Джордж Каултард: Австралияның тұңғыш жұлдызы

Кіріспе

Австралиялық спортшы (1856–1883)

Джордж Колтард (1 тамыз 1856 – 22 қазан 1883) – австралиялық крикетші, төреші және австралиялық футболшы. Мельбурнның сыртындағы шаруа қожалығында туып өскен Колтард Виктория футбол қауымдастығында (VFA) «Карлтон» футбол клубының жеңіске жетуіне көмектесті және алғашқы колонияаралық матчтарда үстемдік еткен Виктория құрамасының маңызды ойыншысы болды. Жылдам, жан-жақты және өте дағдылы футболшы, Колтард көптеген замандастарының пікірінше, австралиялық ойындардағы ең ұлы ойыншы болды. Алайда, оның футбол мансабы 1882 жылы дауға ұшырады, себебі ол ойын барысында төбелес жасап, «дөңгелек тіл» қолданғаны үшін VFA-ның тарихындағы ең ауыр жаза – маусымдық дисквалификацияға іліккен болатын. Бүгінде ойынның «алғашқы нағыз жұлдызы» деп есептелетін ол Австралия футбол залының алғашқы мүшелерінің бірі болды. Кәсіби крикетші ретінде ол «Мельбурн» клубы үшін клуб деңгейінде ойнады, Виктория құрамасы атынан бес бірінші сыныптық колонияаралық матчқа қатысты және 1882 жылы Англияға қарсы Австралия құрамасы сапында бір тестілік ойын өткізді. Колтард 22 жасында ең алғашқы тестілік матчтардың бірінде төрешілік жасады. Ол ең жас тестілік төреші ретінде танылғанымен, крикетте 1879 жылы Сиднейде Лорд Харристің Англия XI-іне қарсы Нью-Саут Уэльс ойыншысы Билли Мердокты шығарып тастауы арқасында спорттағы алғашқы халықаралық жанжалды тудырғаны үшін әйгілі. Колтард бұл ойынды кейіннен Австралияның бірінші премьер-министрі болған Эдмунд Бартонмен бірге төрешілік етті. Колтардтың спорттағы жетістіктері оны бүкіл Австралияда танымал есімге айналдырды. Ойыннан тыс өмірінде ол Карлтонның Лайгон көшесінде темекі және спорттық тауарлар дүкенін ашты, сондай-ақ Шарк аралында акула шабуылынан аман қалғаны, боксшы Джем «Цыған» Мейспен қолғапсыз жұдырықпен күрескені және Мельбурн кубогына көптеген ставка жасаушыларды ұзақ мүмкіндіктерге ие атты қолдауға көндірген түс көруі үшін де танылды (бұл ат жарысқа соңғы орындардың бірінде келді). Колтард 1880 жылы өткен матчта дәстүрлі ақ киімде төрешілік жасағаны үшін австралиялық футболдағы алғашқы «ақ киім киген адам» ретінде белгілі. 1882 жылы Англия крикет командасының «Пепел» (The Ashes) үшін алғашқы күресінде төрешілік жасаған кезде Колтард туберкулезге шалдығып, келесі жылы 27 жасында қайтыс болды.

George Coulthard (1 August 1856 – 22 October 1883) was an Australian cricketer, umpire and Australian rules footballer. Born and raised on a farm outside Melbourne, Victoria, Coulthard helped lead the Carlton Football Club to premiership success in the fledgling Victorian Football Association (VFA), and was a key member of the Victorian side that dominated the first intercolonial matches. A fast, versatile and highly skilled footballer, Coulthard was, in the opinion of many of his contemporaries, the greatest player yet seen in the Australian game. However, his football career ended in controversy in 1882 when he received a season long suspension—then the most severe punishment ever handed down by the VFA—for brawling and using "bad language" during play. Regarded today as the game's "first bona fide superstar", he was an inaugural inductee into the Australian Football Hall of Fame. As a professional cricketer, he played at club level for Melbourne, represented Victoria in five first class intercolonial matches, and made one Test appearance for Australia, against England in 1882. Coulthard also umpired one of the earliest Tests at age 22, and although he remains the youngest ever Test umpire, he is perhaps best known in cricket for instigating the sport's first international riot when, in 1879 in Sydney, he controversially gave New South Wales batsman Billy Murdoch out against Lord Harris's English XI. Coulthard was co officiating the match with Edmund Barton, later the first prime minister of Australia. Coulthard's sporting exploits made him a household name throughout Australia. Off the field, he ran a tobacco and sporting goods store in Lygon Street, Carlton, and won additional fame for surviving a shark attack off Shark Island, fighting bare knuckle boxing champion Jem "The Gypsy" Mace, and being the alleged source of a dream premonition that convinced many Melbourne Cup punters to back a horse with long odds (the horse finished close to last). Coulthard is also known as Australian football's first "man in white" for umpiring an 1880 match in the now traditional all white uniform. In 1882, while serving as the England cricket team's umpire on its first quest to regain The Ashes, Coulthard became ill with tuberculosis, from which he died the following year, aged 27.

