Америка Азамат Соғысы: Спрингфилд шайқасы (1861)

Кіріспе

Америка Азамат соғысының Транс-Миссисипи театры шайқасы, 1861 жылғы шайқас.

Спрингфилдтің бірінші шайқасы – 1861 жылдың 25 қазанында Миссури штатының Спрингфилд қаласының жанында болған Америка Азамат соғысының шайқасы. Вилсон-Крик шайқасынан кейін, Конфедерацияны қолдаған Миссури штатының гвардиясы солтүстікке қарай жылжып, Лексингтон қамалындағы Федералды (Одақтың) әскерін жеңді. Лексингтондағы шайқастан кейін Федералды генерал-майор Джон С. Фремонт Миссуридің оңтүстігіне жорық бастады. Миссури штатының гвардиясының негізгі бөлігі Неошоға қайтарылды, бірақ полковник Джулиан Фрейзер басқаратын шамамен 1000 жаңа сарбаз Спрингфилдте қалды. 24 қазанда Фремонт майор Чарльз Загоньи басқаратын, өзінің күзетшілер тобын Спрингфилдке барлау миссиясына жіберді. Боливардағы «Прерия сарбаздары» атты әскерімен біріккеннен кейін, Загоньи 25 қазанда Спрингфилдке қарай жол тартты. Миссури штатының гвардиясының шағын тобымен болған қақтығыста күтпеген шабуыл мүмкіндігінен айырылған Загоньи әскерін батысқа бұрды. Сағат 16:00 шамасында Загоньидің әскері Фрейзердің жасағымен кездесті. Миссури штатының гвардиясы жартылай орманды төбеде қорғанысқа орналасты. Шабыс туралы нақты мәліметтер белгісіз, бірақ Загоньидің әскері Фрейзердің әскерін Спрингфилдке кірмей бұрып, қараңғы түскен кезде солтүстікке шегінді. Загоньидің шайқастан кейінгі есебі қасақана бұрмаланған, және «Прерия сарбаздарының» есебінен өз әскерінің рөлін үлкейту мақсатында жазылған. Бұл шара көп нәтиже бермеді, және екі күннен кейін Федералды әскерлер Спрингфилдті қайта басып алды. Фремонт қараша айының басында қызметтен босатылды, ал оның ізбасары жорықты тоқтатып, әскерді кері қайтарды, бұл Миссури штатының гвардиясына Спрингфилдті қайта басып алуға мүмкіндік берді, бірақ олар 1862 жылдың басында Миссуриден қуылды.

Кіріспе

Америка Азамат соғысының басында АҚШ Федералды (Одақ) күштері мен Миссури штатының билігі арасында қақтығыс басталды. 1861 жылдың 10 мамырында Федералды бригадир генерал Натаниел Лион, Миссуридің конфедерацияшыл губернаторы Клейборн Фокс Джексон жіберген жасақтың лагерін басып алды. Джексон жауап ретінде жаңа конфедерацияшыл жасақ – Миссури штатының гвардиясын құрды және гвардия қолбасшысы етіп Стерлинг Прайсты тағайындады. Прайс, Лион және Джексон 11 маусымда «Планерс-хаус» қонақ үйінде кездесті, соңында Лион ашық соғыс жағдайы басталғанын жариялады. Содан кейін Лион штат астанасы Джефферсон-Ситиді басып алып, Миссури штатының гвардиясын Миссури өзенінің аңғарынан ығыстырды. Бір кезде Миссуридегі федералды операциялар Огайо департаментіне қарасты, бірақ 1 шілдеде Миссуриді де қамтитын Батыс департаменті құрылды және екі күннен кейін генерал-майор Джон С. Фремонтқа бағындырылды. Фремонт Миссуриге 25 шілдеде келді. Ол өзімен бірнеше шетелдік офицерлерді алып келді, соның ішінде венгр майоры Чарльз Загоньи болды, ол Фремонттың күзеті ретінде қызмет ететін кавалерия жасағын құрды. Фремонт Иллинойс штатының Каир қаласы маңындағы оқиғаларға назар аударғанда, Лион Миссуридің оңтүстік-батысында әрекет етті. 10 тамызда Лион қаза тауып, оның әскері Вильсон-Крик шайқасында Конфедерация армиясы мен Миссури штатының гвардиясына қарсы шайқаста жеңілді. Конфедерация күштері Вильсон-Крик шайқасынан кейін Арканзасқа қайтқанда, Прайс жасағын солтүстікке, Миссури өзенінің жағасындағы Лексингтон қаласына көшірді. Фремонттың Прайс шабуылына жауабы тиімсіз болды және Лексингтон қоршауы 20 қыркүйекте федералды әскердің тапсыруымен аяқталды. Лексингтонның құлауына жауап ретінде Фремонт Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласына дейін соққы беруді көздеген, шындықтан алыс жоспар құрды. Оның күші Прайс күшінен 38 000 адамға қарсы 18 000 адамнан басым болды. Федералды әскерлер Миссури штатының Джорджтаун қаласына жиналғанда, Прайс Фремонт армиясының қуып жететінінен қашып, кері шегінді. 20 қазанда Прайс жасағы Миссури штатының Неошо қаласына жетті, ал қазанның ортасында Фремонт Пом-де-Терр өзеніне жетті. Фремонттің алға жылжуын жетекшілік еткен майор Франк Дж. Уайт және оның «Прерия сақшылары» болды, бұл жасақ 3-ші Иллинойс кавалериялық полкінің екі ротасы мен 23-ші Иллинойс жаяу әскер полкінің бір ротасынан құралған кавалерия күші еді.

