Томас Д’Алесандро: Балтимордың экс-мэрі және саяси династияның патриархы
Thomas D'Alesandro Jr.
Томас Д’Алесандро – Балтимордың экс-мэрі, АҚШ конгрессмені. Саяси династияның патриархы, Нэнси Пелоси мен Томас Д’Алесандро III-тің әкесі. Тарихы мен өмірі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық саясаткер (1903–1987)
American politician (1903–1987)
Томас Людвиг Джон Д’Алесандро (1 тамыз, 1903 – 23 тамыз, 1987) – 1947 жылдан 1959 жылға дейін Балтимор қаласының 41-ші мэрі қызметін атқарған американдық саясаткер. Демократиялық партия мүшесі, ол 1939 жылдан 1947 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында өкілдік еткен. Ол өзінің және балаларының саяси беделімен танымал болды және Д’Алесандро саяси әулетінің патриархы еді, оған АҚШ Өкілдер палатасының 52-ші спикері Нэнси Пелоси; және Балтимор қаласының 44-ші мэрі Томас Д’Алесандро III кіреді.
Thomas Ludwig John D'Alesandro Jr. (August 1, 1903 – August 23, 1987) was an American politician who served as the 41st mayor of Baltimore from 1947 to 1959. A member of the Democratic Party, he previously represented in the United States House of Representatives from 1939 until 1947. He was known for his own political prominence as well as that of his children and was the patriarch of the D'Alesandro political family, which includes Nancy Pelosi, the 52nd speaker of the United States House of Representatives; and Thomas D'Alesandro III, the 44th mayor of Baltimore.
Ерте өмір
Д'Алесандро 1903 жылғы 1 тамызда Балтимор қаласында дүниеге келген. Ол Мария Антония Петронилла (құрметті аты Фоппиани) мен Томазо Ф. Д'Алессандроның ұлы болды. Оның әкесі Италияның Абруццо аймағындағы Монтенеродомода, ал анасы Генуядан, Лигуриядан келген ата-аналарының Балтиморда туған қызы еді. Д'Алесандро Балтимордағы Калверт бизнес колледжінде білім алған. Саяси карьерасын бастамас бұрын ол сақтандыру және жылжымайтын мүлік брокері ретінде жұмыс істеген.
D'Alesandro was born in Baltimore on August 1, 1903. He was the son of Maria Antonia Petronilla (née Foppiani) and Tommaso F. D'Alessandro. His father was born in Montenerodomo, Abruzzo, Italy, and his mother was born in Baltimore, to parents from Genoa, Liguria, Italy. D'Alesandro attended Calvert Business College in Baltimore. Before beginning his political career, he worked as an insurance and real estate broker.
Мансап
Д'Алесандро 1926 жылдан 1933 жылға дейін Мэриленд штатының делегаттар палатасының мүшесі болды. Аннаполисте қызметтен кейін Д'Алесандро Ішкі кіріс бас коллекторының орынбасары болып тағайындалды, ол 1933–1934 жылдары қызмет етті. Содан кейін ол 1935 жылдан 1938 жылға дейін Балтимор қалалық кеңесіне сайланды. Д'Алесандро 76-шы Конгресске және одан кейінгі төрт Конгресске сайланды, ол 1939 жылдың 3 қаңтарынан бастап 1947 жылдың 16 мамырында отставкаға кеткенге дейін қызмет етті. Конгрессте болған кезде Д'Алесандро Бергсон тобын қатты қолдады, бұл "Холокост кезінде Рузвельт әкімшілігінің еврей босқындары мәселесі бойынша саясатына наразылық білдіру үшін құрылған саяси әрекеттер комитеті, сондай-ақ, Рузвельттің басқа да саясатын қатты қолдауына қарамастан, Палестинаны британдықтардың бақылауында ұстауына қарсы лобби жасады". Конгресстегі қызметінен кейін ол 1947 жылдың мамырынан 1959 жылдың мамырына дейін 12 жыл Балтимор қаласының мэрі болды. Д'Алесандро 1961 жылдан 1969 жылға дейін президент Джон Ф. Кеннеди тағайындағаннан кейін Федералдық қайта келіссөздер кеңесінде қызмет етті. 1966 жылдың 21 қыркүйегінде президент Линдон Бейнс Джонсонның көмекшісі Милдред Стегалл ФБР-ден Д'Алесандро туралы ақпаратты тексеруді сұрады. ФБР деректері 2021 жылдың 6 қаңтарында жарияланды, оған сәйкес Д'Алесандро 1961 жылдың наурыз және сәуір айларында арнайы тергеуге алынған, нәтижесінде Балтимордағы қылмыскерлермен байланысы туралы көптеген негізсіз айыптаулар анықталды.
