Фрэнсис Престон Блэр Ли: Американ саяхатшысы және сенатор

Кіріспе

Фрэнсис Престон Блэр Ли (9 тамыз 1857 – 25 желтоқсан 1944) – 1914 жылдан 1917 жылға дейін Мэриленд штатын АҚШ Сенатында өкілдік еткен демократ. Ол сондай-ақ американдық патриот Ричард Генри Лидің шөбересі және Мэриленд штатының губернаторы Блэр Ли III-нің әкесі болды. Ли анасының әкесі, Фрэнсис Престон Блэрдің құрметіне аталған.

Өмір және мансап

Ли Мэриленд штатының Сильвер-Спринг қаласында дүниеге келді және сол аймақтағы жалпы мектептерге барды. Ол Сэмюэл Филлипс Ли мен оның әйелі, бұрынғы Элизабет Блэрдің ұлы болды. 1880 жылы Принстон университетінің, ал 1882 жылы Колумбия (қазіргі Джордж Вашингтон) университетінің заң факультетін бітірген. Ол 1883 жылы Колумбия округінің және Мэриленд штатының Монтгомери округі адвокатурасына қабылданды және Мэрилендте практиканы бастады. Ли 1896 жылы Бес жүз бесінші конгресске сайлауға сәтсіз үміткер болды. Алайда ол Мэриленд штатының сенатына сайланды және 1905 жылдан 1913 жылға дейін қызмет етті. 1911 жылы Ли Мэриленд губернаторы лауазымына үміткер болды, бірақ Артур Пу Горманға Демократиялық кандидатурадан жеңілді (республикалық кандидат Филипс Ли Голдсбороға жеңілді). 1915 жылы ол қайтадан губернаторлыққа үміткер болды және Демократиялық праймеризде жеңіске ұшырады, ақыр соңында жеңімпаз Эмерсон Харрингтон. Губернаторлық сайлауда жеңілгеннен кейін Ли 1913 жылы 4 қарашада сенатор Исидор Рейнердің өліміне байланысты бос орынды толтыру үшін арнайы сайлауда АҚШ Сенатына сайланды. Америка Құрама Штаттарының Конституциясына он жетінші түзетудің жақында күшіне енгенінің арқасында Ли Конституция ережелеріне сәйкес бір штаттың халқы тікелей сайлаған екінші АҚШ сенаторы болды (бұл ретте басқа штаттар бұған дейін сенаторларды халықтық сайлау арқылы жанама түрде сайлаған, содан кейін оларды штаттық заң шығарушы орган бекіткен). Ол 1913 жылы 5 желтоқсанда сенатор ретінде қызмет ету үшін өзінің сенімхаттарын ұсынды, бірақ ол 1914 жылдың 28 қаңтарына дейін жарамсыз болды, өйткені оның орнындағы республикашы Уильям П. Джексон "алғашқы конституциялық ереже бойынша тағайындалғандықтан, ол Мэриленд штатының жиналысының тұрақты жоспарланған кезек күту күніне дейін өз орнын ұстауға құқылы" деп мәлімдеді. Сенат Джексонның ұсынысын қарастырды, бірақ ақырында оны қабылдамай, Лиге орын берді. Сенатор болған кезде Ли Пошта департаментінің шығыстар жөніндегі комитетінің төрағасы және Жағалау қорғанысы жөніндегі комитеттің мүшесі болды (алпыс үшінші және алпыс төртінші конгресс). Ол 1916 жылы қайта сайлануға үміткер болды, бірақ Дэвид Джон Льюиске (Жозеф I Франсқа ұтылып) Демократиялық кандидатураны жоғалтты. Ли сенатта қызметтен кеткеннен кейін заңгерлік ісін қайта бастады. Ол Мэриленд штатының Норвуд қаласында қайтыс болды және Вашингтонның Рок-Крик зиратында жерленді.

Lee was born in Silver Spring, Maryland and attended the common schools in the area. He was the son of Samuel Phillips Lee and his wife, the former Elizabeth Blair. He graduated from Princeton University in 1880 and from the law department of Columbian (now George Washington) University in 1882. He was admitted to the bar of the District of Columbia and of Montgomery County, Maryland in 1883 and commenced practice in Maryland. Lee was an unsuccessful candidate for election to the Fifty fifth Congress in 1896. He was, however, elected to the Maryland State Senate, and served from 1905 to 1913. In 1911, Lee ran for the position of Governor of Maryland, but lost the Democratic nomination to Arthur Pue Gorman Jr. (who lost to Republican candidate Phillips Lee Goldsborough). In 1915, he again ran for Governor and was defeated in the Democratic Primary by eventual winner Emerson Harrington. Following his defeat in the gubernatorial election, Lee was elected to the United States Senate in a special election on November 4, 1913, to fill the vacancy caused by the death of senator Isidor Rayner. Because the Seventeenth Amendment to the United States Constitution had recently gone into effect, Lee became the second U. S. Senator directly elected by the people of a state under the Constitution's provisions (although other states had previously elected senators indirectly through popular elections, which were then ratified by the state legislature). He presented his credentials to serve as senator on December 5, 1913, but he did not qualify until January 28, 1914 because the incumbent in his seat, Republican William P. Jackson, claimed that "since he had been appointed under the original constitutional provision, he was entitled to hold his seat until the regularly scheduled adjournment date of the Maryland state assembly." The Senate considered Jackson's challenge but eventually rejected it and seated Lee. While senator, Lee was chairman of the Committee on Expenditures in the Post Office Department, and a member of the Committee on Coast Defenses (Sixty third and Sixty fourth Congresses). He was unsuccessful in his bid for re election in 1916, losing the Democratic nomination to David John Lewis (who went on to lose to Joseph I. France). Lee resumed the practice of law after he left the Senate. He died in Norwood, Maryland and is buried in Rock Creek Cemetery in Washington, D. C.