Нью-Йорктің бұрынғы «Mudd Club» түнгі клубы

Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы бұрынғы түнгі клуб

"The Mudd Club" түнгі клубы Нью-Йорк қаласындағы Төменгі Манхэттеннің TriBeCa ауданындағы 77 White Street мекенжайында орналасқан. Ол 1978 жылдан 1983 жылға дейін пост-панк андеграунд музыкасы және жаңа толқынға қарсы мәдениет шаралары үшін арналған орын ретінде жұмыс істеді. Оны Стив Маас, Диего Кортес және Аня Филлипс ашқан.

Тарих

Mudd Club-ты 1978 жылы кинорежиссер Стив Маас, өнер кураторы және кинорежиссер Диего Кортес, сондай-ақ панк сахнасының белгілі тұлғасы Аня Филлипс құрды. Маас клубты Абрахам Линкольнге жасалған қастаннан кейін Джон Уилкс Бутты емдеген дәрігер Сэмюэл Александр Муддтың есімімен атады. Клубты ашу үшін, суретші Росс Блекнерге тиесілі болатын орынды алу үшін Маас болашақ орынды, негізінен Микки Раскиннің One University Place сияқты өнер бары мен кабаресі ретінде сипаттады, ал ол өз кезегінде Раскиннің Max's Kansas City клубының үлгісі болды. Mudd Club-та бар, жынысқа бөлінбеген дәретханалар және төртінші қабатта Кит Харингтің ұйымдастырған өнер галереясы болды. Онда жаңа толқын, эксперименталды музыка, перформанс өнері, әдебиет өкілдері Аллен Гинзберг пен Уильям Берроуз, сондай-ақ жаңадан көзге түскен сәнгерлер Анна Суи мен Джаспер Конранның сән көрсетілімдері ұйымдастырылды. Орындаушылардың арасында Нью-Йорктің DNA, Рис Чатем, Нона Хендрикстің Zero Cool, Contortions, Tuxedomoon және Жан Мишель Баскиаттың Gray тобы сияқты no wave топтары болды. 1979 жылы Talking Heads өздерінің Fear of Music альбомынан әндер орындады. Тим Пейдж 1981 жылы Mudd Club-та бірнеше концерт ұйымдастырды, бұл қазіргі заманғы өнер музыкасын рок және поп музыкасымен үйлестіруге бағытталған әрекет болды. Би алаңында Дэвид Азарч, Анита Сарко және Джонни Дайнелл панк-рок, фанк және ерекше музыкалық туындылардың бірегей қоспасын ойнады. Бастапқыда ол 70-ші жылдардағы Studio 54 клубының сәніне қарсы тұратын постпанк "тамаша орын" болды. Ашылғаннан кейін алты ай өткен соң, People журналында Mudd Club туралы былай деп жазылды: "Нью-Йорктің түнгі панк, позерлер мен ультра сәнді адамдары өзінің маниялық сәнін көрсетуге жаңа орын тапты. Бұл – Mudd Club. Оның ерекшелігі, 1920-жылдардағы Берлиндегі кабаре сахнасынан бері осындай орын болған емес". Клубқа қала орталығының танымал тұлғалары жиі келіп тұрғандықтан, есік саясаты енгізіліп, ол сәнді, көбінесе элиталық беделге ие болды. Бірнеше жылдан кейін Studio 54 клубының Энди Уорхол, Грейс Джонс, Майкл Мусто және Дэвид Боуи сияқты жұлдыздары да келді. 1981 жылы Mudd Club-тың Стив Маас Сент-Маркс-плейсдегі 57-ші клубқа баруын бастады және 57-ші клубтың көптеген өкілдерін (оның ішінде Кит Харингті) қала ортасындағы өнер сахнасының жас және сәнді бөлігін тартуға шақырды. Нәтижесінде Mudd Club Манхэттеннің болашақ мәдени тұлғаларының көптеген өкілдеріне таныс орынға айналды. Клубқа жиі келетін адамдардың арасында музыканттар Лу Рид, Джонни Тундерс, Дэвид Бёрн, Дебби Гарри, Арто Линдсей, Джон Лури, Нико, Лидия Ланч, X, The Cramps, The B 52's, The Bongos және Judas Priest суретшісі Жан Мишель Баскиат пен оның сол кездегі әйелі Мадонна; Colab мүшелері; орындаушылар Клаус Номи және Джон Секс; дизайнерлер Бетси Джонсон, Марипол және Марисол Делуна; андеграунд кинорежиссерлері Амос По, Эрик Митчелл, Чарли Ахеарн, Винсент Галло, Джеймс Нарес, Джим Джармуш, Вивьен Дик, Скотт Б және Бет Б, Кэти Акер және Гленн О'Брайен; супермодель Джиа Каранги; және макияж суретшісі Сэнди Линтер болды. Mudd Club 1983 жылдың көктемінде жабылды. Маас 2001 жылы Берлинде тағы бір Mudd Club ашты (Grosse Hamburger Strasse 17 мекенжайы бойынша); бұл Берлиндегі клуб гастрольдік топтар үшін ыңғайлы орын болып саналды. 2007 жылы Creative Time өнер ұйымы клубтың құрылуын еске алу үшін Нью-Йорк ғимаратына мемориалдық тақта орнатты. 2010 жылдың 28-29 қазанында Манхэттендегі Delancey түнгі клубында Mudd Club әртістері мен тұрақты тұтынушыларының 30 жылдық кездесуі өтті. Mudd Club және Club 57 клубтарынан көптеген топтар мен орындаушылар өнер көрсетті, соның ішінде Bush Tetras, Three Teens Kill Four, Comateens және Walter Steading. Mudd Club кездесуіне алғашқы үш қақпашының екеуі, Джои Келли (Buddy Love, Magic Tramps, Dive Bar Romeos) және Ричард Бох (автор және суретші) қатысты, бірақ актер / дауыс беруші Колтер Рулл, бірінші қақпашы (Хэллоуин, '78 маусым, '79 Джои Келлимен "қауіпсіздік" ретінде), ол "Мен қазіргі кезде ұйымдастырылған тойларды ұнатпаймын" деп мәлімдеді. Бохтың "Mudd Club" атты естелік кітабы, оның Mudd Club есігінде екі жылға жуық жұмыс істегеніне арналған, 2017 жылдың қыркүйегінде Feral House баспасында жарық көрді.