D'Alesandro served as a member of the Maryland State House of Delegates from 1926 to 1933. After serving in Annapolis, D'Alesandro was then appointed as General Deputy Collector of Internal Revenue, a post in which he served during 1933–1934. He then was elected to serve on the Baltimore City Council from 1935 to 1938. D'Alesandro was then elected to the 76th Congress and to the four succeeding Congresses, serving from January 3, 1939, until he resigned on May 16, 1947. While in Congress, D'Alesandro strongly supported the Bergson Group, a "political action committee set up to challenge the Roosevelt Administration's policies on the Jewish refugee issue during the Holocaust, and later lobbied against British control of Palestine" despite his equally strong support for Roosevelt's other policies. Following his service in Congress he was the Mayor of Baltimore for 12 years from May 1947 to May 1959. D'Alesandro served on the Federal Renegotiation Board from 1961 to 1969 after being appointed by President John F. Kennedy. On September 21, 1966, President Lyndon Baines Johnson's assistant Mildred Stegall requested a routine FBI name check on D'Alesandro. FBI records released on January 6, 2021 showed D'Alesandro had been the subject of a Special Inquiry investigation in March and April 1961, revealing numerous unsubstantiated allegations of association with criminals in Baltimore.
Саяси науқандар
1954 жылы Мэриленд штатының губернаторы лауазымына күшті үміткер болған Д'Алесандро, алаяқтық, сөз байласу және әділетке кедергі келтіруге кінәлі деп танылған паркинг иесі Доминик Пираччиден жарияланбаған ақша алғаны анықталғаннан кейін сайлаудан бас тартты. Пираччи – Д'Алесандроның үлкен ұлы және осы атпен аталған Томас Д'Алесандро III-нің әйелі, Марджи Пираччи Д'Алесандроның әкесі. Кейін Д'Алесандро ақталып, оған қарсы ешқандай айып тағылмады. Сайлаудан бас тартқаннан кейін Д'Алесандро Мэриленд университетінің президенті Керли Бердті жасырын түрде қолдады, бірақ ол Теодор МакКелдинге – республикалық партия өкілі және Д'Алесандроның Балтимор қаласының мэрі лауазымындағы ізбасарына – 54,5% қарсы 45,5% дауыспен жеңілді. 1958 жылы Д'Алесандро АҚШ Сенатына үміткер болып, республикалық партия өкілі Дж. Гленн Биллді жеңуге тырысты. Д'Алесандроға бұл үшін алдымен демократиялық партияның ішкі сайлауында жиі үміткер болып қоятын мердігер Джордж П. Махониді жеңу үшін қаржы жұмсау қажет болды. Содан кейін Д'Алесандро белсенді сайлау науқанын жүргізді, бірақ Биллге шамалы айырмамен жеңілді, бұл Д'Алесандроның жеңілген алғашқы сайлауы болды.
D'Alesandro was a strong contender for Governor of Maryland in 1954, but dropped out after being implicated in receiving undeclared money from Dominic Piracci, a parking garage owner convicted of fraud, conspiracy, and conspiracy to obstruct justice. Piracci was the father of Margie Piracci D'Alesandro, the wife of D'Alesandro's oldest son and namesake Thomas D'Alesandro III. Mayor D'Alesandro was later exonerated and never indicted. After withdrawing, D'Alesandro tacitly supported University of Maryland President Curley Byrd, who lost, 54.5% to 45.5%, to Theodore McKeldin, the Republican incumbent and D'Alesandro's predecessor as Mayor of Baltimore. In 1958, D'Alesandro ran for the United States Senate in a bid to defeat Republican incumbent J. Glenn Beall. D'Alesandro first had to spend money and time defeating perennial candidate/contractor George P. Mahoney in the Democratic primary. D'Alesandro then ran a strong campaign, losing to Beall in a close race, the first election D'Alesandro had ever lost.