Карлтонның жұлдызды жаңадан келген

Колтард алғаш рет 1874 жылы «Карлтон Империал» клубында клуб деңгейінде футбол ойнай бастады. Ол гол соғу қабілетімен «Империалдар» үшін ойын жеңімпазына айналды және 1876 жылы Виктория футболының қуатты клубы болған «Карлтонға» қабылданды. «Карлтонның» ойыншыларының бірі ретінде бастаған ол «The Footballer» басылымында «өсіп келе жатқан және өте перспективті ойыншы» деп сипатталды. Сол жылы «Карлтон» турнир кестесінде көш бастады және қатарынан төртінші рет чемпиондыққа үміттене бастады, бірақ де-факто чемпиондық плей-оффында өміздігі «Мельбурнға» қарсы өткен ойында даулы төрелік шешімі нәтижесінде қарсыласы кубокты жеңіп алды. «Виктория футбол қауымдастығы» (VFA) келесі жылы құрылды, ал «Карлтон» оның он екі негіздейтін клубының бірі болды. 1877 жылғы VFA маусымында шабуыл және қорғаныс позицияларын ауыстырғанына қарамастан, Колтард «Карлтонның» гол соғу көрсеткіші бойынша сегіз голмен бірінші орынды бөлісті. Оның қолындағы доппен, кейде алаңның 100 метріне дейін жылдам жүгіріп, ойынның ерекше бөлігіне айналды: Маусымның ортасында «Карлтон» Австралиядағы облысаралық футболды бастап келеді, сол үшін «Уаратахс» атты жергілікті регби клубымен екі матч өткізу үшін солтүстікке, Жаңа Оңтүстік Уэльске сапарлады: біреуі регби ережелері бойынша, екіншісі – австралиялық футбол ережелері бойынша. Күтілгендей, әр клуб өз ережелерімен өткен матчты жеңіп алды, ал Колтард регбиге ең жақсы бейімделген «Карлтонның» екі футболшысының бірі деп бағаланды. Клубтар Мельбурнда қайтадан кездесіп, ережелерді ауыстырды. «Карлтон» австралиялық футбол ережелері бойынша жеңіске жетті және қарсыластың төрешісінің наразылығына қарамастан, регби матчында 1:1 есебімен тең түсті, ол олардың голын мойындамады; «Уаратахс» ойынды жалғастыру үшін наразылық білдірді, бірақ соңында голды мойындады. Колтард екі матчта да көзге түсті және қысқа мерзімге «Уаратахс» клубына қосылып, регби ойнады. Ол клуб үшін өткізген екінші және соңғы матчында бес гол және төрт әрекет соқты. 1877 жылы «Уаратахстың» 12 регби матчының тек екеуіне қатысқанымен, Колтард сол маусымда клубтың кез келген ойыншысынан көп гол соқты және әрекеттер бойынша бірінші орынды бөлісті. Он жылдар өткен соң Колтард «регбишілерге олардың ойынын қалай ойнау керектігін көрсеткені» үшін есімдері сақталды.

Coulthard first started playing club level football in 1874 for Carlton Imperial, a junior side then referred to as the "training establishment" of the senior Carlton Football Club. He proved to be a match winner for the Imperials with his goal kicking, and in 1876 was recruited by Carlton, then a powerhouse of Victorian football. Starting off as one of Carlton's followers, he was described by The Footballer as a "rising and most promising player". Carlton topped the ladder that year and looked to win its fourth premiership in a row, but in a de facto premiership playoff against archrivals Melbourne, a controversial umpiring call secured the trophy for the latter club. The Victorian Football Association (VFA) was established the following year, with Carlton as one of its twelve foundation member clubs. Despite switching between attacking and defensive positions during the 1877 VFA season, Coulthard still managed to rank equal first on Carlton's goal kicking tally with eight goals, and his elusive dashes with the ball in hand, fully 100 metres up the field at times, became a celebrated aspect of his game:

Mid season, Carlton pioneered intercolonial football in Australia when it travelled north to Sydney in New South Wales to take on the Waratahs, a local rugby club, in two matches: one under rugby rules, the other under Australian rules. As was expected, each club won the match played by its own rules, and Coulthard was appraised as one of two Carlton footballers who adapted best to rugby. The clubs met again in Melbourne, repeating the code switch. Carlton won playing Australian rules and claimed a 1–1 draw in the rugby match in defiance of the opposing team's umpire, who disputed their goal; the Waratahs eventually allowed it under protest in order for the game to continue. Coulthard stood out in both fixtures and briefly joined the Waratahs to play rugby. He quickly dominated at the sport, scoring all five goals and four tries in his second and last game for the club. Although he appeared in only two of the Waratahs' twelve rugby matches in 1877, Coulthard scored more goals than any other member that season, and tied equal first in tries. Coulthard was remembered decades later for "[showing] the Rugby men how their game should be played".