Early in the American Civil War, conflict broke out between United States Federal (Union) forces and state authorities in Missouri. On May 10, 1861, Federal Brigadier General Nathaniel Lyon captured a militia encampment sent by Missouri's pro Confederate governor Claiborne Fox Jackson in the Camp Jackson affair. Jackson responded by creating a new pro Confederate militia force, the Missouri State Guard, and named Sterling Price the Guard's commander. Price, Lyon, and Jackson attended a meeting at the Planter's House Hotel on June 11, at the end of which Lyon declared that a state of open war had begun. Lyon then began an offensive that took control of the state capital of Jefferson City, and drove the Missouri State Guard from the Missouri River Valley. For a time Federal operations in Missouri were part of the purview of the Department of the Ohio, but on July 1 the Department of the West, which included Missouri, was created, and placed under the command of Major General John C. Frémont two days later. Frémont arrived in Missouri on July 25. He brought with him a number of foreign born officers, one of whom was the Hungarian Major Charles Zagonyi, who recruited a cavalry unit intended to serve as a bodyguard for Frémont. While Frémont focused on events near Cairo, Illinois, Lyon operated in southwestern Missouri. On August 10, Lyon was killed and his army defeated while fighting a mixed Confederate States Army and Missouri State Guard force at the Battle of Wilson's Creek. While the Confederate forces returned to Arkansas after Wilson's Creek, Price moved his militia north to the Missouri River town of Lexington. Frémont's response to Price's incursion was ineffective, and the Siege of Lexington ended with a Federal surrender on September 20. In response to the fall of Lexington, Frémont developed an unrealistic offensive plan that involved a thrust all the way down to New Orleans, Louisiana. His force outnumbered Price about 38,000 men to 18,000 men. As Federal troops gathered at Georgetown, Missouri, Price fell back, pursued by Frémont's army. On October 20, Price's men reached Neosho, Missouri, while the middle of October saw Frémont reach the Pomme de Terre River. Leading part of Frémont's advance had been Major Frank J. White and his Prairie Scouts, a cavalry force drawn from two companies of the 3rd Illinois Cavalry Regiment and one from the 23rd Illinois Infantry Regiment.

