Кіріспе

Робинс аралы – Нью-Йорк штатының Нью-Суфолк қаласының жағалауындағы Лонг-Айлендтің шығыс бөлігінде орналасқан Пеконик шығанағындағы арал. Арал жеке меншікте және жалпы қолжетімді емес, ол АҚШ-тағы Нью-Йорк штатының Саффолк округіне қарасты Саутхолд қаласының құзыретінде.

Тарих

Робинс аралы 1636 жылы король Чарльз I-нің Стерлинг графы Уильям Александрға берген құжатының бір бөлігі болды, онда Александр Лонг-Айленд пен оған іргелес аралдардың барлығын алды. Александр Джеймс Фарретке Лонг-Айлендті мекендеуде өзінің агенті және адвокаты ретінде әрекет етуге уәкілдік берді. 1637 жылы Фаррет жеке пайдалану үшін жер таңдауға рұқсат алды. Фаррет өзінің пайдалануы үшін Shelter Island және Robins Island аралдарын таңдады. Фаррет, өз кезегінде, 1641 жылы Нью-Хейвен колониясын құрғандардың бірі Стивен Гудйерге аралдарды сатты. 1651 жылы оны Натаниел Сильвестр және оның серіктестері – Констант Сильвестр, Томас Миддлтон және Томас Роуз сатып алды. Арал 1715 жылы Паркер Уикхэмге сатылды. Саутхолд қаласының тізімдеріне сәйкес, 1734 жылы Джозеф Уикхэм аралдың иесі болды. Оның ұлы – Джозеф Уикхэм (1749 жылы қайтыс болды) – аралды мұра етті, ал оның ұлы Паркер 1779 жылы аралдың иесі атанды. Арал және Саффолк округінің басқа да жақын жерлері 1779 жылы Американ революциясы кезінде тәркіленді, ал Уикхэм, лоялист болғандықтан, штаттан қуылды. Штат заң шығарушы органының шешімімен Паркер Уикхэм мүлкін жоғалтқан деп жарияланды және ол 1784 жылдың 5 тамызында Калеб Брюстер мен Бенджамин Таллмаджге сатылды. Олар оны 1790 жылдары Езра Л’Хоммедиеге сатты. Л’Хоммедие қайтыс болғаннан кейін, оның мұрагерлері оны Бенджамин Хортон мен Джеймс Ривке сатты. 1851 жылы Уостер мен Гудэйл аралға ие болды. Айра Б. Тутилл мен Еремия Г. Тутилл аралдың бір бөлігін сатып алды және 1857 жылы Айра Б. Тутилл аралдың барлығына ие болды. 1873 жылы ол оны Джордж И. Хорнға сатты, ол Джеймс Уилсонның агенті ретінде әрекет етті. 1878 жылы арал Ира Б. Тутиллге қайта сатылды. Тутилл оны 1881 жылы Абрахам Инграхамға 22 000 долларға сатты. Нью-Йорктан келген Инграхам аралды бақалдақтар мен басқа да аңдарды аулау үшін пайдаланды. 1970 жылдардың басынан бері аралдың күзетшісі болған Роберт М. Тутилл, аралға келген жергілікті балықшылардың салдарынан туындауы мүмкін өрттерден қорғау үшін тек шақырылған қонақтар ғана аралға баруын қамтамасыз етті. Бір айдан кейін, 1989 жылдың сәуір айында Саффолк округі Робинс аралын 9,2 миллион долларға сатып алып, оны табиғат қорығына айналдыруға келісті. (Алайда, округ аралды сатып алу алдында экологиялық зерттеу жүргізу қажет деп шешкеннен кейін келісім күшін жойды.)

Ағымдағы жағдай

Робинс аралы Уолл-стриттегі қаржыгер Луи Бэконға тиесілі, ол оны 1993 жылы банкроттық сотының аукционында 11 миллион долларға сатып алды. Бэкон аралды қалпына келтіруге маңызды инвестициялар жасады, тіпті бұрын кесілген емен ағаштарының орнына толық бойы жеткен емен ағаштарын импорттады. Аралдан кейбір жергілікті емес шөптер алынып, жаңа шөптер отырғызылды, ал аңшылар тым көбейіп кеткен бұғылардың санын азайтты. Арал штаттағы ең сау құрметті популяцияға ие, оның ішінде шығыс саз құрметі де бар. Бэкон қонақтары үшін аралда дәстүрлі ағылшын стиліндегі "қозғалмалы фазан аулау" ұйымдастыруымен белгілі. Мүлікте үш негізгі үй, сондай-ақ қосымша қонақ үйлер, күзетшілерге арналған бөлмелер, бірнеше қоралар мен шаруашылық ғимараттар бар.

География

Робинс аралы Кіші Пеконик шығанағы мен Үлкен Пеконик шығанағының арасында орналасқан. Аралға жеке кемемен жетуге болады. Аралдың бойымен жол созылып жатыр. 1997 жылы жасалған табиғатты қорғау шарты аралда жаңа құрылыстар салу мүмкіндігін төмендетсе де, 2009 жылғы спутниктік суреттерде аралда жеті нысан және бірнеше шағын ғимараттар көрініп тұр.