Акуланың шабуылы

Карлтонға қарсы матчтардан кейін «Уаратахтар» австралиялық ережелерді қабылдады, және бір кезде колониялық ойын Сиднейдегі басым спорт түріне айналу қаупін тудырды. Осы кезеңде Култард австралиялық ережелерді дамытуға көмектесу үшін Сиднейге шақырылды. 1877 жылдың 15 қыркүйегінде, келгеннен кейін көп ұзамай, ол Сидней портында балық аулауға барған бірнеше жергілікті футболшыларға қосылды. Култард қайықтың бортында отырғанда, оның пальтосының артқы жағы суға төгіліп, «13 футтық алып акула» оны қайықтан тартып кетті. Акула оның суға төгілген пальтосын ұстап алып, «шамамен он-он екі футқа» дейін су астына сүйреп әкетті, содан кейін пальтоны жыртып тастады. Акуланы тепкеннен кейін Култард қайыққа қарай жүзіп, «достарының көмегімен, қайықтан құлағандай жылдам, қайыққа өзіндік бір қозғалыспен көтерілді». Оқиға «өлімнен құтылудың ең таңғажайып оқиғаларының бірі» және «Австралия суларында бұрын-соңды болмаған жағдай» деп сипатталды. Клуб өзінің жұлдыз ойыншысын қаржылық жеңілдіктермен қайтаруға тырысқан деген қауесеттерді жоққа шығарды, Култардтың Сиднейдегі әріптестерімен туған даудың нәтижесінде оралғанын мәлімдеді. Дегенмен, акула 20-шы ғасырда спорттық фольклорға еніп, Култардтың Сиднейдегі жоспарларын тоқтату себебі ретінде танылды, бұл оқиға австралиялық ережелердің қаланың ең танымал футбол түріне айналуына кедергі келтірді.

Викторияның чемпионы

Викторияда, 1877 жылғы финалдық матчқа дейін, Мельбурнға қарсы, Карлтон премьерлік атақты жеңіп алды – жеті жылдың ішінде бесінші рет осындай құрметке ие болды. Коултард Карлтонның үстемдігін сақтауда маңызды рөл атқарды және «The Australasian» журналы маусым соңында оны VFA-ның ең үздік қорғаушыларының бірі деп мойындады. 1878 жылғы VFA маусымының басында Карлтон Коултардтың клуб үшін үздік ойын көрсеткеніне байланысты ең жақсы команда деп есептелді. Алайда, 1878 жылы провинциялық Джилонг 1880-жылдардың басына дейін бәсекеде үстемдік құратын династияны құрды. Коултард маусымды 18 голмен аяқтады, бұл сол жылы кез келген ойыншыдан көп, және шайқастағы шеберлігі үшін ерекше көзге түсті. Коултард 1879 жылғы VFA маусымының алғашқы матчында Карлтонның ең үздік ойыншысы атанды, команда Альберт Паркпен 4:0 есебімен жеңіске жетті, онда ол жаңаша алдау тактикасын қолданды, ол қарсыластарын «суық операцияны таңғажайып түрде қарап тұрған дементті қаздар сияқты» қалдырды, деп баяндады куәгерлердің бірі. Шілдеде Мельбурнда Виктория екі колония арасындағы алғашқы футбол жарысында Оңтүстік Австралияны жеңді. Коултард Виктория үшін ең үздік ойыншы атанды және екі гол соқты. Бірнеше күннен кейін оның колониясы Оңтүстік Австралияны қайырды және екінші матчты жеңіп алды. Келесі айда Мельбурн крикет алаңында (MCG) электр шамдарымен түнде өткен алғашқы клубтық футбол матчында Карлтон Мельбурнды 3:0 есебімен жеңді, голдардың екеуін Коултард соқты. 1879 жылды 21 голмен аяқтады, бұл екінші орын алған ойыншыдан жеті гол артық. Маусым соңында «The Australasian» мынадай мәлімдеме жасады:
Карлтонның Джордж Коултарды бірінші болып атауына ешқандай дау болмауы керек. Ол қорғаушы, шабуылшы немесе орталық шегінде ойнаса да, оның орнына сай келеді, күнінің ең ұлы ойыншысы, жалпы жақсы ойыншы ретінде оның теңдесі Викторияда көрілген жоқ. Коултард 1880 жылғы VFA маусымының алғашқы матчында барлық бес голды соқты. Карлтон маусым айында Мельбурнға қарсы өткен Культардқа арналған куәлік матчында жеңіске жетті, ол осы жағдайды үздік ойынмен сәндеді. Шілдеде ол Мельбурн мен Оңтүстік Австралияның «Норвуд» футбол клубы арасындағы матчты дәстүрлі ақ төрешілік формасында өткізді, осылайша ол футболдағы алғашқы «ақ киімдегі төреші» деп танылды. Сол айда, үстемдік еткен Джилонгқа қарсы маңызды матчта, қарсыласы Джордж «Геркулес» Уотсон оны құлатып, жарақат алғаннан кейін Коултард есінен таныды. Ол Уотсонмен төбелес жасауға тырысты, бірақ полиция қызметкері оны тоқтатып, жарақатты емдеу үшін аладан шығарды. Бұл оқиға Карлтонның күтпеген жеңіске жетіп, Джилонгтың 44 матчтық жеңіс тізбегін үзгеніне кедергі болмады. Коултард үшінші маусым қатарынан гол соғу тізілімінің жоғарғы сатысында 21 голмен аяқтады және тағы да колонияның үздік ойыншысы деп мойындалды. 1881 жылғы VFA маусымының шілдесінде Карлтон қақпасының алдында допты ұстауға тырысқан Коултардты Мельбурн ойыншысы ұстап алып, оң құлағының артына кездейсоқ тепті. Бұл бірден хирургиялық араласуды талап еткен жарақатты қалдырды, нәтижесінде ол матчтан шеттетілді. Бір аптадан кейін Гиллонгқа қарсы матчқа шыққанда Коултард әлі де жарақаттың салдарынан зардап шекті. Ол Карлтонның 1881 жылғы Аделаидаға жасаған туры кезінде қиындыққа тап болды, жергілікті баспасөз оның футболдық беделіне байланысты «оның керемет қасиеттерін көрсетуге бірдей мүмкіндік алмайтынын» айтты. Сол жылы әдеттегідей жақсы ойнамаса да, Коултард Викторияның ең үздік шабуылшыларының бірі ретінде танылды және гол соғу көрсеткіштерінде екінші орынды иеленді, 18 гол соқты.

