Эдуард фон Капелле – неміс әскери теңізшісі (1855-1931). Германия теңіз заңдарын жасауға және 1-ші дүниежүзілік соғыстағы теңіз соғысын басқаруға үлкен үлес қосты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс адмиралы (1855–1931)
German admiral (1855–1931)
Эдуард фон Капель (10 қазан 1855 – 23 ақпан 1931) – Германия Императорлық Әскери-теңіз флотының офицері, Целле қаласынан шыққан. 1872 жылы Германия Императорлық Әскери-теңіз флотына қабылданып, түрлі лауазымдарда қызмет етті, соның ішінде ұрыс кемесінің аға офицері және Рейхсмаринеамтта (Императорлық Әскери-теңіз кеңсесі) әкімшілік бөлімнің бастығы болды. Адмирал Альфред фон Тирпицпен тығыз байланыста жұмыс істеген ол негізінен «Флоттензезе» (Германияның Әскери-теңіз заңдары) жобасын жасауға жауапты болды және 1913 жылы адмирал шеніне көтерілді. 1914 жылғы шілделік дағдарыс кезінде Германияның соғысқа қатысуын қолдады. Капель 1916 жылғы наурыз айында Тирпицтің орнына Императорлық Әскери-теңіз кеңсесінің мемлекеттік хатшысы болып тағайындалды және Бірінші дүниежүзілік соғыстың соңғы үш жылында Германияның теңіз соғысын басқарды. Бастапқыда шексіз суасты кемелері соғысына қарсы болған ол, оны қолдауға көндірілді; осы саясаттың жалғасуы АҚШ-тың Германияға соғыс жариялауына әкеп соқты. Дегенмен, ол жауынгерлік кемелердің басымдығына сенімін сақтап, олардың құрылысын тоқтатуға қарсы болды. Теңіз ісінде консерваторлық көзқарасы бар деп саналғандардың қарсылығына тап болған ол, 1918 жылғы қазан айында император Вильгельм II-нің өтінішімен отставкаға кетті. 1931 жылғы 23 ақпанда қайтыс болғанға дейін Висбаден қаласында тұрды. ТОК
Eduard von Capelle (10 October 1855 – 23 February 1931) was a German Imperial Navy officer from Celle. He joined the Imperial German Navy in 1872, serving in various roles, including as an executive officer of the battleship and chief of the administrative department in the Reichsmarineamt (Imperial Naval Office). Working closely with Admiral Alfred von Tirpitz, he was primarily responsible for drafting the Flottengesetze (German Naval Laws), and was promoted to admiral in 1913. He was supportive of Germany's entry into war during July Crisis of 1914. Capelle was recalled from his post in March 1916 to replace Tirpitz as the State Secretary of the Imperial Navy Office, and oversaw the German naval war during the latter three years of World War I. Initially against unrestricted submarine warfare, he was persuaded to support it; the continuation of this policy caused the United States to declare war on Germany. Nevertheless, he maintained his belief in the supremacy of battleships and argued against halting their construction. Facing opposition from those who saw him as too much of a conservative in naval affairs, he was asked by Kaiser Wilhelm II to resign, which he did in October 1918. He resided in Wiesbaden until his death on 23 February 1931. TOC
Ерте мансап
Эдуард Капель 1855 жылғы 10 қазанда сол кездегі Ганновер Корольдігіндегі Цельде дүниеге келген. Капель 1872 жылы теңіз кадеті ретінде Императорлық Германия Әскери-теңіз флотына қосылды. Ол флотта түрлі лауазымдарда қызмет етті. 1894 жылғы желтоқсанда ол соғыс кемесінің аға офицері болып қызмет еткен. Кейіннен ол Императорлық Әскери-теңіз кеңсесіне (RMA) әкімшілік бөлімнің бастығы ретінде тағайындалды. Осы қызметте ол сол кездегі Әмірші фон Тирпицпен тығыз жұмыс істей бастады, ол Әскери-теңіз флотының Мемлекеттік хатшысы болып тағайындалған еді. Капель 1906, 1908 және 1912 жылдары «Флоттенгезец», «Флот заңдары» және қосымша заңдар болып табылатын заңнаманы әзірлеуге жауапты болды. Осы кезеңде ол және теңіз командасының басқа да жоғары лауазымды өкілдері кеме жасау индустриясындағы монополияларды бұзу үшін бірнеше рет жұмыс істеді, бұл шығындарды төмен және тұрақты ұстау мақсатында жасалды. Олардың күш-жігеріне қарсылық көрсеткен жалғыз компания – брондау және ірі калибрлі қару-жарақтарға дерлік монополия құрған «Крупп» компаниясы болды, ол RMA үшін тиімді қысым көрсетуге тым күшті болып шықты. Капель 1906 жылы контр-адмиралға (контр-адмирал), ал үш жылдан кейін вице-адмиралға (вице-адмирал) көтерілді. 1913 жылы ол адмирал шеніне жетті. Осы қызметте ол серб террористерінің Франц Фердинандты өлтіруінен кейін Кайзер Вильгельм II Австрия-Мажарстанға берген «ақ парақты» мақұлдады. Дағдарыстың күшеюіне қатысты Капель: «көптеген қылыштар шайқалып, көптеген улағыш сиялар төгілсе де, Еуропа Сербия үшін өзін-өзі қиратпайды» деді.
