Кіріспе
Американдық кісі өлтіруші және сериялық кісі өлтіруші Уэйн Бертрам Уильямс (1958 жылдың 27 мамырында туған) – 1981 жылы Джорджия штатының Атланта қаласында екі адамды өлтіргені үшін өмір бойына бас бостандығынан айырылған, сондай-ақ сериялық кісі өлтіруші деп күдіктелген американдық қылмыскер. Ол қосымша кісі өлтірулер ісі бойынша сотталмаған, бірақ 1979–1981 жылдар аралығындағы Атланта қаласындағы 30 кісі өлтірудің кем дегенде 24-іне жауапты деп саналады, бұл оқиға Атланта балалар кісі өлтірулері деп белгілі.
Wayne Bertram Williams (born May 27, 1958) is an American convicted murderer and suspected serial killer who is serving life imprisonment for the 1981 killings of two men in Atlanta, Georgia. Although never tried for the additional murders, he is also believed to be responsible for at least 24 of the 30 Atlanta murders of 1979–1981, also known as the Atlanta Child Murders.
Ерте өмір және білім
Уэйн Уильямс, Гомер мен Фэй Уильямстың ұлы, 1958 жылдың 27 мамырында дүниеге келді және Джорджия штатының оңтүстік-батысындағы Дикси Хиллс ауданында өсті. Оның екеу де ата-анасы мұғалімдер болған. Уильямс Дуглас орта мектебін бітіріп, радио және журналистикаға үлкен қызығушылық танытты. Ол өзінің тасымалдағыш радиостанциясын құрып, WIGO және WAOK станцияларына жиі бара бастады, онда ол жарнамашылар тобымен танысып, поп-музыка продюсері және менеджер болуға тырысты.
Атлантадағы кісі өлтірулер
Уильямс алғаш рет Атлантадағы кісі өлтірулер ісінде күдікті ретінде 1981 жылғы 22 мамырда таңертең күдік тудырды, осы кезде полицияның бақылау тобы Чаттахучи өзені арқылы өтетін Джеймс Джексон Парквей көпірін қадағалап тұрғанда (бұрын бірнеше дене табылған орын), көпірден өзенге бірдеңе лақтырылғанын көрсететін "күшті шуды" естіді. Сағат 02:50 шамасында көпірден шыққан алғашқы автомобиль Уильямске тиесілі болды. Тоқтатып сұраққа алғанда, ол полицияға келесі күні таңертең Шерил Джонсон атты жас әншімен келісімге қатысу үшін көрші қаладағы мекенжайды тексеруге бара жатқанын айтты. Алайда, ол полицияға берген телефон нөмірі де, Шерил Джонсон да жоқ болып шықты. Екі күннен кейін, 24 мамырда, төрт күннен бері із-түзсіз жоғалған және соңғы рет Уильямспен бірге көрінген 27 жасар Натаниел Кэтердің жалаңаш денесі өзеннен табылды. Сот медициналық сарапшысы оның тыныс алу жетіспеу салдарынан қайтыс болғанын анықтады, бірақ оның мойны қысылған деген нақты айғақ таба алмады. Полиция Уильямс Кэтерді өлтірді деп ойлады және оның денесі оның машинасы көпірден өтетін кезде естілген дауыстың себебі болды деп болжады. Уильямс өз үйінің алдында өткізген баспасөз конференциясында өзін кінәсіз деп жариялады және полиграфтан өтпегенін, бұл сотта қабылданбайтынын мәлімдеді. Уильямс 3 және 4 маусымда ФБР штаб-пәтерінде 12 сағат бойы қайтадан сұраққа алынды, бірақ тұтқындалған жоқ немесе айып тағылмады, бірақ бақылауда қалды.
Тұтқындау және сотталу
Уильямс 1981 жылғы 21 маусымда Кэтер мен Пейнді өлтіргені үшін тұтқындалды. Оның соты 1982 жылғы 6 қаңтарда Фултон округінде басталды. Екі айлық сот процесінде прокурорлар Уильямстың үйі мен көлігінен алынған 19 түрлі талшықты бірнеше құрбанмен сәйкестірді: оның төсек жамылғысы, ванна бөлмесі, қолғаптары, киімдері, кілемдері, иті және ерекше үш бөлікті кілем талшығы. Басқа да дәлелдерге Уильямстың тірі кезде бірнеше құрбандармен бірге болғанын куәгерлердің көрсетуі және оның қайда болғаны туралы айтқандарындағы қайшылықтар кірді. Уильямс өзін қорғау үшін куәгерлер алдына шығып, ашуланып, кескілескен мінез танытып, қазылар алқасын наразылыққа итерді. Уильямс күдікті болып басталғаннан кейін, кісі өлтірулер тоқтады. 2004 жылдың басында Уильямс тағы бір рет сотқа қайта қарауды сұрады, оның адвокаттары құқық қорғау органдарының қызметкерлері Ку-клукс-кланның қатысуына қатысты дәлелдерді жасырғанын және оны қылмыстармен байланысты деп есептелетін кілем талшықтары ғылыми сараптамадан өтпейтінін мәлімдеді. 2006 жылғы 17 қазанда федералды судья сотқа қайта қарау туралы өтінішті қабылдамады.
