Кіріспе

Жыл альбомы – американдық Faith No More рок-тобының 1997 жылғы 3 маусымда Slash және Reprise Records лейблынан шыққан алтыншы студиялық альбомы. Бұл альбом қазіргі гитаристі Джон Хадсонның тобымен бірінші жұмысы және 1998 жылдан 2009 жылға дейінгі он бір жылдық үзіліске дейінгі соңғы студиялық альбомы болды. AllMusic альбомды «бұрынғы шығарылымдарға қарағанда музыкалық жағынан түзушіл» деп сипаттады. 1997 жылы SFGate сайтына берген сұхбатында Гулд альбомның жазылуы туралы былай деді: «Біздің бәріміз бір уақытта бір қалада болуымыз сирек кездесетін. Егер қалай болса, үш апталық уақыт терезесі пайда болып, содан кейін біз мүмкіндігінше көп жаттығып, кезеңнің соңында жазбаға түсіретінбіз». Родди Боттум да «барлығының кестесі тығыз болды. Сондықтан жазбаны адамдардың басқа жобаларына қарай жасау қажеттігі туды» деді. Мэнта жұмыстан босатылғаннан кейін «импульс тоқтады және әркім өз ісімен айналыса бастады» деді Гулд. Паттон Италияда әйелімен бірге болғанда «Үйге сағыныш» сияқты жаңа әндер жазды. Жазу жұмысы аяқталғаннан кейін әр мүше альбомды қолдау үшін алдағы турнеге дайындалуға уақыт бөлді. Албомның музыкасы бұрынғы шығарылымдармен салыстырғанда көбірек меланхолиялық дыбысқа ие болды. Гулд сол кезде: «Жаңа материалдың мелодиялық, баяу және атмосфералық болғаны осылай шықты. Мен үшін альбомның барлық әндерінде кездесетін жалпы көңіл-күйі маңызды болды және бұрынғыдай көп бағытқа бұрылмауы керек еді» деді. Паттон: «Бұл біздің бұрынғы альбомдарымызға қарағанда көбірек сезім мен тепе-теңдікке ие. Мүмкін, ол да қараңғырақ болар» деп түйіндеді.

Әндер

"Naked in Front of the Computer" – Faith No More каталогындағы тек Майк Паттон жазған санаулы әндердің бірі. Онлайн файл алмасудың алғашқы жылдарында оны кейде Incubus тобының әні деп жаңылыстырып, "Жылаңаш" деп атаған. Әннің мағынасы туралы сұрағанда Билли Гулд: "Шындығында, бұл ән электрондық пошта туралы. Паттон адамдардың компьютер арқылы қарым-қатынас жасап, тікелей сөйлеспей не кездеспей қарым-қатынас құру идеясына бейім. Бұл сол тұжырымның бір шектен тыс көрінісі. Қызығы, бірнеше жыл бұрын компьютер алдында жалаңаш отырған адамның бейнесі түсініксіз болған, бірақ қазір бәрі оның мәнін біледі. Бұл біздің мәдениетіміздің бір бөлігіне айналды." деді. "Pristina" әні Балқандағы (Косово астанасының атымен аталған) сол кездегі қақтығыстар туралы жазылған. Ән Гулдтың 1995 жылы Faith No More тобымен Германиядағы турнеден кейін Балқанға жасаған сапарынан шабыттанды. Серб Times газетіне берген сұхбатында ол: "Сол кезде Америкада ешкім онда не болып жатқанын білмеді, американдық баспасөз осы туралы жазбады. Бұл жер маған терең әсер етті." деді. Альбомның кейбір нұсқаларында Гулдтың жасаған пианинолық ремиксі, сондай-ақ топтан тыс адамдардың жасаған басқа әндердің бірнеше электрондық ремикстері бар. Гулд ремикс туралы: "Мен оны жасаған себебім, әнді өзім жазғандықтан, сол кезде ремикс жасаушылардың барлығы бір-біріне ұқсас болды. Мен жай ғана осы тректі индустриалды хаус музыкасына айналдыратын ремиксшіге бергім келмеді." деді. Онда бас дыбысына ұқсайтын төмен, қатал синтезаторлар бар. Гулд: "Бұл әндегі гитараға ұқсайтын дыбыстардың көп бөлігі Tech 21 SansAmp арқылы өтетін пернетақтаның іс тізгілері. SansAmp арқылы пернетақта дыбыстарын өте көп өзгертуге болады, керемет қараңғы, жаман текстуралар алуға болады." деді. Бірақ олар жапондық басылымда B-side және бонус тректері ретінде пайда болды. Майк Паттонның айтуынша, "The Big Kahuna" әні альбомның қалған бөлігіне үйлеспегендіктен соңғы трек тізімінен алынып тасталды. Альбом жазылған кезде топ шамамен жиірме ән жазды. Алайда, осы жазбалардан ешқандай материал жарық көрген жоқ. Паттон: "Біз альбомға кірмейтін 7-8 ән жаздық. Олардың қайда пайда болатынын білмеймін. Бұл кофе пісіру сияқты, оны ащы болғанда тастап жіберу керек. Басты мәселе: әндер альбомға лайықты ма, әлде тағы жазу керек пе? Дұрыс тепе-теңдікті табу қиын. Алдымен коммерциялық әндер көп болды, содан кейін ауыр әндер көп болды." деді. Шығарылмаған әндердің арасында тек "Instrumental" әні 1998 жылғы Who Cares a Lot? жинағында пайда болды. Ол көбінесе 1994-95 жылдардағы King for a Day Fool for a Lifetime кезеңінің жазбаларынан шыққан деп қате айтылды және тіпті сол альбомның 2016 жылғы люкс басылымына енгізілді.

