Гиперинсулинемия: қандағы инсулиннің глюкозаға қатысты артық деңгейі. Симптомдар, себептері (2 типті диабет, жаңа туған балалар) және емдеу жолдары туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Қандағы глюкозаға қатысты инсулиннің қалыптан тыс жоғарылауы.
Abnormal increase in insulin in the bloodstream relative to glucose
Гиперинсулинемия – қан айналымындағы инсулин деңгейінің глюкоза деңгейіне шаққанда артық болуы. Гиперинсулинемияны көбінесе қант диабеті немесе гипергликемия деп жаңылыстырады, бірақ ол әртүрлі метаболизмдік аурулар мен жағдайлардың, сондай-ақ диетадағы нәрлігі аз қанттардың салдары болуы мүмкін. Гиперинсулинемия 2-типті қант диабетімен ауыратын адамдарда жиі кездеседі, бірақ ол аурудың себебі емес, тек бір белгісі ғана (қарсы пікірлер үшін қараңыз). 1-типті диабет тек қана ұйқы безінің бета-жасушаларының функциясы бұзылғанда пайда болады. Гиперинсулинемия 2-типті қант диабеті, нәрестелерде және дәрілік заттардың салдарынан туындаған гиперинсулинемия сияқты түрлі жағдайларда байқалады. Ол туа біткен гиперинсулинизмде, оның ішінде несидиобластозда да кездесуі мүмкін. Гиперинсулинемия гипертониямен, семіздікпен, дислипидемиямен, инсулинге қарсылықпен және глюкозаға төзбеушілікпен байланысты. Бұл жағдайлардың жиынтығы метаболикалық синдром деп аталады. Гиперинсулинемия мен метаболикалық синдромның арасындағы тығыз байланыс, олардың патогенезіндегі ұқсас немесе ортақ механизмдердің бар екенін көрсетеді. Инсулинге сезімталдығы төмендеген кезде, ұйқы безінің бета-жасушалары қандағы глюкоза деңгейінің жоғарылауына жауап ретінде инсулиннің көбірек мөлшерін бөліп шығарады, бұл гиперинсулинемияға әкеледі. Инсулинге қарсылық танытатын тіндерде инсулиннің белгілі бір концентрациясына жеткенде, жасушалар глюкозаны сіңіріп алады, соның салдарынан қандағы глюкоза деңгейі төмендейді. Зерттеулер көрсеткендей, инсулинге қарсылықтың нәтижесінде пайда болатын инсулиннің жоғары деңгейі инсулинге қарсылықты күшейтуі мүмкін. Нәрестелердегі гиперинсулинемияның пайда болуына түрлі экологиялық және генетикалық факторлар себеп болуы мүмкін. Егер анасы қант диабетімен ауыратын болса және қандағы глюкоза деңгейін тиісті түрде бақылай алмаса, ананың гипергликемиялық қаны ұрықта гипергликемиялық ортаны құруы мүмкін. Қандағы глюкозаның жоғарылауын өтеу үшін ұрықтың ұйқы безінің бета-жасушалары гиперплазияға ұшырауы мүмкін. Бета-жасушалардың қарқынды бөлінуінің нәтижесінде жоғары қандағы глюкоза деңгейін өтеу үшін инсулин секрециясының артуына әкеледі. Туғаннан кейін ананың гипергликемиялық қаны нәрестеге қол жетімді болмайды, нәтижесінде жаңа туған нәрестеде қандағы глюкоза деңгейі күрт төмендейді. Инсулин деңгейі жоғары болғандықтан, бұл гипогликемияға әкелуі мүмкін. Бұл жағдайды емдеу үшін, жаңа туған нәрестеге қалыпты қандағы глюкоза деңгейін сақтау үшін қажетті жоғары концентрациядағы глюкоза дозасы беріледі. Гиперинсулинемия бір-екі күннен кейін басылады.
