Уильям Хамо Торнкрофт: Англиялық мүсінші және оның мұрасы
Hamo Thornycroft
Уильям Хамо Торнкрофт (1850-1925) – ағылшын мүсінші, Вестминстердегі Оливер Кромвельдің ескерткішінің авторы. Жаңа мүсін өнерінің өкілі, классикалық стильдерді дамытты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын мүсіншісі (1850–1925)
English sculptor (1850–1925)
Сэр Уильям Хамо Торникрофт (9 наурыз 1850 – 18 желтоқсан 1925) – ағылшын мүсіншісі, Лондонның ең танымал мүсіндерінің бірі, оның ішінде Вестминстер сарайының сыртындағы Оливер Кромвель мүсінін жасаған. Ол классикалық мүсінге аса қызығушылық танытқан және 1882 жылы Корольдік академияға сайланған ең жас суретшілердің бірі болды. Сол жылы Тьюсердің қоладан құйылған мүсіні Чантрей мұражаты арқылы британдық ұлт үшін сатып алынды. Ол XIX ғасырдың неоклассикалық стилі мен кейінгі модернистік бағыттар арасындағы көпіл болған «Жаңа мүсін» қозғалысын құрудағы маңызды тұлға болды.
Sir William Hamo Thornycroft (9 March 185018 December 1925) was an English sculptor, responsible for some of London's best known statues, including the statue of Oliver Cromwell outside the Palace of Westminster. He was a keen student of classical sculpture and was one of the youngest artists to be elected to the Royal Academy, in 1882, the same year the bronze cast of Teucer was purchased for the British nation under the auspices of the Chantrey Bequest. He was a leading figure in the establishment of the New Sculpture movement, which provided a transition between the neoclassical styles of the 19th century and later modernist developments.
Ерте өмір және білім
Уильям Хамо Торникрофт Лондонда мүсіншілер Торникрофт отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Томас, анасы Мэри және әкесінің әкесі Джон – бәрі де белгілі мүсіншілер болған. Бұл фонтан Екінші дүниежүзілік соғыста жойылды.
William Hamo Thornycroft was born in London into the Thornycroft family of sculptors. Both his parents, Thomas and Mary, and his grandfather, John, were distinguished sculptors. The fountain was subsequently destroyed in the Second World War.
Ерте мансап
Торникрофт 1870-ші жылдардың соңы мен 1880-ші жылдардың басында классикалық мүсіннің форматын қайта жандандыруға тырысқан идеал жанрында мүсіндер сериясын жасады. Олардың ішінде Лоттың әйелі (1878) және Артемида мен оның иті (1880 жылы гипстен, 1882 жылы мәрмәрден). Артемида мен оның иті де, Тьюцер де классикалық композицияларды күшейтілген нақтылықпен үйлестіріп, қозғалыс пен энергия сезімін берді. Сонымен қатар, Оливер Кромвеллдің (Вестминстерде), Диан Колеттің (бронзадан жасалған топ, ерте итальяндық стильде, Санкт-Пол мектебінің алдында, бұрын Хаммерсмитте, қазір Барнста, Лондонда), Ұлы Альфредтің (Винчестерде), Гладстон ескерткішінің (Лондонның Странд көшесінде) және Лондон епископы Манделл Крейтонның (бронзадан, Санкт-Пол соборында орнатылған) ескерткіштері салынды. Сол кездегі Британ империясының көптеген қалаларында тағы да маңызды ескерткіштер бой көтерді.
Thornycroft created a series of statues in the ideal genre in the late 1870s and early 1880s that sought to reanimate the format of the classical statue. These included Lot's Wife (1878) and Artemis and her Hound (1880 plaster, 1882 marble). Both Artemis and her Hound and Teucer combined classical compositions with a increased sense of naturalism to imply movement and energy. and the statues of Oliver Cromwell (Westminster), Dean Colet (a bronze group, early Italianate in feeling, outside St Paul's School, formerly in Hammersmith and now in Barnes, London), Alfred the Great (Winchester), the Gladstone Memorial (in the Strand, London) and Mandell Creighton, Bishop of London (bronze, erected in St Paul's Cathedral). Other significant memorials were built in several cities then in the British Empire.