Back in Victoria, in the lead up to the final match of 1877, against Melbourne, Carlton was already acknowledged as having won the premiership—its fifth such honour in seven years—based on the results of previous encounters between the two clubs that season. Coulthard was instrumental in maintaining Carlton's supremacy and was voted by The Australasian in its end of season review as one of the VFA's best backline players. Carlton was considered the best side early on in the 1878 VFA season with Coulthard putting in best on ground efforts for the club. However, 1878 saw provincial Geelong develop a dynasty that would dominate the competition well into the 1880s. Coulthard capped off the season with 18 goals, the most of any player that year, and was singled out for his prowess in the ruck. Coulthard was Carlton's best in its first match of the 1879 VFA season, a 4–0 win over Albert Park in which he scored a goal after using an innovative dodging tactic that, according to one observer, left his opponents "standing looking on at the cool operation like a lot of demented geese". In July, in Melbourne, Victoria defeated South Australia in the first football contest between two colonies. Coulthard contributed two goals for Victoria in a best on ground display, and again led the way when his colony trounced South Australia in the return match a few days later. At the Melbourne Cricket Ground (MCG) the following month, in the first club football match staged at night under electric lights, Carlton triumphed over Melbourne 3–0, two of the goals coming from Coulthard. He ended 1879 with a record 21 goals, seven more than the runner up. At the conclusion of the season, The Australasian declared:
There can be no two opinions as to who is entitled first mention—George Coulthard, of Carlton. Back, forward, or following, and nowhere out of place, the grandest player of the day, it is doubtful if for general excellence his equal has ever been seen in Victoria. Coulthard kicked all five goals in the first game of the 1880 VFA season. Carlton was still undefeated in June when it recorded another victory, against Melbourne, in a testimonial match for Coulthard, who complimented the occasion with a best on ground effort. In July, he officiated a match between Melbourne and South Australia's touring Norwood Football Club in the now traditional all white umpiring uniform, and is thus recognised as football's first "man in white". Later that month, in a major match against reigning premiers Geelong, Coulthard fainted after opponent George "Hercules" Watson felled and injured him behind play. He tried squaring up to Watson but was pulled back by a police constable and taken from the field to recover. The incident failed to stop Carlton from recording an upset victory, ending Geelong's 44 match winning streak. Coulthard finished on top of the goal kicking ladder for the third consecutive season with 21 goals, and was again recognised as a champion of the colony. In July of the 1881 VFA season, Coulthard, attempting a mark in front of Carlton's goal, was tackled by a Melbourne opponent and accidentally kicked behind the right ear. It left a wound that required immediate surgical treatment, forcing him to sit out the match. Coulthard was still suffering the effects of the injury one week later when he returned to the field to face Geelong. He struggled during Carlton's 1881 tour of Adelaide, the local press stating that he was manned so persistently due to his footballing reputation that "he does not get the same chance of showing his sterling qualities". Although not up to his usual standard that year, Coulthard was still acknowledged as one of Victoria's best forwards, and secured 18 majors to finish second in the goal kicking stakes.