Шайқас

Спрингфилдке (Миссури штаты) жақындаған кезде, Корпус күзетшілері шабуылға бастады. 24 қазанның кешінде Загоньи мен жеке күзетшілер лагерьден Спрингфилдке қарай жылжыды. Келесі күні Боливарға жеткенде, Загоньи Прайри скауттарымен күш біріктірді, бірақ Уайт ауырып, арбамен еріп кетті. Спрингфилдті қорғауға полковник Джулиан Фрейзер басқаратын Миссури штатының күзетшілерінің жаңадан шақырылған жасағы келді. Тарихшы Луи Гертеис Фрейзердің шамамен 1000 жақсы қаруланған және жақсы даярланған әскері болғанын айтады, бірақ Загоньи оның алдында 2000-2200 жау әскері тұрғанын сезінді. Загоньи өз қозғалысында 300-ге жуық адамды жетектеді. Спрингфилдке жетпес бұрын федералдылар Миссури штатының күзетшілерінің кішкентай тобына кездесті, олардың бірі Спрингфилдке хабар жеткізу үшін қашып кетті. Солтүстіктен шабуылдың күтпегендігін жоғалту үшін Загоньи әскерлерін батыстан Спрингфилдке жақындауға бұрды. Загоньи бағытын өзгерткенін білмейтін Уайт солтүстіктен келді және тұтқынға алынды. Сағат 16:00 шамасында федералды атты әскер Фрейзердің жартылай орманды төбедегі орналасқан жеріне тап болды. Миссури штатының күзетшілерінің орналасқан жерінің солтүстігінде жол, оңтүстігінде екі жағында қоршаулары бар жолақ, ал алдында Крейн Крик ағып жатты. Загоньи әскерін шабуылға жинады және тарихшы Роберт Миллердің сөзіне сүйенсек, Загоньи өз әскеріне шабуылға қатыспағысы келмейтін әскерилерге рұхсат етіледі деді. Миллер сондай-ақ Загоньидің "Фремонт және Одақ" деген пароль бергенін айтады, бірақ тарихшы Стивен З. Старр Загоньидің осы ұранды қолданғанына күмәнданады. Старр осы кездесу туралы былай деп жазды: "Октябрь айының осы күнінде Спрингфилдте болған оқиғаның шындығын анықтау мүмкін емес", ал Миллер Загоньидің есебі Прерия скауттарының есебінен өз әскерін мақтау үшін әдейі бұрмаланғанын атап өтті. Гертеис шайқастың барысын былай сипаттайды: Загоньидің әскері, капитан Патрик Ноттон мен Прерия скауттарымен бірге, Миссури штатының күзетшілерінің атысы астында қоршауды бұзып, шабуылға жол ашты. Шабуыл Фрейзердің атты әскерін Спрингфилдке, ал жаяу әскерін орманға ығыстырды. Гертеис содан кейін Загоньидің әскері Спрингфилд көшелерінде күзетшілерді қуғандарын, Загоньи қараңғы түскенге дейін шашыраған әскерін жинағандарын, қаланы ұстауға жеткілікті күші жоқ екенін шешіп, солтүстікке қайтып кеткенін айтады. Миллердің баяндамасына сәйкес, екі рота Загоньимен бірге қоршаудың бұзылған жерінен шабуыл жасады, ал капитан Фоли басқаратын тағы бір рота қоршаудың бөлігін бұзып өтті. Миллер содан кейін Фолидің шабуылы сәтсіз аяқталғанын, Загоньидің колоннасы Фрейзердің атты әскерін ығыстырғанын, бірақ жаяу әскерінен кері шегілгенін, ал үшінші шабуыл күзетшілерді ығыстырғанын жазады. Миллердің есебі бойынша күзетшілер Неошоға қарай қашқан, Загоньидің әскері Спрингфилдке кірген, бірақ түнде Боливарға қарай солтүстікке шегінген, жараланғандарын тастап кеткен. Тарихшылар Филипп В. Стил мен Стив Коттрелл шайқасты Загоньидің сәтсіз шабуылынан кейін екінші сәтті шабуылға дейін, содан кейін федералдылардың күзетшілерді Спрингфилд пен айналасындағы ауылдық жерлерде қуғандары ретінде сипаттайды. Загоньи шайқастан кейін Прерия скауттары шабуылға қатыспағанын мәлімдеді, бірақ Прерия скауттарының ресми есебінде осы бөлімнің екі ротасы капитан Чарльз Фэрбенкс басшылығымен Миссури штатының күзетшілерінің артқы жағында соғысып, Фрейзердің желісіне қарсы үш фланголық шабуыл жасағаны айтылады. Дәлелдер сонымен қатар Ноттонның ротасы Фолимен бірге соғысқанын көрсетеді, ал Фоли түсініспеушілікке байланысты Загоньидің екі ротасының орнына оның командасымен соғысқан Прерия скауттарының бөлігі болғанын хабарлады. Загоньидің баяндамасында ол Спрингфилдте АҚШ туын көтергені де айтылған, бірақ Миллер бұл туралы дәлелдердің дұрыс емес екенін көрсететінін атап өтті.