Eduard Capelle was born on 10 October 1855, in Celle, in what was then the Kingdom of Hanover. Capelle joined the Imperial German Navy in 1872, as a naval cadet. He served in various capacities in the fleet, In December 1894, he was serving as the executive officer of the battleship He was later assigned to the Reichsmarineamt (RMA), the Imperial Navy Office, as the chief of the administrative department. In this capacity, he began to work closely with now Admiral von Tirpitz, who had been promoted to become the State Secretary for the Navy. Capelle was responsible for drafting the legislation that became the Flottengesetz, the Fleet Laws, and the supplementary laws in 1906, 1908, and 1912. During this period, he and other senior members of the naval command worked repeatedly to break monopolies in the shipbuilding industry, as a means to keep costs low and stable. The only firm that proved resistant to their efforts was Krupp, which held a near monopoly on armor plating and large caliber guns, and proved to be too powerful for the RMA to effectively pressure. Capelle was promoted to konteradmiral (rear admiral) in 1906, and to vizeadmiral (vice admiral) three years later. He rose to the rank of admiral in 1913, In this capacity, he endorsed the "blank check" Kaiser Wilhelm II had extended to Austria Hungary in the aftermath of the assassination of Archduke Franz Ferdinand by Serbian terrorists the previous month. With regard to the deepening crisis, Capelle stated that while "many swords will be rattled and much poisonous ink spilled, Europe will not tear itself to pieces over Serbia.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1915 жылдың тамызының соңында Капель ауырып қалды және теңіз күштерінен зейнетке шығуын сұрады, бірақ 1 қарашаға дейін лауазымында қалуға келісті. 1916 жылдың наурыз айында Капель қайтадан қызметке шақырылып, Тирпицтің орнын басты, оның теңіз соғысы жөніндегі көзқарастары бұқаралық халыққа ұнамайтын болды. Капельдің мемлекеттік хатшы лауазымы Тирпицтің кезінде болғаннан гөрі әлдеқайда әлсіз болды; бұл соғыстың барысына және Тирпиц, содан кейін Капель ұсынған, теңіз бетіндегі флот саясатының сенімсіздікке ұшырауына байланысты болды. Кейін Капельдің орынбасары болған адмирал Пол Бенке: «Теңіз күштерінде RMA лауазымы әкімшілікке айналды, ол енді жетекші рөл атқармайды», – деді. Капель бастапқыда шексіз суасты кемелері соғысына қарсы болғанмен, Ашық теңіз флотының қолбасшысы адмирал Рейнхард Шер бастаған жоғары офицерлер тобы Капельді өз ойын өзгертуге көндірді, ол өз кезегінде Вильгельм II-ні суасты кемелері соғысына оралуға рұқсат беруге итермеледі. 1917 жылдың қаңтарында Вильгельм II келісім берді, ал Германия 1 ақпанда Ұлыбританияға қарсы U-кемелер науқанын қайта бастады. АҚШ Конгресі 1917 жылдың 6 сәуірінде Германияға соғыс жариялауға дауыс берді. U-кемелер науқанын қайта бастауға келіскеніне қарамастан, Капель суасты кемелерінің шайқас кемесін шешуші теңіздік қару ретінде алмастырғанына сенбеді, 1917 жылдың ақпанында жаңа шайқас кемесінің құрылысы – L 20e α дизайны – тоқтатылмауы керек деп мәлімдеді. Құныны азайту үшін Капель теңіз күштерінің суыру қабілетінен аспайтын және жобасынан асатын кемелерді салмайтынын жариялады; бұл қолданыстағы порттар мен құрғақ доктардың ең үлкен өлшемдері болды. Үлкен жобалар порттар мен арналарда және жаңа доктарда тым қымбат кенеу жұмыстарын қажет ететін еді. Дегенмен, 1918 жылдың ақпанына қарай жаңа шайқас кемелерінің жобалау жұмыстары тоқтап, Капель бұл туралы ештеңе жасай алмады; соғысқа дейін U-кемелер тобы теңіз күштерінің барлық шектеулі өндіріс мүмкіндіктерін сіңіріп алды. Капель сонымен қатар Германияның соғыс одақтасы Осман империясымен кеме жасау келісімдерін жасады; ол Осман теңіз күштері үшін он екі торпедалық катер және он екі U-кемен сатып алу келісімдерін жасады. Капель сонымен қатар теңіз күштерінің қажеттіліктері үшін білікті жұмысшыларды армиядан тыс ұстау үшін кеме құрылысын пайдаланды. 1917 жылдың тамызында Капель бірнеше тәртіпсіздіктерден кейін флотта социалистік әдебиетке тыйым салды. 1917 жылдың 9 қазанында Рейхстагқа сөйлеген сөзінде ол Германияның социал-демократиялық партиясының (SPD) радикалды, тәуелсіз бөлігін осы революциялық әрекеттерді біліп-біліп қолдады деп айыптады, бұл SPD-нің орталық мүшелерін радикалды тәуелсіз фракцияға жақындатты. Бұл канцлер Георг Михаэлистің құлауына әкелді, оның орнына Георг фон Гертлинг келді. 