Кіріспе

Уильям Пинкни (17 наурыз 1764 – 25 ақпан 1822) – американдық саяхатшы және дипломат, АҚШ Президенті Джеймс Мэдисон тарапынан жетінші бас прокурор болып тағайындалған.

Өмірбаян

Уильям Пинкни 1764 жылы Мэриленд провинциясының Аннаполис қаласында дүниеге келді. Оның ата-анасының үйі Северн өзенінің жағасында орналасқан, одан отбасы Чесапик шығанағын көре алатын. Оның тегі ағылшын. Пинкни жеке Король Уильям мектебінде білім алды. Оның ұстазы – мистер Брефхард. Пинкни он үш жасында мектепті бітіргенімен, ол ақыл-ойымен ұстазына әсер етті, соның салдарынан Брефхард жас жігітке үйде жеке сабақтар беруге келісті. Пинкни медицинаны оқыды (бірақ оны тәжірибеде қолданбады) және сол кездегі дәстүр бойынша, болашақ заңгерлер үшін белгілі бір фирмада "заң оқыды". 1786 жылы ол адвокаттық құқық алды. Мэриленд штатының Харфорд округінде екі жыл заңгерлік тәжірибеден кейін Пинкни Мэриленд штатының конституциялық конвенциясына делегат болып сайланды. Пинкни – көрнекті шешен, тілді шебер қолданатын адам еді. Ол сөзді өте көркем жеткізе білетін және мінезі әдепті болған деседі. Заңгерлік қызметін бастағаннан кейін ол Энн Роджерске үйленді. Олардың он баласы болды. Едуард Кут Пинкни, жетінші бала, өмірінен кейін талантты ақын ретінде танылды. Ол 26 жасқа толмай туберкулезден қайтыс болды.

Саяси мансап

1788 жылғы сәуірде Пинкни АҚШ Конституциясын ратификациялаған Мэриленд штатының конвенциясына делегат болып сайланды. Бұл оның саяси мансабының бастауы болды. Пинкни жергілікті, штаттық және ұлттық деңгейде көптеген сайлау қызметтерінде болды. Ол 1788 жылдан 1792 жылға дейін және қайта 1795 жылы Мэриленд штатының делегаттар палатасына сайланды. 1795 жылдан 1800 жылға дейін Аннаполис қаласының мэрі болып сайланды. 1790 жылы Мэриленд штатының үшінші округінен АҚШ конгрессмені болып сайланды және 1791 жылы қызмет етті. 1812 жылғы соғыстан кейін Пинкни 1814 жылы бесінші округтен сайланды және 1815 жылдан 1816 жылға дейін қызмет етті. Одан бөлек, ол көптеген саяси лауазымдарға тағайындалды. 1801 жылы президент Томас Джефферсон оны Пенсильвания округінің бас прокуроры етіп тағайындады. Джефферсон оны Мэриленд штатының бас прокуроры етіп тағайындады, ол 1805 жылдан 1806 жылға дейін қызмет етті. Пинкни дипломат ретінде тағайындалды, Джеймс Монромен бірге Ұлыбританиядағы Сент-Джеймс сарайына АҚШ-тың уәкілдік еткен министрлері ретінде қызмет етті (1806-1807 жылдар). Президент Джефферсон оларға американдық кемелерге жасалған мазақтауды тоқтату бойынша келіссөздер жүргізуді тапсырды, бірақ Ұлыбритания қарым-қатынасты жақсартуға ниет білдірмеді. Олар Монро-Пинкни шартын жасасты, бірақ ол американдық теңізшілерді Ұлыбританияға күштеп жұмысқа алуды тоқтату ережесін қамтымады, содан кейін президент Джефферсон оны қабылдамады және ешқашан күшіне енбеді. Пинкни 1808 жылдан 1811 жылға дейін толық өкілетті министр болды. Ол Мэрилендке оралып, 1811 жылы Мэриленд штатының сенатында қызмет етті. 1811 жылы ол президент Джеймс Мэдисонның кабинетіне бас прокурор ретінде кірді. 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ армиясында майор болып тағайындалды және 1814 жылдың тамызында Мэриленд штатының Бладенсбург шайқасында жараланды. Соғыстан кейін ол 1815 жылдан 1816 жылға дейін Мэриленд штатының бесінші округінен конгрессмен болып сайланды. Ол президент Джеймс Монро тарапынан 1816 жылдан 1818 жылға дейін Ресейдегі АҚШ-тың толық өкілетті министрі болып тағайындалды, сонымен қатар Неаполь Корольдығына арнайы миссия да жүктеліп берілді. Пинкни Жоғарғы Сот алдында көптеген маңызды істерді сәтті қорғады, соның ішінде маңызды МакКаллох пен Мэриленд ісін (1819), онда АҚШ Конгресінің Америка Құрама Штаттарының банкін құру құқығы расталды. 1818 жылы Пинкни штат заң шығарушы органымен (сол кездегі практика бойынша) Мэриленд штатынан АҚШ сенаторы болып сайланды және 1819 жылдан 1822 жылы қайтыс болғанға дейін қызмет етті. Ол Вашингтондағы Конгресс зиратында жерленген.

Сын

Жазушы, сыншы және Балтиморлық заңгер әріптесі Джон Нил 1823 жылғы «Рендолф» романында Уильям Пинкниді сынауға сегіз бет арнады. Пинкнидің өлімінен бұрын жазылғанмен, ол одан кейін жарияланды, автор Пинкнидің қайтысын мойындағанын, бірақ кітапты бастапқы нұсқасы бойынша шығаруды шешкенін түсіндіретін түсіндірме қосылды. Нил оны «Америкадағы ең ұлы заңгер» деп атаса да, оның сөздерін «ұлы күш пен әлсіз безендірудің, жасанды ынтаның және дауысты, қозғырғыш сөйлеудің» қосындысы деп сипаттап, «Құдай Уильям Пинкниді шешен ретінде жаратқан жоқ» деген қорытындыға келді. Нилтің тіл тиектері Пинкниді «белгілі ұқыпсыз» деп атауға дейін барды, оны «жеңімен мұрын мен ерінін сүртіп» көргендер болған. Осы жарияланған тіл тиектеріне байланысты Пинкнидің ұлы Эдвард Кут Пинкни Нилді дуэльге шақырды, бірақ Нил бас тартты. Бұл оқиға Нилдің сол жылы Балтиморды тастап кетуіне ықпал еткен болуы мүмкін.