Сурет және атауы

Алдыңғы мұқабадағы фотосуретте Чехословакияның алғашқы президенті Томаш Гарриг Масарик бейнеленген, ол сонымен қатар елдің негізін қалаушы әкесі ретінде де есептеледі. Альбомның жамылғысында Масариктің қосылу рәсімі көрсетілген, оның үстінде Чехия Республикасының ұраны – "правда vítězí" (ақиқат жеңіске жетеді) деген сөздер жазылған. Альбомды насихаттау үшін өткізілген гастрольдер кезінде топ мүшелері жиі костюм киіп жүрді, бұл тенденция 2009 жылғы қайта қосылу гастроліне дейін сақталды. Альбомның жамылғысында мәтіндер басылмағанмен, Майк Паттон мен Билли Гулд fnm.com сайтына ресми мәтіндерін жіберді, ол топтың 2009 жылы қайта құрылуына дейін жанкүйерлер басқаратын сайт болатын. "Жылдың альбомы" аталымы туралы 1997 жылдың 14 маусымында MTV Europe телеарнасына берген сұхбатында Боттум: "Бұл дұрыс сияқты көрінді. Біз біраз уақыттан бері үнсіздік сақтадық. Қайтып келу үшін күшті әсер немесе айқай салу тиімді және сәл қызықты болып көрінді", – деді. Сол сұхбатта Паттон: "Егер сіз ондағы юморды көре алмасаңыз, онда сізде мәселе бар", – деп түсіндірді. 1998 жылдың сәуір айында топ Испания мен Португалияда өткен үш фестивальге қайта жиналды. Бұл олардың он жылдан астам уақыттан бергі соңғы концерттері болды, олар сол айдың соңында тарап кеткендерін жариялады. Альбом 1997 жылдың ортасында жарық көрген кезде Майк Бордин Оззи Осборнмен бірге сол жылғы Ozzfest фестивалінде өнер көрсетуге шақырылды, ол 24 мамырдан 1 шілдеге дейін өтті. Осының салдарынан Робин Гай (Rachel Stamp тобынан) 30 мамырдағы UK Top of the Pops бағдарламасында Бординнің барабанын орындады, сондай-ақ маусым айында Faith No More концерттері өткізілмеді. Бордин Ozzfest-тен оралғаннан кейін көп ұзамай, топ Еуропадағы төрт шілдедегі концерттерін тоқтатуға мәжбүр болды, себебі Бордин Сан-Францискодағы алғашқы қызының дүниеге келуіне қатысуы керек болды. "Жылдың альбомы" гастролінде 1997 жылы бірнеше АҚШ концерттерінде Faith No More-тің ықпалымен үлкен әсер еткен Limp Bizkit nu metal тобы ашылушы ретінде қатысты. Олар Faith No More жанкүйерлерінің жиі наразылығына ұшырады, соның ішінде 1997 жылдың қыркүйек айында Филадельфиядағы Electric Factory концертінде көпшілік оларды сахнадан ысқырып жіберді. 2013 жылғы сұхбатында Родди Боттум Limp Bizkit-пен бірге өткен концерттер туралы еске алып: "Мен сол кезде оған қарсы күрестім. Портленд пен Сиэтлдегі гастрольдерде өзім ұнаған бірнеше топты қосу үшін көп күш жұмсадым. Менде Limp Bizkit-тің дыбысына қызығушылық болмады. Бұл менің қалаған бейнеленуім емес еді. Мен өзімді жаман сезінгім келмейді, бірақ Фред Дёрсттің мінезі жаман еді. Ол біршама жаман адам еді", – деді. Дёрст осы концерттен кейін оған кешірім сұрады, өйткені ол Боттумның 90-жылдардың басында гомосексуал екенін білмеді. Limp Bizkit гитарисі Уэс Борланд кейінірек өзінің тобының Faith No More-мен гастрольдеу мүмкіндігіне қуанғанын мәлімдеді: "Бұл идея керемет болды, бірақ біз келгенде, бұл өте қиын жұрт еді. Оларды көндіру өте қиын, олар сізді ұнатпайтынын ашық айтады. Біз Faith No More және Primus-тің концерттерін сол жылы аштық, ал Primus гастролі Faith No More гастролінен әлдеқайда жақсы өтті". Борланд Майк Паттонмен бірнеше жылдан кейін ғана танысқанын айтты. Apollo 440 тобының "Ain't Talkin' 'bout Dub", Deep Purple тобының "Highway Star", Уилл Смиттің "Men in Black", Herb Alpert-тің "This Guy's in Love with You" және R. Kelly-дің "I Believe I Can Fly" және "Gotham City" әндері орындалды. Концерттердің басында "Also sprach Zarathustra" таспасы қолданылды, содан кейін Элвис стиліндегі фанфар клипі Faith No More-ды Лас-Вегастағы Цезарь сарайынан деп жариялады.