As the advance neared Springfield, Missouri, the Body Guard unit led the offensive. Late on October 24, Zagonyi and the Body Guard left camp to move towards Springfield. Reaching Bolivar the next day, Zagonyi joined forces with the Prairie Scouts, although White was sick and followed in a carriage. Defending Springfield was a collection of new Missouri State Guard recruits commanded by Colonel Julian Frazier. The historian Louis Gerteis state that Frazier had an effective force of about 1,000 badly armed and trained men, although Zagonyi believed he faced 2,000 to 2,200 enemy soldiers. Zagonyi led about 300 men in his movement. While still away from Springfield, the Federals ran into a small party of Missouri State Guardsmen, one of whom escaped back to Springfield to sound the alarm. With the element of surprise now lost for an attack from the north, Zagonyi swung his troops to approach Springfield from the west. Unaware that Zagyoni had changed course, White later arrived from the north and was captured. At around 4:00 p. m., the Federal cavalry encountered Frazier's position, which was on partially wooded ridge. To the north of the Missouri State Guard position was a road, to the south was a lane with fences along the sides, and in front of it was Crane Creek. Zagonyi aligned his men for a charge and, according to the historian Robert E. Miller, Zagonyi told his men that any who did not want to participate in the attack would be excused. Miller also states that Zagonyi gave "Fremont and the Union" as a watchword, although the historian Stephen Z. Starr does not believe Zagonyi's claim to have used this battle cry. Writing of the ensuing engagement, Starr states that "The truth of what happened in Springfield on this October day is lost beyond recovery", and Miller notes that Zagonyi's account of the action was intentionally inaccurate to glorify his troops at the expense of the Prairie Scouts. Gerteis describes the sequence of the battle as Zagonyi's men, accompanied by Captain Patrick Naughton and the Prairie Scouts, destroying a fence to make a path for their charge while under Missouri State Guard fire, with the attack driving Frazier's cavalry into Springfield and Frazier's infantry into some woods. Gerteis then has Zagonyi's men pursuing Guardsmen through the streets of Springfield, with Zagonyi gathering his scattered men before dark, deciding that he did not have enough men to hold the city, and then withdrawing back north. Miller's account of the battle has two companies charging with Zagonyi through a gap in the fence, while another company commanded by a Captain Foley had to tear down a portion of the fence to attack. Miller then has Foley repulsed in a charge, Zagonyi's column driving off Frazier's cavalry but then being repulsed by his infantry, and a third charge driving off the Guardsmen. Under Miller's account, the Guardsmen fled toward Neosho, with Zagonyi's men entering Springfield, but withdrawing north towards Bolivar at dark, having abandoned his wounded. The historians Phillip W. Steele and Steve Cottrell describe the battle as an unsuccessful charge by Zagonyi followed by a second successful one, and then the Federals chasing the Guardsmen through both Springfield and the surrounding rural areas. Zagonyi claimed after the battle that the Prairie Scouts had not participated in the charge, but the official report of the Prairie Scouts states that two companies of that unit fought under Captain Charles Fairbanks near the Missouri State Guard's rear and made three flanking attacks against Frazier's line. Evidence also points to Naughton's company fighting with Foley, and Foley reported that a portion of the Prairie Scouts fought with his command instead of Zagonyi's two companies because of a misunderstanding. Zagonyi's report also claimed that he had raised a United States flag in Springfield, but Miller notes that there is evidence that suggests this is inaccurate.