1918 жылдың тамызына қарай Шер және Ашық теңіз флотының көрнекті командирлері Вильгельм II-ні теңіз күштерінің жоғары командасындағы аға офицерлерді белсендірек тұлғалармен алмастыру қажеттігіне көндірді. Осы мақсатта Вильгельм II Капельдің, Әскери-теңіз министрлігінің бастығы Хеннинг фон Хольцендорфтың және Теңіз кабинетінің басшысы Георг Александр фон Мюллердің отставкасын сұрады. Капель 1918 жылдың қазанында, соғыс аяқталар алдында, теңіз күштерінен кетті. Оның орынбасары Пол Бенке оны қысқа мерзімге алмастырды, бірақ ол да Шерге қарсы болғандықтан, ол да қызметтен босатылды, ол осы уақытқа дейін Seekriegsleitung (Теңіз штабының бастығы) лауазымына көтерілген еді. 1919 жылы Капель Рейхстагтың соғыс сәтсіздіктері жөніндегі комитетіне соғыс кезіндегі мемлекеттік хатшы лауазымында болғандығы туралы, әсіресе Ұлыбританияға қарсы U-кемелер науқанына қатысты куәлік берді. Капель 1931 жылдың 23 ақпанында Висбаден қаласында қайтыс болды.
By late August 1915, Capelle had fallen ill, and so requested retirement from the navy, though he agreed to remain in the post until 1 November. In March 1916 Capelle was recalled to service and replaced Tirpitz, whose views on the naval war had become unpopular, as the State Secretary for the Navy. Capelle's position as state secretary was decidedly weaker than under Tirpitz's tenure; this was in large part due to the course of the war and the discrediting of the surface fleet policy advocated at first by Tirpitz and then by Capelle. Admiral Paul Behncke, who would later serve as Capelle's deputy, stated that, "In the Navy, the position of the RMA has become purely administrative, it no longer plays a leading role." Though Capelle was initially opposed to unrestricted submarine warfare, a group of senior officers led by the commander of the High Seas Fleet, Admiral Reinhard Scheer, convinced Capelle to change his mind, who in turn worked to convince Wilhelm II to permit a return to unrestricted submarine warfare. By January 1917, Wilhelm II had consented, and Germany resumed the U boat campaign against Britain on 1 February. The US Congress voted to declare war with Germany on 6 April 1917. Even though he agreed to resume the U boat campaign, Capelle did not believe that submarines had replaced the battleship as the decisive naval weapon, arguing in February 1917 that new battleship construction—that of the L 20e α design—should not be stopped. In order to keep costs down, Capelle announced that the Navy would not build any ships over displacement or with a draft in excess of ; these were the maximum dimensions of the existing harbours and dry docks. Larger designs would require prohibitively expensive dredging on harbours and channels and new docks. Nevertheless, by February 1918, design work on the new class of battleships had ground to a halt, and Capelle could do nothing about it; by this far into the war, the U boat arm had absorbed all of the limited production capabilities of the Navy. Capelle also advocated for shipbuilding contracts with the Ottoman Empire, Germany's wartime ally; he secured contracts for twelve torpedo boats and twelve U boats for the Ottoman Navy. Capelle also used the naval construction program to keep skilled workers out of the Army, in order to preserve their expertise for the Navy's needs. In August 1917, Capelle banned socialist literature from the fleet, in the aftermath of several disturbances. On 9 October 1917, in a speech to the Reichstag, he accused the radical, independent branch of the Sozialdemokratische Partei Deutschlands (SPD–Social Democratic Party) of knowingly supporting these revolutionary actions, which drove moderate SPD members closer to the radical independent faction. This led to the toppling of Chancellor Georg Michaelis, who was replaced by Georg von Hertling. By August 1918, Scheer and a group of prominent commanders in the High Seas Fleet had convinced Wilhelm II that the senior officers in the naval high command needed to be replaced by more dynamic individuals. To this end, Wilhelm II requested the resignation of Capelle, Henning von Holtzendorff, the Admiralty Chief, and Georg Alexander von Müller, the head of the Naval Cabinet. Capelle resigned from the Navy in October 1918, shortly before the end of the war. His deputy, Paul Behnke, briefly replaced him but was also forced out due to his opposition to Scheer, who had by this time been promoted to the Seekriegsleitung (Chief of Naval Staff). In 1919, Capelle testified before the Reichstag War Failures Committee about his tenure as State Secretary during the war, particularly relating to the U boat campaign against Britain. Capelle died in Wiesbaden on 23 February 1931.