Карьерасын аяқтайтын уақытша тоқтату

Коултард 1882 жылы Карлтонның вице-капитаны болып қызмет етіп жүргенде, оқиғалар оның VFA мансабын аяқтауына себеп болды. Сәуір айында клубтың жаттығу кезінде ол, жаңа ғана қосылған және кейін өзінің бұрынғы клубы Хотэмға оралған Джоуи Танкардпен қақтығысты. Тамыз айында Карлтон мен Хотэмнің Шығыс Мельбурн крикет алаңындағы кездесуінде олардың араздасуы қайтадан жанданды. Екінші таймда Карлтон көш бастап тұрғанда, Коултард Танкардтың үстіне, куәгерлердің айтуынша, кездейсоқ немесе әдейілеп, "екі есігін қысқан күйде" құлап түсті. Танкард тұрған кезде Коултардтың бетіне соққы берді, ол да соққыға жауап қайырып, "дөңгелек тіл" қолданды, сосын басқа ойыншылар төбелесді тоқтатты. Көпшілік алаңға еніп, полиция араласпайынша, жаппай зорлық-зомбылық басталуға айналды. "The Sportsman" газеті бұл оқиғаны "футбол алаңында болған ең ұятты оқиғалардың бірі" деп атады. Матчтың соңында Коултард Танкардты павильонда жекпе-жекке шақырды, бірақ ол бас тартты. Екі ойыншы да маусым бойына дисквалификацияланды – бұл қауымдастық жүзеге асырған алғашқы жаза болды. Үкім шығарылғаннан кейін Хотэм хатшысы Э. Дж. Лоуренс Коултардты Танкардты кездесуден тыс жерде қорлап, қаулыға келтіргенін айыптады және полицияға жүгінуді қарастырды. Коултард-Танкард даусы 1860 жылдардағы футболдың зорлық-зомбылығы мен қатыгездігіне оралудың белгісі болған спорттағы соңғы үрдіс ретінде қарастырылды. "The Argus" газеті VFA-ны қолдап, "футболшылар оған алғыс айтуы және мақтауы керек, өйткені ол халық үшін де маңызды" деді. Хотэм шешімге бағынғанмен, Карлтон келесі ойында, Мельбурнға қарсы, егер Коултард ойнауға рұқсат етілмесе, алаңға шығудан бас тартқаны үшін қатты сынға ілікті. Мельбурн олардың талабын тек Карлтон "қауымдастыққа қарсы тұру жауапкершілігін өз мойнына алса" ғана қабылдайтын болды. Карлтон ұсыныстан бас тартты, нәтижесінде матч тоқтатылды. Осы кезде Карлтон VFA-дан шығу туралы келіссөздер жүргізді, бірақ кейін маусымды аяқтауға шешім қабылдады. VFA-ға қарсы қоғамдық пікірді күрт өзгерткен қадам ретінде Танкардтың дисквалификациясы алынып тасталды, ал Коултардтың дисквалификациясы күшінде қалды. "The Australasian" газеті VFA-ны өз шешімін "әртүрлі қызғаныштар мен ұсақ жеке мүдделерге" негіздеді деп айыптады және басқарушы органның толыққанды қайта құрылуын талап етті. Коултардтың төменгі сыныптағы кәсіби спортшы мәртебесі оны ыңғайлы күнәлік еткендігі айтылды. Футбол – керемет, күшті ойын болғанымен, футбол қауымдастығының шешімдері Яра Бендке лайықты ойлауға негізделген балалар ойыны сияқты көрінеді. Коултард дисквалификациясынан бес матчты өткізіп алғанына қарамастан, 1882 жылғы гол соққылау тізімінде Карлтон үшін бірінші және жалпы төртінші орынды иеленді, 14 гол соқты. Ол енді ешқашан жоғары деңгейдегі футбол ойнаған жоқ.

Coulthard was serving as Carlton's vice captain in 1882 when events conspired to end his VFA career. During a club training session in April, he clashed with teammate Joey Tankard, a new recruit who subsequently returned to his original club of Hotham. They reignited their feud in August when Carlton and Hotham met on the East Melbourne Cricket Ground. With Carlton leading into the second half, Coulthard fell on Tankard in a scrimmage, either accidentally or on purpose "with both fists shut", depending on the eyewitness account. Upon rising, Tankard struck Coulthard in the face, who returned punches in kind and used "foul language" before other players broke up the fight. The crowd then invaded the pitch and an eruption of mob violence seemed imminent until the police intervened. The Sportsman called it "one of the most disgraceful affairs witnessed on a football field". Later in the match, Coulthard challenged Tankard to a fight in the pavilion, but he refused. Both players received a season long suspension—the first punishment of its kind carried out by the association. After the verdict was handed down, Hotham secretary E. J. Lawrence accused Coulthard of insulting and threatening Tankard outside the meeting, and considered going to the police. The Coulthard Tankard affair was seen as the culmination of a recent trend in the sport harking back to the violence and brutality of 1860s football. The Argus supported the VFA, saying "it ought to be thanked and applauded by footballers, as it assuredly is by the public." While Hotham abided by the ruling, Carlton was heavily censured for refusing to enter the field in its next arranged match, against Melbourne, unless Coulthard was allowed to play. Melbourne would only accept their demand if Carlton "assumed the responsibility of defying the association". Carlton rejected the offer, and the match was abandoned. By this stage, Carlton was in talks to secede from the VFA, but later decided to play out the season. In a move that quickly turned public opinion against the VFA, Tankard's suspension was uplifted while Coulthard's remained in place. The Australasian accused the VFA of basing its decision on "various jealousies and petty personal interests", and called for the governing body to be completely restructured. It was said that Coulthard's status as a lower class professional sportsman made him a convenient scapegoat. Football may be a fine, muscular game, but football association decisions appear to be child's play, based upon reasoning that would be credit to Yarra Bend. Coulthard, despite missing five matches due to his suspension, ranked first for Carlton and fourth overall in the 1882 goal kicking ladder, tallying 14 majors. He never played senior level football again.

