William Brassington

Кіріспе

Жаңа Зеландиялық тас қалаушы және мүсінші, Гвианалық крикетші. Уильям Брассингтон (1837 немесе 1841 – 3 наурыз 1905) – 19 ғасырдың соңында Жаңа Зеландияның Крайстчерч қаласында тас қалау, мүсін жасау және құрылыспен айналысқан шебер. Оның қаладағы көптеген ерекше готикалық стильдегі қоғамдық ғимараттардағы мүсіндік өрнектері Оңтүстік жарты шардың ең үздік туындыларының бірі деп есептеледі. Оның еңбектері Жаңа Зеландияда кеңінен танымал, ол шамамен 65 жасында дүние салды.

Өмірбаян

Брассингтон Англияның Ноттингем қаласында дүниеге келді. 1863 жылы ол әйелі Элленмен және екі қызымен бірге "Братан Прайд" кемесімен Жаңа Зеландияға көшіп келді. Оның кіші баласы сапар барысында қайтыс болды. Жаңа Зеландияға келгеннен кейін ол Крайстчерч зыяратында монументалды тас қалаушы ретінде жұмыс істеді. Оның жұмысының сапасын Крайстчерчтегі провинциялық кеңес палатасында жұмыс істеп жүрген провинциялық сәулетші Бенджамин Маунтфорт байқады. Маунтфорт Брассингтонды дереу орнатылған тас істі кесуге жалдады. Брассингтонның кеңес залында жасаған жұмысы оның ең жақсысы деп саналады. Ол сарайдың қабырғаларын, бас және аркаларын Кентербери провинциясына тән өсімдіктер мен жануарлар дүниесінің ою-өрнектерімен безендірді. Сонымен қатар, королева Виктория, оның күйеуі және басқа да ұлы мемлекет қайраткерлері мен сол кездегі халық қаһармандары бейнеленген мүсіндер болды. Сондай-ақ, ол үлкен және жақсылардың арасында Брассингтонның сүйікті бармейдісі және өзінің бейнесі бейнеленген деген уәде болды. Брассингтонның кеңес палатасындағы жұмысы оны жылдам дамып келе жатқан Крайстчерч қаласында іздестірілген шебер ретінде танытты; ол 1866 жылы Латимер алаңындағы Сент-Джон Баптист шіркеуінің ауласын және 1867 жылы Флакстон шіркеуінің шрифтін оюлады. Ол Крайстчерч соборын салуға тағайындалды. Алайда, жоба қаржысы бітіп, уақытша тоқтаған кезде, Брассингтон кіріс көзі ретінде құрылыс салуға бет бұрды және Литтлтон гаваньында және Теддингтон мен Аллендейлдегі көптеген басқа жобаларда жұмыс істеді. Оның бір ғимараты 1869 жылы аяқталған Крайстчерчтегі Киелі Айыпсыздар шіркеуі болды. Бұл ғимараттың құрметіне ие болған ол 1870 жылдары Кентерберий мұражайының соңғы кезеңін аяқтаған Маунтфортпен қайтадан жұмыс істеуге таңдалды. 1876 жылы ол мұражайда үлкен портикті салуға тағайындалды. Брассингтонның Джон Кеннингтонмен серіктестігі дуэтке Литтелтонның Лайтбол станциясындағы сияқты қамал салудың беделді комиссиясын жеңіп алды, ол жанартаулық қызыл тастан салынған және 1876 жылы аяқталды. Осы құрылыстан кейін ол қайтадан Крайстчерч соборында Маунтфортпен жұмыс істеді, бірақ оның жұмысы мұнда құжатталмаған. 1889 жылы Брассингтон тағы да көшіп кетті, бұл жолы Австралияның Мельбурн қаласына, ол жерде ол Warrandyte алтын кен орнына пайдаланып, кесуші карьерасын тастаған сияқты. Ол 1905 жылы ауыз ісігінен қайтыс болды және Австралиядағы Футскрей зиратында жерленді.

Brassington was born in Nottingham, England, and trained, like his father, to be a stonemason. In 1863 he and his wife Ellen and two daughters emigrated to New Zealand aboard the ship Brother's Pride. His youngest child died on the voyage. On arrival in New Zealand he set up business in a Christchurch cemetery as a monumental mason. The quality of his work was noticed by the official Provincial Architect Benjamin Mountfort who was working on the provincial council chamber in Christchurch. Mountfort immediately employed Brassington to carve the decorated stonework. The work Brassington executed at the council chamber is considered to be his best. He decorated the corbels, capitals and arches with carvings of flora and fauna indigenous to the province of Canterbury. In addition was statuary depicting Queen Victoria, her consort and other great statesmen and popular heroes of the day. It was also rumoured that depicted amongst the great and the good was Brassington's favourite barmaid and an image of himself. Brassington's work at the council chamber established him as a sought after craftsman in the rapidly developing city of Christchurch; he carved the pulpit at the church of St. John the Baptist in Latimer Square on 1866, and the font at Flaxton Church on 1867. He was commissioned to work on Christchurch Cathedral. However, when the project ran out of funds and came to a temporary halt, Brassington turned to building as a source of income, and worked on Lyttelton Harbour and many other projects at Teddington and Allendale. One of his buildings was the Church of The Holy Innocents, Christchurch, which was completed in 1869. The acclaim with which this building was greeted led him to be chosen to work again with Mountfort completing the last stage of the Canterbury Museum in the 1870s, and again at the museum to build the great portico in 1876. Brassington's partnership with John Kennington won the duo the prestigious commission of building the castle like Lyttelton Timeball Station, built of volcanic red stone, and which was completed in 1876. Following this construction he was again employed by Mountfort on the restarted Christchurch cathedral, although here his work is not documented. In 1889 Brassington emigrated again, this time to Melbourne, Australia, where he seems to have abandoned his masonry career in favour of the Warrandyte goldfield. He died of an oral tumour in 1905 and was buried at Footscray cemetery, Australia.