Салдары
Уильямс Атлантадағы балалардың қаны төгілген оқиғалар бойынша ешқашан сотталған емес. Дегенмен, полиция 18 кәмелетке толмаған баланың өлімі உட்பட 22 адамның өліміне Уильямсты кінәлі деп есептейді. 2019 жылдың 20 қарашасында Уильямсқа тағы да мерзімінен бұрын босатудан бас тартты. Ол келесі рет 2027 жылдың қараша айында мерзімінен бұрын босатуға үміткер бола алады.
Тергеуді қайта бастау
Уильямс өзінің кінәсіздігін бастапқыда-ақ уақыттан бері сақтап келеді және Атланта шенеуніктері қалада нәсілдік соғыстың туындауына жол бермеу үшін ККК-ның кісі өлтіруге қатыстылығын жасырды деп мәлімдеді. Оның адвокаттары бұл үкімді "өте ауыр әділетсіздік" деп атады, ол кінәсіз адамды өмірінің көп бөлігін түрмеде ұстап тұрды және нағыз қылмыскерлердің босатылуына мүмкіндік берді. Ал Уильямсты сотта қудалаған прокурор Джозеф Дролет оның үкімін қолдады. Ол Уильямс тұтқындалғаннан кейін "өлтірулер тоқтады және содан бері ештеңе болған жоқ" деп баса айтты. Басқа сарапшылар тергеудің толықтығын және оның қорытындыларының дұрыстығын сынады. Жазушы Джеймс Болдуин 1985 жылғы "Көрінбейтін нәрселердің дәлелі" атты эссесінде Уильямстың кінәсіне қатысты сұрақтар көтерді. Оның қауымдастығының мүшелері және бірнеше құрбандардың ата-аналары екі кәсіби ұстаздың ұлы Уильямстың соншалықты көп адамды өлтіре алатынына сенбеді. 2005 жылдың 6 мамырында ДеКалб округінің полиция бастығы Луис Грэм 1981 жылдың ақпан және мамыр айлары аралығында сол округте өлтірілген төрт баланың кісі өлтіру ісін қайта ашуға бұйрық берді. Бұл жаңалықты кейбір құрбандардың туыстары құптады, олар көптеген кісі өлтірулерге дұрыс емес адамды кінәлі деп таба алды. Грэхам, кісі өлтіру кезінде көршілес Фултон округінде полиция бастығының көмекшісі болған, оның істі қайта ашу шешімі Уильямстың кінәсіздігіне сенгенімен байланысты екенін айтты. Бұрынғы ДеКалб округінің шерифі және сотталған кісі өлтіруші Сидни Дорси, сол кезде Атлантадағы кісі өлтірулер бөлімінің детективі болған, Уильямсты кісі өлтіруге қате айыптады деп сенетінін айтты. "Егер олар ақ адамды ұстаса, бүкіл АҚШ-та тәртіпсіздіктер болар еді", - деді ол. Дорси өзінің сайлаудағы қарсыласы Дервин Браунды өлтіруге бұйрық бергені үшін өмір бойы бас бостандығынан айырылды. Фултон округінің билігі өздерінің қарауындағы бірде-бір істі қайта ашқан жоқ. Сандерстің бұрынғы досы деп саналатын анонимді адам, құжаттамалық фильмнің режиссері Пэйн Линдсейге ("Атланта монстры") Сандерс 1986 жылғы Spin мақаласында айтылған кісі өлтірулерді өз мойнына алғанын айтты, оның бауырлары да қатысқан деді. Сандерс ККК-ны тікелей кінәламады және өзінің досын ұйымнан басқа біреудің қатысы бар деп ойлауға итермелемеді. Сандерс Уильямспен бір кілемде болғаны үшін және екеуінің де ақ неміс қойшысы болғаны үшін қаншалықты бақытты болғаны туралы ойланды. Бұрынғы досы: "Уэйн Уильямсқа іс тіркелгеннен кейін, олар аман қалды. Бұл олардың шығу жолы болды", - деді. Полиция Сандерс пен оның екі бауыры өтірік анықтағыштан өткеннен кейін, Кланның қатысы бар деген күдіктен бас тартты. 