Мұра

Алғашқы мүшелерінің 1998 жылы сәуірде топтың тарауынан кейін альбом кең музыкалық қауымдастықтан мақтау алды. AllMusic-тің Грег Прато жасаған ретроспективті шолуда альбомға бес жұлдыздың төртеуі баға берілді және ол «альт-роктың ең ықпалды және маңызды топтарының бірі үшін мансабын аяқтаудың лайықты жолы» деп сипатталды. Stereogum 2015 жылы оны «тамаша альбом» деп атады және оның жетілу деңгейінің терең екенін атап өтті. Олар «Жылдың альбомы» сөзінің «жетілген» деп естілетінін айтты, бұл өзін-өзі танытқан эксцентриктік және цинизмге бой алдырған музыканттар тобы үшін құдайға қарсы термин. «Жылдың альбомындағы» барлық юмор, тіпті атауына дейін, сәл көңілсіз және өзін-өзі кемсітуге ұқсайды, егер топ «Бір күндік король» альбомынан бері он жылдай қартайғандай. PopMatters-тің 2016 жылғы делюкс басылымына жасаған шолуында альбом «1997 жылы шыққанда Faith No More үшін көңіл көншітпейтін соңғы туынды ретінде қарастырылғандығы» және «Бүгін «Жылдың альбомын» қайта қарау – кешірімді тәжірибе» деп жазылған. 2020 жылы Louder Sound «Жылдың альбомы – кең экранды, панорамалық хорлармен толы әсерлі кинематографиялық альбом, ал Паттонның жұмсақ, жібектей вокалы бұрынғыдан да әдемі естіледі. Егер сіз осы топтың музыкасына ие болмасаңыз, бұл міндетті тыңдау емес» деп жазды. Сол жылы журнал оны 1997 жылғы 20 үздік металл альбомының бірі деп атады. System of a Down барабаншысы Джон Долмаян оны 2020 жылы Louder Sound үшін жасалған «өмірін өзгерткен он альбом» туралы материалда өмірін өзгерткен альбом деп тізімдеді. Жапондық Dir En Grey тобының вокалисі Кё «Mouth to Mouth» әнін өзінің сүйікті әндерінің бірі деп атады. Papa Roach «Naked in Front of the Computer» әнін каверлеп жазды, ол 2002 жылы шыққан «She Loves Me Not» синглының B-жағы ретінде пайда болды. Атауы бірдей болғанымен, Papa Roach-тың «She Loves Me Not» әні «Жыл альбомынан» алынған Faith No More әнінің кавері емес. Паттон 1990-жылдардың соңы мен 2000-жылдардың басындағы сұхбаттарында Faith No More-дың осы кезеңін сынап, «Біз тарадық, өйткені жаман музыка жасай бастадық. Міне, осы кезде тоқтату керек. Келесі альбомымыз құрдымға бара жатқан еді» деді. Майк Бордин 2022 жылы альбомның 25 жылдығына орай еске түсіріп, «Мен, мүмкін, тереңнен, соңғы альбом болады деп күткенмін, өйткені мен Оззимен гастрольде жүргенде оған үлес қостым, бұл жаман нәрсе емес – екеуін де жасағаным үшін ризамын. Мен Билл зертханада көп уақытын жұмсап, жаңа нәрселер ойлап табуына риза болдым. Маған әндер ұнады. Маған орындалуы ұнады. Біз жасаған нәрсе ұнады. Мен альбомға риза болдым және оның қалай шыққанына қуандым» деді.