Hyperinsulinemia is a condition in which there are excess levels of insulin circulating in the blood relative to the level of glucose. While it is often mistaken for diabetes or hyperglycaemia, hyperinsulinemia can result from a variety of metabolic diseases and conditions, as well as non nutritive sugars in the diet. While hyperinsulinemia is often seen in people with early stage type 2 diabetes mellitus, it is not the cause of the condition and is only one symptom of the disease (for opposing view see review in ). Type 1 diabetes only occurs when pancreatic beta cell function is impaired. Hyperinsulinemia can be seen in a variety of conditions including diabetes mellitus type 2, in neonates and in drug induced hyperinsulinemia. It can also occur in congenital hyperinsulinism, including nesidioblastosis. Hyperinsulinemia is associated with hypertension, obesity, dyslipidemia, insulin resistance, and glucose intolerance. These conditions are collectively known as metabolic syndrome. This close association between hyperinsulinemia and conditions of metabolic syndrome suggest related or common mechanisms of pathogenicity. With a reduced response to insulin, the beta cells of the pancreas secrete increasing amounts of insulin in response to the continued high blood glucose levels resulting in hyperinsulinemia. In insulin resistant tissues, a threshold concentration of insulin is reached causing the cells to uptake glucose and therefore decreases blood glucose levels. Studies have shown that the high levels of insulin resulting from insulin resistance might enhance insulin resistance. Hyperinsulinemia in neonates can be the result of a variety of environmental and genetic factors. If the mother of the infant is a diabetic and is not able to properly control her blood glucose levels, the hyperglycemic maternal blood can create a hyperglycemic environment in the fetus. To compensate for the increased blood glucose levels, fetal pancreatic beta cells can undergo hyperplasia. The rapid division of beta cells results in increased levels of insulin being secreted to compensate for the high blood glucose levels. Following birth, the hyperglycemic maternal blood is no longer accessible to the neonate resulting in a rapid drop in the newborn’s blood glucose levels. As insulin levels are still elevated this may result in hypoglycemia. To treat the condition, high concentration doses of glucose are given to the neonate as required maintaining normal blood glucose levels. The hyperinsulinemia condition subsides after one to two days.
Семіздікке байланысты
Көп жағдайда адамдар семіздік белгілері көрінбей тұрып, метаболикалық (ішкі) ауруларға шалдығады. Бірақ ішкі май жиналысы (висцералды семіздік) анықталмай қалуы мүмкін, және ол өте қауіпті. Гиперинсулинемия және инсулинге қарсы тұрудың басты себебі – диета, физикалық жаттығулар және ұйқының жетіспеуі сияқты өмір салты таңдаулары. Қарның майы инсулин деңгейінің жоғары болуын күшті болжайды. Семіздік – майлы тіндердің артық болуымен сипатталады – инсулин глюкозадан майлы қышқылдардың синтезін күшейтеді, глюкозаның май жасушаларына (адипоциттерге) енуіне көмектеседі және май жасушаларындағы майдың ыдырауын тежейді. Екінші жағынан, майлы тіндер әртүрлі метаболиттер, гормондар және цитокиндерді бөліп шығарады, олар гиперинсулинемияны тудыруы мүмкін. Атап айтқанда, майлы тіндер бөлетін цитокиндер инсулин сигналдау тізбегіне және, демек, инсулин секрециясына тікелей әсер етеді. Адипонектиндер – денедегі май пайызына кері пропорционалды цитокиндер; яғни, денеде майы аз адамдарда адипонектин концентрациясы жоғары, ал майы көп адамдарда – төмен болады. 2011 жылы гиперинсулинемияның семіз адамдарда адипонектин концентрациясының төмендеуімен байланысты екені хабарланды, бірақ адипонектиннің төмен деңгейі гиперинсулинемияның себебі ме, әлі дәлелденбеген.
Often, individuals get metabolically (internally) sick before showing signs of obesity. But visceral obesity can go undetected, and is extremely dangerous. Lifestyle choices including diet, exercise, and sleep deprivation play the largest role in Hyperinsulinemia & insulin resistance. Belly fat is a strong predictor of high insulin levels. Obesity is characterized by an excess of adipose tissue – insulin increases the synthesis of fatty acids from glucose, facilitates the entry of glucose into adipocytes and inhibits breakdown of fat in adipocytes. On the other hand, adipose tissue is known to secrete various metabolites, hormones and cytokines that may play a role in causing hyperinsulinemia. Specifically cytokines secreted by adipose tissue directly affect the insulin signalling cascade, and thus insulin secretion. Adiponectins are cytokines that are inversely related to percent body fat; that is people with a low body fat will have higher concentrations of adiponectins where as people with high body fat will have lower concentrations of adiponectins. In 2011, it was reported that hyperinsulinemia is strongly associated with low adiponectin concentrations in obese people, though whether low adiponectin has a causal role in hyperinsulinemia remains to be established.