2006 жылдың 21 шілдесінде іс тағы да жабылды. Бұрынғы ФБР профильдеушісі Джон Э. Дуглас өзінің "Майндхаунтер: ФБР-дің сериялық қылмыстар жөніндегі элиталық бөлімі" атты кітабында, оның пікірінше, "медициналық және мінез-құлықтық дәлелдер Уэйн Уильямсты Атлантадағы он бір жас жігіттің өлтірушісі деп нақты көрсетеді" деп жазды. Алайда ол "1979-1981 жылдар аралығында осы қалада болған балалардың өлімі мен жоғалуының барлығына немесе тіпті көпшілігіне оны қатыстыруға нақты дәлелдер жоқ" деп қосты. 2007 жылы ФБР құрбандардың бірінен табылған екі шаштың ДНК-сын тексерді. Шаштардағы митохондриялық ДНК тізбегі 99,5% адамдарды және 98% афроамерикандықтарды олардың ДНК-сымен сәйкес келмеу арқылы жояды; табылған тізбек Уильямстың ДНК-сымен сәйкес келді. Балтазар ісі Уильямстың сотында қазылар алқасына ұсынылған 10 қосымша құрбанның қатарына енді, бірақ ол бұл істердің ешқайсысы бойынша айыпталған жоқ. Балтазардың денесінде табылған иттің шаштары 2007 жылы Калифорния университетінің Дэвис ветеринариялық медицина мектебінің генетикалық зертханасында тексерілді, онда Уильямс отбасының неміс шопанында да ДНК тізбегі табылды. Алайда, зертхана директоры Элизабет Виктум нәтижелер "қайсыбір мағынада маңызды" болса да, олар нақты емес екенін айтты. Тек митохондриялық ДНК-ны ғана тексерді; ядролық ДНК-дан айырмашылығы, митохондриялық ДНК-ның жеке итке тән екені дәлелденбеді. Есепте шаштарда Уильямстың итінің ДНК-сы бар екені айтылды, бұл 100 иттің бірінде кездесетін ДНК тізбегі. 2015 жылдың сәуірінде Әділет министрлігінің зерттеуінде ФБР сарапшылары 1980 және 1990 жылдары жүргізген көптеген шаш талдаулары "кәсіптік стандарттарға сай келмеуі мүмкін" деген қорытындыға келді. Қорғау адвокаты Линн Уотли дереу бұл есеп жаңа шағымданудың негізі болады деп мәлімдеді, бірақ прокурорлар шаш дәлелі Уильямстың үкімінде аз ғана рөл атқарғанын айтты. 2019 жылдың 21 наурызында Атланта мэрі Кейша Лэнс Боттомс және Атланта полиция бастығы Эрика Шилдс шенеуніктер кісі өлтірулерден алынған дәлелдерді қайта тексеруге кірісетінін жариялады, олар Атланта полиция департаменті, Фултон округінің прокуратурасы және Джорджия Тергеу бюросымен жиналады. Пресс-конференцияда мэр Боттомс: "Тексеруге ештеңе қалмауы мүмкін. Бірақ мен тарих біздің іс-әрекетімізбен үкім шығарады деп ойлаймын, және біз тырыстық деуге мүмкіндік аламыз", - деді. 2019 жылы екі Атланта тұрғыны, Дервин Дэвис және Айзек Роджерс, Уильямс 1979 және 1981 жылдары оларды ұрлауға тырысқанын мәлімдеді.
Медиа
Уильямс оқиғаның бірнеше медиалық бейнелерінде басты қарсылас ретінде көрінеді. Ол алғаш рет 1985 жылы "Атланта балаларының қазасы" атты телесериалда бейнеленген, және оны Кальвин Левелс ойнады. 2000 жылы Showtime "Атлантаның балаларын кім өлтірді?" атты драмалық фильмін шығарды, онда Кле Беннет Уильямс рөлін сомдады. 2018 жылы Уильямс және Атланта балаларының қазасы Пэйн Линдси жүргізген, Tenderfoot TV және HowStuffWorks бірлесіп жасаған "Atlanta Monster" шын қылмысы туралы подкастың тақырыбы болды. 2019 жылы Уильямс Netflix сериалының 2-ші маусымында Чарльз Мэнсон және Дэвид Берковиц сияқты басқа да тұлғалармен бірге пайда болды; Уильямстың кейіпкерін Кристофер Ливингстон сомдады.