Коммерциялық

2015 жылы альбом АҚШ-та 221 000 дана сатылды. Бұл көрсеткіш "King for a Day, Fool for a Lifetime" альбомының жалпы сатылымына шамалас болды, бірақ Майк Паттонның вокалы бар тағы екі альбомнан әлдеқайда төмен еді. Басқа елдерде альбом жақсы нәтижелер көрсетті. Австралияда ол 1997 жылдың 28 маусымында ARIA хит-парадының жолымен көтеріліп, бірінші орынға шықты, бірақ 1997 жылдың 4 шілдесінде Savage Garden тобының аттас альбомы оны басып озды. 70 000 данадан астам сатылғаны үшін ол Австралияда платиналық мәртебе алды. Альбом Жаңа Зеландиядағы альбомдар тізімінде де бірінші орынға шықты. Ұлыбританияда альбомның хит-парадтарға әсері шамалы болды, бірақ 100 000 данадан астам сатылғаны үшін алтын мәртебе алды.

Шығару тарихы

+Шығарылу тарихы және «Жыл альбомы» форматтарыRegionDateFormatLabelАҚШ3 маусым, 1997 CDSlash/RepriseКанада3 маусым, 1997CD Slash/RepriseЖапония6 маусым, 1997CD 2 бонус трекпенSlash/ЛондонЕуропа9 маусым, 1997CD 6 бонус трекпенSlash/ЛондонҰлыбритания2×CDSlash/ЛондонГермания2×CDSlash/ЛондонНидерланды2×CDSlash/ЛондонАвстралия19 маусым, 19972×CDPolydor/Slash/ЛондонЕуропа1999CDSlash/ЛондонЕуропа2003CDWarner Bros./SlashЕуропа23 тамыз, 2013VinylMusic On Vinyl/SlashӘртүрлі9 қыркүйек, 20162×CD/VinylSlash/Rhino Австралиялық, Ұлыбританиялық, неміс және нидерландтық нұсқаларының алғашқы басылымдарына бонус ремикс дискісі қосаылған. Ол 1999 жылы Еуропа бойынша CD форматында қайта шығарылды, содан кейін 2003 жылы Warner Bros. Records компаниясымен қайта шығарылды. «Жыл альбомы» тобының дискографиясында «Ангел шаңынан» кейін голландтық Music On Vinyl музыкалық лейблі қайта шығарған екінші альбом болды. 2013 жылдың 26 тамызында шыққан альбомның 2000 данасы алтын винилде, сондай-ақ кейбір сауда орындарында қолжетімді болып қалатын қара винилде басылды. «Жыл альбомы» 2016 жылы екі дискіден тұратын делюкс нұсқада жарық көрді; екінші дискіде сегіз бонус трек бар.