досы Матильда Лулоуға үйленді. Матильда Лулоу шамамен 1861 жылы Руген аралында Карл Кристиан Кристоф Лулоу мен Мари София Генриетта Кагельмахер отбасында дүниеге келген. Матильда 1924 жылы 23 наурызда қайтыс болды және күйеуімен бірге Блэк-Хиллз ұлттық зиратында жерленді.
Windolph first married in 1882 to Mary Jones who died in 1883. He later married a childhood friend, Mathilda Lulow. Mathilda Lulow was born ca. 1861 on the Isle of Rugen to Karl Christian Christoph Lulow and Marie Sophia Henrietta Kagelmacher. Mathilda died on 23 March 1924 and is buried with her husband in the Black Hills National Cemetery.
Өлім және мұра
Ол 1950 жылы 98 жасында қайтыс болды, Кіші Бигхорн шайқасына қатысқан ақ нәсілді соңғы қатысушы болды. Оның денесі Блэк-Хиллз ұлттық бейіштесіне жерленді.
He died in 1950 at age 98, the last of the white participants in the Battle of the Little Bighorn. His remains were interred in the Black Hills National Cemetery.