Мельбурн кәсіби

Колтард өзінің крикет карьерасын Карлтон крикет клубында бастады. 1877–78 маусымда ол Мельбурн крикет клубына (MCC) ауысты, ол оны кәсіби доп тастаушы ретінде қабылдады (бұл жұмысқа жаттығу алаңында клуб мүшелеріне доп тастау кірді). 1878–79 жылдары ол Виктория құрамасының бірінші австралиялық командаға қарсы матч кезінде орынбасар ретінде шықты, ал MCC Жаңа Зеландияның Кантербери XI командасын қабылдағанда төменгі қатарда ойнады. Коултард жиырма екі жасқа толғанда, Англия XI құрамасының капитаны Лорд Харрис MCC кеңесімен оны команданың төрешісі лауазымына сынақтан өткізді және 2–4 қаңтар 1879 жылы MCG-де өткен Австралияға қарсы жалғыз сынақ матчында да сол қызметін атқарды. Коултардтың төрешілік қызметіне қанағаттанған Харрис оны командамен бірге жүруге және турдың қалған бөлігінде төрешілік жасауға шақырды.

1879 жылғы Сиднейдегі тәртіпсіздік

Англия құрамасының келесі бірінші сыныптық матчы Сиднейдегі Ассоциация алаңында Жаңа Оңтүстік Уэльс командасына қарсы болды. Жалға алынған маман ретінде Коултардты көптеген Сиднейліктер күдікпен қарады (жергілікті әдет – әуесқой төрешілерді пайдалану еді), ал колониялар арасындағы қатал бәсекелестік заманында ол Викториялық болғандықтан олардың сенімсіздігі одан сайын артты. Оны жаңа міндеттеріне лайық емес, "жаңадан бастаған" деп санады. Дегенмен, Англияның Викториядағы жеңілісіне байланысты Жаңа Оңтүстік Уэльс жеңіске жетеді деп болжағандар болды, сондай-ақ заңсыз құмар ойыншылар үй иелерінің пайдасына ірі ставкалар тікті. Бірінші ойын ешқандай оқиғасыз өтті, Жаңа Оңтүстік Уэльс бес қақпамен жеңіске жетті. Англия 7 ақпанда басталган келесі матчта қарсы шабуыл жасады. Қонақтардың бірінші иннингте жинаған 267 ұпайына жауап ретінде, Жаңа Оңтүстік Уэльстің жұлдызы Билли Мердок 177 ұпайдан 82 ұпай жинап, соққыдан кейін 10 ұпайға жеткенде Коултард оны run out берді. Бұл шешім 10 мың көрерменнің арасында шу тудырды, оған букмекерлер мен павильондағы олардың серіктері түрткі болды, олар Мердокқа алаңда қалуға кеңес берді. Бұл Коултардтың алғашқы даулы шешімі емес еді; бірінші күні ол Харриске екінші мүмкіндік берді, бұл бір матч тілшісінің айтуынша, "ашық қателік" болды. Команданың төрешісі Эдмунд Бартон run out-ты дұрыс деп тапқанмен, Жаңа Оңтүстік Уэльс капитаны Дэйв Грегори Харрис Коултардты алмастырмаса, матчтан бас тартумен қорқытты. Капитандар кеңескен кезде, ағылшын командасының бір ойыншысы көпшілік арасындағы наразыларды "жазаланғандардың ұлдары" деп атап, жағдайды шиеленістірді. Осы сәтте алаңға 2000-ға жуық "жұртшылық пен бұзақылар" шабуылдады. Англия командасының бірнеше ойыншысы өздерін қорғану үшін бұталармен қаруландырды. Харрис Коултардты қорғағанда, ауыр таяқпен соққыға ұшырады, ал А.Н. "Монки" Хорнби шабуылшыны павильонға сүйреп әкетіп, соққыларға шыдап, осы процесте көйлегін жоғалтуға айналды. Тәртіпті қалпына келтіруге күші жетпеген атты полиция ұзақ күрес пен еріктілердің көмегімен ғана Коултардты құтқара алды. Матчты қайта бастауға екі рет әрекет жасалды, бірақ толқушылар Харристің Коултардты алмастырудан бас тартқанын білгенде, тағы да алаңға шабуылдап, ойын аяқталғанға дейін сол жерде қалды. Алаңнан тыс жерде Коултардты 200 адамнан тұратын топ қоршап алды, бірақ бір топ теңізшілер араласып, оған шабуыл жасауға ниеттенгендерді "жайратты". Жаңа Оңтүстік Уэльс крикетінің басшыларынан келген ортақ кешірім сұрағаннан кейін Харрис матчты жекпе-жек үзілісінен кейін жалғастыруға келісті, бірақ Коултард төреші ретінде қатысты. Англия бір иннингпен 41 ұпаймен жеңіске жетті, содан кейін Сиднейдегі қалған матчтарын тоқтатты. Толқу оқиғасы ұлттық ұятқа айналып, ағылшын-австралиялық қарым-қатынастарға нұқсан келтірді. Сидней баспасөз құралдары Коултардты төреші ретінде қабілетсіз немесе "әдейі жемқор" деп мәлімдеді. Ол The Sydney Evening News газетіне ашық хат жазып, матчқа ставка жасады деген айыптауларды жоққа шығарды, ал Харрис егер судьяның нәтижеге қызығушылық танытқанына күмәнданатын болса, оны жұмысқа алмаса керек деп мәлімдеді. Мельбурнда Англия құрамасына арналған банкетте сөз сөйлеген Лорд Харрис Мердоктың дұрыс шығарылғанына сенімді екенін қайталады және көрермендердің қолдауымен ол және оның командасы "мистер Коултардтан артық жақсы немесе әділ төрешіге тап болмағанын" айтты.