The Mudd Club was founded by filmmaker Steve Maas, art curator and filmmaker Diego Cortez, and downtown punk scene persona Anya Phillips in 1978. Maas named the club after Samuel Alexander Mudd, the physician who treated John Wilkes Booth in the aftermath of Abraham Lincoln's assassination. To secure the space for the venue, which was a loft owned by artist Ross Bleckner, Maas described the future venue as essentially an art bar cabaret, like Mickey Ruskin's One University Place, itself based on Ruskin's Max's Kansas City. Mudd Club featured a bar, gender neutral bathrooms, and an art gallery curated by Keith Haring on the fourth floor. Live performances there included new wave, experimental music, performance art, literary icons Allen Ginsberg and William Burroughs, and catwalk exhibitions for emerging fashion designers Anna Sui and Jasper Conran. Performers included New York no wave bands such as DNA, Rhys Chatham, Nona Hendryx's Zero Cool, the Contortions, Tuxedomoon and Jean Michel Basquiat's band Gray. In 1979, Talking Heads performed songs from their new album Fear of Music. Tim Page produced several concerts at the Mudd Club in 1981, in an attempt to meld contemporary art music with rock music and pop music. On the dance floor, DJs David Azarch, Anita Sarko and Johnny Dynell played a unique mixture of punk rock, funk music and curiosities. From the start it functioned as a post punk "amazing antidote to the uptown glitz of Studio 54 in the '70s". Six months after it opened, the Mudd Club was mentioned in People: "New York's fly by night crowd of punks, posers and the ultra hip has discovered new turf on which to flaunt its manic chic. It is the Mudd Club For sheer kinkiness, there has been nothing like it since the cabaret scene in 1920s Berlin". As it became more frequented by downtown celebrities, a door policy was established and it acquired a chic, often elitist hip reputation. After its first few years, Studio 54 celebrities like Andy Warhol, Grace Jones, Michael Musto, and David Bowie began to show up. In 1981, the Mudd Club's Steve Maas began going to the more informal Club 57 on St. Mark's Place, and began hiring the Club 57 crowd (including Keith Haring) to help draw in the younger and hipper part of the downtown art scene. As a result, the Mudd Club was frequented by many of Manhattan's up and coming cultural celebrities. People associated with frequenting the venue included musicians Lou Reed, Johnny Thunders, David Byrne, Debbie Harry, Arto Lindsay, John Lurie, Nico, Lydia Lunch, X, the Cramps, the B 52's, the Bongos and Judas Priest artist Jean Michel Basquiat and his then girlfriend Madonna; Colab members; performers Klaus Nomi and John Sex; designers Betsey Johnson, Maripol and Marisol Deluna; underground filmmakers Amos Poe, Eric Mitchell, Charlie Ahearn, Vincent Gallo, James Nares, Jim Jarmusch, Vivienne Dick, Scott B and Beth B, Kathy Acker, and Glenn O'Brien; supermodel Gia Carangi; and makeup artist Sandy Linter. The Mudd Club closed in the spring of 1983. Maas opened another Mudd Club in Berlin in 2001 (located at Grosse Hamburger Strasse 17); this Berlin club was considered an intimate venue for touring bands. In 2007, the arts organization Creative Time placed a plaque on the NYC building to commemorate the club's existence. On October 28–29, 2010, a 30 year reunion of Mudd Club artists and regulars was held at the Delancey nightclub in Manhattan. Many bands and performers from the Mudd Club and Club 57 performed, including Bush Tetras, Three Teens Kill Four, Comateens and Walter Steading. The Mudd Club reunion was also attended by two of the three original doormen, Joey Kelly (Buddy Love, Magic Tramps, Dive Bar Romeos) and Richard Boch (author and painter) but not the actor/voiceperson Colter Rule, the first doorman (Halloween, '78 June,'79 with Joey Kelly as "security), who was quoted as stating, "I dislike organized partying these days". A memoir by Boch, The Mudd Club, based on his nearly two years working the Mudd Club door, was published by Feral House in September 2017.

Поп мәдениетінде

Клуб Talking Heads тобының "Life During Wartime" (1979), Ramones тобының "The Return of Jackie and Judy" (1980), Нина Хагеннің "New York / N. Y." (1983) және Эллиотт Мерфидің "Off the Shelf" (1983) сияқты әртүрлі әндерде еске алынған. Фрэнк Заппа 1981 жылы шыққан "You Are What You Is" альбомына клубтың атымен аталатын әнді қосты. 2022 жылы Judas Priest тобы "50 Heavy Metal Years Of Music" жинағының бір бөлігі ретінде "Live at the Mudd Club ’79" CD-ін жариялады. Сонымен қатар, "Schitt's Creek" сериалының 4-ші маусымының 4-ші эпизодында Мойра Алексис пен Твайлаға олардың оны төменгі Ист-Сайдтағы Mudd Club-қа баратын кезімізге еске салғанын айтты.