Салдары

Загоньи 15 адамның қаза тапқанын, 27 адамның жараланғанын және 10 адамның жоғалып кеткенін мойындады. Соғыстан кейін конфедерациялық офицер Уильям Престон Джонстон жазған екінші қол есебінде Фрейзер тек екі-үш адамын жоғалтқаны айтылған. Миллер Миссури штатының ұлттық гвардиясы кем дегенде 116 адамды жоғалтты деген федералдық мәлімдеме бар екенін атап өтті. Стил мен Коттреллдің мәлімдемесіне сәйкес, «Боди-гвардиялар» 53 адамнан, ал «Прерия сақшылары» 31 адамнан зардап шекті. Загоньидің ресми есебінде кем дегенде 106 гвардияшы қаза тапқан, 27-сі тұтқынға алынған және жараланған; сондай-ақ, 45 жылқы өлген немесе жарамсыз деп танылған, солдаттардың қарулары жаудың оғынан «қиын зақымдалған», ал федералдық әскерлердің киімдері мен қосалқы киімдері «оқтан мүжіліп, қолдануға жарамсыз болған» делінген. Фрэнсис Кеннеди федералдық әскерлердің 85, ал Фрейзердің 133 адамды жоғалтқанын көрсеткен. Бұл шайқас көп нәтиже бермеді, бірақ федералдық баспасөзде кеңінен жарияланып, «Загоньидің өлімге шабуылы» деп аталды. Джордж Бокер осы оқиға туралы өлең жазды, ал Фремонт бұл әрекетті Жеңіл бригаданың шабуылымен салыстырды. Федералдық әскерлер шайқастан екі күн өткен соң Спрингфилдті басып алды. Бұрын Фремонт федералдық үкіметті саяси тұрғысынан ойсыз болған Фремонттың азат ету жарлығымен ренжіткен, ал саяси мәселелер оның науқанына кедергі келтірген. Фремонттың армиясын жұмылдыру кезіндегі мердігерлік жемқорлыққа қатысты айыптаулар, Фрэнсис Престон Блэрдің жақтастарының қарсылығы және АҚШ армиясының генерал-адъютанты Лоренцо Томас жасаған жағымсыз есеп Фремонттың жағдайын нашарлатты. Ол қараша айының басында қызметтен босатылып, генерал-майор Дэвид Хантермен ауыстырылды. Хантер Фремонттың шабуылын тоқтатты және Спрингфилдтен шегінді, бұл Прайсқа қаланы қайта басып алуға мүмкіндік берді. Бір аптадан кейін Хантер Канзасқа қайта тағайындалды және генерал-майор Генри В. Халлекпен ауыстырылды. 1862 жылдың басындағы федералдық шабуылдар Прайсты Миссуриден ығыстырды, ал 1862 жылдың наурыз айындағы Пи-Ридж шайқасы Миссуридің федералдық бақылауда болуын қамтамасыз етті. Фремонт пен Загоньи қазіргі Батыс Вирджинияға жіберілді және Джексон аңғарындағы науқанда шайқасты. Загоньи 1862 жылдың маусым айының соңында әскери қызметтен кетті. Спрингфилд қаласындағы Загоньи саябағында 1931 жылы орнатылған монумент шабуылды еске салады, бірақ монументтегі мәтіннің дұрыстығы күмәнді.

Zagonyi admitted to a loss of 15 killed, 27 wounded, and 10 missing in action. A postwar secondhand account written by Confederate officer William Preston Johnston claimed that Frazier had lost only two or three men. Miller notes the existence of a Federal claim that the Missouri State Guard had lost at least 116 men. Steele and Cottrell state that the Body Guards suffered 53 casualties and the Prairie Scouts 31. Zagonyi's official report claimed that at least 106 guardsmen were dead, with 27 captured and more wounded; the report also stated that 45 horses had been killed or incapacitated during the action, that the men's weapons had been "seriously damaged" by enemy fire, and that the Federal troops' uniforms and spare clothes had been "so riddled with bullets as to be useless". Preservationist Frances E. Kennedy places Federal losses at 85 and Frazier's loss at 133. The fight had accomplished very little, but it was celebrated in the Federal press and known as "Zagonyi's death attack". George Boker wrote a poem about it, and Frémont compared the action to the Charge of the Light Brigade. Federal troops occupied Springfield two days after the battle. Previously, Frémont had upset the Federal government with the impolitic Frémont Emancipation, and political troubles dogged his campaign. Accusations of contractor graft during the mobilization of his army, opposition from supporters of Francis Preston Blair Jr., and a negative report from Adjutant General of the U. S. Army Lorenzo Thomas made the situation worse for Frémont. He was relieved of command in early November, and replaced by Major General David Hunter. Hunter called off Frémont's offensive and withdrew from Springfield, allowing Price to reoccupy the city. About a week after taking command, Hunter was reassigned to Kansas and replaced by Major General Henry W. Halleck. A Federal offensive in early 1862 drove Price out of Missouri, and the Battle of Pea Ridge in March 1862 secured Federal control of Missouri. Frémont and Zagonyi were assigned east to what is now West Virginia, and fought in Jackson's Valley campaign. Zagonyi left active military service in late June 1862. In the city of Springfield's Zagonyi Park is a 1931 monument commemorating the charge, although the accuracy of the text on the monument has been challenged.