The England team's next first class match was against New South Wales on the Association Ground in Sydney. As a hired professional, Coulthard was viewed with suspicion by many Sydneysiders (the local custom was to use amateur umpires), and, in an era of intense rivalry between the colonies, the fact that he was a Victorian only deepened their distrust. They also considered him "a mere tyro", out of depth with his new responsibilities. Even so, New South Wales was tipped to win based on England's losses in Victoria, and illegal gamblers had placed heavy bets in favour of the home side. The first game passed off without incident, New South Wales winning by five wickets. England fought back in the return match, which began on 7 February. In reply to the tourists' first innings total of 267, Billy Murdoch, the star of New South Wales, carried his bat for 82 out of 177 and had reached 10 in the follow on when Coulthard gave him run out. The dismissal caused an uproar in the crowd of 10,000, incited, it was alleged, by bookmakers and their cohorts in the pavilion, who told Murdoch to stay on the field. It was not Coulthard's first controversial call; on the first day, he gave the caught Harris a second life, a "blatant error" according to one match reporter. Ignoring his team's umpire Edmund Barton, who deemed the run out fair, New South Wales captain Dave Gregory threatened to abandon the match unless Harris had Coulthard replaced. While the captains conferred, one of the English fieldsmen inflamed the situation by addressing hecklers in the crowd as "nothing but 'sons of convicts'". At this point, up to 2,000 "roughs and larrikins" surged onto the pitch. Some of the England players armed themselves with stumps as defensive weapons. Harris, in defending Coulthard, was struck with a heavy stick, and A. N. "Monkey" Hornby collared and dragged the assailant to the pavilion, taking punches and nearly losing his shirt in the process. Powerless to restore order, the mounted police were able to rescue Coulthard only after a lengthy struggle and with the help of volunteers. Two attempts were made to resume the match, but when the rioters learned of Harris' refusal to withdraw Coulthard, they again rushed the ground and stayed there until the scheduled end of play. Outside the ground, Coulthard was cornered by a 200 strong mob but escaped without further trouble when a group of sailors intervened and "polished off" his would be attackers. Following a joint apology from New South Wales cricket officials, Harris agreed to continue the match after Sunday break on the condition that Coulthard stood in as umpire. England won by an innings and 41 runs, and then cancelled its remaining fixtures in Sydney. The riot was reported on widely as a national disgrace and a blow to Anglo Australian relations. The Sydney press maintained that Coulthard was either incompetent or "wilfully corrupt" as umpire. He wrote an open letter to The Sydney Evening News denying accusations that he had bets on the match, and Harris stated publicly that had he suspected his umpire of taking any interest in the result, he would not have employed him. Speaking at a banquet given to the England team in Melbourne at the end of the tour, Lord Harris reaffirmed his belief that Murdoch was correctly given out, and, to the applause of the audience, stated that he and his men "had met with no better or fairer umpire than Mr. Coulthard".

Бірінші сыныптық және сынақ мансабы

Коултард 1880 жылы наурыз айында Виктория XV құрамына шақырылды, ол сол маусымдағы Австралия құрама командасымен ойнау үшін келді. Ол өз командасы үшін ең көп қақпа алған ойыншы болды – 5/52 және 4/28 есебімен. Сол жылы Виктория үшін бірінші сыныптық дебютінде, Оңтүстік Австралияға қарсы Шығыс Мельбурн крикет алаңында 3/29 қақпа алды және бірінші иннингте 329 ұпайға 31 ұпай қосты, бірақ екінші иннингте оның көрсеткіші нашарлап, бір қақпа үшін 49 ұпай жіберді. Келесі айда, Австралия XI-ге қарсы матчта Виктория XV үшін ең көп ұпай (51) жинағаннан кейін, Коултард Жаңа Оңтүстік Уэльске қарсы үш бірінші сыныптық ойынның біріншісіне қатысты. Ол Виктория үшін ешқандай статистикалық әсер ете алмады. Оның бірінші сыныптық ойындарының тұрақсыздығын ескере отырып, 1881–82 маусымда Викторияның он екінші ойыншысы Коултардтың Альфред Шоудың Англия командасына қарсы Алик Баннерман мен Фред Споффорттың жарақаттарынан кейін Австралия құрамына іріктелуі таңғажайып деп есептеледі. Бұл турдың екінші тесті болды, ол 17–21 ақпанда Сиднейдегі Ассоциация алаңында өтті. Он бірінші нөмірде ойнап, ол 29 ұпайлық соңғы қақпа тұруында дебютант Сэмми Джонспен бірге 6 ұпай жинады. Бұл Коултардтың жалғыз тестілік ойыны болды, ол төрешілік жасағаннан кейін тестілік матчқа қатысқан Австралиялық Пэдди МакШейнмен бөлісетін сирек мүмкіндікке ие болды. Сонымен қатар, "тағдырдың бұрылысы" бойынша, матчтағы капитаны Билли Мердок болды. Коултард 10–14 наурызда МКГ-да өткен турдың төртінші және соңғы тестіне төрешілік жасады.