Диагностика
Азық-түлік инсулиннің қандағы деңгейін өлшеу қажет, себебі ол қалыпты глюкоза деңгейі болғанда да жоғарылайуы мүмкін. Диагноз көбінесе 1 мг глюкагонды бұлшыққа (IM) немесе тамырға (IV) енгізген кезде 1,7 ммоль/л (30 мг/дл) жоғарылаған глюкоза деңгейін тексеру арқылы қойылады. Сонымен қатар, зәр немесе қан сынамалары кетондар мен төмен еркін май қышқылдарының деңгейін тексеру үшін де қолданылады. Диагноз қойылғаннан кейін көптеген адамдар бағалау үшін үнемі тексерілуі тиіс. Алайда, бұл бауыр ауруы, қуыс без ауруы емес.
Fasting Insulin levels in blood may be measured as this can be elevated in the presence of normal glucose. Diagnosis is often made by checking normal levels of glucose that exceed 1.7 mmol/L (30 mg/dL) when 1 mg of glucagon is administered IM or IV. In addition, urine samples or blood samples are also used to check levels of ketones and low free fatty acids. After diagnosis, most people are required to continue regular check ups for evaluations. but refers to a liver condition rather than a pancreatic one.
Емдеу
Емдеу әдетте диета мен жаттығулар арқылы жүзеге асырылады, бірақ кейбір пациенттерде (әсіресе семіздік болған жағдайда) инсулин деңгейін төмендету үшін метформин қолданылуы мүмкін. Диетологқа жолдама беру пайдалы. Инсулиннің тым жоғары деңгейін төмендетудің тағы бір тәсілі – қызылша, атап айтқанда, Цейлон қызылшасы, бұл клиникалық зерттеулерде қосымша қолданған кезде дәлелденген. Қарапайым қанттар мен өңделген көмірсулар аз, талшық және өсімдік ақуызы көп диета ұсынылады. Бұл ақ нанды толық астықтан жасалған нанмен алмастыруды, картоп сияқты крахмалға толы тағамдарды азайтуды және бұршақтар мен жасыл көкөністерді, әсіресе сояны көбірек жеуді қамтиды. Гиперинсулинемия 2-типті қант диабетіне айналуы мүмкін болғандықтан, салмақ, қандағы қант және инсулин деңгейін үнемі бақылау қажет. Көптеген зерттеулер физикалық жаттығулар инсулинге сезімталдықты жақсартатынын көрсетті. Жаттығулардың инсулинге сезімталдықты қалай жақсартатыны толыққанды түсініксіз, бірақ олар глюкоза рецепторы GLUT4-ті мембранаға жылдырады деп саналады. Мембранада GLUT4 рецепторларының көбеюі жасушаларға көбірек глюкоза сіңірілуіне, қандағы глюкоза деңгейінің төмендеуіне, инсулин секрециясының азаюына және гиперинсулинемияның жеңілдеуіне әкеледі. Гиперинсулинемияны емдеу үшін де дәрілер зерттелген, бірақ олардың жанама әсерлері болуы мүмкін, сондықтан оларды балама ретінде қолдануға болады.
Treatment is typically achieved via diet and exercise, although metformin may be used to reduce insulin levels in some patients (typically where obesity is present). A referral to a dietician is beneficial. Another method used to lower excessively high insulin levels is cinnamon, specifically Ceylon cinnamon, as was demonstrated when supplemented in clinical human trials. A healthy diet that is low in simple sugars and processed carbohydrates, and high in fiber, and vegetable protein is often recommended. This includes replacing white bread with whole grain bread, reducing intake of foods composed primarily of starch such as potatoes, and increasing intake of legumes and green vegetables, particularly soy. Regular monitoring of weight, blood sugar, and insulin are advised, as hyperinsulinemia may develop into diabetes mellitus type 2. It has been shown in many studies that physical exercise improves insulin sensitivity. The mechanism of exercise on improving insulin sensitivity is not well understood however it is thought that exercise causes the glucose receptor GLUT4 to translocate to the membrane. As more GLUT4 receptors are present on the membrane more glucose is taken up into cells decreasing blood glucose levels which then causes decreased insulin secretion and some alleviation of hyperinsulinemia. Medications have also been studied to treat hyperinsulinemia, although these might have some side effects, these could be used as an alternative.