Сәулет жұмыстары
Англия мен Уэльстегі (ICAEW) Чартерлі бухгалтерлер институты Кеңесі Торникрофтқа Шартерлі бухгалтерлер залындағы бас кеңсесі үшін егжей-тегжейлі мүсінді фриз жасауды тапсырды, бұл жұмыс 3000 фунт стерлингке бағаланды. Торникрофттың 1889 және 1893 жылдар аралығында жасалған фризінде өнер, ғылым, қолөнер, білім беру, сауда, өндіріс, ауыл шаруашылығы, кен өндіру, теміржол, кеме жүргізу, Үндістан, колониялар және құрылыс салаларын бейнелейтін бірқатар тұлғалар бар. Сәулетшінің мүсіні залдың сәулетшісі Джон Белчердің бейнесімен, ал мүсіншінің мүсіні Торникрофттың өзінің бейнесімен жасалған. Заңгердің мүсіні H. Markby, Markby, Stewart & Co. фирмасынан, ол ICAEW-тің алғашқы жылдарында оның өкілі болды.
The Institute of Chartered Accountants in England and Wales (ICAEW) Council commissioned Thornycroft to produce a detailed sculpted frieze for their headquarters at Chartered Accountants' Hall for a cost of £3,000. Thornycroft's frieze, carved between 1889 and 1893, includes a series of figures representing Arts, Sciences, Crafts, Education, Commerce, Manufacture, Agriculture, Mining, Railways, Shipping, India, the Colonies, and Building. The figure of the architect is based on the Hall's architect, John Belcher, and the sculptor on Thornycroft himself. The figure of the solicitor is H. Markby of Markby, Stewart & Co., who acted for ICAEW in its early years.
Кейінгі еңбектері
Торникрофт 20 ғасырға дейін мүсіндік ортаның және Корольдік академияның маңызды мүшесі болып қала берді. Ол 1900 жылғы Париж көрмесінде құрмет медалімен марапатталды, ал оның студиясын өмір бойы достасы, сәулетші Джон Белчер шамамен 1892 жылы жобалаған.
Thornycroft continued to be a central member of the sculptural establishment and the Royal Academy into the 20th century. He was awarded the medal of honour at the 1900 Paris Exhibition, his studio designed by his lifelong friend the architect John Belcher, c. 1892.
Отбасы
Ата-анасынан басқа, Торникрофттің әкесінің әкесі Джон Фрэнсис та белгілі мүсінші болған. Оның ағасы, сэр Джон Исаак Торникрофт, сәтті теңіз инженері болды; олардың қарындасы Тереза ақын Зигфрид Сассонның анасы болды; Тереза және оның әпкелері Алис пен Хелен Торникрофт суретшілер еді. 1884 жылы Хамо өзінен он төрт жас кіші Агата Коксқа (1865–1958) үйленді. 1889 жылы бір кешкі ас дастарқанында Агата Томас Хардимен танысты, ол кейін оны «Англиядағы ең әдемі әйел» деп сипаттап, оның «Тесс Д’Урбервилл» романының басты кейіпкерінің прототипі болғанын мойындады. Агата мен оның күйеуі «көркем киім» идеясына қызығушылық танытты, ал оның киген киімі (болжам бойынша, оның үйлену көйлегі) Виктория және Альберт мұражайының костюмдер коллекциясында сақталады, оны олардың қызы Эльфрида Мэри Мэннинг (1901–1987), Торникрофттың туған қызы, сонымен қатар оның өмірбаянын жазған адам, тапсырған.
In addition to his parents, Thornycroft's grandfather John Francis was also a distinguished sculptor. His brother, Sir John Isaac Thornycroft, became a successful naval engineer; their sister, Theresa, was the mother of the poet Siegfried Sassoon; Theresa and sisters Alyce and Helen Thornycroft were artists. In 1884, Hamo married Agatha Cox (1865–1958), who was fourteen years his junior. At a dinner in 1889, Agatha was introduced to Thomas Hardy, who later described her as "the most beautiful woman in England" and admitted that she was one of the models for the title character in his novel Tess of the D'Urbervilles. Agatha and her husband were interested in the concept of "artistic dress", and a dress worn by her (presumed to be her wedding dress) is held in the costume collection of the Victoria & Albert Museum, donated by their daughter, Elfrida Mary Manning, née Thornycroft (1901–1987), who was also his biographer.
Жазбалар
"Корольдік өнер академиясының мүсіншілік студенттеріне арналған лекция, 1885 жыл" Уолпол қоғамы журналының 69-шы томында (2007): 211–26 беттерде қайта басылды.
"Lecture to the Sculpture Students of the Royal Academy of Art, 1885" reprinted in the Journal of the Walpole Society, vol. 69 (2007): 211–26.