Басқа спорт түрлері

Култард крикет пен футболдан өзге де спорт түрлерінде жақсы нәтижелер көрсетті және ол "барлық кездегі ең жақсы спортшылардың бірі" деп еске алынды.

Отбасылық және жеке өмірі

Колтард 1856 жылғы 1 тамызда Борондарада (Кью маңында) Томас Колтард пен оның әйелі Элизабеттің (қыз фамилиясы Флеминг) отбасында дүниеге келді. 1811 жылы Станхоптың сыртында туған, қорғасын кенішінде жұмыс істеген Томас 1843 жылы өзінен екі жас кіші, Айрешопберн ауылының тумасы Элизабетке үйленді. Джордж олардың жетінші баласы болды. Томас пен Элизабет 1866 және 1873 жылдары қаза болды. Колтард Карлтон қаласындағы Сент-Мэтью мектебінде білім алды. Ересек болғаннан кейін ол Карлтонның Лайгон көшесінде тұрды, онда ол спорт тауарлары сататын дүкен ашты, ол бірден клуб зал және темекі шегуге арналған диван ретінде де пайдаланылды. 1880 жылғы шілдеде ол Летиция Энн Джексонға үйленді, олардың екі қызы болды, бірақ олардың біреуі нәресте кезінде қайтыс болды. 1879 жылғы наурыз айында Колтард бес жыл бойы іздеуде болған, әйгілі қылмыскер Уильям Гривсті ұстап, полицияға тапсырды. Кейіннен Колтард Виктория детективтік күштеріне қабылданыпты. Колтард 1880 жылы Мельбурн хайуанаттар бағының алғашқы негізін қалаушыларға коала сыйлады. Колтардтың кіші інісі Уильям, 30 жасқа дейін тірі қалған жалғыз бауыры, 1935 жылға дейін өмір сүрді және Карлтон футбол клубының кеңесінде қызмет етті. Ол ұлына Джордж есімін қойды.

"Ұйқы"

Коултард өлімге дейін бірнеше апта бұрын көрген арманы үшін Австралия жылқы жарыстары тарихына енді. Әңгімеге сүйенсек, Коултард өлім төсегінде жатқанда Мартини Генри Виктория Дербиін, Дирк Хаттераик Мельбурн Кубогын жеңетінін және өзі алғашқы жарысқа дейін қайтыс болатынын армандаған. Коултардтың арманы "күннің ең қызықты тақырыбына" айналды және бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен жарияланды. Мартини Генри Дербиді жеңіп үлкермей тұрып ол қайтыс болған соң, "сенімсіз тікелей ставка жасаушылар" Дирк Хаттераикке Кубок жеңісіне ставкалар салып, тікелей ставкалардың күрт төмендеуіне себеп болды. Бір газетшінің айтуынша, жылқы "қара мал сияқты семіз" болғанмен олай болды. Дирк Хаттераик жарыстың соңғы қатарында аяқтады. Виктория парламентінің бұрынғы депутаты Коултардтың арманына сенгендердің қатарында болды, бірақ Дирк Хаттераикке ставка жасау "ақымақтық болды" деп мойындады. Автор Дуглас Слэденнің "Мельбурн Кубогында" атты әңгімесі, Артур Патчет Мартиннің "Емен бұтағы мен Ваттл гүлі: Англиядағы австралиялықтардың әңгімелері мен суреттері" (1888) кітабында жарияланды. Бұл әңгіме Коултардтың арманынан хабардар болғаннан кейін Дирк Хаттераикке ставка жасайтын тікелей ставка жасаушының тағдырын баяндайды.

Мұра

Коултард жиі Джек Уорралл, Альберт Тургуд және Фред Макгиниспен қатар, ойынның алғашқы елу жылында пайда болған ең ұлы австралиялық футболшылардың бірі деп саналады. 1908 жылы, Австралия футбол ережелерінің мерейтойлық тойлау кезінде, спорт журналисі Дональд Макдональд Коултард туралы былай деп жазды:
Оны дұрыс орналастыру мүмкін емес еді. Оның шебер допты ұстауы, жылдамдығы, шебер айналып өтуі, әуедегі сенімділігі және керемет тепкісі оның командасы үшін баға жетпес еді. Ол галактикадағы ең жарқын жұлдыз болды, тіпті бүгінгі күнге дейін Карлтонға оның жарқыраған сәулесін сыйламағандай. Футбол тарихшысы К. К. Муллен Коултардты 1876, 1877 және 1879 жылдардағы «Колония чемпионы» деп атады. Коултард 1990 жылы Карлтон футбол клубының Даңқ залына енгізілді және оның буынындағы санаулы ойыншылардың бірі болып табылады, ол Австралия футбол Даңқ залының мүшесі. Коултард суретші Роберт Ингпен салған және 2003 жылы MCG-де аренаның 150 жылдығына арнап ашылған MCG гобеленінде бейнеленген. Коултард тарихшы Марк Пеннингстің «XIX ғасыр командасы» құрамына енді, бұл еңбек оның «Австралия футболының бастаулары» сериясының бесінші және соңғы томында (2016) жарияланды. Пеннингс Коултардтың туа біткен қабілеті мен жан-жақты дағдылары оны идеалды ойыншыға айналдырды және «басқа командалар тоқтатуға тиіс болған ойыншы» деді.